گیوات هشلوشا
گیوات هشلوشا
גִּבְעַת הַשְּׁלֹשָׁה جفعات هشلوشا | |
|---|---|
| نویسه‌گردانی(های) عبری | |
  گیوات هشلوشا | |
| مختصات: ۳۲°۵′۵۴″ شمالی ۳۴°۵۵′۱۶″ شرقی / ۳۲٫۰۹۸۳۳°شمالی ۳۴٫۹۲۱۱۱°شرقی | |
| شورا | دروم هشارون |
| شهرک | جنبش کیبوتص |
| بنیان‌گذاری | ۱ مه ۱۹۲۵ |
| بنیان‌گذار | اعضای لهستانی ههخالوتص |
| جمعیت (۲۰۱۷)[۱] | ۸۱۶ |
گیوات هشلوشا (גִּבְעַת הַשְּׁלֹשָׁה، به معنای «تپه سه نفر») یک کیبوتص در مرکز اسرائیل است. این کیبوتص در نزدیک به ۴ کیلومتری شرق پتخ تیکوا و در کنار رودخانه یارکون واقع شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای دروم هشارون اداره می‌شود.
نام این کیبوتص برگرفته از سه کارگر یهودی اهل پتخ تیکوا است که در جنگ جهانی اول به جاسوسی متهم شدند و در زندان دمشق جان خود را از دست دادند. گیوات هشلوشا در سال ۱۹۲۵ توسط گروهی از مهاجران لهستانی عضو جنبش پیشگام صهیونیستی ههخالوتص تأسیس شد و در طول تاریخ خود نقش مهمی در رویدادهای پیش از تأسیس اسرائیل ایفا کرد.
ریشه‌شناسی نام
نام کیبوتص به یاد سه کارگر یهودی از پتخ تیکوا گذاشته شده که در دوران جنگ جهانی اول به جاسوسی متهم شدند. فلسطین در آن زمان زیر حکومت امپراتوری عثمانی بود و این سه نفر به زندانی در دمشق فرستاده شدند. آنها در زندان شکنجه شدند و در سال ۱۹۱۶ جان سپردند.[۲] بر پایه برخی منابع، این سه نفر به دار آویخته شدند.[۳]
پیشینه
تأسیس و سال‌های نخست
کیبوتص گیوات هشلوشا در ۱ مه ۱۹۲۵ توسط گروهی از اعضای جنبش پیشگام صهیونیستی ههخالوتص تأسیس شد. این گروه از شهر کلسوف در لهستان (اکنون کلسیو در اوکراین) بودند.[۴] جایگاه نخستین کیبوتص در غرب پتخ تیکوا و نزدیک تقاطع خیابان‌های آرلوزوروف و تصاهال بود که اکنون در محدوده شهر قرار دارد.[۵]
یک مدرسه کشاورزی منطقه‌ای در حاشیه کیبوتص دایر بود. اسحاق رابین که بعدها نخست‌وزیر اسرائیل شد، از سال ۱۹۳۵ تا ۱۹۳۷ در آن مدرسه درس خواند.[۶] این مدرسه بعدها به نام رزا کوهن، مادر رابین، نام‌گذاری شد و اکنون به‌صورت مزرعه شهری و مرکز تربیت‌معلم کشاورزی فعالیت می‌کند.[۷]
سالن غذاخوری
ده سال پس از تأسیس کیبوتص، تصمیم به ساخت یک سالن غذاخوری بزرگ گرفته شد. طراحی پروژه به دو معمار سپرده شد: آریه شارون، دانش‌آموخته مکتب باوهاوس و شموئل بیکلس. سرانجام، طرح آریه شارون در سال ۱۹۳۶ انتخاب شد و ساختمان با مشارکت ساکنان کیبوتص در سال ۱۹۳۹ به پایان رسید.[۸] این سالن یکی از بزرگ‌ترین سالن‌های غذاخوری در قیمومت بریتانیا بر فلسطین بود و ساختمان آن شامل مجموعه‌ای از حجم‌های سفید در اطراف فضایی مرکزی بدون ستون با گنجایش ۴۰۰ نفر بود. ورودی آن دارای ایوانی ستون‌دار به سبک یونان باستان بود.[۸]
دوران پیش از تأسیس اسرائیل
از سال ۱۹۴۱ و پس از تشکیل پالماخ، گیوات هشلوشا به یکی از مراکز آموزشی اعضای کیبوتص‌نشین پالماخ تبدیل شد. همچنین هاگانا در کیبوتص انبارهای سلاح مخفی داشت.[۹] در ژوئن ۱۹۴۶ در جریان عملیات آگاتا که نیروهای بریتانیایی علیه سازمان‌های مسلح صهیونیستی انجام دادند، نیروی زمینی بریتانیا به کیبوتص یورش برد.[۹] بر پایه برخی منابع، نیروهای بریتانیایی نتوانستند سلاحی بیابند.[۹]
پس از ۱۹۴۸
