گروه ۶ (اروپا)

اتحادیه اروپا
این مقاله بخشی از این مجموعه است: سیاست و دولت اتحادیه اروپا
فهرست کشورهای عضو اتحادیه اروپا اتریش بلژیک بلغارستان کرواسی قبرس جمهوری چک دانمارک استونی فنلاند فرانسه آلمان یونان مجارستان جمهوری ایرلند ایتالیا لتونی لیتوانی لوکزامبورگ مالت هلند لهستان پرتغال رومانی اسلواکی اسلوونی اسپانیا سوئد بریتانیا جبل‌الطارق ریاست شورای اتحادیه اروپا رومانی (ژانویه - ژوئن ۲۰۱۹) Special member state territories سه کشور اروپایی Withdrawal from the European Union UK invocation of Article 50 برکسیت
معاهدات معاهدات Treaty of Paris (1951) توافقنامه رم (۱۹۵۷) Euratom Treaty (1957) Merger Treaty (1965) Single European Act (1986) پیمان اتحادیه اروپا (۱۹۹۲) معاهده آمستردام (۱۹۹۷) معاهده نیس (۲۰۰۱) پیمان لیسبون (۲۰۰۷) Article 7 Article 50 Opt-outs معاهدات الحاق 1972, 1979, 1985, 1994, 2003, 2005, 2011 سایر معاهدات توافق‌نامه شنگن (۱۹۸۵) EEA Agreement (1992) معاهدات و قراردادهای متروکه عهدنامه تدوین قانون اساسی اتحادیه اروپا (۲۰۰۴) UK renegotiation of EU membership (2015-16)
اجرایی شورای اروپایی رئیس شورای اروپایی دونالد توسک (EPP) شورای اروپایی List of meetings کمیسیون اروپا Juncker Commission رئیس کمیسیون اروپا ژان کلود یونکر (EPP) Vice Presidents College Civil Service Secretary-General Selmayr
قوه مقننه پارلمان اروپا (اعضاء) رئیس آنتونیو تاجانی (EPP) Largest groups فراکسیون حزب مردم اروپا (Manfred Weber) S&D (Gianni Pittella) عضو پارلمان اروپا 8th session (2014–19) Bureau Vice Presidents Quaestor Conference Legislative procedure شورای اتحادیه اروپا (ریاست شورای اتحادیه اروپا) Configurations General Foreign Justice and Home Economic Euro Legislative procedure Voting Secretariat Secretary-General Uwe Corsepius Directorates-general COREPER
دیوان دادگستری اتحادیه اروپا دیوان دادگستری اروپا Members Rulings General Court
یورو منطقه یورو اتریش بلژیک قبرس استونی فنلاند فرانسه آلمان یونان جمهوری ایرلند ایتالیا لتونی لیتوانی لوکزامبورگ مالت هلند پرتغال اسلواکی اسلوونی اسپانیا یوروگروپ رئیس Mário Centeno بانک مرکزی اروپا President ماریو دراگی ESCB EMU
منطقه شنگن کشورهای عضو منطقه شینگن اتریش بلژیک جمهوری چک دانمارک استونی فنلاند فرانسه آلمان یونان مجارستان ایسلند (non-EU state) ایتالیا لتونی لیختن‌اشتاین (non-EU state) لیتوانی لوکزامبورگ مالت هلند نروژ (non-EU state) لهستان پرتغال اسلواکی اسلوونی اسپانیا سوئد سوئیس (non-EU state) Prüm Convention Schengen Information System Visa Information System قوانین ویزای شنگن اروپا
منطقه اقتصادی اروپا EEA Members اتریش بلژیک بلغارستان قبرس جمهوری چک دانمارک استونی فنلاند فرانسه آلمان یونان مجارستان ایسلند (non-EU state) جمهوری ایرلند ایتالیا لتونی لیختن‌اشتاین (non-EU state) لیتوانی لوکزامبورگ مالت هلند نروژ (non-EU state) لهستان پرتغال رومانی اسلواکی اسلوونی اسپانیا سوئد بریتانیا جبل‌الطارق EEA Joint Committee EEA National Identity cards Microstates and the European Union
دادگاه اروپایی حسابرسان Budget OLAF
سایر کمیته‌ها سازمان اروپایی انرژی اتمی Agencies Investment Bank CoR EESC Ombudsman National parliaments Former European Bodies European Communities (1958-1993) سازمان زغال سنگ و فولاد اروپا اتحادیه اقتصادی اروپا
قانون Acquis Primacy Subsidiarity Regulation Directive Decision Fundamental Rights
سیاست‌ها و مسائل Budget اتحادیه گمرکی اتحادیه اروپا بازار واحد اروپا Area of FS&J Policies Agricultural Energy Fisheries Regional Citizenship Passports of the European Union Identity Pro-Europeanism شکاکیت به اروپا Integration Supranationalism فدرالیزاسیون اتحادیه اروپا United States of Europe Enhanced co-op
انتخابات پارلمان اروپا 1979, 1984, 1989 1994, 1999, 2004, انتخابات پارلمان اروپا (۲۰۰۹) 2014 (last election) احزاب سیاسی Constituencies Referendums
سایر Unofficial EU Currencies لو بلغارستان کونا کرونای چک کرون دانمارک فورینت مجارستان زلوتی لئوی رومانی کرون سوئد پوند استرلینگ ERM II Enlargement of the Eurozone Bulgaria and the euro Croatia and the euro Czech Republic and the euro Denmark and the euro Hungary and the euro Poland and the euro Sweden and the euro Romania and the euro United Kingdom and the euro چهارشنبه سیاه Non-Schengen Area States بلغارستان کرواسی قبرس ایرلند رومانی بریتانیا جبل‌الطارق Common Travel Area (بریتانیا & جمهوری ایرلند) Multi-speed Europe Candidate Countries for EU Membership Albania Bosnia and Herzegovina Macedonia Montenegro Serbia پیوستن ترکیه به اتحادیه اروپا
روابط خارجی نماینده عالی اتحادیه اروپا در سیاست خارجی و امور امنیتی فدریکا موگرینی Foreign relations of EU Member States Austria Belgium Bulgaria Croatia Cyprus Czech Republic Denmark Estonia Finland France Germany Greece Hungary Ireland Italy Latvia Lithuania Luxembourg Malta Netherlands Poland Portugal Romania Slovakia Slovenia Spain Sweden United Kingdom Ext. Action Service سیاست خارجی اتحادیه اروپا Defence Policy European Union Association Agreement Norway–European Union relations Switzerland–European Union relations United States-European Union relations European Union and the United Nations گروه هفت گروه ۲۰
درگاه اتحادیه اروپا دیگر کشورها اطلس

