گنادی کراسنیتسکی

او نخستین بار در ۲۱ مه ۱۹۶۱ در شهر ورشو برای تیم ملی شوروی به میدان رفت؛ دیداری که تیم میزبان با نتیجهٔ حداقلی پیروز شد (ارنست پول از روی نقطهٔ پنالتی گل زد). کراسنیتسکی در میانهٔ نیمهٔ دوم به جای والری لوبانوفسکی وارد زمین شد و بدین ترتیب نخستین بازیکن باشگاه «پاختاکور» شد که برای تیم ملی شوروی بازی می‌کند. شوروی: یاشین، مداکین، نتو (ک)، چوخِلی، ورونین، مانوشین، مترولی، ایوانوف، لوبانوفسکی (کراسنیتسکی، ۶۰)، بوبوکین، مسخی. سرمربی: کاچالین.

در ۱۶ مه ۱۹۶۵، کراسنیتسکی در دیدار مقابل اتریش نیز به میدان رفت. این مسابقه برای ایگور نتو – کاپیتان افسانه‌ای شوروی – آخرین بازی ملی‌اش بود. کراسنیتسکی در آغاز نیمهٔ دوم به جای لوگوفِت وارد زمین شد و مسابقه بدون گل پایان یافت (۰–۰). شوروی: بانیکوف، دیکارف، شسترنیوف، دانیلُف (پونوماریوف، ۴۶)، ورونین، نتو (ک) (لوگوفِت، ۵؛ کراسنیتسکی، ۴۶)، مترولی، سیچیناوا، ایوانوف، کازاکوف، مسخی (خسایینوف، ۴۶). سرمربی: موروزوف.

در سپتامبر ۱۹۶۶ او در دیدار برابر یوگسلاوی از ابتدا به میدان رفت و در دقیقهٔ ۱۵ نخستین گل بازی را زد؛ دیداری که با برتری ۲–۱ به سود شوروی خاتمه یافت. او همراه واسیلی دانیلُف بهترین بازیکن میدان بود. شوروی: پشنینچنیکوف، پونوماریوف، شسترنیوف (ک)، دانیلُف (گتمانوف، ۷۵)، ورونین، آفونین، ماتویف، سیچیناوا (مالوفیف، ۳۰)، بانیشفسکی، کراسنیتسکی، کازاکوف. سرمربی: موروزوف.

در مجموع، کراسنیتسکی ۳ بازی ملی انجام داد و یک گل برای تیم ملی شوروی به ثمر رساند.

در پایان سال ۱۹۶۳ او همراه تیم ملی شوروی در تور آمریکای جنوبی حضور داشت. در دیدار برابر «اسپورتینگ کریستال» او مشهورترین گل دورانش را به ثمر رساند: ضربهٔ آزاد بسیار سنگینی که پس از عبور از خط دروازه تور را پاره کرد و توپ از محوطهٔ زمین خارج شد. سرمربی پرویی‌ها – دیدی، قهرمان دو دورهٔ جام جهانی – باور نمی‌کرد چنین چیزی ممکن باشد، اما داور بازی بلافاصله گل را پذیرفت. در یکی از بازی‌های دوستانه در یونان نیز او موفق شد بار دیگر دروازهٔ حریف را باز کند. پس از بازگشت از سفر، کتابی با عنوان «از ریو دو ژانیرو تا مونته‌ویدئو» نوشت.^[۱]

او به سبب داشتن شوت‌های بسیار محکم و «توپ‌کُش» مشهور بود.^[۲] او در طول دوران حرفه‌ای خود در لیگ برتر و دستهٔ اول شوروی ۱۴۲ گل و در جام حذفی ۹ گل دیگر به ثمر رساند و با ۱۱۲ گل وارد «باشگاه گلزنان گریگوری فدوتوف» شد.^[۳]

در سال ۱۹۶۱ با زدن ۲۰ گل، یکی از بهترین فصل‌های خود را تجربه کرد. در سال ۱۹۷۱ نیز تصمیم گرفت از فوتبال خداحافظی کند و به نخستین بازیکن «پاختاکور» بدل شد که وارد «باشگاه گریگوری فدوتوف» شد.^[۴]

او در تیم «پاختاکور» به عنوان مربی فعالیت می‌کرد و پس از برکناری سرمربی آ. باشاشکین در سال ۱۹۷۶، مسئولیت هدایت تیم به او سپرده شد. «پاختاکور» نیم‌فصل نخست را پشت سر رقیب قدرتمند خود «نفتچی باکو» در رتبهٔ دوم به پایان رساند، اما در نهایت موفق نشد به لیگ برتر بازگردد و به همین دلیل کراسنیتسکی از کار برکنار شد.^[۵]

پس از آن او در «یانگی‌یِر» و «زوزدا جیززاخ» سرمربی شد. بین سال‌های ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۷ رئیس بخش فوتبال فدراسیون ورزش اتحادیهٔ کارگری بود. کراسنیتسکی قصد داشت جایگاه اداری خود را تغییر دهد، اما مدیران بالا با افزایش حقوق و ارتقای مقام او مخالفت کردند. در نهایت او به عنوان ناظر–داور در لیگ ازبکستان فعالیت کرد.^[۶]

دیگو مارادونا دلیل علاقه‌اش به فوتبال را گلی دانست که کراسنیتسکی از فاصلهٔ دور به ثمر رسانده بود؛ گلی که تور دروازه را پاره کرد. بسیاری از مردم این ماجرا را نمی‌دانند. مارادونا مقالهٔ مربوط به آن گل را در آرشیو شخصی خود نگه داشته بود.^[۷]

مرگ او در شهر قرغان‌تپه رخ داد؛ جایی که هنگام بررسی یک بسته کبریت، خود را از پنجرهٔ اتاق هتل به پایین پرت کرد.^[۸]

او نخستین فوتبالیست ازبک بود که در لیگ برتر شوروی به ۱۰۰ گل رسید و به «باشگاه گریگوری فدوتوف» راه یافت. در سال ۲۰۱۰ «باشگاه گنادی کراسنیتسکی» در افتخار او بنیان‌گذاری شد.