پس از جنگ جهانی دوم و با ورود بازماندگان هولوکاست (شه‌عریط هاپله‌تاح) به فلسطین، کیبوتص بسیاری از جوانان بازمانده را پذیرفت. این جوانان در چارچوب برنامه عالیا نوعر (مهاجرت جوانان) در کیبوتص با شرایط زندگی جدید سازگار شدند و برای خدمت در پالماخ آماده گشتند.[۱۰]
تا آغاز دهه ۱۹۵۰ کیبوتص با نزدیک به ۹۰۰ عضو یکی از بزرگ‌ترین کیبوتص‌های کشور بود.[۸] در سال ۱۹۵۲ اختلافات ایدئولوژیک میان ساکنان شدت گرفت و دیواری آجری در وسط سالن غذاخوری ساخته شد تا دو گروه مخالف را از هم جدا کند. سرانجام، گروه جدا شده کیبوتص جدیدی به نام اینات در نزدیکی روش هاعین تأسیس کرد.[۸]
در سال ۱۹۵۳ کیبوتص به موقعیت کنونی خود منتقل شد. این محل بر زمین‌های روستای فلسطینی تخلیه‌شده مجدل یابا قرار داشت.[۱۱]
پس از جابه‌جایی کیبوتص، شهرداری تل‌آویو محل نخستین کیبوتص را خریداری کرد و در آنجا مرکز سالمندان و اقامتگاه جوانان ساخت.[۸]
اقتصاد
در سال ۱۹۶۸ گیوات هشلوشا ۵۱۰ ساکن داشت.[۱۲] کشاورزی کیبوتص بسیار فشرده‌است و دربرمی‌گیرد پرورش مرکبات و دیگر محصولات، دامداری و پرورش گاو شیری. کیبوتص همچنین دارای کارخانه کفش‌سازی و کارگاه تولید مصالح ساختمانی است.[۱۲] بر پایه منابع روسی، امکاناتی مانند مجموعه ورزشی با استخر شنا، رستوران و فروشگاه‌ها نیز در محوطه کیبوتص وجود دارد.[۱۳]
آرامستان
کیبوتص دارای یک آرامستان غیرمذهبی است که شخصیت‌های شناخته‌شده‌ای در آن به خاک سپرده شده‌اند، از جمله میشائل حشین (قاضی دیوان عالی اسرائیل) و یوسی سرید (وزیر و نماینده پیشین کنست).[۱۴][۱۵]
میراث فرهنگی سالن غذاخوری
پس از جابه‌جایی کیبوتص در سال ۱۹۵۳، ساختمان سالن غذاخوری رها شد و با گسترش شهر پتخ تیکوا در محدوده شهر قرار گرفت. شهرداری پتخ تیکوا ملک را خریداری کرد و قصد داشت آن را به فضای میراث فرهنگی تبدیل کند؛ اما تا سال ۲۰۱۱ هیچ اقدام عملی صورت نگرفته بود. شهرداری مدیریت موقت ساختمان را به یک انجمن مذهبی سپرد که بخشی از بنا را به‌طور غیرقانونی تخریب کرد. گروهی از مدافعان میراث فرهنگی شامل ساکنان پیشین کیبوتص در واکنش به این تخریب شکل گرفت و پوشش رسانه‌ای گسترده‌ای به دست آورد.[۸]
گردشگری
در شمال شرقی کیبوتص، پارک ملی یارکون با مساحت ۱٬۳۱۵ هکتار بر کنار رودخانه یارکون واقع شده‌است. همچنین بقایای دژ باستانی آنتیپاتریس (آفق) و دژ مگدال صدق در نزدیکی کیبوتص قرار دارند.[۱۶]
افراد برجسته
- رحبعام زئیفی (۱۹۲۶–۲۰۰۱)، ژنرال و سیاست‌مدار اسرائیلی[۱۷]
- آوری لیفشیتص (۱۹۳۶–۲۰۱۱)، نقاش[۱۸]
- ناتان یوناتان، شاعر که دوران کودکی‌اش در گیوات هشلوشا سپری شد و مناظر کیبوتص در شعرهایش بازتاب یافت[۱۹]
منابع
- ↑ "Localities File" (XLS). Israel Central Bureau of Statistics. 2017. Retrieved 22 April 2019.
- ↑ Hareuveni، Imanuel (۲۰۱۰). Eretz Israel Lexicon. Matach. ص. ۱۷۳-۱۷۴.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Sign: Petah Tikva - Heritage Sites in Israel - Kibbutz Givat Hashlosha - the dining room». streetsigns.co.il. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۲-۲۲.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Waiting for Preservation Hall». هاآرتص. ۶ آوریل ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۲-۲۲.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Givat HaShlosha». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶.
