کارایی زیستمحیطی
کارایی زیستمحیطی به ارائه کالاها و خدمات برای تامین نیازهای انسانی و بهبود کیفیت زندگی اشاره دارد و در عین حال اثرات بازدارنده زیست محیطی کالاها و منابع را در طول چرخه حیات آنها کاهش میدهد.
اصطلاحات علمی و فنی
همانطور که کشورها و مناطق در سراسر جهان شروع به توسعه کردند، به آرامی آشکار شد که صنعتیشدن و رشد اقتصادی با تخریب محیط زیست همراه هستند.[۱] کارایی زیستمحیطی (به انگلیسی: Eco-efficiency)، به عنوان یکی از ابزارهای اصلی برای ترویج تبدیل از توسعه ناپایدار به توسعه پایدار پیشنهاد شدهاست.[۲] بر اساس این مفهوم ایجاد کالاها و خدمات بیشتر با استفاده از منابع کمتر و ایجاد زباله و آلودگی کمتر است. "به عنوان نسبت بین ارزش افزوده آنچه تولید شدهاست اندازهگیری میشود (مثلا تولید ناخالص داخلی) و اثرات محیطی (افزودهشده) محصول یا خدمات (به عنوان مثال انتشار S02).» این اصطلاح توسط شورای جهانی کسب و کار برای توسعه پایدار (WBCSD) در سال ۱۹۹۲ در نشریه خود "دوره تغییر" ابداع شد و در اجلاس زمین در سال ۱۹۹۲، کارایی زیستمحیطی به عنوان یک مفهوم تجاری جدید و ابزاری برای شرکتها برای اجرای دستور کار ۲۱ در سال ۱۹۹۲ در بخش خصوصی تأیید شد؛[۳] بنابراین، این اصطلاح مترادف با فلسفه مدیریتی است که به سمت پایداری، ترکیبی از کارایی بومشناختی و بهرهوری اقتصادی است.
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ «Quantified Eco-Efficiency: An Introduction with Applications (Eco-Efficiency in Industry and Science, 22) Hardcover - 2007».
- ↑ Yu, Yadong; Chen, Dingjiang; Zhu, Bing; Hu, Shanying (2013-01-01). "Eco-efficiency trends in China, 1978–2010: Decoupling environmental pressure from economic growth". Ecological Indicators. 24: 177–184. doi:10.1016/j.ecolind.2012.06.007. ISSN 1470-160X.
- ↑ «OECD (2002). Indicators to Measure Decoupling of Environmental Pressure from Economic Growth».
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Eco-efficiency». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۷ شهریور ۱۴۰۱.