یوشیهیرو تاتسومی
یوشیهیرو تاتسومی | |
|---|---|
 | |
| زادهٔ | ۱۰ ژوئن ۱۹۳۵ تننوجی، اوساکا، ژاپن |
| درگذشت | ۷ مارس ۲۰۱۵ (۷۹ سال) توکیو، ژاپن |
| پیشه | مانگاکا |
| آثار برجسته | یک زندگی دردناک، The Push Man ، Children's Island، Fallen Words، Good-Bye، Abandon the Old in Tokyo، Black Blizzard |
یوشیهیرو تاتسومی (به ژاپنی: 辰巳 ヨシヒロ، Yoshihiro Tatsumi) مانگاکا ژاپنی و ابدا کننده اصطلاح گکیگا بود. وی از دوره نوجوانی آثار خود را منتشر می کرد و بعد ها در اواخر دهه ۱۹۵۰ به سبک گکیگا روی آورد. از آثار وی میتوان به یک زندگی دردناک و The Push Man اشاره کرد.
بیوگرافی
علاقه به تزوکا و آثار اولیه
وی در شهر تننوجی استان اوساکا در سال ۱۹۳۵ به دنیا آمد ولی خانواده وی به دلیل جنگ اقیانوس آرام به شهر مینو و سپس تویوناکا نقل مکان کردند و وی در آن جا بزرگ شد.[۱] وی از دوره نوجوانی به همراه برادرش به اوسامو تزوکا علاقه زیادی داشت و مانگا های آماتوری چهار پنلی برای مجلاتی که آثار خوانندگان را منتشر میکنند می فرستاد و چندین بار هم برنده شد. نهایتا وی در سال ۱۹۵۰ با تعدادی از همفکران خود انجمن مانگای کودکان را تشکیل داد که این منجر به تشکیل میزگردی برای نسخه مدرسه ابتدائی روزنامه ماینیچی شینبون شد، تاتسومی برای اولین بار تزوکا را در آن میزگرد دید و تزوکا وی را به خانه اش دعوت کرد و به تاتسومی پیشنهاد داد مانگا های طولانی تری بنویسد.[۲][۳] وی در سال ۱۹۵۱ به پیشنهاد برادرش نامه ای به نوبورو اوشیرو -مانگاکایی که به گفته تاتسومی آثارش روی وی تاثیر داشته- نوشت و شروع به ارسال آثار بلند و کوتاه خود برای نقد و بررسی به نوبورو اوشیرو کرد. حتی اوشیرو وی را به توکیو دعوت کرد ولی تاتسومی رد کرد.[۴][۵] در سال ۱۹۵۴ وی اثر بلند خود جزیره کودکان (به ژاپنی: こどもじま) را برای نوبورو اوشیرو فرستاد و شاگرد اوشیرو، یوشیاسو اوتومو این اثر را به ناشری که می شناخت معرفی کرد و اولین اثر بلند تاتسومی منتشر شد.[الف][۶][۷] پس از فارغ التحصیل شدن از دبیرستان وی در آزمون ورودی دانشگاه هنر کیوتو شرکت کرد ولی به علت وضع مالی خانواده اش از تحصیل در این دانشگاه منصرف شد.[۸][۹]
تلاش برای ایجاد سبکی جدید و هینومارو بونکو
در سال ۱۹۵۴ وقتی وی به دنبال ناشری برای انتشار کتاب خود هفت چهره (به ژاپنی: 七つの顔) بود با انتشارات هینومارو بونکو (به ژاپنی: 日の丸文庫) آشنا شد[ب] و شروع به طراحی مانگا برای این انتشارات کرد و در این انتشارات با ماساهیکو ماتسوموتو و تاکائو سایتو [پ] آشنا شد، همچنین با نام مستعار برای انتشارات دیگر هم کار می کرد. در همان دوران وی تلاش کرد مانگایی غیر کمدی به تقلید از فیلم گودزیلا خلق کند این از آن جهت بود که آن دوره ها تاتسومی بنا به علاقه ای که به سینما داشت تلاش به تقلید از تکنیک های سینمایی در مانگا می کرد.