کاخ جوستینیانی (رم)

کاخ جوستینیانی
برای مشاهده تمام صفحه روی نقشه کلیک کنید
اطلاعات کلی
آدرسخیابان دوگانا وکیا
شهر یا شهرکرم، لاتسیو
کشورایتالیا
مختصات۴۱°۵۳′۵۷٫۱۴″ شمالی ۱۲°۲۸′۳۱٫۲۵″ شرقی / ۴۱٫۸۹۹۲۰۵۶°شمالی ۱۲٫۴۷۵۳۴۷۲°شرقی / 41.8992056; 12.4753472
مستاجرین کنونیرئیس مجلس سنا
سناتورهای مادام العمر
رؤسای جمهور سابق ایتالیا
آغاز ساختقرن شانزدهم
مالکمجلس سنای جمهوری
طراحی و ساخت
معمارجان فونتانا
دومنیکو فونتانا
فرانچسکو بورومینی

کاخ جوستینیانی (ایتالیایی: Palazzo Giustiniani) (تپه کوچک) قصری در خیابان دوگانا وکیا و میدان روتوندا، در سنت اوستاکیو، رم است.[۱]

این کاخ شامل اقامتگاه رسمی رئیس مجلس سنای جمهوری ایتالیا، سالن زوکاری، دفاتر سناتورهای مادام‌العمر و رؤسای‌جمهور پیشین ایتالیا، همچنین شماری از دفاتر اداری است. افزون بر این، در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۰۱ تا ۱۹۸۵، این بنا مقر «فراماسونری شرق بزرگ ایتالیا» به‌شمار می‌رفت.[۲][۳]

تاریخچه

این کاخ در اواخر قرن شانزدهم در نزدیکی پانتئون برای مونسینور فرانچسکو ونتو ساخته شد، اما در سال ۱۵۹۰ توسط جوزپه جوستینیانی، عضوی از خانواده جنوایی جوستینیانی که به عنوان فرماندار خیوس خدمت کرده بود، خریداری شد. پسرش، کاردینال بندتو جوستینیانی، آن را به ساختمان‌های دیگر متصل کرد تا اینکه کل یک بلوک شهری را دربر گرفت. برادر کاردینال، وینچنزو جوستینیانی، مجموعه‌ای هنری شامل حدود ۱۶۰۰ قلم جنس برای کاخ، از جمله مجسمه‌ها و نقاشی‌های باستانی جورجونه، تیسین، رافائل و کاراواجو، به دست آورد.

طرح اولیه ساختمان توسط جووانی فونتانا، احتمالاً با کمک برادرش دومنیکو فونتانا، ارائه شده است. این بنا در طول نیمه اول قرن هفدهم دستخوش بازسازی‌های مختلفی شد که اوج آن کار فرانچسکو بورومینی بود، که مسئول درگاه و بالکن بالای آن است که از دوگانا وکیا قابل مشاهده هستند، و یک حیاط داخلی زیبا، با دهلیزی حاوی طاق‌های کوتاه که مشخصه سبک بورومینی است.

در سال ۱۸۵۹، با انقراض خاندان اصلی جیوستینیانی، این کاخ به مالکیت گرازیولی درآمد که در سال ۱۸۹۸ آن را به فرقه ماسونی گراند اورینته دیتالیا اجاره دادند. گراند اورینته در ۲۱ آوریل ۱۹۰۱ آن را به مقر خود تبدیل کرد؛ اعضای جدید این کاخ را «واتیکانو ورده» یا «واتیکانو دی ۳۳» می‌نامیدند. در سال ۱۹۱۷، فردی دیوانه، آشیل بالوری، فرمانده بزرگ آیین اسکاتلندی و استاد بزرگ وابسته گراند اورینته دیتالیا را در کاخ به قتل رساند.[۴]

در آغاز سال ۱۹۲۶، رژیم موسولینی فراماسونری را غیرقانونی اعلام کرد و کاخ را برای استفاده سنا مصادره کرد. دعاوی حقوقی در این مورد در سال ۱۹۶۰ با توافقی بین انجمن و وزیر جوزپه ترابوکی، که توسط وزیر امور خارجه ایالات متحده، کریستین هرتر، پیشنهاد شده بود، به‌طور دوستانه حل و فصل شد. بر اساس این توافق، بخشی از کاخ که در مجاورت میدان روتوندا قرار داشت، تحت کنترل فراماسون‌ها باقی ماند. سنا تنها در سال ۱۹۸۵، زمانی که فراماسون‌ها به ویلا دل واسکو [آن] در تپه جانیکولوم نقل مکان کردند، کنترل کل کاخ را به دست گرفت.

در سال ۱۹۳۸، یک گذرگاه زیرزمینی ساخته شد که کاخ را به کاخ ماداما، محل مجلس سنای ایتالیا، متصل می‌کرد. این تونل هنوز هم وجود دارد.

این کاخ از سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۴۸ به عنوان اقامتگاه رسمی انریکو دی نیکولا به عنوان رئیس موقت دولت مورد استفاده قرار گرفت، به جای کاخ باشکوه‌تر کوئیرینال که قبلاً کاخ پاپ‌ها و پادشاهان ایتالیا بود و اکنون محل اقامت رئیس‌جمهور ایتالیا است. به همین ترتیب، تأیید قانون اساسی ایتالیا توسط دی نیکولا در کاخ جیوستینیانی، در کتابخانه، انجام شد.

در سال ۱۹۷۲، از این کاخ به عنوان مکانی یاد شد که آلدو مورو و آمینتوره فانفانی (رئیس وقت سنا) در آن «پیمان پالاتزو جیوستینیانی» را منعقد کردند که انتقال قدرت به نسل جوان‌تر حزب دموکراسی مسیحی را به نفع نوادگان آنها، چیراکو د میتا و آرنالدو فورلینی، به تأخیر انداخت و عملاً تضمین کرد که آنها به رهبری جناح چپ و راست (به ترتیب) حزب دموکراسی مسیحی برسند. به دلیل شباهت این داستان به «پیمان سن گینسیو» در اوت ۱۹۶۹ بین د میتا و فورلانی، در مورد صحت این داستان تردید وجود دارد.

در سال ۱۹۷۳، انریکو مینیو، نماینده کمونیست مجلس و شهردار سابق چیویتا کاستلانا، در دفتر کارش در کاخ با یک کیسه پلاستیکی خودکشی کرد.

رسم بر این است که رئیس سنا، دفاتری را در کاخ در اختیار رئیس شورای مربوطه، چه عضو مجلس نمایندگان و چه عضو سنا، برای انجام مشورت‌ها قرار می‌دهد.

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ www.bridgemanimages.com https://www.bridgemanimages.com/de/ferrerio/palazzo-giustiniani-rome-from-palazzi-di-roma-part-ii-published-1670s-engraving/engraving/asset/120287. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۱۲-۲۶. {{cite web}}: پارامتر |عنوان= یا |title= ناموجود یا خالی (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  2. ↑ "Palazzo Giustiniani". Rijksmuseum.nl (in English). Retrieved 2025-12-26.
  3. ↑ MeisterDrucke. "Palazzo Giustiniani, Rome, from 'Palazzi di Roma'". MeisterDrucke (in English). Retrieved 2025-12-26.
  4. ↑ «PALAZZO GIUSTINIANI IL CUORE E IL DIRITTO» (PDF).

پیوند به بیرون