کتی بربریان

کتی بربریان
کتی بربریان ۱۹۷۲
اطلاعات پس‌زمینه
زاده	۴ ژوئیهٔ ۱۹۲۵ اتلبارو، ماساچوست، ایالات متحده آمریکا
خاستگاه	ارمنی‌های آمریکا
درگذشته	۶ مارس ۱۹۸۳ (۵۷ سال) رم، ایتالیا
ژانر(ها)	اپرا
پیشه(ها)	خواننده متزو-سوپرانو، زبان‌شناس، آهنگ‌ساز، خواننده اپرا، مترجم، و موسیقی‌دان

کاترین آناهید "کتی" بربریان (ارمنی: Քեթրին Անահիտ Բերբերյան؛ انگلیسی: Catherine Anahid "Cathy" Berberian؛ زاده ۴ ژوئیهٔ ۱۹۲۵ – درگذشته ۶ مارس ۱۹۸۳) خواننده، زبان‌شناس، آهنگ‌ساز، خواننده اپرا، مترجم و موسیقی‌دان ارمنی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا مقیم ایتالیا بود.

او از نزدیک با بسیاری از آهنگسازان موسیقی آوانگارد معاصر از جمله لوچیانو بریو، برونو مادرنا، جان کیج، آنری پوسور، سیلوانو بوسوتی، داریوس میو، رومن هاوبناستوک-راماتی و ایگور استراوینسکی همکاری داشت. او همچنین آثاری از کلودیو مونته‌وردی، هیتور ویلالوبس، کرت ویل، فیلیپ زو اولنبرگ و دیگران را تفسیر کرد. او به عنوان متصدی رسیتال، چندین ژانر آوازی را در زمینه کلاسیک ارائه کرد، از جمله تنظیم ترانه‌های بیتلز توسط لوئیس آندریسن و همچنین آهنگ‌های محلی از چندین کشور و فرهنگ. او به عنوان آهنگساز، (۱۹۶۶) را نوشت، که در آن از تکنیک آوازی خود با استفاده از صداهای کتاب کمیک (نام‌آوا) و Morsicat(h)y (1969)، ترکیبی برای کیبورد (فقط با دست راست) بر اساس کد مورس استفاده کرد.

زندگی و پیشه

کتی بربریان در ۴ ژوئیهٔ ۱۹۲۵ در اتلبارو، ماساچوست از والدینی ارمنی، به نام‌های یرواند و لوئیز بربریان به دنیا آمد. او که از دو فرزند بزرگتر بود، ۱۲ سال اول زندگی خود را در آتلبورو گذراند، سپس خانواده در سال ۱۹۳۷ به شهر نیویورک نقل مکان کردند، جایی که او از دبیرستان دخترانه جولیا ریچمن منهتن فارغ‌التحصیل شد. او از دوران کودکی به موسیقی و رقص محلی ارمنی و همچنین اپرای سنتی علاقه نشان داد. او در دوران دبیرستان، مدیر و تکنواز گروه فولک ارمنی در شهر نیویورک بود. او مدتی در دانشگاه نیویورک در مقطع لیسانس بود، اما برای شرکت در کلاس‌های عصرانه تئاتر و موسیقی در دانشگاه کلمبیا ترک کرد و در طول روز برای حمایت از تحصیلش کار می‌کرد. او در سال ۱۹۴۸ نزد ماریا فروند به تحصیل موسیقی در پاریس پرداخت و در سال ۱۹۴۹ به میلان رفت تا در کنسرواتوار میلان با جورجینا دل ویگو به تحصیل آواز بپردازد. در سال ۱۹۵۰ برای ادامه تحصیل در آنجا بورسیه فولبرایت دریافت کرد. اگرچه او در اوایل دهه ۱۹۵۰ در چندین برنامه دانشجویی، برنامه‌های رادیویی و کنسرت‌های غیررسمی ظاهر شده بود، اما اولین حضور رسمی خود را در سال ۱۹۵۷ در ، یک جشنواره موسیقی معاصر در ناپل انجام داد. سال بعد اجرای ترانه آریا جان کیج با فونتانا میکس در اولین نمایش جهانی آن، او را به عنوان یکی از نمایندگان اصلی موسیقی آوازی معاصر معرفی کرد. اولین حضور او در آمریکا در سال ۱۹۶۰ در جشنواره موسیقی تانگلوود انجام شد، جایی که او برای اولین بار دایره‌ها توسط لوچیانو بریو آهنگساز ایتالیایی را اجرا کرد.