[۱۰][۱۱] در سال ۱۹۵۶ انتشارات هینومارو بونکو تصمیم به انتشار مجله داستان کوتاه ماهانه (مجله داستان های تک قسمتی) به نام کاگه (به ژاپنی: 影) گرفت که تاتسومی به عنوان یکی از نویسنده های اصلی در آن مورد توجه قرار گرفت. این مجله قصد داشت داستان های پلیسی و جنایی و کمی تاریک تر از مانگا های طنز و مرسوم ارائه دهد. از زمان آشنایی تاتسومی با ماتسوموتو و سایتو و سایر نویسندگان هینومارو بونکو بحث هایی درباره مانگا غیر طنز و استفاده از تکنیک های سینمایی و گاها طراحی پر جزئیات و خطوط زمخت درگرفته بود و کاگه هم به سمت چنین مانگاهایی متمایل بود. تاتسومی خود اصطلاح ضدمانگا را برای چنین چیزی پیشنهاد داده بود. بعدا ماساهیکو ماتسوموتو از اصطلاح کوماگا (KOMAGA) برای اشاره به آثارش استفاده کرد.[۱۲][۱۳] در سال ۱۹۵۷ انتشارات هینومارو بونکو ورشکسته شد و تاتسومی به پروژه داستان های کوتاه -تک قسمتی- مانگا ماچی (به ژاپنی: 街) پیوست[ت] البته در پاییز همان سال هینومارو بونکو دوباره با نام کوئیشا (به ژاپنی: 光映社) بازگشت و تاتسومی به عنوان سردبیر یا ادیتور مجله داستان های کوتاه -تک قسمتی- کاگه (به ژاپنی: 影) دوباره به این انتشارات پیوست.[۱۴][۱۵]
گکیگا
تاتسومی در اواخر سال ۱۹۵۷ برای اولین بار کلمه گکیگا را در جلد ۱۲ از مجموعه داستان های کوتاه -تک قسمتی- مصور (مانگا) ماچی (به ژاپنی: 街) که توسط انتشارات Central Bunko به چاپ رسیده بود به کار برد. سپس تاتسومی شروع به استفاده از این اصطلاح کرد.[۱۶][۱۷] در همان زمان هفت نفر از مانگاکا هایی که برای انتشرات هینومارو بونکو (به ژاپنی: 日の丸文庫) طراحی میکردند از نگرانی عدم پرداخت دست مزد خود، با هدف اتحاد به عنوان هنرمندان مانگا و مذاکره با ناشران یک گروه تولید مانگا با عنوان انجمن هنرمندان مانگا کانسای (به ژاپنی: 関西漫画家同人) ایجاد کردند. این هفت نفر فومیاسو ایشیکاوا، موتومیتسو کی، شویچی ساکورای، سوسومو یاماموری، ماساکی ساتو، شیگئو ایوای و میتسوشی سوزوکی بودند. در ۵ ژانویه ۱۹۵۹ یوشیهیرو تاتسومی و پنج عضو از انجمن هنرمندان مانگا کانسای -ایوای و سوزوکی نتوانستند شرکت کنند- جلسه ای در خانه خانوادگی تاتسومی برگزار کردند که در آن جلسه یاماموری پیشنهاد داد هنرمندان هینومارو بونکو هم از اصطلاح گکیگا که تا آن زمان فقط تاتسومی از آن استفاده می کرد بهره برند. آن ها به گونه ای می خواستند کاری که در مجله کاگه (به ژاپنی: 影) انجام میدادند را تکرار یا گسترش دهند.[۱۸][۱۹][۲۰] کمی بعد تاتسومی و اعضای هنرمندان مانگا کانسای استودیو مانگایی با نام گکیگا کوبو، Gekiga Kōbō (به ژاپنی: 劇画工房) تشکیل دادند، تاتسومی به ماساهیکو ماتسوموتو هم پیشنهاد داد که به آن ها بپیوندد ولی وی قبول نکرد چون معتقد بود کار وی کوماگا (KOMAGA) نام دارد نه گکیگا اما نهایتا چون تعارض بین گکیگا کوبو و هینومارو بونکو را قریب الوقوع میدید به گکیگا کوبو پیوست از این جهت که احتمال میداد گکیگا کوبو بر هینومارو بونکو چیره شود. سپس تاکائو سایتو به آنان پیوست. تاتسومی و گکیگا کوبو نوعی مانیفست فکری گکیگا را برای نشریه ها و روزنامه ها و حتی اوسامو تزوکا ارسال کردند تا موجودیت سبک گکیگا و تمایز آن با مانگا مرسوم آن زمان را به آن ها اعلام کنند.این گروه به علت اختلافات داخلی به سرعت از هم پاشید.[ث][۲۲][۲۳][۲۴][۲۵][۲۶]
