گورت (روزی که دنیا از حرکت ایستاد)
| گورت | |
|---|---|
| شخصیت روزی که دنیا از حرکت ایستاد | |
 گورت در حال شلیک با سلاح پرتویی. | |
| نخستین حضور | روزی که دنیا از حرکت ایستاد (۱۹۵۱) |
| پدیدآور | ادموند اچ. نورث، بر پایه ایده‌ای از هری بیتس |
| ایفاگر | لاک مارتین |
| اطلاعاتِ درون‌داستانی | |
| نام مستعار | «مرد آهنی» |
| گونه | ربات انسان‌نما |
| جنسیت | مرد[۱] |
| پیشه | اجرای قانون |
| ملیت | کنفدراسیون سیاره‌ای نامشخص |
گورت (انگلیسی: Gort) یک ربات انسان‌نمای خیالی است که نخستین بار در فیلم آمریکایی علمی تخیلی محصول ۱۹۵۱ استودیوهای قرن بیستم با نام روزی که دنیا از حرکت ایستاد ظاهر شد و بعدها در نسخه بازسازی شده آن در سال ۲۰۰۸ نیز حضور یافت. تصویر او در اقتباس‌های مختلف فیلم متفاوت است.
مقایسه با «بدرود با ارباب»
الهام‌بخش شخصیت گورت به‌طور آزاد بر پایه شخصیت «گنات» (Gnut) از داستان کوتاه «بدرود با ارباب» (۱۹۴۰) نوشته هری بیتس است که به عنوان مبنای فیلم‌نامه ادموند اچ. نورث مورد استفاده قرار گرفت. در آن داستان، گنات یک مجسمه فلزی سبز متحرک است که ظاهراً همراه کلاتو است، اما در انتهای داستان به عنوان «ارباب» کلاتو معرفی می‌شود.
گنات با ظاهری بسیار انسانی‌تر، همراه با عضلات و حالات چهره توصیف شده است. در پاراگراف چهارم داستان کوتاه، قد او ۸ فوت (حدود ۲٫۴ متر) ذکر شده است. گنات با ربات‌ها مقایسه می‌شود، اما تنها برای تمایز قائل شدن بین او و ربات‌های زمخت ساخته شده توسط انسان؛ چرا که گنات از چندین جهت انسانی به نظر می‌رسد. برای مثال، او با ریتمی «تقریباً بدون لرزش که فقط او در میان ربات‌ها داشت» راه می‌رود و دستانش دارای «انگشتان فلزی سخت» هستند.
توجه ویژه‌ای به توصیف چشمان گنات شده است که «چشمان قرمزی هستند که از داخل روشن شده‌اند و به گونه‌ای قرار گرفته‌اند که هر ناظری احساس می‌کند فقط به او خیره شده‌اند». در اواخر داستان کوتاه، چهره گنات با «عضلات فلزی» توصیف می‌شود. این با هر دو تصویر سینمایی که از یک نقاب آفتابگیر برای نشان دادن چشمان گورت استفاده می‌کنند اما ویژگی‌های صورت بسیار کمی به او می‌دهند، تفاوت چشمگیری دارد. گنات در پایان داستان با شخصیت اصلی صحبت می‌کند، در حالی که در نسخه‌های فیلم هیچ نشانه‌ای از توانایی او برای صحبت کردن وجود ندارد.
