کیست پیلونیدال

بیماری پیلوندال
نام‌های دیگرکیست پیلوندال، آبسهٔ پیلوندال، سینوس پیلوندال، کیست/فیستول ساکروکوکسیژیال
بیماری حاد پیلوندال (آبسه) در بخش فوقانی شکاف گلوتئال
تخصصجراحی عمومی، جراحی کولورکتال
نشانه‌هادرد، تورم، قرمزی، خروج مایع
دورهٔ معمول آغازاوایل بزرگسالی
علتموی فرورفته در شکاف بین‌نشیمنگاهی
عوامل خطرچاقی، سابقهٔ خانوادگی، میزان موی زیاد (هیرسوتیسم)، فعالیت بدنی ناکافی
روش تشخیصبر اساس علائم و معاینه
تشخیص افتراقیهیدرآدنیت چرکی، آبسه مقعد، فولیکولیت
پیشگیریاصلاح (تراشیدن) ناحیه
درمانبرش و تخلیه، برداشت جراحی
فراوانی۳ در هر ۱۰٬۰۰۰ نفر در سال
طبقه‌بندی و منابع بیرونی

بیماری پیلونیدال یا کیست پیلونیدال (به انگلیسی: Pilonidal disease) نوعی عفونت پوستی است که معمولاً به‌صورت یک کیست در میان شکاف باسن و اغلب در قسمت فوقانی آن رخ می‌دهد.[۱][۲] نشانه‌ها ممکن است شامل درد، تورم و قرمزی باشد.[۱] همچنین ممکن است درناژ مایع وجود داشته باشد، اما تب به ندرت مشاهده می‌شود.[۱][۳]

عوامل خطر شامل چاقی، سابقه خانوادگی، نشستن طولانی‌مدت، موهای زیاد و ورزش نکردن کافی است.[۳] تصور می‌شود که مکانیسم اساسی شامل یک فرایند مکانیکی است که در آن مو و بقایای پوست از طریق منافذ پوستی به نام «پیت»[الف] به داخل بافت‌های زیرجلدی کشیده می‌شوند.[۳] تشخیص بر اساس نشانه‌ها و معاینه صورت می‌گیرد.[۳]

در صورت وجود عفونت، درمان معمولاً با برش و درناژ، درست از خط میانی، انجام می‌شود.[۱][۳] تراشیدن موهای ناحیه و لیزر موهای زائد ممکن است از عود بیماری پیشگیری کند.[۱][۴] اگر بیماری عود کند، ممکن است انجام جراحی گسترده‌تری لازم باشد.[۱] معمولاً نیازی به تجویز آنتی‌بیوتیک نیست.[۳] بدون درمان، این بیماری ممکن است برای مدت طولانی باقی بماند.[۱]

سالانه حدود ۳ نفر از هر ۱۰٬۰۰۰ نفر به این بیماری مبتلا می‌شوند و شیوع آن در مردان بیشتر از زنان است.[۳] بزرگسالان جوان بیشتر تحت تأثیر قرار می‌گیرند.[۳] اصطلاح «پیلونیدال» به معنای «لانهٔ مو» است.[۱] این بیماری نخستین‌بار در سال ۱۸۳۳ توصیف شد.[۱]

علائم و نشانه‌ها

کیست‌های پیلونیدال می‌توانند خارش‌دار و اغلب بسیار دردناک باشند و معمولاً در سنین میان ۱۵ تا ۳۵ سالگی رخ می‌دهند.[۵] اگرچه این عارضه معمولاً در نزدیکی دنبالچه یافت می‌شود، اما همچنین می‌تواند ناف، زیر بغل، گونه[۶] یا ناحیه تناسلی[۷] را درگیر کند، اگرچه این مکان‌ها بسیار نادرتر هستند.

علائم و نشانه‌ها ممکن است شامل موارد زیر باشد:[۸]

  • درد یا ناراحتی/تورم متناوب در بالای مقعد یا نزدیک دنبالچه
  • ترشحات کدر زردرنگ (چرکی) یا خونی از ناحیه دنبالچه
  • رطوبت غیرمنتظره در ناحیه دنبالچه
  • ناراحتی هنگام نشستن بر استخوان دنبالچه، انجام حرکت دراز و نشست یا دوچرخه‌سواری — هر فعالیتی که باعث فشار یا غلتیدن روی ناحیه دنبالچه شود

برخی از افراد مبتلا به کیست پیلونیدال بدون علامت خواهند بود.[۹]

سینوس پیلونیدال

دو دهانه فیستول پیلونیدال (با دایره مشخص شده) که در شکاف گلوتئال تشکیل شده‌اند

سینوس پیلونیدال: یک مجرای سینوسی یا کانال کوچک که ممکن است از منبع عفونت سرچشمه گرفته و به سطح پوست باز شود.[۱۰] مواد موجود در کیست از طریق سینوس پیلونیدال تخلیه می‌شوند. کیست پیلونیدال معمولاً دردناک است، اما اگر یک سینوس تخلیه‌کننده باشد، فشار کاهش می‌یابد و بیمار ممکن است دردی احساس نکند.