از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۶۴ بربریان با لوچیانو بریو ازدواج کرد که زمانی که آنها در کنسرواتوار میلان دانشجو بودند با او آشنا شد. آنها یک دختر به نام کریستینا بریو داشتند که در سال ۱۹۵۳ به دنیا آمد. بربریان هم در دوران ازدواج و هم بعد از آن به موزه و همکار بریو تبدیل شد. او برای او، (۱۹۵۸)، حلقه‌ها (۱۹۶۰)، (۱۹۶۱)، ترانه‌های عامیانه (۱۹۶۴–۱۹۷۳)، (۱۹۶۵) و (Recital I) (۱۹۷۲) نوشت.

در سال ۱۹۶۷ بربریان یک آلبوم ۱۲ آهنگی (ضبط شده در پاریس) منتشر کرد که تماماً شامل نسخه‌های کاور سبک باروک عجیب و غریب از آهنگ‌های بیتلز بود، با عنوان . پشتوانه ساز برای یک کوارتت زهی کلاسیک یا پنج نفری بادی به همراه هارپسیکورد یا ارگ امتیازدهی شد. تنظیم تمام آهنگ‌ها توسط گای بویر انجام شده است و بیشتر آهنگ‌ها او را با هارپسیکورد دارند. تصویر جلد اصلی آلبوم آمریکایی (شبیه تک ترانه «انقلاب» بیتلز) توسط روبرتو زامارین در حالی که تصویر بریتانیایی توسط جرالد اسکارف بود. این آلبوم در سال ۲۰۰۵ روی سی‌دی با قطعات جایزه شامل مصاحبه رادیویی فرانسه در سال ۱۹۷۵، و سه قطعه زنده شامل اجرای آهنگ‌های بربری از آلبوم، ضبط شده در جشنواره‌های موسیقی فرانسه در اوایل دهه ۱۹۸۰، با همراهی برونو کانینو، آهنگساز و نوازنده ایتالیایی و تنظیم‌های آهنگساز مشهور هلندی آندریسسن، دوباره منتشر شد.

سیلوانو بوسوتی، جان کیج، هانس ورنر هنتسه، ویلیام والتون، ایگور استراوینسکی و آنتونی برجس نیز آثاری را برای صدای او ساختند. اگرچه بربریان از زمان تحصیل در میلان مستقر بود، اما در طول دهه ۱۹۷۰ در هر دو دانشگاه ونکوور و مدرسه موسیقی راینیش در کلن تدریس کرد. پس از مرگ او، بریو قطعه مرثیه‌ها: به یاد کتی بربریان را ساخت که در ۲۶ مارس ۱۹۸۴ در لوزان به نمایش درآمد.

او در ترانه استیلی دن «دندان‌های طلای تو» از آلبوم ۱۹۷۳ نام برده شده است.

«حتی کتی بربریان هم می‌داند / یک رولاد هست که او نمی‌تواند بخواند».

بربریان مترجم هم بود. او با اومبرتو اکو آثاری از جولز فایفر را به ایتالیایی ترجمه کرد و با دیگر مترجمان ایتالیایی آثاری از وودی آلن را ترجمه کرد. اکو و بربریان در پروژه‌های دیگری نیز با هم کار کردند و او به او لقب بزرگی داد. این نام مستعار با املای متفاوتی که توسط خود بربریان انتخاب شد: بعداً به عنوان عنوان یکی از شناخته‌شده‌ترین آلبوم‌های او استفاده شد.

درگذشت

بربریان در سال‌های آخر زندگی خود مشکلات سلامتی فزاینده‌ای را تجربه کرد و تقریباً به‌طور کامل بینایی خود را از دست داد. او برای ادامه اجرا، تمام کارنامه خود را به یادگار گذاشت. یک خواننده مشتاق، از دست دادن بینایی منبع بزرگی از ناامیدی برای بربریان بود و او احساس تنهایی و افسردگی را ابراز کرد. وزن او افزایش یافته بود و مشکلات قلبی پیدا کرده بود، اما با این وجود با برنامه بلندپروازانه کنسرت ادامه داد. در ۷ مارس ۱۹۸۳، در برنامه‌ای از تلویزیون رای ایتالیا که به مناسبت صدمین سالگرد مرگ کارل مارکس برگزار شد، بربریان قصد داشت نسخه ایتالیایی «بین‌المللی» را به سبک مرلین مونرو اجرا کند. در ۵ مارس، او با لوچیانو بریو تماس گرفت تا دربارهٔ ایده‌های اجرا صحبت کند، اما روز بعد بر اثر یک حمله قلبی «عظیم» درگذشت.

