کیوجیتای

کیوجیتای
نام ژاپنی
شین‌جی‌تای旧字体
کیوجیتای舊字體
هیراگاناきゅうじたい
آوانویسی
لاتین‌نویسی هپبورنKyūjitai
Kunrei-shikiKyûzitai

کیوجیتای (به ژاپنی: 舊字體 / 旧字体 به معنای تحت‌اللفظی «شکل‌های کهن نویسه») شکل‌های سنتی کانجی (نویسه‌های نوشتاری چینی که در نوشتار ژاپنی به کار می‌روند) هستند. همتایان ساده‌شدهٔ آن‌ها شینجیتای (به ژاپنی: 新字體 / 新字体 به معنای «شکل‌های نو نویسه») نام دارند. برخی از نویسه‌های ساده‌شده قرن‌ها پیش پدید آمدند و در زندگی روزمرهٔ مردم چین و ژاپن کاربرد داشتند، اما نخبگان آن‌ها را نازیبا و حتی بی‌ادبانه می‌شمردند. پس از جنگ جهانی دوم، شکل‌های ساده‌شدهٔ نویسه‌ها به‌طور جداگانه در ژاپن و سرزمین اصلی چین رسمی شدند؛ ژاپن تغییرات کمتر و ملایم‌تری را پذیرفت.

پیش از انتشار فهرست توyo کانجی در سال ۱۹۴۶، کیوجیتای با نام‌های «سِیجی» (به ژاپنی: 正字 به معنای «نویسه‌های درست/معیار») یا «سِیجیتای» (به ژاپنی: 正字體) شناخته می‌شد. حتی پس از آنکه کیوجیتای با انتشار فهرست توyo کانجی رسماً در آستانهٔ منسوخ شدن قرار گرفت، تا دههٔ ۱۹۵۰ به دلیل تأخیر در نوسازی تجهیزات حروف‌چینی در چاپ پرکاربرد باقی ماند. کیوجیتای تا امروز نیز در بهره‌گیری است، زیرا دولت ژاپن هنگام پذیرش شکل‌های ساده‌شده، شکل‌های سنتی را ممنوع نکرد.

برخلاف جمهوری خلق چین که در آن همهٔ اسامی شخصی در قالب اصلاح ساده‌سازی نویسه‌ها در دههٔ ۱۹۵۰ ساده‌سازی شدند، اصلاح ژاپنی تنها بر زیرمجموعه‌ای از نویسه‌های در بهره‌گیری (توyo کانجی) اعمال شد و نویسه‌های به‌کاررفته در اسامی خاص را دربرنگرفت. از این‌رو، کیوجیتای تا به امروز در اسامی شخصی در ژاپن به کار می‌رود.

کانجی جویو

در میان ۲٬۱۳۶ جویو کانجی (常用漢字) (کانجی‌های متداول)، ۳۶۴ جفت نویسهٔ ساده‌شده و سنتی وجود دارد (برای نمونه، 亜 شکل ساده‌شدهٔ 亞 است). کانجی 弁 برای ساده‌سازی سه کانجی سنتی متفاوت (به ژاپنی: 辨، به ژاپنی: 瓣 و به ژاپنی: 辯) به کار می‌رود.[۱]

نویسه‌های سنتی که ممکن است به‌درستی نمایش داده نشوند

در میان کانجی‌های جویو، ۶۲ نویسه وجود دارد که شکل‌های کهن آن‌ها ممکن است به‌درستی نمایش داده نشوند:[۱]

کانجی‌های کیوایکو (۲۶ نویسه):

  • پایهٔ ۲ (۲ کانجی): 海 社
  • پایهٔ ۳ (۸ کانجی): 勉 暑 漢 神 福 練 者 都
  • پایهٔ ۴ (۶ کانجی): 器 殺 祝 節 梅 類
  • پایهٔ ۵ (۱ کانجی): 祖
  • پایهٔ ۶ (۹ کانجی): 勤 穀 視 署 層 著 諸 難 朗

کانجی‌های دورهٔ متوسطه (۳۶ نویسه):

  • دورهٔ متوسطه (۳۶ کانجی): 欄 廊 虜 隆 塚 祥 侮 僧 免 卑 喝 嘆 塀 墨 悔 慨 憎 懲 敏 既 煮 碑 祉 祈 禍 突 繁 臭 褐 謁 謹 賓 贈 逸 響 頻