علل

ورود مو عامل ایجاد کیست‌های پیلونیدال است.[۱۱][۱۲] یکی از دلایل پیشنهادی، موی فرورفته است،[۱۳] اگرچه موهای یافت‌شده در مجاری سینوس پیلونیدال اغلب از سر منشأ می‌گیرند.

تصور می‌شود که نشستن بیش از حد، افراد را مستعد ابتلا به این بیماری می‌کند، زیرا نشستن فشار بر ناحیه استخوان دنبالچه را افزایش می‌دهد.

کیست‌های پیلونیدال ممکن است در اثر یک فرورفتگی مادرزادی پیلونیدال ایجاد شوند.[۱۴]

همچنین تعریق بیش‌ازحد می‌تواند باعث رشد باکتری بی‌هوازی شود که در این کیست‌ها فراوان دیده می‌شود.[۱۵]

تشخیص افتراقی

کیست پیلونیدال می‌تواند شبیه کیست درموئید باشد که نوعی تراتوم (تومور سلول زایا) است. به‌طور خاص، کیست پیلونیدال در شکاف باسن می‌تواند شبیه تراتوم ساکروکوکسیژیال باشد. تشخیص صحیح مهم است زیرا همه تراتوم‌ها نیاز به مشاوره با اونکولوژیست و اکسیزیون کامل جراحی، در جایی که امکان‌پذیر باشد، بدون هیچ گونه نشت محتویات، دارند.

درمان

شیوع نسبی کیست‌های پوستی. کیست پیلونیدال در نزدیکی بالا علامت‌گذاری شده است.

در صورت وجود عفونت، درمان معمولاً با ایجاد برش و درناژ درست در کنار خط میانی بدن انجام می‌شود زیرا برش‌های خط میانی به سختی بهبود می‌یابند.[۱][۳] مشخص شده است که پیروی از پنج قانون ساده برای برخی افراد، موجب پیشگیری از التهاب‌های مکرر و جلوگیری از جراحی شده است: ۱. اجتناب از نشستن روی صندلی‌ها و صندلی‌های ماشین که به دنبالچه فشار وارد می‌کنند؛ ۲. داشتن وزن متوسط، ترجیحاً با شاخص توده بدنی (BMI) پائین؛ ۳. تمیز نگه داشتن ناحیه؛ ۴. خشک نگه داشتن ناحیه با پوشیدن لباس‌های کاملاً نخی؛ ۵. برای مثال، با استفاده منظم از دستگاه رفع موهای زائد آی‌پی‌ال، ناحیه مورد نظر کاملاً عاری از مو نگه داشته شود.[۱۶]

شواهد مربوط به درمان الکتیو بیماری سینوس پیلونیدال ضعیف است.[۱۷] شایع‌ترین جراحی انجام‌شده، اکسیزیون کامل مجموعه سینوس پیلونیدال با جراحی است که در آن، زخم اغلب برای بهبودی باز گذاشته می‌شود. ممکن است پانسمان زخم پس‌از جراحی ضروری باشد و پانسمان معمولاً باید روزانه به مدت چهار تا هشت هفته تعویض شود. در برخی موارد، ممکن است دو سال طول بکشد تا گرانولاسیون کامل رخ دهد. گاهی کیست از طریق جراحی مارسوپیالیزاسیون برداشته می‌شود.[۱۸]