جسد او در رم سوزانده شد و کوزه با خاکسترش به میلان آورده شد و در ۱۳ مارس مراسمی در کلیسای ارمنی ویا یوملی برگزار شد. خاکستر بین برادر بربریان، اروانت و دخترش کریستینا، که بعداً آنها را در دریای مدیترانه، مقابل شهر اونگلیا، همراه با ارکیده‌های صورتی، گل مورد علاقه بربریان، پراکنده کرد، تقسیم شد.

آوای جدید

بربریان در مقاله خود "آوای جدید در موسیقی معاصر" از سال ۱۹۶۶، نقش جدیدی را برای اجرای آوازی در موسیقی معاصر ترسیم می‌کند. اگرچه این ایده‌ها همراه با لوسیانو بریو در طول همکاری آنها بر روی آثاری مانند Visage و توالی III توسعه یافت، بربریان از مفهوم و توصیفات "آوای جدید" دفاع کرد که بخش عمده ای از فلسفه اجرا و میراث او به عنوان یک هنرمند شد. برخلاف شیوه سنتی اپرا، که در آن خوانندگان باید آهنگ‌های زیبا تولید کنند و نه چیز دیگر، آوازی جدید «صدایی را به کار می‌گیرد که طیف بی‌پایانی از سبک‌های آوازی را در اختیار دارد، که تاریخ موسیقی و همچنین جنبه‌های خود صدا را در بر می‌گیرد». با این حال، آواز جدید بسیار فراتر از تکنیک‌های آوازی توسعه‌یافته است، که «بر اساس فهرستی از جلوه‌های آوازی کم و بیش ویرایش‌نشده است که آهنگساز ممکن است ابداع کند و خواننده دوباره تکرار کند». بلکه خواننده باید آهنگساز اجرای زنده شود و «از صدا در تمام جنبه‌های فرایند آوازی استفاده کند؛ فرآیندی که می‌تواند مانند خطوط و عبارات روی چهره، انعطاف‌پذیر باشد». این فلسفه اجرای آوازی را می‌توان برای توسعه هنر اجرای آوازی و همچنین برای کارهای مردیت مانک، دیاماندا گالاس، لوری اندرسون و تعداد بیشماری از نوازندگان و آهنگسازان آوازی بنیادی دانست.

دیسکوگرافی

• : صدای بسیاری از کتی بربریان (ورگو، ۱۹۸۸ تجدید چاپ ۲۰۰۵))
• الا فیتزجرالد/الیزابت شوارتسکف/کتی بربریان (استرادیواریوس، ۱۹۸۸) حاوی برونو مادرنا هایپریون است. ضبط زنده از جشنواره موسیقی معاصر در ونیز. ضبط شده در ۶ سپتامبر ۱۹۶۴.
• کتی بربری بریو، پوسور، کیج را تفسیر می‌کند (استرادیواریوس، ۱۹۸۹). شامل ضبط‌های زنده مربوط به سال‌های ۱۹۶۶، ۱۹۶۷ و ۱۹۶۹ است.
• لوچیانو بریو: Passaggio/Visage (BMG Ricordi، ۱۹۹۱) حاوی Visage برای نوار مغناطیسی و صدا است.
• مونته‌وردی: (Teldec ۱۹۹۲)
• مونته‌وردی: (Teldec ۱۹۹۳)
• (, ۱۹۹۳, , ۲۰۰۲, ۲۰۱۶)
• کتی بربریان فراموش نشدنی (CO، ۱۹۹۳)
• برونو مادرنا. موسیقی الکترونیک (، ۱۹۹۴) شامل () است.
• بریو: رسیتال اول برای کتی/آهنگ‌های فولک (RCA Victor، ۱۹۹۵)
• کتی بربریان مونته‌وردی را می‌خواند (Teldec ۱۹۹۵)
• (Accord, ۱۹۹۷)
• بیتلز آریاس (تلسکوپی، ۲۰۰۵)
• بریو توالی III / موسیقی مجلسی (لیلیت، ۲۰۰۶). همچنین بر روی وینیل موجود است.
• Wie einst in schöner'n Tagen (مجموعه الکترولا EMI ۲۰۱۳)
• آهنگ‌های محلی جهان — (SWR Music ۲۰۱۶)

