چنگیز احمروف

چنگیز احمروف
Чингиз Ахмаров
زادهٔ۱۸ اوت ۱۹۱۲
ترویتسک، اوبلاست چلیابینسک
درگذشت۱۳ مارس ۱۹۹۵ (۸۲ سال)
تاشکند
ملیتاتحاد جماهیر شوروی
تحصیلاتمدرسه هنرهای زیبای پرم
مدرسه نقاشی، مجسمه‌سازی و معماری مسکو
پیشه(ها)هنرمند، آموزگار
شناخته‌شده
برای		نقاشی‌ها
جوایزجایزه دولتی اتحاد شوروی
جایزه ایالتی حمزه

چنگیز احمروف (Чингиз Ахмаров؛ ۱۸ اوت ۱۹۱۲ – ۱۳ مارس ۱۹۹۵) هنرمند، آموزگار اهل اتحاد جماهیر شوروی بود.

وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه استالین، نشان دوستی خلق، نشان پرچم سرخ کار، و نشان برجسته افتخار شده است.

چنگیز احمروف چهره‌نگار، نقاش نگارگر و معلم ازبک بود.[۱][۲] در سال ۱۹۶۴، عنوان هنرمند مردمی ازبکستان به او اعطا شد.[۳][۴][۵][۶] او در ازبکستان از احترام بالایی برخوردار است و به عنوان یکی از هنرمندانی که سنت مینیاتور ازبکی را زنده نگه داشته است، شناخته می‌شود.[۷][۸][۶]

اوایل زندگی

احمروف در ۱۸ اوت ۱۹۱۲ در ترویتسک، امپراتوری روسیه، به عنوان یکی از ۱۱ فرزند خانواده متولد شد.[۲][۹][۱۰] پدرش تاجری ثروتمند و تحصیل‌کرده بود.[۱۱] خانواده‌اش کتابخانه بزرگی داشتند که از پدربزرگ احمروف به ارث برده بودند.[۴] احمروف در سال ۱۹۲۷ در مدرسه هنرهای زیبای پرم ثبت‌نام کرد، همان سالی که خانواده‌اش برای سلامتی پدرش به قرشی، ازبکستان نقل مکان کردند. در سال ۱۹۳۰، خانواده‌اش دوباره نقل مکان کردند، این بار به سمرقند، و احمروف پس از فارغ‌التحصیلی در سال ۱۹۳۱ به آنها پیوست.[۲][۳][۴][۹]

شغل

احمروف در سمرقند، در یک مدرسه هنری تازه تأسیس، طراحی و نقاشی تدریس می‌کرد و برای مجلاتی از جمله مشتوم و مشعل می‌نوشت. در ماه مه ۱۹۳۴، او به تاشکند نقل مکان کرد و در آنجا به عنوان هنرمند در دفتر تحریریه یک روزنامه مشغول به کار شد. در آنجا، ماموریت‌هایی برای تصویرسازی رمان‌هایی از جمله «خون مقدس» اثر اویبک، «کودکی» اثر غیراتی، «سراب» اثر عبدالله قهور و «لی چوو» اثر ش. سلیمانوف دریافت کرد.[۲][۹] در دهه ۱۹۳۰، احمروف مجموعه‌ای از پرتره‌ها را نقاشی کرد که دو مورد از آنها - «پرتره یک برادر» و «ورزشکاران» - در موزه دولتی هنرهای خاوری در مسکو به نمایش گذاشته شدند. او در سال ۱۹۳۵ از مدرسه هنر سن پترزبورگ رد شد، بنابراین به جای آن به مسکو رفت و در آنجا وارد مدرسه نقاشی، مجسمه‌سازی و معماری مسکو شد.[۲][۳][۴][۹][۱۰] او در طول نبرد مسکو در آنجا دانشجو بود اما به دلیل ضعف شنوایی نتوانست به ارتش بپیوندد. در سال ۱۹۴۲، این مؤسسه به‌طور موقت به سمرقند، جایی که اخمروف فارغ‌التحصیل شد، نقل مکان کرد و سال بعد به محل اصلی خود در مسکو بازگشت.[۳][۱۰]

در سال ۱۹۴۳، به او مأموریت داده شد تا هشت فرسکو با الهام از اشعار علی‌شیر نوایی را در تئاتر نوساز نوایی در تاشکند نقاشی کند. این نقاشی‌ها در سال ۱۹۴۷ تکمیل شدند و هنرمندانی که روی این پروژه کار می‌کردند، از جمله احمروف، جایزه دولتی اتحاد شوروی درجه یک را دریافت کردند.[۹][۱۱] در سال ۱۹۴۹، تحصیلات تکمیلی خود را به پایان رساند و تمام وقت به تاشکند بازگشت، جایی که در یک مدرسه هنری تدریس می‌کرد. در سال ۱۹۵۲، او برای خلق موزاییک دوستی مردم در ایستگاه متروی کیفسکایا به مسکو فراخوانده شد. سپس از او خواسته شد تا طراحی داخلی تئاتر اپرا و باله در کازان را به‌طور کامل انجام دهد، که او بین سال‌های ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۵ روی آن کار کرد. از آنجا، او روی پروژه‌های متنوعی از جمله هتل اوکراین، رصدخانه الغ‌بیگ، مؤسسه مطالعات شرقی، موزه ادبیات، یک آسایشگاه در سوچی و متروی تاشکند کار کرد.[۱۱]