این نویسه‌ها یونیکدهای یکپارچه‌شدهٔ CJK هستند که در آن‌ها شکل کهن (کیوجیتای) و شکل نو (شینجیتای) در استاندارد یونیکد با یکدیگر یکپارچه شده‌اند. هرچند شکل‌های کهن و نو در استاندارد JIS X 0213 از هم متمایزند، شکل‌های کهن به یونیکدهای سازگارپذیر CJK نگاشته می‌شوند که از نظر یونیکد معادل‌های متعارف شکل‌های نو به‌شمار می‌آیند و ممکن است توسط عوامل کاربری از هم تفکیک نشوند. از این‌رو، بسته به محیط کاربر، ممکن است تمایز میان شکل‌های کهن و نو قابل مشاهده نباشد. به‌ویژه، همهٔ روش‌های یکسان‌سازی یونیکد نویسه‌های کهن را با نویسه‌های نو ادغام می‌کنند.

فهرست کانجی‌های ساده‌شدهٔ جویو و شکل‌های سنتی آن‌ها

در نسخهٔ بازبینی‌شدهٔ کانجی‌های جویو، ۵ کانجی حذف شدند (اما به‌عنوان کانجی‌های جینمِییو حفظ شدند) و ۱۹۶ کانجی دیگر به فهرست اولیهٔ ۱٬۹۴۵ کانجی افزوده شدند؛ ۶ تا از این کانجی‌های نو دارای شکل سنتی و ساده‌شده هستند. این‌ها در فهرست زیر با خط زیر مشخص شده‌اند.[۱]

