کلاشی عبدالقادر
کلاشی عبدالقادر. کلاشی (کل: بز کوهی+ آش: غذا یا خوراک) اسم یک طایفه از ایل جاف است. طایفه کلاشی احتمالا در اوایل دوره قاجار از بخش کلاشی جوانرود به سمت کوهستان دالاهو و سپس دشت ذهاب آمدند. عبدالقادر فرزند ملا عزیز، فرزند حیدر، فرزند عبدالله، فرزند عثمان بین سال های 1319 تا 1368 (بعد از کدخدا پبرنظر قنبری)، کدخدا روستای کلاشی بود. البته محل یکجانشینی آنها ابتدا در روستای چناره مجید ذهاب بود و احتمالا از سال 1320 به بعد در محل کلاشی ذهاب فعلی ساکن شدند. پس از مرگ کدخدا عبدالقادر، فرزند ارشد او، محمد قنبری، کدخدای روستای کلاشی شد. علاوه بر کلاشی ذهاب یا کلاشی عبدالقادر، روستای کلاشی دارویس را هم در حومه سرپل ذهاب داریم. همچنین کلاشی تپه کبود جیران، کلاشی گرده نو و کلاشی چرموسوار. علاوه بر این تعدادی از مردم کلاشی ساکن روستای سرابله و تپانی هستند. همه اینها از طایفه کلاشی هستند. | |
|---|---|
روستا | |
محل | |
  کلاشی عبدالقادر. کلاشی (کل: بز کوهی+ آش: غذا یا خوراک) اسم یک طایفه از ایل جاف است. طایفه کلاشی احتمالا در اوایل دوره قاجار از بخش کلاشی جوانرود به سمت کوهستان دالاهو و سپس دشت ذهاب آمدند. عبدالقادر فرزند ملا عزیز، فرزند حیدر، فرزند عبدالله، فرزند عثمان بین سال های 1319 تا 1368 (بعد از کدخدا پبرنظر قنبری)، کدخدا روستای کلاشی بود. البته محل یکجانشینی آنها ابتدا در روستای چناره مجید ذهاب بود و احتمالا از سال 1320 به بعد در محل کلاشی ذهاب فعلی ساکن شدند. پس از مرگ کدخدا عبدالقادر، فرزند ارشد او، محمد قنبری، کدخدای روستای کلاشی شد. علاوه بر کلاشی ذهاب یا کلاشی عبدالقادر، روستای کلاشی دارویس را هم در حومه سرپل ذهاب داریم. همچنین کلاشی تپه کبود جیران، کلاشی گرده نو و کلاشی چرموسوار. علاوه بر این تعدادی از مردم کلاشی ساکن روستای سرابله و تپانی هستند. همه اینها از طایفه کلاشی هستند. | |
| مختصات: ۳۴°۳۸′۶″ شمالی ۴۵°۴۸′۵۳″ شرقی / ۳۴٫۶۳۵۰۰°شمالی ۴۵٫۸۱۴۷۲°شرقی | |
| کشور | ایران |
| استان | کرمانشاه |
| شهرستان | سرپل ذهاب |
| بخش | بخش مرکزی |
| دهستان | دشت ذهاب |
| بنیانگذاری | اوایل دوره پهلوی.تاریخ شفاهی کلاشی از دوره شاه عباس صفوی شروع می¬شود. در این زمان، ساکن منطقه کلاشی باخان جوانرود بودیم. سه برادر به نام حیدر (نیای کلاشی عبدالقادر)، قمر (نیای کلاشی گرده نو) و محمد (نیای کلاشی دارویس) بهمراه خواهرشان به نام مریم، به دلایلی نامعلوم برای ما، بسمت بیامه علیا یا گوران در دالاهو مهاجرت کردند. آنها از سه تیره زن گرفتند: حیدر از قلخانی بیامه، قمر از سنجابی و محمد از گوران زن گرفتند. به این ترتیب برادران کلاشی از هم جدا شدند و هر کدام به میان تیره¬های همسران خود رفتند. بعدها کلاشی فرزندان حیدر دو دوسته شدند: یکی کلاشی عبدالقادر و یکی کلاشی تپه کبود. کلاشی فرزندان قمر نیز به دو دسته گرده نو و چرمو سوار تقسیم شدند. کلاشی فرزندان محمد هم به دو دسته کلاشی دارویس و کلاشی سرابله تقسیم شدند. مردم کلاشی با اینکه مثل طوایفی مانند گاخوری و تایشه¬ای و کوئیک مجتمع نبودند اما همیشه حامی هم بودند و پیوند خود را حفظ کردند. آنها حتی پیوند خودشان با کلاشی جوانرود را هم نگه داشتند. برای مثال کدخدا بابامراد رنجبر چند بار به مردم کلاشی جوانرود سر زد. ماموستا ملا محمد امین کلاشی (1300-1380ش) اهل کلاشی باخان بود و حدود سال 1335 به میان کلاشی دالاهو و ذهاب آمد. محل قشلاق کلاشی عبدالقادر تا سال 1320، روستای فعلی چناره مجید ذهاب بود. از این تاریخ به دلایل نامعلوم محل قشلاق خود را به نواحی داخلی¬تر زهاب، به محل "پشت مله" در سمت شمالی کوه شای طوطیا و مقابل چشمه مشهور به "کانی با" آوردند. آنجا برای گذران قشلاق خود، با کمک بنایی به نام "حمه سر صاف" خانه ساختند. اما بعد از دو سال، بخاطر آب سراب زهاب و کشاوزی از پشت کوه شای طوطیا بسمت جلوی آن و مفابل سراب ذهاب آمدند و تا امروز در این محل ساکنند. مردم کلاشی عبدالقادر تا سال 1338 مشغول زندگی کوچ¬روی بودند و از این تاریخ، به دلیل اختلافات با برخی از طوایف دیگر و ناامنی در مسیر ییلاق، به طور کلی یکجانشین شدند. |
| جمعیت | ۲۲۰ نفر (سرشماری ۹۵) |
کلاشی عبدالقادر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سرپل ذهاب در استان کرمانشاه ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان دشت ذهاب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶۲ نفر (۴۸خانوار) بودهاست.
منابع
- «نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن ۱۳۸۵». درگاه ملی آمار ایران. بایگانیشده از اصلی در ۱ ژانویه ۲۰۱۳. دریافتشده در ۱ ژانویه ۲۰۱۳.