G6 (گروه شش) در اتحادیه اروپا گروهی غیررسمی متشکل از وزرای کشور شش کشور اروپایی—فرانسه، آلمان، ایتالیا، لهستان، اسپانیا، و بریتانیا (دیگر به عنوان پیامد برگزیت نیست)—با بیشترین جمعیت و در نتیجه با اکثریت آرا در شورای اتحادیه اروپا. G6 در سال ۲۰۰۳ به عنوان G5 برای مقابله با مهاجرت، تروریسم و اجرای قانون و نظم تأسیس شد.^[۱][۲] در سال ۲۰۰۶، لهستان به این گروه پیوست و آن را به G6 تبدیل کرد. در ۲۹ مارس ۲۰۱۷، بریتانیا ماده ۵۰ را اجرا کرد و در ۳۱ ژانویه ۲۰۲۰ اتحادیه اروپا را به‌طور کامل ترک کرد، به G6 پایان داد و G5 را بدون بریتانیا آغاز کرد.

بر پایه ستون سوم اتحادیه اروپا، همکاری پلیس و قضایی در امور کیفری، قدرت‌ها عمدتاً بین دولتی هستند. این تنها حوزه سیاست اتحادیه اروپا است که در آن هیچ انحصاری کمیسیون برای پیشنهاد قانون وجود ندارد.^[۳] در سایر حوزه‌های سیاستی، کمیسیون معمولاً می‌تواند تعادل بین دولت‌ها ایجاد کند، اما در این یکی، G6 نفوذ زیادی بر کمیسیون دارد.

نیکلا سارکوزی از گروه ۶ خواسته است که اتحادیه را در پی کاهش قدرت فرانسه و آلمان پس از گسترش اتحادیه اروپا در سال ۲۰۰۴ رهبری کند.^[۴] فقدان شفافیت و پاسخگویی G6 توسط تعدادی از چهره‌ها مورد انتقاد قرار گرفته است، به ویژه در گزارشی در سال ۲۰۰۶ توسط مجلس اعیان بریتانیا.^[۵]

• چهار بزرگ (غرب اروپا)
• برگزیت
• شورای اتحادیه اروپا
• کمیسیون اروپا
• مسابقه آواز یوروویژن
• سه کشور اروپایی
• گروه هفت
• فهرست اعضای اتحادیه اروپا بر پایه جمعیت