ژاله سید هادیزاده
 تیم تاج قهرمان جام کوروش کبیر سال ۱۳۵۰. ژاله سید هادیزاده نفر اول ایستاده از چپ. | |||||||||||||||
| اطلاعات شخصی | |||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| نام کامل | ژاله سید هادیزاده | ||||||||||||||
| زاده | ۱۸ آبان ۱۳۲۱ تهران، ایران | ||||||||||||||
| درگذشته | ۱۷ بهمن ۱۴۰۳ (۸۲ سال) آلمان | ||||||||||||||
| ورزشی | |||||||||||||||
| کشور | ایران | ||||||||||||||
| ورزش | والیبال | ||||||||||||||
| باشگاه | تاج تهران | ||||||||||||||
سابقه مدال
| |||||||||||||||
_fa.svg.png){kind=icon}
ژاله سید هادیزاده (به انگلیسی: Jaleh Seyed Hadizadeh؛ ۱۸ آبان ۱۳۲۱ – ۱۷ بهمن ۱۴٠۳) مربی و بازیکن والیبال ایرانی بود.[۱][۲]
زندگی شخصی
ژاله سید هادیزاده در ۱۸ آبان ۱۳۲۱ در تهران به دنیا آمد. از همان کودکی به ورزش علاقهمند بود و خانواده، بهویژه پدرش، او را در این مسیر تشویق کردند. وی تحصیلات خود را در مدرسه انوشیروان دادگر گذراند و ابتدا در رشتههای پرش ارتفاع و پرتاب دیسک فعالیت میکرد. علاقه او به والیبال نیز از دوران مدرسه آغاز شد. در تیم والیبال مدرسه به عنوان پاسور بازی میکرد و با تشویق مربی خود، خانم پارینه، به ادامه این رشته علاقهمند شد. در یکی از مسابقات مدارس، آقای جانانپور از تیم تاج او را دید و به این باشگاه دعوت کرد.[۲]
این بانوی پیشکسوت که برای دیدار با خانواده و فرزندان خود به کشور آلمان سفر کرده بود، در ۱۷ بهمن ۱۴۰۳ و در سن ۸۲ سالگی در همان کشور بر اثر بیماری درگذشت.[۳]
زندگی ورزشی
ژاله سید هادیزاده در تیم باشگاه والیبال تاج تهران با بازیکنانی چون مینا فتحی، پری فردی، لیلا امامی، اشرف وحیدیان و فریده فرزام هم تیمی بود و با این تیم به افتخارات بسیاری دست یافت. در سنین نوجوانی، به تیم ملی والیبال ایران دعوت شد و تحت نظر استاد حسین جبارزادگان، برای مسابقات انتخابی المپیک ۱۹۶۴ توکیو در دهلی نو آماده شد.[۲]
وی بازیکن تیم ملی والیبال بود و به همراه این تیم در اولین تورنمنت رسمی تیم ملی ایران در مسابقات انتخابی المپیک ۱۹۶۴ توکیو در دهلی نو شرکت کرد.[۴] در ششمین دوره بازیهای آسیایی در بانکوک به همراه تیم ملی والیبال زنان ایران حضور پیدا کرد و مفتخر به کسب مقام سوم و مدال برنز گشت.[۵][۶]
خاطرات ورزشی
ژاله سید هادیزاده همواره از حمایتهای پدرش در تمامی مسابقات یاد میکند و خاطرهای فراموشنشدنی از استقبال باشکوه پس از بازگشت از بازیهای آسیایی دارد. وی در آن زمان اولین نفر از هواپیما خارج شد و عکس او در لحظه بازگشت به کشور، پشت اطلاعات هفتگی منتشر گردید.[۲]
احساس او هنگام دریافت مدال برنز بازیهای آسیایی ۱۹۶۶ توکیو به شدت شوقآور و عاطفی بود و از اینکه پرچم ایران به اهتزاز درآمد، اشک شوق از چشمان تمامی اعضای تیم جاری شد. ژاله همیشه این لحظات را گرامی میدارد و امیدوار است که روزهای آن دوران دوباره تکرار شوند.[۲]
کارنامه ورزشی
- در سطح ملی
- در سطح باشگاهی
- قهرمان تورنمنت جام کوروش کبیر: ۱۳۵۰ (تاج)
منابع
- ↑ «ژاله سید هادیزاده». web.archive.org. ۲۰۱۹-۰۲-۲۴. بایگانیشده از اصلی در ۲۴ فوریه ۲۰۱۹. دریافتشده در ۲۰۱۹-۰۹-۰۱.
- 1 2 3 4 5 «ژاله سید هادی زاده: دلم می خواهد آن روزها دوباره تکرار شود/ نسل جدید دختران والیبالیست ما بسیار با استعداد هستند». ghahremanhome.ir. بایگانیشده از اصلی در ۲۰۲۵-۰۳-۰۱. دریافتشده در ۲۰۲۵-۰۳-۰۱.
- ↑ ایران، عصر (۲۰۲۵-۰۳-۰۱). «وداع با بانوی تاریخساز والیبال ایران؛ ژاله سیدهادیزاده درگذشت». fa. دریافتشده در ۲۰۲۵-۰۳-۰۱.
- ↑ «مقدماتی المپیک 1964 توکیو». www.takhtejamshidcup.com. بایگانیشده از اصلی در ۲۰۱۹-۰۸-۲۰. دریافتشده در ۲۰۱۹-۰۸-۲۰.
- ↑ «آنچه کاشتیم درو کردهایم». web.archive.org. ۲۰۱۶-۰۳-۰۵. بایگانیشده از اصلی در ۵ مارس ۲۰۱۶. دریافتشده در ۲۰۱۹-۰۷-۲۴.
- ↑ «بازیهای آسیایی 1966». web.archive.org. ۲۰۱۸-۰۹-۱۲. بایگانیشده از اصلی در ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۸. دریافتشده در ۲۰۱۹-۰۶-۱۳.
- ↑ «تصاویر دیدنی از ستارگان والیبال بانوان ایران پیش از انقلاب | همه مطالب مدیا سنتر | DW | 17.02.2016». web.archive.org. ۲۰۱۹-۰۸-۲۳. بایگانیشده از اصلی در ۲۳ اوت ۲۰۱۹. دریافتشده در ۲۰۱۹-۰۸-۲۳.
| .svg.png){kind=small} | |