亜(亞) 悪(惡) 圧(壓) 囲(圍) 医(醫) 為(爲) 壱(壹) 逸(逸︁) 隠(隱) 栄(榮) 営(營) 衛(衞) 駅(驛) 謁(謁︀) 円(圓) 塩(鹽) 縁(緣) 艶(艷) 応(應) 欧(歐) 殴(毆) 桜(櫻) 奥(奧) 横(橫) 温(溫) 穏(穩) 仮(假) 価(價) 禍(禍︀) 画(畫) 会(會) 悔(悔︀) 海(海︀) 絵(繪) 壊(壞) 懐(懷) 慨(慨︀) 概(槪) 拡(擴) 殻(殼) 覚(覺) 学(學) 岳(嶽) 楽(樂) 喝(喝︀) 渇(渴) 褐(褐︀) 缶(罐) 巻(卷) 陥(陷) 勧(勸) 寛(寬) 漢(漢︀) 関(關) 歓(歡) 観(觀) 気(氣) 祈(祈︀) 既(既︀) 帰(歸) 器(器︀) 亀(龜) 偽(僞) 戯(戲) 犠(犧) 旧(舊) 拠(據) 挙(擧) 虚(虛) 峡(峽) 挟(挾) 狭(狹) 郷(鄕) 響(響︀) 暁(曉) 勤(勤︀) 謹(謹︀) 区(區) 駆(驅) 勲(勳) 薫(薰) 径(徑) 茎(莖) 恵(惠) 掲(揭) 渓(溪) 経(經) 蛍(螢) 軽(輕) 継(繼) 鶏(鷄) 芸(藝) 撃(擊) 欠(缺) 研(硏) 県(縣) 倹(儉) 剣(劍) 険(險) 圏(圈) 検(檢) 献(獻) 権(權) 顕(顯) 験(驗) 厳(嚴) 広(廣) 効(效) 恒(恆) 黄(黃) 鉱(鑛) 号(號) 国(國) 黒(黑) 穀(穀︀) 砕(碎) 済(濟) 斎(齋) 剤(劑) 殺(殺︀) 雑(雜) 参(參) 桟(棧) 蚕(蠶) 惨(慘) 賛(贊) 残(殘) 糸(絲) 祉(祉︀) 視(視︀) 歯(齒) 児(兒) 辞(辭) 湿(濕) 実(實) 写(寫) 社(社︀) 者(者︀) 煮(煮︀) 釈(釋) 寿(壽) 収(收) 臭(臭︀) 従(從) 渋(澁) 獣(獸) 縦(縱) 祝(祝︀) 粛(肅) 処(處) 暑(暑︀) 署(署︀) 緒(緖) 諸(諸︀) 叙(敍) 将(將) 祥(祥︀) 称(稱) 渉(涉) 焼(燒) 証(證) 奨(獎) 条(條) 状(狀) 乗(乘) 浄(淨) 剰(剩) 畳(疊) 縄(繩) 壌(壤) 嬢(孃) 譲(讓) 醸(釀) 触(觸) 嘱(囑) 神(神︀) 真(眞) 寝(寢) 慎(愼) 尽(盡) 図(圖) 粋(粹) 酔(醉) 穂(穗) 随(隨) 髄(髓) 枢(樞) 数(數) 瀬(瀨) 声(聲) 斉(齊) 静(靜) 窃(竊) 摂(攝) 節(節︀) 専(專) 浅(淺) 戦(戰) 践(踐) 銭(錢) 潜(潛) 繊(纖) 禅(禪) 祖(祖︀) 双(雙) 壮(壯) 争(爭) 荘(莊) 捜(搜) 挿(插) 巣(巢) 曽(曾) 痩(瘦) 装(裝) 僧(僧︀) 層(層︀) 総(總) 騒(騷) 増(增) 憎(憎︀) 蔵(藏) 贈(贈︀) 臓(臟) 即(卽) 属(屬) 続(續) 堕(墮) 対(對) 体(體) 帯(帶) 滞(滯) 台(臺) 滝(瀧) 択(擇) 沢(澤) 担(擔) 単(單) 胆(膽) 嘆(嘆︀) 団(團) 断(斷) 弾(彈) 遅(遲) 痴(癡) 虫(蟲) 昼(晝) 鋳(鑄) 著(著︀) 庁(廳) 徴(徵) 聴(聽) 懲(懲︀) 勅(敕) 鎮(鎭) 塚(塚︀) 逓(遞) 鉄(鐵) 点(點) 転(轉) 伝(傳) 都(都︀) 灯(燈) 当(當) 党(黨) 盗(盜) 稲(稻) 闘(鬪) 徳(德) 独(獨) 読(讀) 突(突︀) 届(屆) 難(難︀) 弐(貳) 悩(惱) 脳(腦) 覇(霸) 拝(拜) 廃(廢) 売(賣) 梅(梅︀) 麦(麥) 発(發) 髪(髮) 抜(拔) 繁(繁︀) 晩(晚) 蛮(蠻) 卑(卑︀) 秘(祕) 碑(碑︀) 浜(濱) 賓(賓︀) 頻(頻︀) 敏(敏︀) 瓶(甁) 侮(侮︀) 福(福︀) 払(拂) 仏(佛) 併(倂) 並(竝) 塀(塀︀) 餅(餠) 辺(邊) 変(變) 勉(勉︀) 歩(步) 宝(寶) 豊(豐) 褒(襃) 墨(墨︀) 翻(飜) 毎(每) 万(萬) 満(滿) 免(免︀) 麺(麵) 黙(默) 弥(彌) 訳(譯) 薬(藥) 与(與) 予(豫) 余(餘) 誉(譽) 揺(搖) 様(樣) 謡(謠) 来(來) 頼(賴) 乱(亂) 覧(覽) 欄(欄︀) 竜(龍) 隆(隆︀) 虜(虜︀) 両(兩) 猟(獵) 緑(綠) 涙(淚) 塁(壘) 類(類︀) 礼(禮) 励(勵) 戻(戾) 霊(靈) 齢(齡) 暦(曆) 歴(歷) 恋(戀) 練(練︁) 錬(鍊) 炉(爐) 労(勞) 郎(郞) 朗(朗︀) 廊(廊︀) 楼(樓) 録(錄) 湾(灣) 弁(辨/瓣/辯)

کانجی‌های جینمییو

کیوجیتای در برابر شینجیتای

فهرست جینمییو کانجی دربردارندهٔ ۲۱۲ نویسهٔ سنتی است که هنوز در اسامی به کار می‌روند. شکل مدرن (شینجیتای)، که در فهرست جویو کانجی آمده، در پرانتز نشان داده شده‌است.[۱]

