آدریانا لکوورور

پشت صحنه در کمدی-فرانسز گروه در حال آماده شدن برای اجرا هستند و اطراف میکونه، مدیر صحنه، شلوغ است. شاهزاده دو بوئیون، تحسین‌کننده و حامی بازیگر دوکلو، نیز به همراه همراهش، کشیش، در پشت صحنه دیده می‌شود. آدریانا وارد می‌شود، شعری می‌خواند و به ستایش دیگران با «من خدمتگزار فروتن روح خلاق هستم» پاسخ می‌دهد. میکونه که با آدریانا تنها مانده است، می‌خواهد عشق خود را به او ابراز کند. با این حال، آدریانا توضیح می‌دهد که او از قبل معشوقی دارد: موریتزیو، سربازی از کنت ساکسونی. موریتزیو وارد می‌شود و عشق خود را به آدریانا، «پیکره دولسیسیما» اعلام می‌کند. آنها موافقت می‌کنند که همان شب ملاقات کنند و آدریانا به او چند بنفشه می‌دهد تا در دکمه لباسش بگذارد. شاهزاده و ابه برمی‌گردند. آنها نامه‌ای از دوکلو را پیدا کرده‌اند که در آن دوکلو درخواست ملاقات با موریتزیو را در همان شب در ویلای شاهزاده دارد. شاهزاده به امید افشای این قرار، تصمیم می‌گیرد پس از اجرا، تمام گروه را به آنجا دعوت کند. موریتزیو با دریافت نامه دوکلو، قرار ملاقات خود با آدریانا را لغو می‌کند و آدریانا نیز به نوبه خود تصمیم می‌گیرد به گروه شاهزاده بپیوندد.

ویلایی کنار رود سن شاهزاده خانم بوئیون، نه بازیگر دوکلو (که فقط به عنوان نماینده او عمل می‌کرد)، مشتاقانه منتظر موریتزیو است ("Acerba voluttà, dolce tortura"). وقتی موریتزیو وارد می‌شود، بنفشه‌ها را می‌بیند و می‌پرسد که چگونه آنها را به دست آورده است. موریتزیو آنها را به او تقدیم می‌کند، اما اعتراف می‌کند که دیگر او را دوست ندارد. او استنباط می‌کند که او عاشق شخص دیگری است، اما خیلی زود وقتی شاهزاده و کشیش ناگهان از راه می‌رسند، مجبور به پنهان شدن می‌شود. موریتزیو متوجه می‌شود که آنها فکر می‌کنند او با دوکلو است. آدریانا وارد می‌شود و می‌فهمد که موریتزیو اصلاً سرباز نیست، بلکه خودِ کنت ساکسونیِ تغییر قیافه داده است. او به آدریانا می‌گوید که این مأموریت سیاسی بوده و آنها باید ترتیب فرار زنی را که در همان نزدیکی پنهان شده است، بدهند. آدریانا به او اعتماد می‌کند و قبول می‌کند که کمک کند. در طول میان‌پرده‌ای که پس از آن می‌آید، خانه تاریک می‌شود و آدریانا به شاهزاده می‌گوید که این فرصتی برای فرار اوست. با این حال، دو زن به یکدیگر مشکوک می‌شوند و تلاش برای نجات به یک نزاع آتشین تبدیل می‌شود تا اینکه شاهزاده خانم سرانجام آنجا را ترک می‌کند. میکونِه، مدیر صحنه، دستبندی را که شاهزاده خانم انداخته است، کشف می‌کند و آن را به آدریانا می‌دهد.

هتل بویون شاهزاده خانم ناامیدانه می‌خواهد هویت رقیب خود را کشف کند. شاهزاده که به شیمی علاقه دارد، سمی قوی را که دولت از او خواسته است آن را تجزیه و تحلیل کند، در انبار نگهداری می‌کند. این زوج، میزبان یک مهمانی هستند که در آن مهمانان متوجه ورود میشونِت و آدریانا می‌شوند. شاهزاد خانم فکر می‌کند صدای دومی را می‌شناسد و اعلام می‌کند که موریتزیو در یک دوئل زخمی شده است. آدریانا غش می‌کند. با این حال، کمی بعد، وقتی موریتزیو بدون آسیب وارد می‌شود، آدریانا به وجد می‌آید. او از شاهکارهای جنگی خود می‌خواند ("Il russo Mencikoff"). یک باله اجرا می‌شود: قضاوت پاریس. آدریانا می‌فهمد که دستبندی که میکونه پیدا کرده متعلق به شاهزده خانم است. شاهزاده خانم و آدریانا با درک اینکه آنها رقیب محبت موریتزیو هستند، یکدیگر را به چالش می‌کشند. وقتی اولی به‌طور کنایه‌آمیز پیشنهاد می‌کند که آدریانا صحنه‌ای از نمایشنامه "رها شده توسط آریادنه" را بخواند، شاهزاده در عوض صحنه‌ای از فدر را درخواست می‌کند. آدریانا از سطرهای پایانی متن برای حمله‌ای سرسختانه به شاهزاده خانم استفاده می‌کند، که قسم می‌خورد انتقام او را بگیرد.

اتاقی در خانه آدریانا روز نامگذاری آدریانا است و میکونه در خانه‌اش منتظر بیدار شدن اوست. آدریانا غرق در خشم و حسادت است. همکارانش به ملاقاتش می‌آیند، برایش هدایایی می‌آورند و سعی می‌کنند او را متقاعد کنند که به صحنه بازگردد. یکی از این هدایا گردنبند الماسی است که میکونه آن را پیدا کرده و آدریانا برای کمک به پرداخت بدهی‌های موریتزیو گرو گذاشته بود. یک تابوت کوچک از راه می‌رسد. این تابوت حاوی یادداشتی از موریتزیو به همراه بنفشه‌هایی است که آدریانا در تئاتر به او داده بود. آدریانا، که رنجیده است، گل‌ها را می‌بوسد ("Poveri fiori") و آنها را در آتش می‌اندازد. موریتزیو به امید ازدواج با او وارد می‌شود. آنها یکدیگر را در آغوش می‌گیرند و موریتزیو متوجه می‌شود که آدریانا می‌لرزد. آدریانا به سرعت دچار جنون می‌شود و میکونه و موریتزیو - که بنفشه‌ها را به شاهزاده خانم هدیه داده بودند - متوجه می‌شوند که آدریانا مسموم شده است. برای لحظه‌ای، او دوباره هوشیار می‌شود ("Ecco la luce")، سپس می‌میرد.