کاترین کری
کاترین کری | |
|---|---|
| لیدی نولز | |
 پرتره‌ای که اغلب به عنوان کاترین شناسایی می‌شود، ۱۵۶۲ | |
| زاده | ح. ۱۵۲۴ انگلستان |
| درگذشت | ۱۵ ژانویه ۱۵۶۹ (۴۴–۴۵ ساله) کاخ همپتون کورت، انگلستان |
| خاکسپاری | کلیسای کوچک سنت ادموند، کلیسای وست‌مینستر، انگلستان |
| همسر(ها) | سیر فرانسیس نولز |
فرزندان |
|
| پدر | ویلیام کری (درباری) یا هنری هشتم |
| مادر | ماری بولین |
کاترین کری (به انگلیسی: Catherine Carey)، پس از ازدواج کاترین نولز و بعدها معروف به هر دو نام لیدی نولز و دیم کاترین نولز[۲] (زاده حدود ح. ۱۵۲۴ – درگذشته ۱۵ ژانویه ۱۵۶۹)، بانوی اول بانوی اتاق خواب ملکه الیزابت یکم بود که دخترخاله او به‌شمار می‌رفت. او دختر ماری بولین، خواهر ملکه همسر آن بولین بود. شایعاتی وجود داشت مبنی بر اینکه او و برادرش هنری کری، بارون هانسدون اول، فرزندان نامشروع هنری هشتم بودند.
زندگی‌نامه
کاترین کری در سال ۱۵۲۴ زاده شد. او دختر ویلیام کری (درباری) از اهالی آلدهام، هرتفوردشر در هرتفوردشر (از ملازمان اتاق خصوصی پادشاه و اسکوایر بدنه در دربار هنری هشتم) و همسرش ماری بولین بود که پیش‌تر معشوقه پادشاه بود.[۳] به این ترتیب، کاترین دخترخاله مادری الیزابت یکم به‌شمار می‌رفت.[۴] برخی از تاریخ‌نگاران بر این باورند که کاترین فرزند نامشروع هنری هشتم بوده است، فرضیه‌ای که در صورت صحت، او را به خواهر ناتنی پدری الیزابت یکم (از طریق پدر مشترکشان، هنری هشتم) تبدیل می‌کند.[۵][۶][۷] با این حال، هنری هشتم هرگز کاترین را به عنوان دختر خود به رسمیت نشناخت. گروهی دیگر از تاریخ‌نگاران احتمال می‌دهند که این موضوع صرفاً شایعه‌ای بوده که از سوی حامیان کاترین آراگون دامن زده شده است.[۸]
گفته می‌شود کاترین شاهد اعدام خاله خود، آن بولین، در سال ۱۵۳۶ بوده است؛[۹] با این حال، ادعاهایی مبنی بر اینکه او شب پیش از اعدام در برج لندن مانده بود تا خاله خود را سرگرم کند یا حواس او را پرت نماید، رد شده است.[۹]
کاترین بعدها به عنوان خدمتکار درباری برای آن کلیو (در نوامبر ۱۵۳۹) و کاترین هاوارد — که همسران چهارم و پنجم هنری هشتم بودند — منصوب شد.[۱۰]
او در ۲۶ آوریل ۱۵۴۰ با سیر فرانسیس نولز ازدواج کرد.[۶][۱۱] همسر او در سال ۱۵۴۷ به مقام شوالیه رسید و در سال ۱۵۹۳ به عنوان عضو فرقه بند جوراب نامیده شد. او همچنین سمت خزانه‌دار دربار پادشاهی را بر عهده داشت. کاترین از زمان ازدواجش با نام «میسترس نولز» و از سال ۱۵۴۷ به بعد با عنوان «لیدی نولز» شناخته شد. این زوج در مواقعی که در لندن حضور نداشتند، در ریدینگ، بارکشر واقع در بارکشر و راترفیلد گریز در آکسفوردشر زندگی می‌کردند.