تصویرسازی سال ۱۹۵۱
گورت یک ربات با قد ۸ فوت (حدود ۲٫۴ متر) است که ظاهراً از یک قطعه واحد «فلز منعطف» ساخته شده است. او تنها یکی از اعضای «نژادی از ربات‌ها» است که توسط یک کنفدراسیون بین‌سیاره‌ای (که توسط کلاتو به عنوان نوعی سازمان ملل در سطح سیاره‌ای توصیف شده) اختراع شده‌اند تا با نابودی هر متجاوزی، از شهروندان خود در برابر تمام تهاجمات محافظت کنند. کلاتو او را به عنوان عضوی از نیروی پلیس بین‌ستاره‌ای توصیف می‌کند که دارای قدرت‌های غیرقابل بازگشت برای «حفظ صلح» از طریق نابودی هر متجاوزی است. ترس از تحریک این ربات‌ها به عنوان عاملی بازدارنده در برابر تهاجم عمل می‌کند.[۱] برای این منظور، گورت کلاتو را در ماموریتش برای ابلاغ یک اتمام حجت به مردم زمین همراهی می‌کند: کنفدراسیون بین‌سیاره‌ای نگران سیاست‌های داخلی انسان نیست؛ با این حال، اگر بشریت تهدید به استفاده از سلاح‌های اتمی علیه سیارات دیگر کند، زمین برای تضمین امنیت سایر سیارات نابود خواهد شد.
گورت صحبت نمی‌کند، اما می‌تواند دستورات کلامی را دریافت و اجرا کند (از جمله دیالوگ مشهور «کلاتو بارادا نیکتو» که توسط شخصیت پاتریشا نیل در اواخر فیلم گفته می‌شود). او همچنین دستورات غیرکلامی را می‌فهمد؛ در بخشی از فیلم، کلاتو با استفاده از سیگنال‌های انعکاسی یک چراغ قوه با او ارتباط برقرار می‌کند. توانایی‌های او به همین‌جا ختم نمی‌شود؛ گورت در حالتی نشان داده می‌شود که کاملاً مستقل عمل می‌کند، هم برای محافظت از کلاتو در برابر آسیب و هم برای رها کردن خود از محفظه‌ای از جنس پلاستیک. گورت همچنین می‌تواند ماشین‌آلات بسیار پیچیده را هدایت کند و هم خلبان و هم کاپیتان سفینه‌ای است که کلاتو را به زمین می‌آورد.[۱]
گورت که ظاهراً غیرمسلح است، در واقع به سلاحی شبیه به لیزر مجهز است که از زیر نقاب روی سرش پرتاب می‌شود. این سلاح «چندین اسلحه سربازان را در دستانشان ذوب کرد بدون اینکه به خود سربازان آسیبی برساند و چند ثانیه بعد برای ذوب کردن تانک‌ها و توپخانه بدون آسیب رساندن به سرنشینان آن‌ها یا اشیاء اطراف استفاده شد».[۱] گورت همچنین به‌طور مداوم از وضعیت فیزیکی و مکان کلاتو آگاه است بدون اینکه نیازی به دستگاه ردیاب باشد. گورت با هیچ وسیله‌ای که در اختیار بشر است آسیب‌پذیر نیست و می‌تواند در صورت تحریک کافی، خود زمین را نابود کند.
این ربات توسط بازیگر لاک مارتین که قدش ۷ فوت و ۷ اینچ (حدود ۲۳۱ سانتی‌متر) بود، به تصویر کشیده شد. او لباسی از لاستیک اسفنجی ضخیم به تن داشت که توسط ادیسون هر طراحی و ساخته شده بود. دو لباس ساخته شده بود که به تناوب از جلو یا پشت بسته می‌شدند تا ربات از هر زاویه‌ای در صحنه‌های نهایی بدون درز به نظر برسد. یک مجسمه فایبرگلاس از گورت نیز برای نماهای نزدیک از شلیک پرتو یا زمانی که صحنه نیاز به ایستادن بی حرکت او داشت، استفاده شد.
