کلیسای بزرگ دوبران
| کلیسای صومعه دوبران | |
|---|---|
| کلیسای صومعه سنت مارین باد دوبران | |
| آلمانی: Doberaner Münster | |
 نمای بیرونی کلیسای صومعه دوبران از سمت جنوب غربی | |
  موقعیت در ایالت مکلنبورگ-فورپومرن، آلمان  کلیسای بزرگ دوبران (آلمان) | |
| ۵۴°۰۶′۲۹″ شمالی ۱۱°۵۴′۳۵″ شرقی / ۵۴٫۱۰۸۰۶°شمالی ۱۱٫۹۰۹۷۲°شرقی | |
| موقعیت | باد دوبران |
| کشور | آلمان |
| مذهب | پروتستان لوتری (Nordkirche) |
| وبگاه | وبگاه رسمی |
| تاریخچه | |
| تأسیس | ۱۱۷۱ میلادی |
| موسس | پریبیسلاو مکلنبورگ |
| اهدا | سنت مارین |
| Relics held | محراب بالدار قرون وسطایی و مدفن پادشاهان و شاهزادگان خاندان مکلنبورگ |
| معماری | |
| وضعیت | فعال |
| وضعیت کاربردی | کلیسای صومعه (سابق) و پروتستان کنونی |
| ثبت تاریخی | بنای یادبود ملی آلمان و نامزد ثبت در میراث جهانی یونسکو |
| معمار | معماران گمنام سیسترسی (توسعه قرون وسطایی) |
| نوع معماری | بازیلیکا |
| معماری مذهبی | گوتیک آجرچین (Backsteingotik) |
| سال ساخت | ۱۲۸۰ – ۱۳۶۸ میلادی (بنای گوتیک کنونی) |
| مشخصات | |
| طول | ۷۸ متر |
| عرض | ۲۸ متر (در بخش عرضی) |
| ارتفاع | ۲۶ متر (ارتفاع طاق‌های میانی) |
| مصالح ساختمانی | آجر قرمز |
| زنگ‌ها | ۴ ناقوس اصلی تاریخی |
| موقعیت جغرافیایی | |
| اسقف‌نشین | کلیسای ایالتی شمال آلمان |
| روحانی | |
| اسقف | کریستینا کونباوم-شمیت (Kristina Kühnbaum-Schmidt) |
| غیر روحانی | |
| ارگانیست | ماتیاس بونر (Matthias Bönner) |
کلیسای بزرگ دوبران یا کلیسای جامع دوبران (به آلمانی: Doberaner Münster) یک شاهکار معماری متمایز و یکی از مهم‌ترین بناهای سبک گوتیک آجری در شمال اروپا است که در شهر باد دوبران در ایالت مکلنبورگ-فورپومرن آلمان واقع شده است. این بنا در ابتدا به عنوان کلیسای یک صومعه متعلق به راهبان سیسترسی در سال ۱۱۷۱ میلادی بنیان‌گذاری شد و در طول قرون وسطی به عنوان صومعه ارشد و اصلی منطقه مکلنبورگ توسعه یافت. اهمیت این بنا علاوه بر ساختار مهندسی پیچیده آجرچین، در کاربری تاریخی آن به عنوان آرامگاه رسمی و سنتی پادشاهان، دوک‌ها و شاهزادگان خاندان مکلنبورگ (از جمله ماگنوس دوم، دوک مکلنبورگ) نهفته است که سبب شده تا تزیینات داخلی و اثاثیه قرون وسطایی آن به صورت استثنایی و دست‌نخورده تا به امروز حفظ شوند.