فیلم

• موسیقی و موسیقی وجود دارد. مجموعه جعبه ۲ دی‌وی‌دی (Feltrinelli، ابتدا در RAI ۱۹۷۲ پخش شد و در سال ۲۰۱۳ بر روی DVD منتشر شد). قسمت پنجم این مجموعه دوازده قسمتی هزار و یک صدا نام دارد و کاملاً به بربریان اختصاص دارد.
• : (۱۹۹۴) مستندی از [nl] که در کانال شرکت تولید Swaan در Vimeo [۱] قابل مشاهده است که شامل مصاحبه‌هایی با لوسیانو بریو، سیلوانو بوسوتی، لوئیس آندریسن، نیکولاس هارنوکور، برونو کانینو، کارول پلانتامورا، برادرش ادی بربریان و دخترش کریستینا بریو است.

ادعاهای احترام توسط هنرمندان دیگر

• آهنگ‌های کتی سانگ (آتلانتیک، ۱۹۸۹) توسط لیندا هرست
• کریستینا زاوالونی (Radio Popolare/Sensible Records, ۲۰۰۳) توسط کریستینا زاوالونی
• Salomix-Max: In Memoriam Cathy Berberian (Wergo، ۲۰۰۸) توسط Salome Kammer

جستارهای وابسته

• فهرست خوانندگان ارمنی
• فهرست ارمنی‌های ایالات متحده آمریکا

منابع

• مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Cathy Berberian». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۸ مارس ۲۰۱۹.

• Քեթրին Բերբերյան at Avproduction.am بایگانی‌شده در ۶ مارس ۲۰۱۶ توسط Wayback Machine
• Armenian Soviet Encyclopedia. Yerevan.
• Այվազյան, Հ. Մ. (2005). Ով ով է. հայեր (կենսագրական հանրագիտարան: Երկու հատորով). Vol. առաջին. Երևան: Հայկական հանրագիտարան հրատ.
• Խուդավերդյան, Կոստանդին. Հայկական համառոտ հանրագիտարան (in Armenian). Երևան: Հայկական Հանրագիտարան հրատարակչություն ՊՈԱԿ.

برای مطالعهٔ بیشتر

• Page, Tim, Cathy Berberian, Mezzo-soprano, نیویورک تایمز, ۸ مارس ۱۹۸۳ (Late City Final Edition, Section A, Page 28). Accessed February 15, 2009.
• Universal Edition, Berio, Luciano (1925–2003) – List of Works. Accessed April 22, 2010.
• Vila, Marie Christine (2003). Cathy Berberian: Cant'actrice. Fayard. شابک ‎۲−۲۱۳−۶۱۷۰۲−۳ (به فرانسوی)
• Paull, Jennifer (2007). Cathy Berberian and Music's Muses . Jennifer Paull. شابک ‎۱−۸۴۷۵۳−۸۸۹−۴
• Karantonis, Pamela et al. (2014) Cathy Berberian: Pioneer of Contemporary Vocality. London: Routledge. 2016. شابک ‎۹۷۸−۱−۳۱۵−۵۷۱۰۷−۲.
• Rivera, Nelson (2019). Cathy Berberian: Entrevistas (in Spanish). San Juan, Puerto Rico: Riel Editorial. ISBN 978-1-73305-931-2.

پیوند به بیرون

• وبگاه رسمی
• ترانه‌شناسی کتی بربریان در دیسکاگز
• MVDaily.com: A musical enchantress On the anniversary of Cathy Berberian's death, Jennifer I. Paull remembers the legendary singer who cast musical spells
• Cathy Berberian interview by Charles Amirkhanian at her home in Milan, Italy, first broadcast on November 1, 1972
• Meirion-Bowen.com: Contemporary Cathy