از آنجا که کاترین و همسرش از پیروان سرسخت پروتستانتیسم بودند، در بهار ۱۵۵۶ و در دوران حکومت ملکه ماری یکم (ماری یکم، ملکه انگلستان) به آلمان گریختند.[۳] شاهزاده الیزابت در دوران اقامت کاترین در قاره اروپا برای دخترخاله‌اش نامه می‌نوشت؛ مشخص است که کاترین در این دوران در بازل و فرانکفورت سکونت داشته است.[۳]
پس از تاج‌گذاری الیزابت و آغاز سلطنت او، کاترین به عنوان بانوی اول اتاق خواب ملکه منصوب شد. در طول ده سال نخست حکومت الیزابت، لیدی کاترین ارشدترین جایگاه را در میان بانوان ملازم دربار با مادری بیش از دوازده فرزند تلفیق کرد.[۶] الیزابت هرگز کاترین را به عنوان خواهر ناتنی خود به رسمیت نشناخت و کاترین یا سیر فرانسیس نیز هیچ‌گاه علناً چنین ادعایی نکردند. در محیط دربار، کاترین به عنوان محبوب‌ترین فرد در میان دخترخاله‌ها و پسردایی‌های ملکه شناخته می‌شد؛ عدم تمایل یا پیوند نزدیک الیزابت با دیگر خویشاوندان زنش می‌تواند به خوبی علت این جایگاه ممتاز را توصیف کند.[۶]
او در ۱۵ ژانویه ۱۵۶۹ در کاخ همپتون کورت درگذشت و همسر و فرزندانش پس از او زنده ماندند. در زمان درگذشت او، همسرش مسئولیت نگهداری و نظارت بر ماری، ملکه اسکاتلند زندانی را بر عهده داشت.[۱۲]
کاترین در آوریل همان سال در کلیسای کوچک سنت ادموند در کلیسای وست‌مینستر به خاک سپرده شد و ملکه عزادار شخصاً مبلغ ۶۴۰ پوند و ۲ شیلینگ و ۱۱ پنس را برای این تدفین پرداخت کرد.[۳][۱۳] یک لوح یادبود کوچک در صومعه وست‌مینستر برای او وجود دارد، هرچند بنای یادبود اصلی او در راترفیلد گریز در آکسفوردشر واقع شده است.
متن سنگ نوشته یادبود کاترین چنین است:
بانوی والا مقام کاترین نولز، بانوی اول اتاق خواب اعلیحضرت ملکه، و همسر سیر فرانسیس نولز، شوالیه و خزانه‌دار دربار علیاحضرت، در پانزدهم ژانویه ۱۵۶۸ در همپتون-کورت رخت از جهان بربست و با تشریفات محترمانه در کف این کلیسای کوچک به خاک سپرده شد. این بانو نولز، و لرد هانسدون برادر او، فرزندان ویلیام کری، اسکوایر، و لیدی ماری همسر وی بودند؛ لیدی ماری یکی از دختران و وارثان توماس بولین، ارل ویلتشر و اورموند بود؛ لیدی ماری خواهر آن، ملکه انگلستان و همسر پادشاه هنری هشتم بود که پدر و مادر الیزابت ملکه انگلستان بودند.[۱۴]
فرزندان
سیر فرانسیس و لیدی نولز صاحب شانزده فرزند شدند:[۶]
- مری نولز (حدود ۱۵۴۱ – ۱۵۹۳). او با ادوارد استالکر ازدواج کرد.
- سیر سیر هنری نولز (حدود ۱۵۴۲ – ۱۵۸۲). او نماینده پارلمان بود که ابتدا از حوزه شورهام، کنت (۱۵۶۳) و سپس آکسفوردشر انتخاب شد. وی همچنین سمت اسکوایر بدنه را برای الیزابت یکم بر عهده داشت. او با مارگارت کیو (۱۵۴۹–۱۶۰۰)، دختر سیر امبروز کیو و مارگارت ویلینگتون ازدواج کرد. دختر آن‌ها لتیس نولز (۱۵۸۳–۱۶۵۵) پیش از ۱۹ ژوئن ۱۶۰۲ با ویلیام پجت، چهارمین بارون پجت ازدواج کرد.
- لتیس نولز، کنتس اسکس و لستر (۸ نوامبر ۱۵۴۳ – ۲۵ دسامبر ۱۶۳۴). او ابتدا با والتر دورو، اولین ارل اسکس، سپس با رابرت دادلی و در مرتبه سوم با سیر کریستوفر بلانت ازدواج کرد.
لتیس نولز، دختر کاترین - ویلیام نولز، اولین ارل بنبری (حدود ۱۵۴۴ – ۲۵ مه ۱۶۳۲).[۱۵] او ابتدا با دورتی بری، بارونس چاندوس که ۲۰ سال از خودش بزرگ‌تر بود، و در مرتبه دوم با الیزابت هاوارد، دختر توماس هاوارد، اولین ارل سافک و همسر دومش کاترین نایوت ازدواج کرد.
- ادوارد نولز (۱۵۴۶–۱۵۸۰). او نماینده پارلمان بود.
- سیر رابرت نولز (۱۵۴۷–۱۶۲۶). نماینده پارلمان به نمایندگی از حوزه‌های ریدینگ، بارکشر (۱۵۷۲–۱۵۸۹)، برکنوکشر (۱۵۸۹–۱۶۰۴)، ابینگدون در آکسفوردشر (۱۶۰۴، ۱۶۲۴–۱۶۲۵) و در نهایت بارکشر (۱۶۲۶). او با کاترین وان، دختر سیر رولاند وان از اهالی مزرعه و دروازه بزرگ پورثامل ازدواج کرد.
