کنیسه اتفاق

کنیسه اتفاق
دین
وابستگییهودیت
وضعیت سازمانی یا کلیساییکنیسه
وضعیتفعال
مکان
مکانخیابان قدس، تهران, بخش مرکزی, شهرستان تهران
کشورایران
کنیسه اتفاق در تهران واقع شده
کنیسه اتفاق
موقعیت کنیسه در تهران
مختصات۳۵°۴۲′۱۶″شمالی ۵۱°۲۳′۵۰″شرقی / ۳۵٫۷۰۴۵۱۳°شمالی ۵۱٫۳۹۷۰۸۶°شرقی / 35.704513; 51.397086
معماری
گونهمعماری کنیسه
سبکپهلوی
بنیان‌گذارمئیر عبدالله بتسون
بنیان‌گذاری۱۹۴۶ (به عنوان جماعت)
مساحت کل۸۶۵ متر مربع (۹٬۳۱۰ فوت مربع)

کنیسه اتفاق، عبادتگاه و کنیسه‌ای متعلق به یهودیان است که در خیابان قدس تهران، در بخش مرکزی شهرستان تهران، در ایران واقع شده است.

تاریخچه

پس از جنگ جهانی دوم، با روی کار آمدن دولت جدید در عراق، وضعیت یهودیان در عراق رو به وخامت گذاشت. پس از دستگیری اعضای برجسته جامعه یهودی مانند لورا خضوعی و همچنین اعدام شفیق عدس، تاجر موفق یهودی، بسیاری از یهودیان عراقی تصمیم به مهاجرت گرفتند. برخی از آنها به اسرائیل مهاجرت کردند و برخی دیگر تصمیم گرفتند در ایران ساکن شوند. مهاجران به ایران با کمک یهودیان کرد به ایران رسیدند و بسیاری به خرمشهر رسیدند. با کمک هارون عبدالنبی، یهودی برجسته در خرمشهر، برخی توانستند به تهران بروند و مدارک قانونی دریافت کنند. از سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۱ بسیاری از یهودیان عراقی به تهران نقل مکان کردند و برخی دیگر به اروپا و ایالات متحده نقل مکان کردند. در این زمان، با کمک یهودیان ایرانی، یهودیان عراقی تصمیم به ایجاد مرکزی فرهنگی گرفتند.

در سال ۱۹۴۶، مئیر عبدالله بتسون بیش از ۰٫۵ هکتار (۱٫۲ جریب فرنگی) زمین در نزدیکی دانشگاه تهران، در خیابان قدس خریداری کرد. او قطعه زمینی به مساحت بیش از ۸۶۵ متر مربع (۹٬۳۱۰ فوت مربع) را از آن جدا کرد. و با کمک صالح و داوود ماشی، هسکل حییم و دیگران آن را به یک کنیسه تبدیل کرد. جامعه یهودیان می‌خواست کنیسه را به نام مئیر عبدالله نامگذاری کند، اما دولت وقت ایران به دلیل اینکه مئیر شهروندی خارجی بود، این نامگذاری را نپذیرفت. در فارسی «به اتفاق» به معنی «با هم» است.[۱] از این رو نام «اتفاق» انتخاب شد و این مکان به محل اصلی تجمع یهودیان عراقی تهران تبدیل شد.

این کنیسه به سبک معماری پهلوی طراحی شده بود و به پیشرفته‌ترین سیستم خنک‌کننده آن زمان مجهز بود.[۲] بیشتر طومارهای تورات موجود در کنیسه را یهودیانی که از عراق آمده بودند، آورده بودند و تلمودی بابلی به خط آرامی به کنیسه اختصاص داده شده بود. بسیاری از یهودیان عراقی در طول انقلاب ایران از ایران مهاجرت کردند و امروزه تنها چند خانواده (عمدتاً یهودیان ایرانی) هنوز از کنیسه استفاده می‌کنند.[۳][۴] کمپینی برای جمع‌آوری کمک مالی که مرکز یهودیان بابلی نیویورک آن را سازماندهی کرده بود، امکان تعمیر و نگهداری کنیسه‌ها را فراهم کرد.[۵]

مدرسه اتفاق

این کنیسه همچنین دبیرستانی خصوصی به نام مدرسه اتفاق داشت.[۱] در دهه ۱۹۷۰، این مدرسه به خاطر دروس قوی زبان انگلیسی شناخته می‌شد.[۱] در دهه ۱۹۷۰ دانش‌آموزانی از خانواده‌های اقلیت‌های مذهبی در ایران از جمله مسیحیان، بهائیان و زرتشتیان در این مدرسه تحصیل می‌کردند.[۱] از زمان انقلاب ۱۳۵۷، این مدرسه را دولت اداره می‌کند و دخترانه است.[۱]

جستارهای وابسته

منابع

  1. 1 2 3 4 5 Ehsanipour, Asal (October 31, 2019). "A High School Reunion for Iranian Americans, 40 Years After the Revolution". KQED (in American English). Retrieved 2022-02-18.
  2. ↑ Dallalfar, Arlene (2017). "Synagogues and Sacred Rituals in Tehran: An Ethnographic Analysis of Judeo-Persian Identities and Spaces". Synagogues in the Islamic World: Architecture, Design and Identity. Edinburgh University Press: 185–204. Retrieved 8 October 2024.
  3. ↑ "تاریخچه" [History]. Archived from the original on 2010-06-26. Retrieved 2014-06-14.
  4. ↑ "کنیسای اتفاق" [Synagogue of coincidence]. 7Dorim. 11 November 2020.
  5. ↑ Rabbie, Ronnie (n.d.). "Ettefagh Synagogue Teheran, Iran: Welcome". Babylonian Jewish Center New York. Retrieved 8 October 2024.

پیوند به بیرون

This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.