مرور منابع علمی در سال ۲۰۱۸ از ۷۴۰ مورد جراحی رکورد شده‌ای که شامل میزان عود نیز بودند، نشان داد که جراحی‌های اولیه با بستن خط میانی منجر به میزان عود ۶۷٫۹ درصدی طی ۲۰ سال شده‌اند و توصیه کرد که به دلیل میزان عود بالا، این نوع جراحی‌ها متوقف شوند.[۱۹] میزان عود با ایجاد برش و درناژ طی ۲ سال، ۲۵٫۹ درصد و طی ۵ سال تا ۴۰٫۲ درصد بود. درمان با فنول دارای میزان عود ۱۴٫۱٪ در ۲ سال و ۴۰٫۴٪ در ۵ سال است.[۱۹] یک مطالعه در سال ۲۰۲۴ که شامل ۶۶۷ نفر بود، نشان داد که در مقایسه با جراحی برداشتن بافت، پروسیجرهای خفیف (مانند تخلیه و برداشتن پیت) با کاهش درد، عوارض کمتر و بهبودی سریع‌تر همراه هستند. بااین‌حال، جراحی‌های خفیف احتمال کمتری برای رفع این بیماری داشتند.[۲۰][۲۱]

جراحان همچنین می‌توانند سینوس را برداشته و آن را با تکنیک فلپ ترمیمی مانند «لیفت شکاف» یا زی-پلاستی ترمیم کنند، که معمولاً تحت بیهوشی عمومی انجام می‌شود. این رویکرد به‌ویژه برای بیماری پیلونیدال پیچیده یا عودکننده مفید است، بافت اسکار کمی باقی می‌گذارد و ناحیه میان باسن را صاف می‌کند، در نتیجه خطر عود را کاهش می‌دهد.[۱۵] این رویکرد معمولاً منجر به بهبودی سریع‌تر می‌شود؛ بااین‌حال، تعداد جراحان آموزش‌دیده برای لیفت شکاف کمتر است. متاآنالیز نشان می‌دهد که میزان عود در روش ترمیم باز نسبت به بستن اولیه کمتر بوده است، هرچند با بهبودی طولانی‌تر همراه است.[۲۲]

کیست‌های پیلونیدال می‌توانند عود کنند و اگر زخم جراحی در خط میانی بخیه زده شود، این اتفاق بیشتر رخ می‌دهد، برخلاف بخیه زدن دور از خط میانی؛ بنابراین ایجاد برش جانبی شکاف گلوتئال ترجیح داده می‌شود. تکنیک‌های کم‌تهاجمی گزارش شده‌اند، اما در انتظار کارآزمایی‌های دوسوکور هستند.[۲۳]

روش دیگر درمان سینوس پیلونیدال چسب فیبرین است. از سال ۲۰۱۷ مزیت آن نامشخص است.[۲۴] شواهد درمان کیفیت پایین دارند و نباید بیش‌ازحد تفسیر شوند.[۱۷]

از دهه ۲۰۱۰، چندین تکنیک با حداقل تهاجم توسعه یافته‌اند تا درد و زمان بهبودی کاهش یابد.[۲۵]

در برخی موارد، زخم‌ها پس‌از جراحی باز گذاشته می‌شوند تا طبیعی بهبود یابند. مرور سیستماتیک ۲۰۲۲ شامل ۱۱ مطالعه، پانسمان‌ها و عوامل موضعی را برای زخم‌های باز پس‌از جراحی مقایسه کرد.[۲۶] نتایج: پلاسمای غنی از پلاکت ممکن است بهتر از گاز استریل باشد؛ کرم ترمیم‌کننده لیِتوفیکس ممکن است در ۳۰ روز بهتر از ید باشد؛ اما مشخص نیست که پانسمان هیدروژل بهتر از ید باشد.[۲۶]

درمان پیلونیدال از راه آندوسکوپی روش جدیدتری است و بهبود سریع‌تر و درد کمتری دارد. مرور منابع روی ۴۹۷ بیمار نشان داد که میانگین زمان عمل ۳۴٫۷ دقیقه و زمان بهبودی ۳۲٫۹ روز بوده است. شکست درمان در ۸٪ بیماران رخ داده است.[۲۷]

ریشه‌شناسی

پیلونیدال به معنای «لانه مو» است و از کلمات لاتین «مو»[ب] و «لانه»[پ] گرفته شده است.[۵] این بیماری اولین‌بار توسط هربرت مایو در سال ۱۸۳۳ توصیف شد.[۲۸] آر.ام. هاجز اولین کسی بود که در سال ۱۸۸۰ از عبارت کیست پیلونیدال استفاده کرد.[۲۹][۳۰]

این بیماری در طول جنگ جهانی دوم در ارتش ایالات متحده شایع بود و «بیماری صندلی جیپ» نامیده شد، زیرا تصور می‌شد رانندگی طولانی‌مدت در جیپ باعث تحریک و فشار ناحیه دنبالچه می‌شود.

