چینور
| Chinnor چینور | |
|---|---|
 کلیسای محله‌ای سنت اندرو | |
  Chinnor چینور Chinnor چینور نمایش داده شده در بریتانیا | |
| مساحت | ۱۳٫۸۳ کیلومتر مربع (۵٫۳۴ مایل مربع) |
| جمعیت | ۵٬۹۲۴ (شامل Emmington, Henton و Oakley و همچنین محله مدنی کوچک Crowell) (سرشماری ۲۰۱۱) |
| • تراکم جمعیت | ۴۲۸ بر کیلومتر مربع (۱٬۱۱۰ بر مایل مربع) |
| مرجع شبکه OS | SP7500 |
| محله مدنی |
|
| منطقه |
|
| شهرستان شایر |
|
| کشور | انگلستان |
| کشور مستقل | بریتانیا |
| پست شهر | Chinnor |
| کدپستی منطقه | OX39 |
| کد تلفن | ۰۱۸۴۴ |
| مجلس انگلستان |
|
| وبگاه | شورای محله چینور |
چینور روستایی بزرگ و یک محله مدنی در آکسفوردشر جنوبی، انگلستان است که حدود ۶ کیلومتر جنوب‌شرقی تیم قرار دارد و به مرز باکینگهام‌شر نزدیک است. این روستا یک سکونتگاه خط چشمه بر روی راه ایکنیلد در دامنه کوه‌های چیلترن است. از سال ۱۹۳۲ محله مدنی چینور روستای امینگتون را نیز در بر می‌گیرد.
جمعیت این محله بر اساس سرشماری ۲۰۱۱ بریتانیا برابر با ۵٬۹۲۴ نفر ثبت شده‌است. چینور دارای سابقه تاریخی کهن است و آثاری از دوران پیش از تاریخ، دوره رومی، و سده‌های میانه در آن یافت شده‌است. این روستا از نظر معماری دینی، بناهای صنعتی و ورزشی نیز شایان توجه است.
پیش از تاریخ
راه ایکنیلد یک جاده پیش از دوران روم است. در بخش جنوبی محله، بر روی فلات چیلترن، محوطه یک سکونتگاه از عصر آهن بریتانیا احتمالاً از سده چهارم پیش از میلاد کاوش شده‌است. آثاری از فرهنگ فرهنگ رومی بریتانیایی هم در همان بلندی‌ها و هم در پایین در راه ایکنیلد به دست آمده‌است.[۱] یک گورپشته دوقلو در راه ایکنیلد حاوی سلاح‌های یک جنگاور ساکسونی بوده که به سده ششم میلادی تاریخ‌گذاری شده‌اند. ریشه‌شناسی نام چینور احتمالاً به معنای «دامنه» (ora) مردی به نام Ceona بوده‌است.[۱]
امارت
در زمان سلطنت ادوارد خستو گزارش‌هایی از وجود چینور در دست است که در آن دوره امارت در اختیار خادم سلطنتی ساکسونی به نام لووین بود. دومزدی بوک در سال ۱۰۸۶ لووین را همچنان در اختیار چینور نشان می‌دهد، اما اندکی بعد به دست یکی از اعضای خانواده نورمن دو ورنون افتاد. در سال ۱۱۹۴ والتر دو ورنون از کمک به شاهزاده جان در فرانسه امتناع کرد و تمام زمین‌هایش مصادره شد.[۱]
در سال ۱۲۰۳ چینور و امارت همسایه سیدنهام، آکسفوردشر به سِر دو کوینسی، کنت اول وینچستر اعطا شد. اما در سال ۱۲۱۵ کنت در شورش اشراف علیه پادشاه جان شرکت کرد و اموالش مصادره شد. پس از مرگ کنت اول در سال ۱۲۱۹، پسرش راجر دو کوینسی، کنت دوم وینچستر با موفقیت دعوی تصاحب چینور و سیدنهام را برد.[۱]
کنت دوم در سال ۱۲۶۵ بدون وارث پسر درگذشت. پس از مرگ بیوه‌اش الینور دو فررز، امارت چینور میان سه دختر کنت تقسیم شد. تا سال ۱۵۱۷ خانواده دو فررز دو سوم چینور را در اختیار داشت تا اینکه والتر دِورو، اولین ویکنت هرفورد چینور را به سر استیون جنینگز، عضو دیوان شهر لندن، فروخت.[۱]