ادامه فعالیت
تاتسومی در سال ۱۹۶۳ انتشارات خود با نام Number One Productions را تاسیس کرد که بعدا به Hiro Shobō تغییر نام داد، این انتشارات تا ۱۹۷۱ به فعالیت خود ادامه داد. تا اواسط دهه ۱۹۶۰ کنترل گکیگا از دست تاتسومی خارج شد[ج] و از این جهت که منظور خود از گکیگا را روشن کند کتاب Gekiga College را در سال ۱۹۶۷ منتشر کرد که مشخصا گکیگا را اثری سینمایی، برای مخاطب بزرگسال، غیر طنز، واقع گرایانه توصیف می کرد و با آثاری که آن زمان گکیگا خوانده میشد تفاوت چشمگیری داشت. [چ] با این همه تا اواخر دهه ۱۹۶۰ و بعد از آن تاتسومی به حاشیه رانده شد. وی در سال ۱۹۹۵ شروع به انتشار اثر مشهور خود یک زندگی دردناک کرد که تا ۲۰۰۶ تکمیل شد، این اثر یک خودزندگی‌نامه از سال های اولیه تاتسومی به عنوان مانگاکا است.[۲۸]
مرگ
وی در ۷ مارس سال ۲۰۱۵ در ۷۹ سالگی بر اثر سرطان درگزشت.[۲۹]
پاورقی
- ↑ این انتشارات تسورو شوبو (به ژاپنی: 鶴書房) نام داشت که تاتسومی چند اثر با این انتشارات منتشر کرد.
- ↑ این انتشارات یک انتشارات کتاب اجاره ای(به ژاپنی: 貸本) در اوساکا بود. این نوع انتشارت از جهت وضعیت اقتصادی ژاپن پس از جنگ جهانی دوم و ناتوانی همه از خرید کتاب ایجاد شده بودند تا کتبی چاپ کنند که مخصوص اجاره دادن برای خواندن است.
- ↑ خالق Golgo 13
- ↑ ماچی (به ژاپنی: 街) یک مجله مجموعه داستان کوتاه یا تک قسمتی مانگا منتشر شده توسط انتشارات کتب اجاره ای بود مثل کاگه (به ژاپنی: 影)، که کمی بعد این دو تبدیل به دو مجله اصلی مانگا تک قسمتی در ژاپن شدند که توسط انتشارات کتب اجاره ای منتشر میشد.
- ↑ به گفته خود تاتسومی پس از خروج از گکیگا کوبو وی به این فکر افتاد که گکیگا را رها کند ولی وقتی اعتراض‌های آنپو را به چشم دید و در آن قرار گرفت با اینکه تصور کاملی از پیمان امنیتی بین ایالات متحده و ژاپن نداشت شور جمعیت در وی تاثیر گزاشت و به این نتیجه رسید عنصر خشم در گکیگا فراموش شده و هیچ وقت گکیگا را رها نخواهد کرد.[۲۱]
- ↑ مخصوصا با ظهور مجله Garo و سپس COM
- ↑ البته تاتسومی بعد ها به طنز و ژانر های جدید علاقه نشان داد و حتی آثاری طنز خلق کرد[۲۷]
منابع
- ↑ «「『劇画』の命名者」漫画家の辰巳ヨシヒロ氏が死去、７９歳». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۰ دسامبر ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۲۰ ژوئن ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ یوشیهیرو تاتسومی. «۱-۵». A Drifting Life [یک زندگی دردناک]. Drawn & Quarterly. ص. ۹-۱۰۰.