واژه‌نامه

  1. ↑ pit
  2. ↑ pilus
  3. ↑ nidus

منابع

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Khanna A, Rombeau JL (March 2011). "Pilonidal disease". Clinics in Colon and Rectal Surgery. 24 (1): 46–53. doi:10.1055/s-0031-1272823. PMC 3140333. PMID 22379405.
  2. ↑ James WD, Berger T, Elston D (2015). Andrews' Diseases of the Skin E-Book: Clinical Dermatology (به انگلیسی). Elsevier Health Sciences. p. 675. ISBN 978-0-323-31969-0. Archived from the original on 2023-01-14. Retrieved 2020-09-20.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Ferri FF (2017). Ferri's Clinical Advisor 2018 E-Book: 5 Books in 1 (به انگلیسی). Elsevier Health Sciences. p. 995. ISBN 978-0-323-52957-0. Archived from the original on 2023-01-14. Retrieved 2020-09-20.
  4. ↑ "Pilonidal Cyst Laser Hair Removal". Cure Pilonidal Cyst. Archived from the original on 2022-07-06. Retrieved 2021-08-23.
  5. 1 2 "Pilonidal Cyst: Definition". Mayo Clinic. December 5, 2012. Archived from the original on December 27, 2012. Retrieved February 8, 2013.
  6. ↑ Adhikari BN, Khatiwada S, Bhattarai A (February 2021). "Pilonidal sinus of the cheek: an extremely rare clinical entity-case report and brief review of the literature". Journal of Medical Case Reports. 15 (1): 64. doi:10.1186/s13256-020-02561-z. PMC 7874666. PMID 33563340.
  7. ↑ Rao AR, Sharma M, Thyveetil M, Karim OM (December 2006). "Penis: an unusual site for pilonidal sinus". International Urology and Nephrology. 38 (3–4): 607–608. doi:10.1007/s11255-005-4761-5. PMID 17111086. S2CID 30090441.
  8. ↑ Sternberg J. "What Is Pilonidal Disease". Archived from the original on November 11, 2014. Retrieved November 14, 2014.
  9. ↑ Doerr S. "Pilonidal Cyst". eMedicineHealth. p. 1. Archived from the original on February 12, 2013. Retrieved February 8, 2013.
  10. ↑ "PNS Acronyms". thefreedictionary.com. Archived from the original on 2018-01-04. Retrieved 2018-01-03.
  11. ↑ Bosche F, Luedi MM, van der Zypen D, Moersdorf P, Krapohl B, Doll D (February 2018). "The Hair in the Sinus: Sharp-Ended Rootless Head Hair Fragments can be Found in Large Amounts in Pilonidal Sinus Nests". World Journal of Surgery. 42 (2): 567–573. doi:10.1007/s00268-017-4093-5. PMID 28639004. S2CID 4705771.
  12. ↑ Karydakis GE (May 1992). "Easy and successful treatment of pilonidal sinus after explanation of its causative process". The Australian and New Zealand Journal of Surgery. 62 (5): 385–389. doi:10.1111/j.1445-2197.1992.tb07208.x. PMID 1575660.
  13. ↑ "Pilonidal Cyst: Causes". Mayo Clinic. December 5, 2012. Archived from the original on October 25, 2008. Retrieved February 8, 2013.
  14. ↑ da Silva JH (August 2000). "Pilonidal cyst: cause and treatment". Diseases of the Colon and Rectum. 43 (8): 1146–1156. doi:10.1007/bf02236564. PMID 10950015. S2CID 189796851.
  15. 1 2 Bascom J, Bascom T (October 2002). "Failed pilonidal surgery: new paradigm and new operation leading to cures". Archives of Surgery. 137 (10): 1146–50, discussion 1151. doi:10.1001/archsurg.137.10.1146. PMID 12361421.
  16. ↑ Shafigh Y, Beheshti A, Charkhchian M, Rad FS (April 2014). "Successful treatment of pilonidal disease by intense pulsed light device". Advances in Clinical and Experimental Medicine. 23 (2): 277–282. doi:10.17219/acem/37077. PMID 24913119.
  17. 1 2 Brown SR, Lund JN (December 2019). "The evidence base for pilonidal sinus surgery is the pits". Techniques in Coloproctology. 23 (12): 1173–1175. doi:10.1007/s10151-019-02116-5. PMC 6890656. PMID 31754976.
  18. ↑ Patel H, Lee M, Bloom I, Allen-Mersh TG (March 1999). "Prolonged delay in healing after surgical treatment of pilonidal sinus is avoidable". Colorectal Disease. 1 (2): 107–110. doi:10.1046/j.1463-1318.1999.00030.x. PMID 23577714. S2CID 206172705.