جنینگز بلافاصله چینور را به ریچارد فرمور از ایستون نستون فروخت. در سال ۱۶۰۷ نوه فرمور سر جورج فرمور و نبیره‌اش سر هاتون فرمور چینور را به سر جان دورمر، نماینده پارلمانی آیلزبری فروختند. در سال ۱۷۳۹ نوه روبرت، ژنرال جیمز دورمر عضو باشگاه کیت-کت، چینور را به ویلیام هاگینز فروخت. چینور تا سال ۱۸۷۵ در خانواده بارونت‌های موزگریو ماند و سپس به بروالدر همسر آبری وِنمن وایکهم رسید. در سال ۱۹۱۷ این دارایی‌ها تقسیم و فروخته شد.[۱]
کلیساها
کلیسای انگلستان
کهن‌ترین سند دربارهٔ کلیسای انگلیکن سنت اندرو از سال ۱۱۶۰ است. شبستان در سده سیزدهم بازسازی شد و رواق‌های چهار و نیم دهانه‌ای ساخته شدند.[۲] در اوایل سده چهاردهم کلیسا بازطراحی شد؛ آپسید کاملاً بازسازی شد،[۲] برج بلندتر شد و ورودی ساخته شد. یک حصار سرودخوانان میان آپسید و شبستان نصب شد. آپسید و محراب اصلی در سال ۱۳۲۶ تقدیس شدند.[۱]
کلیسا در فاصله سال‌های ۱۸۶۳ تا ۱۸۶۶ مرمت شد. نقشه‌ها از ادوارد بنکس از ولورهمپتون بود اما توسط معمار جورج ادموند استریت و نویسنده معماری جان هنری پارکر اصلاح شد. کلیتون و بل شیشه‌های رنگین رنگی قرون وسطایی را مرمت کردند. کلیسای سنت اندرو یکی از بزرگ‌ترین مجموعه‌های نقش‌برجسته یادبود برنزی در کشور را داراست.[۲]
آناباپتیست
در سده هجدهم چینور تعداد کمی آناباپتیست داشت. در سال ۱۷۳۲ یک خانه خصوصی برای پرستش آناباپتیستی مجوز گرفت و در سال‌های ۱۷۵۹ و ۱۷۶۸ شش نفر از چینور در یک تکیه آناباپتیستی در پرنس ریسبورو عبادت می‌کردند.[۱]
کنگره‌گرایان
جان سنیک (۱۷۱۸–۱۷۵۵) در چینور موعظه می‌کرد اما کلیسای کنگره‌گرایان چینور تا سال ۱۸۰۵ ساخته نشد.[۱][۳] در سال ۱۸۲۶ یک انشعاب در کلیسا رخ داد و کلیسای رقیب دومی ساخته شد که تا سال ۱۸۳۹ اختلاف برطرف شد. این کلیسا اکنون به عنوان کلیسای اجتماعی چینور فعالیت می‌کند.
متدیست
جورج وایتفیلد متدیست (۱۷۱۴–۱۷۷۰) در چینور موعظه کرد و در سال ۱۷۵۳ دو خانه خصوصی برای عبادت متدیستی مجوز گرفتند. تا سال ۱۸۵۴ چینور یک کلیسای کلیسای متدیست بدوی داشت که در سال ۱۸۷۳ با کلیسای جدیدی جایگزین شد.[۳]
تاریخ اجتماعی و اقتصادی
در اوایل سده سیزدهم یک آسیاب بادی بر روی فلات چیلترن در واین‌هیل وجود داشت. در سال ۱۷۸۹ یک آسیاب پُستی در غرب روستا ساخته شد که در سال ۱۹۶۵ برچیده شد اما از آن پس توسط انجمن مرمت آسیاب بادی چینور بازسازی شده‌است.[۴]
در ۱۸ ژوئن ۱۶۴۳ در جریان جنگ‌های داخلی انگلستان، نیرویی سلطنتی به تعداد ۱٬۸۰۰ نفر به فرماندهی پرنس روپرت از آکسفورد رسید، پادگان‌های پارلمانی پاستکومب و چینور را از پا درآورد و ۱۲۰ نفر را اسیر گرفت. در نبرد بعدی در نبرد میدان چالگروو چالگروو میلیون‌گرایان شکست خوردند.
سرشماری سال ۱۸۵۱ تعداد ۲۶۸ توری‌باف در چینور ثبت کرد که شامل همسران کارگران و ۸۶ کودک بود.[۱] شرکت آهک چینور در سال ۱۹۰۸ تأسیس و از ۱۹۲۱ تولید سیمان را آغاز کرد. این کارخانه در سال ۱۹۹۹ تعطیل شد[۵] و تا سال ۲۰۰۸ تخریب شد.