تاریخچه و بستر شکل‌گیری
ریشه‌های تاسیس صومعه دوبران به دوران مسیحی‌سازی قبایل اسلاو در سواحل جنوبی دریای بالتیک بازمی‌گردد. در سال ۱۱۷۱ میلادی، پریبیسلاو، پرنس مکلنبورگ که به آیین مسیحیت گرویده بود، با دعوت از راهبان فرقه سیسترسی از صومعه آمکلوکسبورگ، نخستین صومعه این فرقه را در مکلنبورگ بنیان نهاد[۱]. پس از ویرانی بنای اولیه در جریان شورش‌های محلی، ساخت کلیسای باشکوه گوتیک کنونی از حدود سال ۱۲۸۰ میلادی آغاز شد و در سال ۱۳۶۸ میلادی به پایان رسید. صومعه به سرعت به یک مرکز اقتصادی، مذهبی و سیاسی قدرتمند در حوزه نفوذ اتحادیه هانزا تبدیل شد. با آغاز جنبش اصلاحات پروتستان و انحلال صومعه‌ها در سال ۱۵۵۲ میلادی توسط هاینریش پنجم، دوک مکلنبورگ، این مجموعه مصادره گردید، اما به دلیل وجود مدفن نیاکان خاندان حاکم، کلیسای صومعه تخریب نشد و به عنوان کلیسای لوتری ایالتی به فعالیت خود ادامه داد[۲].
ویژگی‌های معماری و ساختار فنی
کلیسای صومعه دوبران نمونه‌ای عالی از انطباق اصول معماری گوتیک کلاسیک فرانسوی با محدودیت‌های سازه‌ای دشت‌های شمال اروپا است. معماران سیسترسی با استفاده از آجر پخته قرمز، یک پلان بازیلیکا با سه راهروی بلند و یک بخش عرضی (Transept) طراحی کردند. از آنجا که قوانین فرقه سیسترسی ساخت برج‌های مرتفع سنگی در بخش غربی کلیسا را منع می‌کرد، این بنا فاقد برج‌های دوقلوی مرسوم گوتیک است و در عوض یک برج میانی ظریف (Flèche) بر فراز تقاطع پلان قرار دارد[۳]. دیوارهای ضخیم باربر خارجی با پشت‌بندهای داخلی تقویت شده‌اند و فضای درون‌بنا با طاق‌های جناغی متقاطع و ستون‌های قطور دایره‌ای شکل پوشانده شده است که ابهت توده‌ای و در عین حال سبکی بصری منحصربه‌فردی را به نمایش می‌گذارد.
گنجینه‌های هنری و مدفن‌های تاریخی
ثروت فراوان صومعه و حمایت‌های مادی مستمر خاندان حاکم مکلنبورگ سبب شد تا این کلیسا به یکی از غنی‌ترین موزه‌های هنر قرون وسطی در آلمان تبدیل شود. از جمله آثار هنری برجسته درون بنا می‌توان به «محراب بالدار مریم مقدس» متعلق به سال ۱۳۰۰ میلادی اشاره کرد که قدیمی‌ترین محراب بالدار پابرجا در تاریخ هنر اروپا به شمار می‌رود. همچنین چلیپای عظیم گوتیک و صندلی‌های چوبی کنده‌کاری شده راهبان با جزئیات بی‌نظیر گیاهی از دیگر شاهکارهای این مجموعه هستند. در بخش شاه‌نشین کلیسا، یادمان‌ها و مقبره‌های باشکوهی از حکمرانان منطقه قرار دارد؛ از جمله آرامگاه پادشاه آلبرشت سوئد و مجسمه چوبی دوک ماگنوس دوم، دوک مکلنبورگ که نمونه‌های درخشانی از هنر مجسمه‌سازی و تدفینی اواخر قرون وسطی در حوزه دریای بالتیک محسوب می‌شوند.
نگارخانه
.JPG)
یادداشت‌ها
منابع
- ↑ Gloede, Günter (1970). Das Doberaner Münster: Geschichte, Baugeschichte, Kunstwerke. Evangelische Verlagsanstalt. p. 34. ISBN 978-3374001231.
- ↑ Erdmann, Wolfgang (1995). Zisterzienser-Abtei Doberan: Kult und Kunst. Königstein im Taunus. p. 18. ISBN 978-3784504117.
- ↑ Dehio, Georg (2016). Handbuch der deutschen Kunstdenkmäler: Mecklenburg-Vorpommern. Deutscher Kunstverlag. p. 52. ISBN 978-3422031289.