- ↑ «A Drifting Life» [یک زندگی دردناک]. دریافت‌شده در ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ یوشیهیرو تاتسومی. «۶-۱۰». A Drifting Life [یک زندگی دردناک]. Drawn & Quarterly. ص. ۱۰۱-۲۰۰.
- ↑ «A Drifting Life» [یک زندگی دردناک]. دریافت‌شده در ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ یوشیهیرو تاتسومی. «۱۱-۱۲». A Drifting Life [یک زندگی دردناک]. Drawn & Quarterly. ص. ۲۰۱-۲۴۰.
- ↑ «A Drifting Life» [یک زندگی دردناک]. دریافت‌شده در ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ یوشیهیرو تاتسومی. «۱۳-۱۴». A Drifting Life [یک زندگی دردناک]. Drawn & Quarterly. ص. ۲۴۱-۲۸۱.
- ↑ «A Drifting Life» [یک زندگی دردناک]. دریافت‌شده در ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ یوشیهیرو تاتسومی. «۱۵-۲۰». A Drifting Life [یک زندگی دردناک]. Drawn & Quarterly. ص. ۲۸۱-۴۱۲.
- ↑ «A Drifting Life» [یک زندگی دردناک]. دریافت‌شده در ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ یوشیهیرو تاتسومی. «۲۱-۲۹». A Drifting Life [یک زندگی دردناک]. Drawn & Quarterly. ص. ۴۱۳-۵۵۶.
- ↑ «A Drifting Life» [یک زندگی دردناک]. دریافت‌شده در ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ یوشیهیرو تاتسومی. «۳۰-۳۹». A Drifting Life [یک زندگی دردناک]. Drawn & Quarterly. ص. ۵۵۷-۷۰۰.
- ↑ «A Drifting Life» [یک زندگی دردناک]. دریافت‌شده در ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ یوشیهیرو تاتسومی. «۳۶». A Drifting Life [یک زندگی دردناک]. Drawn & Quarterly.
- ↑ «A Drifting Life» [یک زندگی دردناک]. دریافت‌شده در ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ یوشیهیرو تاتسومی. «۴۰-۴۲». A Drifting Life [یک زندگی دردناک]. Drawn & Quarterly. ص. ۷۰۱-۷۳۳.
- ↑ 佐藤まさあき، ماساکی ساتو. 『「劇画の星」をめざして - 誰も書かなかった「劇画内幕史」』. ص. ۱۱۲.
- ↑ «A Drifting Life» [یک زندگی دردناک]. دریافت‌شده در ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ یوشیهیرو تاتسومی. «۴۸». A Drifting Life [یک زندگی دردناک]. Drawn & Quarterly. ص. ۸۲۳-۸۲۸.
- ↑ یوشیهیرو تاتسومی. «۴۲-۴۸». A Drifting Life [یک زندگی دردناک]. Drawn & Quarterly. ص. ۷۲۶-۸۲۸.
- ↑ Shige Suzuki، شیگه سوزوکی. Manga's Cultural Crossroads. Routledge. ص. ۵۳.
- ↑ «Tatsumi Yoshihiro, 1935-2015». دریافت‌شده در ۲۲ ژوئن ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ یوشیهیرو تاتسومی. «۴۲، ۴۵، ۴۷». A Drifting Life [یک زندگی دردناک]. Drawn & Quarterly.
- ↑ «?What is Gekiga». بایگانی‌شده از اصلی در ۴ آوریل ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۲۰ ژوئن ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ یوشیهیرو تاتسومی (۲۰۰۶). Abandon the Old in Tokyo. Drawn & Quarterly. ص. ۱۹۷-۱۹۹.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Tatsumi Yoshihiro, 1935-2015». دریافت‌شده در ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «「『劇画』の命名者」漫画家の辰巳ヨシヒロ氏が死去、７９歳». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۰ دسامبر ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۲۰ ژوئن ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
- زادگان ۱۹۳۵ (میلادی)
- درگذشتگان ۲۰۱۵ (میلادی)
- رماننویسان سده ۲۰ (میلادی) اهل ژاپن
- درگذشتگان به علت سرطان در ژاپن
- برندگان جایزه اینکپات
- نویسندگان رمان گرافیکی اهل ژاپن