کوادرومویرها

کوادرومویر،‌ (ایتالیایی: quadrumviri) در روم باستان، یک پست انتخابی بود که به چهار شهروند دارای قدرت پلیسی و قضایی داده می‌شد. آنان را سنای روم آنها برمی‌گزید و برای دوره‌های پنج ساله خدمت می‌کردند. آنها به دو کالج دوویری (duoviri) تقسیم شدند که هر کدام اختیارات خاص خود را داشتند: اولی، aedilicia potestate، وظایف پلیسی را برعهده داشت؛ و دومی، iure dicundo، در امور قضایی، اداری و مدیریت مالی از قدرت برتر برخوردار بود.

این واژه ترکیبی از دو واژه لاتینی quattuor (چهار) و viri (مردان) است. مترادف‌های کوادرومویر عبارتند از: quadrunvir،‌ quattuomvir و quattuorvir. https://www.treccani.it/enciclopedia/quattuorviri_(Dizionario-di-Storia)/

این اصطلاح با تریومویر (triumvir) و دومویر (duumvir) مرتبط است که به ترتیب به توصیف یک پست سه نفره و دو نفره می‌پرداختند و منجر به ایجاد اصطلاحات شناخته‌شده‌تر موجود "triumvirate" و "duumvirate" شدند.

در آغازِ فاشیسم ایتالیا، آنها گروهی از چهار نفر بودند که رهبری راهپیمایی به سوی رم، بنیتو موسولینی را برعهده داشتند^[۱]:

• میکله بیانکی، یک رهبر سندیکالیست انقلابی
• امیلیو د بونو، یک ژنرال برجسته ایتالیایی که در جنگ جهانی اول جنگیده بود
• چزاره ماریا د وکی، عضو مجلس نمایندگان ایتالیا و همچنین یک مدیر استعماری
• ایتالو بالبو، یک رهبر پیراهن سیاه و رهبر سازمان فاشیستی فرارا.

موسولینی در تجمعی از فاشیست‌ها در ناپل در ۲۴ اکتبر ۱۹۲۲،‌ اعلام کرد که می‌خواهد فاشیست‌ها بر ایتالیا حکومت کند^[۲] و روز بعد، امیلیو د بونو، ایتالو بالبو، میشل بیانکی و چزاره ماریا د وکی، توسط موسولینی به عنوان رهبر راهپیمایی منصوب شدند.، موسولینی به میلان رفت (و در راهپیمایی شرکت نداشت)،‌ و این کوادرومویرها بودند که جمعیت را همراه با عکس او هدایت کردند. این شبه‌کودتا برای موسولینی نخست‌وزیری را به ارمغان آورد که از میلان به رم رفت.

این چهار تن در دوره منتهی به دیکتاتوری فاشیستی در سیاست و/یا جنگ مشارکت داشتند،‌ و تحت همین عنوان کوادرومویرها یکی از بخش‌های شورای عالی فاشیسم،‌ نهاد اصلی دولت موسولینی در پادشاهی ایتالیا بودند.

• روم باستان
• سنای روم
• الیگارشی
• سلسله مراتب
• شورای عالی فاشیسم