  19. 1 2 Stauffer VK, Luedi MM, Kauf P, Schmid M, Diekmann M, Wieferich K, et al. (February 2018). "Common surgical procedures in pilonidal sinus disease: A meta-analysis, merged data analysis, and comprehensive study on recurrence". Scientific Reports. 8 (1): 3058. Bibcode:2018NatSR...8.3058S. doi:10.1038/s41598-018-20143-4. PMC 5814421. PMID 29449548.
  20. ↑ Brown, Steven; Hind, Daniel; Strong, Emily; Bradburn, Mike; Din, Farhat Vanessa Nasim; Lee, Ellen; Lee, Matthew J.; Lund, Jonathan; Moffatt, Christine; Morton, Jonathan; Senapati, Asha; Shackley, Philip; Vaughan-Shaw, Peter; Wysocki, Arkadiusz Peter; Callaghan, Tia (2024-07-17). "Treatment options for patients with pilonidal sinus disease: PITSTOP, a mixed-methods evaluation". Health Technology Assessment (به انگلیسی). 28 (33): 1–113. doi:10.3310/KFDQ2017. ISSN 2046-4924. PMC 11284621. {{cite journal}}: Check |pmc= value (help)
  21. ↑ "Pilonidal sinus: what type of surgery is best?". NIHR Evidence. 17 October 2024.
  22. ↑ Al-Khamis A, McCallum I, King PM, Bruce J (January 2010). "Healing by primary versus secondary intention after surgical treatment for pilonidal sinus". The Cochrane Database of Systematic Reviews. 2010 (1). doi:10.1002/14651858.CD006213.pub3. PMC 7055199. PMID 20091589. {{cite journal}}: Unknown parameter |article-number= ignored (help)
  23. ↑ Hardy EJ, Herrod PJ, Doleman B, Phillips HG, Ranat R, Lund JN (November 2019). "Surgical interventions for the treatment of sacrococcygeal pilonidal sinus disease in children: A systematic review and meta-analysis". Journal of Pediatric Surgery. 54 (11): 2222–2233. doi:10.1016/j.jpedsurg.2019.02.058. PMID 30940347.
  24. ↑ Lund J, Tou S, Doleman B, Williams JP (January 2017). "Fibrin glue for pilonidal sinus disease". The Cochrane Database of Systematic Reviews. 1 (1). doi:10.1002/14651858.CD011923.pub2. PMC 6464784. PMID 28085995. {{cite journal}}: Unknown parameter |article-number= ignored (help)
  25. ↑ Basso L, Pietroletti R, Micarelli A, Bicaj A, Costi U, Crocetti D, et al. (August 2022). "The impact of experience on recurrence rates after biopsy punch excision for pilonidal disease". Colorectal Disease. 24 (8): 984–991. doi:10.1111/codi.16126. PMC 9541250. PMID 35344244.
  26. 1 2 Herrod PJ, Doleman B, Hardy EJ, Hardy P, Maloney T, Williams JP, Lund JN, et al. (Cochrane Wounds Group) (May 2022). "Dressings and topical agents for the management of open wounds after surgical treatment for sacrococcygeal pilonidal sinus". The Cochrane Database of Systematic Reviews. 2022 (5). doi:10.1002/14651858.CD013439.pub2. PMC 9121912. PMID 35593897. {{cite journal}}: Unknown parameter |article-number= ignored (help)
  27. ↑ Emile SH, Elfeki H, Shalaby M, Sakr A, Giaccaglia V, Sileri P, Wexner SD (September 2018). "Endoscopic pilonidal sinus treatment: a systematic review and meta-analysis". Surgical Endoscopy. 32 (9): 3754–3762. doi:10.1007/s00464-018-6157-5. PMID 29603009. S2CID 4472852.
  28. ↑ Lanigan M (September 27, 2012). "Pilonidal Cyst and Sinus". Medscape. WebMD. Archived from the original on October 22, 2008. Retrieved February 8, 2013.
  29. ↑ Hodges RM (1880). "Pilonidal sinus". The Boston Medical and Surgical Journal. 103 (21): 485–586. doi:10.1056/NEJM188011181032101. Archived (PDF) from the original on 2021-08-28. Retrieved 2020-02-10.
  30. ↑ Kanerva L, Elsner P, Wahlberg JE, Maibach HI, eds. (2000). Handbook of occupational dermatology. Berlin: Springer. ISBN 3-540-64046-0.

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ کیست پیلونیدال موجود است.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.