کلینت ایستوود و سیاست
| ||
|---|---|---|
 |
||
کلینت ایستوود (۱۹۳۰ میلادی) در سیاستِ ایالاتِ متّحدهٔ آمریکا فعّال بوده است. ایستوود به عنوان یک جمهوریخواه نامنویسی کرد تا در سال ۱۹۵۲ به دوایت آیزنهاور رأی دهد و از مبارزات انتخاباتی ریچارد نیکسون برای ریاست جمهوری در سالهای ۱۹۶۸ و ۱۹۷۲ حمایت کرد. به هر روی در جریان رسوایی رسوایی واترگیت ایستوود از اخلاقی بودن اقدامات نیکسون و نحوهٔ مدیریت جنگ ویتنام انتقاد کرد و آن را «غیراخلاقی» دانست.[۱][۲]
ایستوود از جنگهای آمریکا در کره (۱۹۵۰–۱۹۵۳)، ویتنام (۱۹۶۴–۱۹۷۳)، افغانستان (۲۰۰۱–تاکنون)، و عراق (۲۰۰۳–۲۰۱۱) ناراضی بود و معتقد است آمریکا نباید نقش پلیس جهانی را ایفا کند.[۳][۴][۵] او خود را «خیلی فردگراتر از این که بخواهد دست چپی یا دست راستی» باشد،[۶] در ۱۹۷۴ خود را غیرسیاسی و میانهرو[۱] و در ۱۹۹۷ «لیبرترین» خواندهاست.[۷] ایستوود گفته من خود را محافظه کار نمیدانم، و در عین حال گفته چپگرای تندرو نیز نیست.[۸] او گاه گاهی در کالیفرنیا از دموکراتها مثل داین فاینستاین در ۱۹۹۴،[۹][۱۰][۱۱] سام فر عضو لیبرال مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا در 2002,[۱۲] و فرماندار گری دیویس که در ۱۹۹۸ و ۲۰۰۲ به او رأی داد، حمایت کرد.[۱۳]
نگرشِ سیاسی
ایستوود لیبرتارین و ضدِّ جنگ بوده است.
فعالیت
ایستوود در آوریلِ ۱۹۸۶ به شهرداریِ کارمل-بای-د-سی (کالیفرنیا) برگزیده شد. وی در این منصب ماهیانه ۲۰۰ دلار حقوق دریافت میکرد.[۱۴] همه دریافتهای خود از شهرداری را به مرکز جوانان کارمل اهدا کرد. درسال ۲۰۰۱، ایستوود توسط فرماندار گری دیویس به عضویت در کمیسیون پارک و تفریح ایالتی کالیفرنیا منصوب شد.[۱۵] در سال ۲۰۰۴ ایستوود دوباره به این سمت منصوب شد.[۱۶]
در آوریل ۲۰۰۴ وی توسط فرماندار کالیفرنیا به عضویت در کمیسیون فیلم این ایالت درآمد.[۱۷]
تاریخچهٔ انتخاباتی
ایستوود در انتخاباتِ ۱۹۸۶ شهرداریِ کارمل-بای-د-سی (کالیفرنیا) ۲۱۶۶ رأی آورد.
منابع
- 1 2 "Clint Eastwood: 1974 Playboy Interview". Playboy. February 1974. Archived from the original on 24 January 2011. Retrieved 21 January 2015.
- ↑ Amara, Pavan (May 30, 2010). "Eastwood at 80". London: The Independent. Retrieved September 8, 2012.
- ↑ Munn, Clint Eastwood, p. 103.
- ↑ Eliot, p. 115
- ↑ Palmer, Martyn (January 17, 2011). "'A school reunion? It would be pointless. There wouldn't be anybody there': Clint Eastwood at 80". Daily Mail. London. Retrieved August 25, 2012.
- ↑ "CLINTEASTWOOD.NET". Clinteastwood.net. Archived from the original on 4 September 2012. Retrieved September 8, 2012.
- ↑ "Clint Eastwood: 1997 Playboy Interview". Playboy. March 1997. Archived from the original on 24 January 2011. Retrieved 21 January 2015.
- ↑ McCafferty, Dennis (January 25, 2004). "American Icon series – Clint Eastwood". USA Weekend.
- ↑ Lesher, David (September 30, 1994). "CALIFORNIA ELECTIONS/U.S. SENATE: Huffington Attacks Rival on Judges: Challenger says in new ads that Sen. Feinstein has voted for two lenient federal jurists. But her campaign counters that the judges' records have been distorted". Los Angeles Times.
- ↑ "FAST FACTS: Other Politicians Clint Eastwood Has Endorsed". Fox News Insider. August 30, 2012. Archived from the original on 22 September 2012. Retrieved February 21, 2013.
- ↑ "William Bradley: So What the Heck Happened With Clint Eastwood? (and the Perils of Arguing With Imaginary Obamas)". Huffingtonpost.com. September 4, 2012. Retrieved February 21, 2013.
- ↑ "NEWSMEAT ▷ Clint Eastwood's Federal Campaign Contribution Report". Newsmeat.com. Archived from the original on 22 September 2012. Retrieved September 8, 2012.
- ↑ Cooper, Marc (May 8, 2003). "Left Coast Notes". The Nation. Archived from the original on 24 January 2011. Retrieved 21 January 2015.
- ↑ When Clint Eastwood Was Elected Mayor of Carmel, California
- ↑ «نسخه آرشیو شده». بایگانیشده از اصلی در ۴ ژانویه ۲۰۰۹. دریافتشده در ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۰.
- ↑ «نسخه آرشیو شده». بایگانیشده از اصلی در ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۱. دریافتشده در ۱۸ مارس ۲۰۲۱.
- ↑ «نسخه آرشیو شده». بایگانیشده از اصلی در ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۱. دریافتشده در ۱۸ مارس ۲۰۲۱.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Political life of Clint Eastwood». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۲۱ دسامبر ۲۰۲۵.