تصویرسازی سال ۲۰۰۸
ماهیت گورت در بازسازی سال ۲۰۰۸ تغییر یافت. نام گورت به صورت یک سرواژه ساختگی (Backronym) به معنای «فناوری رباتیک سازمان‌یافته ژنتیکی» (Genetically Organized Robotic Technology) بازتعریف شد که توسط ارتش و دانشمندان ایالات متحده به آن اختصاص یافته بود. گورت در این نسخه بسیار بلندتر از گورت اصلی است (۲۸ فوت در مقابل ۸ فوت نسخه اصلی). مانند فیلم قبلی، گورت صحبت نمی‌کند. برخلاف فیلم قبلی، گورت برای نجات زمین از دست بشریت می‌آید: اگر نژاد بشر تا زمان معینی مخرب بودن زیست‌محیطی خود را تغییر ندهد، ربات بشریت را نابود خواهد کرد تا زیست‌کره زمین را نجات دهد. گورت در پایان فیلم توسط کلاتو با یک پالس الکترومغناطیسی عظیم (EMP) خنثی می‌شود.
گورت در این نسخه از توده عظیمی از نانوروباتیک تشکیل شده است که می‌تواند از طریق مصرف ماده و انرژی تکثیر شود. این نانوماشین‌ها می‌توانند هر ماده‌ای را که لمس می‌کنند مصرف کنند و قادر به خزیدن یا پرواز هستند. آن‌ها می‌توانند به عنوان یک سلاح آخرالزمانی برای نابودی تمام مواد روی یک سیاره استفاده شوند. علاوه بر این، گورت دارای یک سلاح لیزری زیر نقاب صورت خود است که می‌تواند برای هک کردن پهپادها (مانند جنرال اتمیکس ام‌کیو-۱ پرداتور) نیز استفاده شود.
برخلاف نسخه ۱۹۵۱، گورت سال ۲۰۰۸ کاملاً تصویر تولیدشده توسط کامپیوتر (CGI) است و در هر دست پنج انگشت دارد؛ در حالی که ربات ۱۹۵۱ دستانی شبیه به دستکش داشت. ویژگی‌هایی مانند مچ‌بند، کمربند و چکمه‌های گورت ۱۹۵۱ حذف شده‌اند.
مقایسه
اوون گلیبرمن می‌نویسد که گورت در نسخه بازسازی شده «چندان مهربان نیست»؛ بلکه او «مانند یک مجسمه اسکار از جنس ابسیدین و بسیار بلند است که ویرانی به بار می‌آورد».[۲] به اصرار کیانو ریوز، عبارت «کلاتو بارادا نیکتو» در بازسازی نیز گنجانده شد (کیانو این کلمات را زمانی می‌گوید که گورت به شلیک به او واکنش نشان می‌دهد، هرچند کلمات بسیار مبهم هستند).[۳]
ارجاعات فرهنگی
یک نسخه کپی در اندازه واقعی از گورت ۱۹۵۱ در «موزه و تالار مشاهیر علمی‌تخیلی» در سیاتل، واشینگتن و همچنین در «مرکز علمی کارنگی» در پیتسبرگ، پنسیلوانیا در «تالار مشاهیر ربات‌ها» به نمایش گذاشته شده است.[۴]
جستارهای وابسته
- فهرست ربات‌های خیالی
منابع
- 1 2 3 4 North, Edmund H. (February 21, 1951). "The Day the Earth Stood Still". dailyscript.com. Archived from the original on 1 September 2006. Retrieved July 21, 2017.
- ↑ Gleiberman, Owen. "Review of 'The Day the Earth Stood Still (2008)'." انترتینمنت ویکلی, December 10, 2008.
- ↑ White, Cindy. "On Set: Day The Earth Stood Still." سای فای, November 17, 2008.
- ↑ Mitchel, Gary (October 18, 2005). "The Science Fiction Museum and Hall of Fame". RevolutionSF.com.
برای مطالعهٔ بیشتر
- Csicsery-Ronay, Istvan (2014). "The Eye of Gort". Science Fiction Studies. 41 (2): 301–313.
- Warren, Bill (2009). Keep Watching the Skies!: American Science Fiction Movies of the Fifties. McFarland. pp. 208–215. ISBN 978-0-7864-4230-0.
منابع
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Gort (The Day the Earth Stood Still)». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۴ دسامبر ۲۰۲۵.