چینور در دهه ۱۹۶۰ سریع‌ترین رشد جمعیتی خود را داشت و از ۱٬۹۶۱ نفر در سرشماری ۱۹۵۱ به ۴٬۴۷۱ نفر در سرشماری ۱۹۷۱ رسید.
مدارس
تا سال ۱۸۰۳ چینور یک مدرسه صنایع داشت که توری‌بافی و خیاطی تدریس می‌کرد. در سال ۱۸۴۸ کالج مگدالن، آکسفورد رأی داد تا یک مدرسه انگلیکن را تأمین مالی کند.[۱] مدرسه ابتدایی کلیسای انگلستان سنت اندرو توسط جورج ادموند استریت طراحی و ساخت آن در سال ۱۸۵۷ آغاز شد و در سال ۱۸۶۰ افتتاح شد. چینور اکنون همچنین دارای مدرسه ابتدایی اجتماعی میل لین است که در سال ۱۹۷۴ ساخته شد.[۶]
حمل‌ونقل
راه‌آهن واتلینگتون و پرنس ریسبورو از Princes Risborough به Watlington در سال ۱۸۷۲ ساخته شد و ایستگاه راه‌آهن چینور خدمات‌دهی به روستا را آغاز کرد. بریتیش ریل در سال ۱۹۵۷ خط را برای مسافران و در سال ۱۹۶۱ برای باربری تعطیل کرد. از سال ۱۹۹۴ ایستگاه چینور آخرین ایستگاه راه‌آهن چینور و پرنس ریسبورو است که یک خط راه‌آهن میراثی با قطارهای بخار و دیزل در برخی آخر هفته‌ها و تعطیلات رسمی است.
افراد مشهور
- نوازنده آدام کلیتون، نوازنده باس گروه موسیقی یو۲، در سال ۱۹۶۰ در چینور متولد شد.[۷]
- بیل جایلز، مجری سابق پیش‌بینی آب‌وهوای تلویزیون بی‌بی‌سی، در این روستا زندگی می‌کند.
- سیمون بارنت، شناگر مسابقه‌ای و برنده مدال طلای بازی‌های کشورهای مشترک‌المنافع، در کودکی در چینور زندگی می‌کرد.[۸]
- آهنگساز و پیانیست فردا سواین (۱۹۰۲–۱۹۸۵) با شوهرش پیانیست آرتور الکساندر (۱۸۹۱–۱۹۶۹) در چینور زندگی می‌کردند.
امکانات
چینور در حال حاضر سه میخانه دارد: The Crown, The Red Lion و The Wheatsheaf. چینور همچنین دارای کتابخانه عمومی، تالار روستا و انستیتوی زنان است.
ورزش
چینور دارای چندین باشگاه ورزشی است. باشگاه راگبی چینور آراف‌سی در تیم مستقر است و در مسابقات قهرمانی آراف‌یو شرکت می‌کند. باشگاه فوتبال چینور در لیگ فوتبال هلنیک بازی می‌کند. روستا همچنین دارای یک باشگاه کریکت است که در لیگ کریکت چروِل شرکت می‌کند.
منابع
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Lobel 1964 pp. 55–80
- 1 2 3 Sherwood & Pevsner 1974 p. 535
- 1 2 Sherwood & Pevsner 1974 p. 536
- ↑ Berry، Mark. «Chinnor Windmill, Oxfordshire». Windmill World.
- ↑ «Cement Kilns: Chinnor». دریافت‌شده در ۳۰ ژوئن ۲۰۲۰.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Welcome to Mill Lane Community Primary». www.mill-lane.oxon.sch.uk.
- ↑ «Adam Clayton Biography». @U۲. دریافت‌شده در ۲۸ دسامبر ۲۰۱۰.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Damerell، Bobs. «Simon Burnett». BBC Oxford. BBC. دریافت‌شده در ۶ ژانویه ۲۰۱۵.
{{cite news}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Chinnor». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۰ ژوئن ۲۰۲۶.
کتاب‌شناسی
- Colvin، HM (۱۹۹۷). A Biographical Dictionary of British Architects, ۱۶۰۰–۱۸۴۰. New Haven: Yale University Press. ص. ۷۶۴. شابک ۰-۳۰۰-۰۷۲۰۷-۴.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - Pevsner، Jennifer؛ Pevsner، Nikolaus (۱۹۷۴). Oxfordshire. The Buildings of England. Harmondsworth: Penguin Books. صص. ۵۳۴–۵۳۶. شابک ۰-۱۴-۰۷۱۰۴۵-۰.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
پیوند به بیرون
- روستاهای آکسفوردشر
- محلههای مدنی در آکسفوردشر