پس از مرگ همسرش در اوایل دهه ۱۹۶۰، احمروف به تاشکند بازگشت و به یک آپارتمان دو خوابه در ناحیه چیلان‌زار نقل مکان کرد.[۲][۱۱] او در مؤسسه هنر تاشکند تدریس کرد و دوباره به تصویرگری کتاب روی آورد. او در سال ۱۹۶۲ نقاشی‌های آبرنگی برای کتاب مقصود شیخ‌زاده دربارهٔ الغ بیگ خلق کرد. سال بعد، از او دعوت شد تا لباس‌ها و سایر آثار هنری را برای اقتباس سینمایی از این کتاب، ستاره الغ بیگ، خلق کند. نقاشی‌های او در تعدادی از مجموعه‌های خصوصی و عمومی، از جمله در موزه هنرهای ازبکستان، موزه هنرهای کاربردی، موزه ادبیات و موزه ادبیات خوقند نگهداری می‌شوند.[۳][۱۰]

جوایز

منابع

  1. ↑ "Karimov Foundation publishes seminal book dedicated to creative work of prominent Uzbek artist Chingiz Akhmarov". Karimov Foundation. 2022-10-31. Retrieved 2024-02-25.
  2. 1 2 3 4 5 6 День шедевра. Ахмаров Чингиз Габдрахманович "Ширин" [Masterpiece Day. Akhmarov Chingiz Gabdrakhmanovich "Shirin"] (به روسی). Aysel. Retrieved 2024-02-25.
  3. 1 2 3 4 5 "Monograph on prominent artist Chingiz Akhmarov to be presented". Forum of Culture and Arts of Uzbekistan Foundation. Retrieved 4 March 2013.
  4. 1 2 3 4 Ахмаров Чингиз [Akhmarov Chingiz]. Arboblar.uz (به روسی). Retrieved 2024-02-25.
  5. ↑ Babajanov, Shukhrat; Sindelar, Daisy (2013-12-27). "Uzbek Dissident Claims Gulnara's Geneva Home Holds National Treasures". RadioLiberty. Retrieved 2024-02-25.
  6. 1 2 Lee, Kyung-sik (2023-08-14). "Visual and applied arts of the New Uzbekistan are revealed to the world". The Korea Post. Retrieved 2024-02-25.
  7. ↑ Khakimov, Akbar (2008-06-19). "Chapter 12: Art Education in Uzbekistan". In Joubert, Lindy (ed.). Educating in the Arts: The Asian Experience: Twenty-Four Essays. Springer Science & Business Media. p. 187. ISBN 978-1-4020-6387-9.
  8. ↑ Yurievna Filatova, Maria. ""The Spring of Love and Inspiration" exhibition: From the generation of an idea to its implementation" (PDF). Tatarica: Culture, Personality and Education: 120–121. doi:10.26907/2311-2042-2020-15-2-118-140.
  9. 1 2 3 4 5 Сын двух народов. Жизнь как палитра красок. [Son of two nations. Life is like a palette of colors.]. Made in UZ. Archived from the original on 2021-04-12.
  10. 1 2 3 4 "Chingiz Akhmarov's life and creation". mrdi.uz. National Institute of Fine Art and Design. 2019-04-03. Retrieved 2024-02-25.
  11. 1 2 3 4 Iskhakova, Mastura (2012-01-15). Чингиз Ахмаров. «Рыцарь восточной дамы» [Chingiz Akhmarov. "Knight of the Eastern Lady"]. mytashkent.uz (به ازبکی). Retrieved 2024-02-25.
  12. ↑ "Указ Президиума Верховного Совета Узбекской ССР О присвоении почетного звания «Народный художник Узбекской ССР»". Pravda Vostoka. No. 266. 15 November 1964. p. 6.
  13. ↑ "Г. Архитектуры" [G. Architecture]. Pravda. No. 112. 21 April 1948. p. 1.
  14. ↑ "О присуждении государственных премий Узбекской ССР имени Хамзы в области литературы, искусства и архитектуры" [On awarding the state awards of the Uzbek SSR named after Hamza in the fields of literature, art and architecture]. Pravda Vostoka (به ازبکی). No. 262. 7 November 1968. p. 3.
  15. ↑ "Указ Президиума Верховного Совета СССР О награждении орденами и медалями работников промышленности, сельского науки, культуры и искусства Узбекской ССР" (به روسی). No. 22. 28 January 1950. p. 2.
  16. ↑ "Указ Президиума Верховного Совета СССР О награждении художника Ахмарова Ч. Г. орденом Дружбы народов". Pravda Vostoka. No. 189. 18 August 1982. p. 1.
  17. ↑ "Указ Президиума Верховного Совета СССР О награждении орденами и медалями работников литературы и искусства Узбекской ССР" (PDF). Sovetskoe iskusstvo (به روسی). No. 98. 8 December 1951. p. 1.
  18. ↑ "Указ Президента Республики Узбекистан О награждении посмертно мастеров литературы и искусства, внесших огромный вклад в развитие узбекской национальной культуры". Narodnoe slovo (به روسی). No. 165. 23 August 2001. p. 1.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.