کاخ وال‌اوری

کاخ وال‌اوری
اطلاعات کلی
شهر یا شهرکپارکتاون
کشورموریس

کاخ وال‌اوری (به انگلیسی: Château Val-Ory) که گاهی کاخ والُری نیز نوشته می‌شود، باغ‌ویلایی در جزیرۀ موریس است که به ایران تعلق دارد. در شهریور ۱۳۲۰، نیروهای انگلیسی وارد ایران شدند و شاه ایران را خلع و تبعید کردند. رضاشاه در ۱۶ مهر همان سال، با کشتی انگلیسی‌ها به موریس رسید و در ویلایی بزرگ به نام وال‌اوری در این جزیره اقامت گزید.[۱][۲]

تاریخچه

رضاشاه و خانواده‌اش در دوران تبعید

پس از حملۀ انگلستان و اتحادیۀ جماهیر شوروی به ایران و اشغال آن در ۲۵ اوت ۱۹۴۱، انگلیسی‌ها پیشنهاد کردند که در صورت موافقت رضاشاه به زندگی در تبعید، خانواده او را در قدرت نگه دارند. رضاشاه از سلطنت کناره‌گیری کرد و نیروهای انگلیسی به سرعت او و فرزندانش را به موریس بردند،[۳] جایی که او در کاخ وال‌اوری در جادۀ بویس-چری در روستای موکا زندگی می‌کرد.[۴][۵] متعاقباً، او به دوربان و سپس به خانه‌ای در خیابان یانگ شمارۀ ۴۱ در محلۀ پارکتاون ژوهانسبورگ، آفریقای جنوبی فرستاده شد،[۶] او در ۲۶ ژوئیۀ ۱۹۴۴ در سن شصت و شش سالگی در همین محل درگذشت.

فروش ملک

کاخ وال‌آوری در وضعیتی فرسوده به سر می‌برد و به همین دلیل در سال ۱۳۹۷ وزارت امور خارجه تقاضانامه‌ای به هیئت دولت ارائه کرد تا بتواند براساس مجوز دولت، این کاخ را فروخته و درآمد ناشی از فروش این ملک پس از واریز به حساب خزانۀ عمومی کشور صرف تکمیل برخی پروژه‌های مدنظر وزارت امور خارجه شود. که البته این ماجرا اعتراضاتی در پی داشت.[۷]

منابع

  1. «کاخ والری برای ایران حفظ شود». خبرگزاری تسنیم. دریافت‌شده در ۲۱ دی ۱۴۰۳.
  2. «ویلای رضا شاه در موریس؛ یک ملک معمولی یا سرمایه ملی و تاریخی؟». عصر ایران. دریافت‌شده در ۲۱ مهر ۱۴۰۳.
  3. Mohammad Gholi Majd, August 1941: The Anglo-Russian Occupation of Iran and Change of Shahs, University Press of America, 2012, p. 12.
  4. Ahmed Khan, Iqbal (20 March 2023). "Diplomacy: what lies behind the Iran-Mauritius thaw?". L'Express. Retrieved 2023-03-20.
  5. "Reza Shah's Residence For Sale". RFE/RL (به انگلیسی). 7 May 2018. Retrieved 4 October 2021.
  6. "Royal Jo'burg". The Mail & Guardian (به انگلیسی). 17 September 2010. Retrieved 4 October 2021.
  7. «وزارت خارجه سندفروشی ملی نکند/ ماجرای یک کاخ تبعیدگاهی». خبرگزاری تسنیم. دریافت‌شده در ۲۱ دی ۱۴۰۳.