کلیم سامگین

کودکیِ کلیم در انزوای نسبی سپری می‌شود. پدرش خانه را ترک می‌کند و مادرش با واراوکا سرپرستیِ او را بر عهده می‌گیرند. پسرِ واراوکا در رودخانه غرق می‌شود. عموی کلیم، یاکب، از تبعید بازمی‌گردد و فعالیتِ سیاسی را پی‌می‌گیرد. کلیم در آغازِ جوانی، ندانسته به واسطهٔ مادرش، رابطهٔ جنسی را تجربه می‌کند. سپس عاشقِ لیدیا، دخترِ واراوکا، می‌شود. دورهٔ دانشجوییِ کلیم در پطرزبورگ آغاز می‌شود و او را از خانواده و دوستانِ پیشین دور می‌کند، در عین حال که برادرش، دمیتری، را بازمی‌یابد. دوستانِ جدید و دانشگاه خرسندش نمی‌کنند. دانشگاه را ترک می‌کند، به مسکو می‌رود، از ماکاروف، عاشقِ دورهٔ نوجوانیِ لیدیا که خود از خودکشی نجاتش داده بود، می‌شنود که لیدیا نیز دانشگاهِ خود را در مسکو ترک کرده است. کلیم به شهرِ کوچکِ خود برمی‌گردد و معاشرت با لیدیا و دوستانِ قدیم را از سر می‌گیرد. خبر می‌رسد که دمیتری دستگیر شده. پس مادرش سفری به پطرزبورگ می‌رود و مقدّمات آزادی فرزند را می‌چیند. کلیم روزی در ویلای جنگلیِ خانواده به لیدیا اظهارِ عشق می‌کند؛ ولی لیدیا او را از خود می‌راند. زندگیِ کلیم به مشاهدهٔ منفعلانه و کسالت‌بارِ اطرافیانش سپری می‌شود. لیدیا به مسکو بازمی‌گردد و تحصیل تئاتر را از سر می‌گیرد. کلیم نیز به مسکو می‌رود و با دانشجویان و دوستانِ تئاتریِ لیدیا معاشرت می‌کند: اینجا هم گفتگوها دربارهٔ ناآرامیِ سیاسی روسیه است. در سفرِ تزار به مسکو عمو کریزامف، که از دوستانِ کلیم و لیدیاست، در پیِ له‌شدن در اثر ازدحام جمعیت می‌میرد. لیدیا به خانه برمی‌گردد و کلیم نیز در پی‌اش. کلیم و لیدیا با همدیگر عشق‌بازی می‌کنند. لیدیا به دعوتِ دوستش، آلین، سفری به پاریس دارد؛ و کلیم، که از رفتنِ لیدیا سرخورده است، سفری به نیژنی نووگورود می‌رود و در نمایشگاهش تزار و وزرا و لی هنگژانگ را می‌بیند.