亞(亜) 惡(悪) 爲(為) 逸︁(逸) 榮(栄) 衞(衛) 謁︀(謁) 圓(円) 緣(縁) 薗(園) 應(応) 櫻(桜) 奧(奥) 橫(横) 溫(温) 價(価) 禍︀(禍) 悔︀(悔) 海︀(海) 壞(壊) 懷(懐) 樂(楽) 渴(渇) 卷(巻) 陷(陥) 寬(寛) 漢︀(漢) 氣(気) 祈︀(祈) 器︀(器) 僞(偽) 戲(戯) 虛(虚) 峽(峡) 狹(狭) 響︀(響) 曉(暁) 勤︀(勤) 謹︀(謹) 駈(駆) 勳(勲) 薰(薫) 惠(恵) 揭(掲) 鷄(鶏) 藝(芸) 擊(撃) 縣(県) 儉(倹) 劍(剣) 險(険) 圈(圏) 檢(検) 顯(顕) 驗(験) 嚴(厳) 廣(広) 恆(恒) 黃(黄) 國(国) 黑(黒) 穀︀(穀) 碎(砕) 雜(雑) 祉︀(祉) 視︀(視) 兒(児) 濕(湿) 實(実) 社︀(社) 者︀(者) 煮︀(煮) 壽(寿) 收(収) 臭︀(臭) 從(従) 澁(渋) 獸(獣) 縱(縦) 祝︀(祝) 暑︀(暑) 署︀(署) 緖(緒) 諸︀(諸) 敍(叙) 將(将) 祥︀(祥) 涉(渉) 燒(焼) 奬(奨) 條(条) 狀(状) 乘(乗) 淨(浄) 剩(剰) 疊(畳) 孃(嬢) 讓(譲) 釀(醸) 神︀(神) 眞(真) 寢(寝) 愼(慎) 盡(尽) 粹(粋) 醉(酔) 穗(穂) 瀨(瀬) 齊(斉) 靜(静) 攝(摂) 節︀(節) 專(専) 戰(戦) 纖(繊) 禪(禅) 祖︀(祖) 壯(壮) 爭(争) 莊(荘) 搜(捜) 巢(巣) 曾(曽) 裝(装) 僧︀(僧) 層︀(層) 瘦(痩) 騷(騒) 增(増) 憎︀(憎) 藏(蔵) 贈︀(贈) 臟(臓) 卽(即) 帶(帯) 滯(滞) 瀧(滝) 單(単) 嘆︀(嘆) 團(団) 彈(弾) 晝(昼) 鑄(鋳) 著︀(著) 廳(庁) 徵(徴) 聽(聴) 懲︀(懲) 鎭(鎮) 轉(転) 傳(伝) 都︀(都) 嶋(島) 燈(灯) 盜(盗) 稻(稲) 德(徳) 突︀(突) 難︀(難) 拜(拝) 盃(杯) 賣(売) 梅︀(梅) 髮(髪) 拔(抜) 繁︀(繁) 晚(晩) 卑︀(卑) 祕(秘) 碑︀(碑) 賓︀(賓) 敏︀(敏) 冨(富) 侮︀(侮) 福︀(福) 拂(払) 佛(仏) 勉︀(勉) 步(歩) 峯(峰) 墨︀(墨) 飜(翻) 每(毎) 萬(万) 默(黙) 埜(野) 彌(弥) 藥(薬) 與(与) 搖(揺) 樣(様) 謠(謡) 來(来) 賴(頼) 覽(覧) 欄︀(欄) 龍(竜) 虜︀(虜) 凉(涼) 綠(緑) 淚(涙) 壘(塁) 類︀(類) 禮(礼) 曆(暦) 歷(歴) 練︁(練) 鍊(錬) 郞(郎) 朗︀(朗) 廊︀(廊) 錄(録)

گونه‌ها

فهرست جینمییو کانجی همچنین دربردارندهٔ ۶۳۱ کانجی اضافی است که در فهرست جویو کانجی جای ندارند؛ ۱۸ تا از آن‌ها دارای گونهٔ دیگری هستند:[۱]

亘(亙) 凜(凛) 尭(堯) 巌(巖) 晃(晄) 桧(檜) 槙(槇) 渚(渚︀) 猪(猪︀) 琢(琢︀) 祢(禰) 祐(祐︀) 祷(禱) 禄(祿) 禎(禎︀) 穣(穰) 萌(萠) 遥(遙)

کانجی‌های جویوی سابق که هنوز به‌عنوان کانجی‌های جینمییو به کار می‌روند

۵ کانجی زیر در سال ۲۰۱۰ از فهرست جویو کانجی حذف شدند، اما به‌عنوان کانجی‌های جینمییو نگه داشته شدند. این‌ها شکل ساده‌شده ندارند:[۱]

勺 銑 脹 錘 匁

勺 و 匁 از کوکوجی هستند.

