کارل فون فویت
کارل فون فویت | |
|---|---|
 | |
| زادهٔ | ۳۱ اکتبر ۱۸۳۱ |
| درگذشت | ۳۱ ژانویه ۱۹۰۸ (۷۶ ساله) |
| ملیت | آلمانی |
| محل تحصیل | دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ |
| شناختهشده برای | رژیمشناس |
| پیشینه علمی | |
| شاخه(ها) | فیزیولوژی، تغذیه |
کارل فون فویت (آلمانی: Carl von Voit؛ ۳۱ اکتبر ۱۸۳۱ – ۳۱ ژانویه ۱۹۰۸) رژیمشناس، فیزیولوژیست و شیمیدان اهل آلمان بود.
وی در دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ و دانشگاه وورتسبورگ تخصیل کرد و از شاگردان یوستوس فون لیبیش، ماکس یوزف فونپتنکوفر و آلبرت فون کولیکر بود. او سپس برای ادامهٔ تحصیل به دانشگاه گوتینگن رفت و در آنجا از شاگردان فریدریش وهلر بود و سرانجام در سال ۱۸۵۷ به درجهٔ شایستگی علمی رسید. کارل فون فویت از سال ۱۸۶۳، استادتمامِ رشتهٔ فیزیولوژی و سرپرست بخش کتابها و نشریات رشتهٔ فیزیولوژی در دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ شد.[۱] از میان شاگردان مشهور او میتوان به ماکس روبنر اشاره کرد.
منابع
- ↑ VOIT, Carl Michael von Voit drw.saw-leipzig.de
پیوند به بیرون
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ کارل فون فویت موجود است.