- ↑ Slater، Robert. Rabin: ۲۰ Years After. ص. ۴۷.
- ↑ مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Givat HaShlosha». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای فرانسوی، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶.
- 1 2 3 4 5 6 «Waiting for Preservation Hall». هاآرتص. ۶ آوریل ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۲-۲۲.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 3 «گیوات هشلوشا - کیبوتص». سایت جنبش کارگری اسرائیل. دریافت‌شده در ۲۰۱۴-۰۱-۰۳.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «سایت رسمی کیبوتص گیوات هشلوشا». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۲ اوت ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۲۰۱۴-۰۸-۱۱.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Khalidi، W. (۱۹۹۲). All That Remains: The Palestinian Villages Occupied and Depopulated by Israel in ۱۹۴۸. مؤسسه مطالعات فلسطین. ص. ۳۹۷. شابک ۰-۸۸۷۲۸-۲۲۴-۵.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 Givat Hashlosha. دانشنامه جودائیکا.
- ↑ مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Гиват-ха-Шлоша». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای روسی، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶.
- ↑ «Justice Michael Cheshin to Be Buried Today». Israel National News. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۳-۲۲.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Former minister Yossi Sarid laid to rest at Givat Hashlosha». Ynetnews. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۳-۲۲.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Гиват-ха-Шлоша». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای روسی، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶.
- ↑ مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Givat HaShlosha». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶.
- ↑ مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Givat HaShlosha». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶.
- ↑ مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Гиват-ха-Шлоша». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای روسی، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Givat HaShlosha». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Givat HaShlosha». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای فرانسوی، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Givat Hashlosha». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای اسپانیایی ، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Гиват-ха-Шлоша». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای روسی، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶.
پیوند به بیرون
- کیبوتص
- کیبوتص‌های اسرائیلی
- مناطق مسکونی بنیانگذاریشده در ۱۹۲۵ (میلادی)
- بنیانگذاریهای ۱۹۲۵ (میلادی) در قیمومت بریتانیا بر فلسطین
- مناطق مسکونی در استان مرکز (اسرائیل)