کانجی‌های جینمییو که از سال ۲۰۱۰ به‌عنوان کانجی‌های جویو به کار می‌روند

از ۱۹۶ کانجی جدید جویو، ۱۲۹ تا پیش‌تر در فهرست جینمییو کانجی بودند؛ ۱۰ تا از آن‌ها در اسامی استان‌های ژاپن به کار می‌روند و کانجی 韓 نیز در نام کرهٔ جنوبی (به ژاپنی: 韓国 «کانکوکو») ظاهر می‌شود. چهار تا از این کانجی‌ها هم شکل ساده‌شده و هم شکل سنتی دارند:[۱]

艶(艷) 曽(曾) 痩(瘦) 弥(彌)

کانجی‌های هیوگای

کانجی‌های هیوگای نویسه‌هایی هستند که نه در فهرست جویو کانجی و نه در فهرست جینمییو کانجی جای دارند. در «هیوگای کانجی جیتایهیو» (به ژاپنی: 表外漢字字体表)، نویسه‌های سنتی به‌عنوان سبک معیار چاپی (به ژاپنی: 印刷標準字体) شناخته می‌شوند، درحالی‌که نویسه‌های ساده‌شده به‌عنوان سبک ساده‌شدهٔ عرفی (به ژاپنی: 簡易慣用字体) شناخته می‌شوند. در ادامه نمونه‌هایی از کانجی‌های هیوگای که دارای شکل ساده‌شده و سنتی هستند آمده‌است:[۱]

唖(啞) 頴(穎) 鴎(鷗) 躯(軀) 撹(攪) 麹(麴) 鹸(鹼) 噛(嚙) 繍(繡) 蒋(蔣) 醤(醬) 掻(搔) 屏(屛) 并(幷) 沪(濾) 芦(蘆) 蝋(蠟) 弯(彎) 焔(焰) 砿(礦) 讃(讚) 顛(顚) 醗(醱) 溌(潑) 輌(輛) 繋(繫)

کانجی‌های هیوگای سابق که از سال ۲۰۱۰ به‌عنوان جویو کانجی به کار می‌روند

در سال ۲۰۱۰، ۶۷ کانجی هیوگای به فهرست جویو کانجی افزوده شدند؛ ۲ تا از آن‌ها دارای شکل سنتی و ساده‌شده هستند:[۱]

餅(餠) 麺(麵)

کوکوجی

شکل قدیمی برخی از نویسه‌ها

کوکوجی نویسه‌هایی هستند که در ژاپن ساخته شده‌اند و از چین گرفته نشده‌اند. برخی از آن‌ها، مانند 腺، اکنون در چینی هم به کار می‌روند، اما بیشترشان در چینی کاربرد ندارند.[۱]

کوکوجی‌های به‌کاررفته در جویو کانجی یا جینمییو کانجی (از سال ۲۰۱۰)

فهرست جویو کانجی در حال حاضر دربردارندهٔ ۹ کوکوجی است (به ژاپنی: 働 و به ژاپنی: 畑 از کانجی‌های کیوایکو هستند):[۱]

働 匂 塀 峠 腺 枠 栃 畑 込

匁 در سال ۲۰۱۰ از فهرست جویو کانجی حذف شد، اما هنوز به‌عنوان جینمییو کانجی به کار می‌رود.

فهرست جینمییو کانجی در حال حاضر دربردارندهٔ ۱۶ کوکوجی است:[۱]

匁 俣 凧 凪 喰 柾 椛 榊 樫 畠 笹 籾 辻 雫 鰯 麿

جستارهای وابسته

منابع

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 McMullen، James (۲۰۲۰). The worship of Confucius in Japan. Project MUSE. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Asia Center. شابک ۹۷۸-۱-۶۸۴۱۷-۵۹۹-۴. OCLC 1159164917.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)

پیوند به بیرون