- ماد نولز (حدود ۱۵۴۸) در کودکی درگذشت.
- الیزابت نولز (۱۵ ژوئن Ignored_۱۵۴۹ – حدود ۱۶۰۵). لیدی الیزابت[۱۶] در سال ۱۵۷۸ با سیر سیر توماس لیتون از اهالی فکنهام در ووسترشر (پسر جان لیتون از واتلزبرگ و جویس ساتن) ازدواج کرد. همسر او به عنوان فرماندار جرزی و گرنزی (جزیره) خدمت می‌کرد.
- سیر توماس نولز (درگذشته ۱۵۹۶). او به خاطر خدمت در جنگ هشتادساله (۱۵۶۸–۱۶۴۸) شناخته شده است. وی در سال ۱۵۸۶ فرماندار اوستنده بود. او با اتیلیا د مروده، دختر ژان نهم د مروده (سیر د پترشم) و مارگارتا وان پالانت ازدواج کرد.
- سیر فرانسیس نولز «پسر» (حدود ۱۵۵۰ – ۱۶۴۸). نماینده پارلمان که ابتدا از حوزه آکسفورد (۱۵۷۲–۱۵۸۸) و سپس بارکشر (۱۵۹۷، ۱۶۲۵) انتخاب شد. او با لتیس بارت، دختر جان بارت از اهالی هنهام ازدواج کرد. وی پدرزن جان همپدن بود.
- ریچارد نولز (حدود ۱۵۵۲ – ۲۱ اوت ۱۵۹۶). نماینده پارلمان که ابتدا از حوزه والینگفورد (حوزه انتخاباتی پارلمان بریتانیا) (۱۵۸۴) و سپس نورث‌همپتون (۱۵۸۸) انتخاب شد. او با جوآن هایگهام، دختر جان هایگهام از اهالی تالار گیفورد، ویکهامبروک در ویکهامبروکِ سافک ازدواج کرد.
- آن نولز (۱۹ ژوئن ۱۵۵۵ – ۳۰ اوت ۱۶۰۸). او با توماس وست، دومین بارون د لا وار ازدواج کرد. او مادر توماس وست، سومین بارون د لا وار بود که ایالت دلاور (ایالت) به نام او نام‌گذاری شده است.
- کاترین نولز (۲۱ اکتبر ۱۵۵۹ – ۲۰ دسامبر ۱۶۲۰). او ابتدا با جرالد فیتزجرالد (بارون آفالی، پسر جرالد فیتزجرالد، یازدهمین ارل کیلدر و مابل برون) و در مرتبه دوم با سیر فیلیپ باتلر از اهالی واتون وودهال ازدواج کرد. او مادر لتیس دیگبی، اولین بارونس آفالی بود.
- دادلی نولز (حدود ۱۵۶۲ – ژوئن ۱۵۶۲)[۶]
در ادبیات
احتمال اینکه کاترین و شاید برادرش هنری کری، بارون هانسدون اول فرزندان نامشروع هنری هشتم بوده باشند، در بسیاری از آثار داستانی مطرح شده است؛ از جمله در کتاب «نوری در هزارتو» اثر وندی جی. دان و رمان دختر دیگر بولین نوشته فیلیپا گریگوری. شخصیت کری همچنین در رمان میراث بولین اثر گریگوری (جایی که او در دوران ملکه‌ها آن کلیو و کاترین هاوارد به دربار سلطنتی فرستاده می‌شود) و در کتاب معشوقه ویرجین (جایی که او به عنوان مادر لتیس نولز هفده ساله، در میان نزدیک‌ترین همراهان الیزابت یکم حضور دارد) به تصویر کشیده شده است. در کتاب «همسران هنری هشتم» اثر آلیسون پرینس، راوی داستان دوستی به نام کاترین «کیتی» کری دارد که پدرش بر اثر بیماری تعریق درگذشته و مادرش ماری بولین است؛ در این کتاب نیز کاترین به عنوان دختر پادشاه پنداشته می‌شود. کاترین موضوع اصلی رمان «کور روتو: رمانی دربارهٔ کاترین کری» اثر آدرین دیلارد و کتاب «لیدی کری» نوشته آن آر. بیلی است.
کاترین شخصیت محوری رمان «راز بولین» نوشته آلیسون ویر است.
پانویس
- ↑ Vivian, p.150
- ↑ Doran, John (1835). "The history and antiquities of … Reading in Berkshire". John Doran. Retrieved 30 October 2018.
Queen Elizabeth, by her charter, gave 50 oaks out of the park, to the corporation of Reading, and granted the rest of the estate to Sir Francis and Dame Catherine Knollys.....
