کاهش ارتفاع
کاهش ارتفاع (انگلیسی: Descent)در هوانوردی به هر دوره زمانی در طول سفر هوایی گفته می‌شود که در آن ارتفاع هواپیما کاهش می‌یابد و نقطه مقابل صعود یا اوج گرفتن است.
کاهش ارتفاع بخشی از روال عادی پرواز است، اما در مواقع اضطراری مانند کاهش فشار سریع یا انفجاری که منجر به کاهش اضطراری ارتفاع به زیر ۱۰٬۰۰۰ فوت (۳٬۰۰۰ متر) می‌شود نیز رخ می‌دهد. نمونه‌ای از کاهش فشار انفجاری ، پرواز ۲۴۳ هواپیمایی آلوها است. کاهش ارتفاع غیرارادی ممکن است به دلیل کاهش قدرت، کاهش نیروی برا( یخ‌زدگی بال)، افزایش نیروی پسا ، یا پرواز در توده هوایی که به سمت پایین حرکت می‌کند، مانند جریان رو به پایین ناشی از زمین، نزدیک رعد و برق ، در یک رگبار رو به پایین یا ریزرگبار رخ دهد.
فرود شیرجه ای
شیرجه یا شیرجه بینی [۱] [۲] «یک مسیر پرواز نزولی شیب‌دار» است [۳] اگرچه تعریف مشخصی برای اینکه چه درجه‌ای از شیب، مسیر رو به پایین را به شیرجه تبدیل می‌کند، وجود ندارد، اما این لزوماً یک نزول سریع و رو به جلو است. شیرجه‌ها عمداً در پروازهای آکروباتیک برای افزایش سرعت جهت انجام حرکات نمایشی و همچنین توسط بمب‌افکن‌های شیرجه‌رو برای نزدیک شدن سریع به هدف و در عین حال به حداقل رساندن قرار گرفتن در معرض آتش دشمن قبل از شیرجه و همچنین برای افزایش دقت بمباران استفاده می‌شوند. همچنین می‌توان از شیرجه به عنوان یک مانور اضطراری، مثلاً برای خاموش کردن آتش موتور، استفاده کرد.
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ "nosedive | Definition of nosedive in English by Oxford Dictionaries". Oxford Dictionaries | English. Archived from the original on August 30, 2018. Retrieved 2018-08-29.
- ↑ "nosedive Meaning in the Cambridge English Dictionary". dictionary.cambridge.org (in English). Retrieved 2018-08-29.
- ↑ Crane, Dale: Dictionary of Aeronautical Terms, third edition, page 168. Aviation Supplies & Academics, 1997. شابک ۱−۵۶۰۲۷−۲۸۷−۲
یادکرد مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Descent (aeronautics)». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۶ اوت ۲۰۲۶.
- فازهای پرواز