گوانگجو
کلانشهر گوانگجو[الف] (کرهای: [kwaŋ.dʑu] ())، که پیشتر به عنوان «کوانگجو» نامیده می شد، ششمین کلانشهر کره جنوبی است. این یک کلانشهر تعیین شده تحت کنترل مستقیم وزیر کشور دولت مرکزی است. این شهر همچنین مرکز استان جولا جنوبی بود تا اینکه درسال ۲۰۰۵ دفتر استان به روستای جنوبی نامک در شهرستان موآن انتقال یافت. زیرا گوانگجو به یک کلانشهر ارتقا یافت و از استان جولا جنوبی مستقل شد.
گوانگجو
광주광역시 | |
|---|---|
| کلانشهر گوانگجو 광주광역시 | |
| نویسهگردانی(های) | |
| • هانگول | 광주광역시 |
| • هانجا | 光州廣域市 |
| • لاتین نویسی | Gwangju-gwangyeoksi |
| • مککیون–ریشاور | Kwangju-kwangyŏksi |
 بالا: رستوران خیابان بادهی پوجانگماچا، منطقه خرید گومنامو وسط: نمای پانوراما از منطقه مسکونی گوانگسانگو پایین: موزه مردمی گوانگجو، زنگ دموکراسی در پارک املاک دنمن (همه موارد از چپ به راست هستند) | |
 پرچم  نشانواره | |
 | |
| مختصات: ۳۵°۰۹′۵۵″ شمالی ۱۲۶°۵۰′۵۵″ شرقی / ۳۵٫۱۶۵۲۸°شمالی ۱۲۶٫۸۴۸۶۱°شرقی | |
| کشور |  کره جنوبی |
| منطقه | هونام |
| ناحیه | ۵ |
| حکومت | |
| • نوع | شهردار–شورایی |
| • شهردار | کانگ گیجونگ (دموکراتیک) |
| مساحت | |
| • کل | ۵۰۱٫۲۴ کیلومتر مربع (۱۹۳٫۵۳ مایل مربع) |
| جمعیت (نوامبر ۲۰۲۲) | |
| • کل | ۱٫۴۳۲٫۶۵۱ |
| • تراکم | ۰٫۰۰۲۹/کیلومتر مربع (۰٫۰۰۷۴/مایل مربع) |
| • گویش | جولا |
| تولید ناخالص داخلی | |
| • Total | ۴۵ تریلیون₩ ۳۶میلیارد$ (۲۰۳۲) |
| منطقهٔ زمانی | یوتیسی +۹ (وقت استاندارد کره) |
| کد منطقه | +۸۲-۶۲ |
| کد ایزو ۳۱۶۶ | کیآر-۲۹ |
| گل | رویال آزالیا |
| درخت | کهندار |
| پرنده | کبوتران |
| وبگاه | Official website (English) |
نام آن از دو کلمه «گوانگ» (کرهای: 광; هانجا: 光) به معنی «نور» و «جو» (کرهای: 주; هانجا: 州) به معنی «ولایت» (کرهای: 무주; هانجا: 武州) تشکیل شده. گوانگجو از نظر تاریخی به عنوان «موجو» (کرهای: 무주; هانجا: 武州) ثبت شده است، که در آن «شیلا تمام زمین را برای ایجاد استان های گوانگجو ادغام کرد. اونگجو، جونجو، موجو و شهرستان های مختلف، به علاوه مرز جنوبی گوگوریو و سرزمین های باستانی شیلا» در سامگوک ساگی.[۳] در قلب منطقه کشاورزی استان جولا، این شهر به دلیل غنی و متنوع آشپزی نیز مشهور است.[۴]
تاریخچه
این شهر همچنین تا سال ۲۰۰۵ مرکز استان جولا جنوبی (جولانام-دو) بود تا اینکه در این سال، مرکز اداری استان به روستای جنوبی نمک، در موآن انتقال یافت.
جمعیت و مساحت
جمعیت این شهر بر اساس آمار سال ۲۰۰۶ برابر با ۱٬۴۱۵٬۹۵۳ نفر بودهاست.
وسعت این شهر ۵۰۱٫۳۶ کیلومتر مربع است.
تقسیمات اداری
گوانگ جو به ۵ منطقه (به کرهای: گو) بخش شدهاست:
- بوک-گو
- دونگ-گو
- گوانگسان-گو
- نام-گو
- سئو-گو
مترو
متروی گوانگجو در سال ۲۰۰۴ تأسیس شده و هماکنون دارای ۱ خط و ۲۰ ایستگاه میباشد.
شهرهای خواهر
پانویس
- ↑ EB (1878), p. 390.
- ↑ "2022년 지역소득(잠정)". www.kostat.go.kr.
- ↑ "منشا و تاریخچه گوانگجو". www.gwangju.go.kr (به کرهای). Archived from the original on 18 April 2018. Retrieved 2018-04- 18.
{{cite web}}: Check date values in:|access-date=(help); Unknown parameter|status=ignored (help) - ↑ کره جنوبی با احتساب سئول، دارای ۷ شهر ویژه یا کلانشهر است.
منابع
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «Gwangju»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد. (بازیابی در ۹ مهٔ ۲۰۰۸).
| استان | | |
|---|---|---|
| استان خودمختار ویژه | ||
| شهر ویژه | ||
| کلانشهر | ||
| شهر خودمختار ویژه | ||
| «کمیتهٔ ۵ استان شمالی» (استانهای ادعایی جمهوری کره در کره شمالی) | ||
تقسیمات کشوری کره شمالی | ||
<ref> برای گروهی به نام «persian-alpha» وجود دارد، اما برچسب <references group="persian-alpha"/> متناظر پیدا نشد. ().