- 1 2 3 4 Varlow, Sally (8 January 2009) [28 September 2006]. "Knollys [née Carey], Katherine, Lady Knollys (c. 1523–1569), courtier". Oxford Dictionary of National Biography (in English) (online ed.). Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/69747. Retrieved 2024-11-16. (Subscription or UK public library membership required.)
- ↑ Cole, Mary Hill (2004-12-02). "Maternal memory: Elizabeth Tudor's Anne Boleyn". Explorations in Renaissance Culture (in English). 30 (1): 41–56. doi:10.1163/23526963-90000273. ISSN 2352-6963.
- ↑ Weir 2012, p. 200.
- 1 2 3 4 5 6 Varlow, Sally (August 2007). "Sir Francis Knollys's Latin dictionary: new evidence for Katherine Carey". Historical Research. 80 (209): 315–323. doi:10.1111/j.1468-2281.2007.00400.x. ISSN 0950-3471.
- ↑ Stedall, Robert (2022-06-30). Elizabeth I's Final Years: Her Favourites & Her Fighting Men (in English). Pen and Sword History. ISBN 978-1-399-08316-4.
- ↑ Levin, Carole (2009). "Elizabeth I as Sister and "Loving Kinswoman"". In Cruz, Anne J.; Suzuki, Mihoko (eds.). The Rule of Women in Early Modern Europe (in English). University of Illinois Press. p. 132. ISBN 978-0-252-07616-9.
- 1 2 Weir 2012, p. 286.
- ↑ Merton, Charlotte Isabelle (1992-01-28). Women who served Queen Mary and Queen Elizabeth: Ladies, Gentlewomen and Maids of the Privy Chamber, 1553-1603. PhD Thesis (Thesis). doi:10.17863/CAM.13844 – via Apollo - دانشگاه کمبریج Repository.
- ↑ Wiliams, Penry (1983-03-01). "Court and polity under Elizabeth I". Bulletin of the John Rylands Library (in English). 65 (2): 259–286. doi:10.7227/BJRL.65.2.12. ISSN 2054-9318.
- ↑ Palmer, Alan; Palmer, Veronica (1999). Who's Who in Shakespeare's England: Over 700 Concise Biographies of Shakespeare's Contemporaries (in English). Palgrave Macmillan. p. 141. ISBN 978-0-312-22086-0.
- ↑ Mayhew, Mickey (2022-09-21). Imprisoning Mary Queen of Scots: The Men Who Kept the Stuart Queen (in English). Pen and Sword History. ISBN 978-1-399-01100-6.
- ↑ Guillim 1726, p. 255.
- ↑ Levin, Carole (2022), "The Privy Council", The Reign and Life of Queen Elizabeth I: Politics, Culture, and Society, Queenship and Power (in English), Cham: Springer International Publishing, pp. 19–48, doi:10.1007/978-3-030-93009-7_3, ISBN 978-3-030-93009-7, retrieved 2024-11-16
- ↑ Campbell, H. (28 February 2018). CampbellTree. Harold Campbell - Lulu. p. 202. ISBN 978-1-387-63123-0. Retrieved 30 October 2018.
Lady Elizabeth Knollys … was born on 15 June 1549 in Rotherfield Peppard Court, Oxfordshire, England
منابع
- Guillim, John; Kent, Samuel (1726). The Banner Display'd: or, An Abridgment of Guillim: Being a Compleat System of Heraldry, in all its Parts …. Vol. I. By Samuel Kent. London: Printed for Thomas Cox.
- Ives, Eric (2005). The Life and Death of Anne Boleyn: 'The Most Happy'. Oxford: وایلی-بلک‌ول. ISBN 978-1-4051-3463-7.
Lee, Sidney (1892). . In Sidney Lee (ed.). فرهنگ زندگی‌نامه ملی. Vol. 31. لندن: اسمیت، الدر اند کو. pp. 275–279. - Prince, Alison (2011). Henry VIII's Wives. London: اسکلاستیک. ISBN 978-1-4071-1735-5.
- Varlow, Sally (August 2007). "Sir Francis Knollys's Latin Dictionary: New evidence for Katherine Carey". Historical Research. 80 (209): 315–323. doi:10.1111/j.1468-2281.2007.00400.x.
- Weir, Alison (2011). The Lady in the Tower: The Fall of Anne Boleyn. Queen of England Series. London: وینتیج بوکز. ISBN 978-0-7126-4017-6.
- Weir, Alison (2011). The Six Wives of Henry VIII. New York: Random House. ISBN 978-1-4464-4909-7.
- Weir, Alison (2012). Mary Boleyn: 'The Great and Infamous Whore'. London: Vintage. ISBN 978-0-09-954648-1.
پیوند به بیرون
- اهالی ردینگ (بارکشر)
- خاکسپاریها در کلیسای وست‌مینستر
- درگذشتگان ۱۵۶۹ (میلادی)
- زادگان دهه ۱۵۲۰ (میلادی)