آدریان فروتیگر

آدریان فروتیگر
فروتیگر در ۱۹۹۰
زادهٔ۲۴ مهٔ ۱۹۲۸
انترسئان، سوئیس
درگذشت۱۰ سپتامبر ۲۰۱۵ (۸۷ سال)
برمگارتن بی برن، سوئیس
تحصیلاتدانشگاه هنر زوریخ
پیشه(ها)تایپوگرافی، طراحی
آثار برجستهیونیورس، فروتیگر و آونیر
همسران
  • پائولت فلوکیگر (ا. ۱۹۵۲–۱۹۵۴)
  • سیمون بایکل (ا. ۱۹۵۵)
فرزندان۳

آدریان یوهان فروتیگر[۱] (آلمانی معیار سوئیس: [ˈa:dria:n ˈjo:han ˈfru:tɪɡər]؛ ۲۴ مه ۱۹۲۸ – ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۵) یک طراح حروف سوئیسی بود که مسیر طراحی حروف را در نیمه دوم قرن بیستم تحت تأثیر قرار داد. دوران کاری او شامل دوره‌های هات متال، فتوتایپ و حروفچینی دیجیتال بود. او تا زمان مرگش در برمگارتن بی برن زندگی می‌کرد.[۲][۳][۴]

معروف‌ترین طرح‌های فروتیگر، یونیورس، فروتیگر و آونیر، خانواده‌های برجسته فونت‌های سنز-سریف هستند که سه ژانر اصلی فونت‌های سنز-سریف را در بر می‌گیرند: نئو گروتسک، اومانیست و هندسی.[۵] یونیورس به عنوان یکی از اولین فونت‌های سنز-سریف که خانواده‌ای منسجم اما گسترده را در طیف وسیعی از عرض‌ها و وزن‌ها تشکیل داد، قابل توجه بود.[۶] فروتیگر خلق فونت‌های سنز-سریف را به عنوان «کار اصلی زندگی‌اش» توصیف کرد،[۷] که تا حدودی به‌دلیل دشواری طراحی آنها در مقایسه با فونت‌های سریف بود.[۷]

اوایل زندگی

فروتیگر در اونترسین، کانتون برن و در خانواده‌ای بافنده متولد شد.[۸] او در کودکی، در واکنشی منفی به رسم‌الخط رسمی و خط تحریری که در آن زمان توسط مدارس سوئیس الزامی بود، به آزمایش خطوط ابداعی و دست‌خط‌های سبک‌دار پرداخت. پدر و معلمان دبیرستانش، او را تشویق کردند که به‌جای هنر محض، کارآموزی را دنبال کند. فروتیگر پس از اینکه در ابتدا قصد داشت به عنوان شیرینی‌پز آموزش ببیند، در چاپخانهٔ اتو شلافلی در اینترلاکن کارآموزی کرد.[۹]

سال‌های شکل‌گیری شخصیت و زندگی شخصی

فروتیگر در شانزده سالگی، به مدت چهار سال به‌عنوان آهنگساز در اینترلاکن نزد اتو شلافلی، چاپخانه‌دار، شاگردی کرد. وی همچنین در مدرسه حکاکی روی چوب و طراحی در برن زیر نظر والتر زربه شرکت کرد و پس از آن به عنوان آهنگساز در گبر مشغول به کار شد. فرتز در زوریخ، سوئیس. در سال ۱۹۴۹ او به دانشگاه هنر زوریخ رفت و در آنجا تا سال ۱۹۵۱ زیر نظر والتر کاخ، کارل اشمید و آلفرد ویلیمان تحصیل کرد.[۱۰] دانشجویان آنجا کتیبه‌های یادبود از سنگ‌نوشته‌های روم باستان را مطالعه می‌کردند. در دانشگاه هنر زوریخ، فروتیگر روی خوشنویسی تمرکز کرد — هنری که به‌جای ابزارهای طراحی، از نوک و قلم‌مو استفاده می‌کرد؛ اما او همچنین طرح‌هایی را برای چیزی که بعدها به Univers تبدیل شد، تحت تأثیر فونت‌های سنز-سریف محبوب در طراحی گرافیک معاصر، آغاز کرد.[۷]

فروتیگر در سال ۱۹۵۲ با پائولت فلوکیگر ازدواج کرد که در سال ۱۹۵۴ و پس از تولد پسرشان استفان درگذشت.[۱۱][۱۲] او در سال ۱۹۵۵ با سیمون بیکل، متخصص الهیات، ازدواج کرد.[۱۳][۱۴] آنها دو دختر داشتند که هر دو مشکلات سلامت روان را تجربه کرده و در نوجوانی خودکشی کردند. فروتیگر و همسرش که از استانداردهای مراقبت‌های سلامت روان در آن زمان ناامید شده بودند، بنیاد آدریان و سیمون فروتیگر (به فرانسوی: Fondation Adrian et Simone Frutiger) را تأسیس کردند برای تأمین مالی تحقیقات روان‌شناسی و علوم اعصاب و تحولات در حمایت از سلامت روان تأسیس کردند.[۱۵][۱۶][۱۷]

فروتیگر در مصاحبه‌ای، خود را یک کالوینیست توصیف کرد.[۷]

فروتیگر بیشتر دوران حرفه‌ای خود را در پاریس گذراند و در فرانسه زندگی کرد. او بعداً در زندگی به سوئیس بازگشت.[۱۷][۱۸]

حرفه

نمونه‌هایی از فونت‌های خلق‌شده توسط آدریان فروتیگر

Charles Peignot، از کارخانه ریخته‌گری ، دِبِرنی و پِیگنو در پاریس، فروتیگر را بر اساس کیفیت مقاله مصور «Schrift / Écriture / Lettering: the development of European letter types cutting in wood»، پروژهٔ نهایی فروتیگر در دانشگاه هنر زوریخ، استخدام کرد. تصاویر حکاکی شده روی چوب فروتیگر در این مقاله، مهارت، دقت و دانش او را در مورد حالت حروف را نشان می‌داد.[۱۹] در کارخانهٔ ریخته‌گری دِبِرنی و پِیگنو، فروتیگر حروف چاپی پرزیدنت، Méridien و اوندینه را طراحی کرد. علاوه بر این، چارلز پِیگنو، فروتیگر را مأمور کرد تا روی تبدیل حروف چاپی موجود برای تجهیزات جدید چاپ عکسی لینوتایپ کار کند.[۶][۲۰]

اولین تایپ فیس تجاری آدریان فروتیگر پرزیدنت بود — مجموعه‌ای از حروف بزرگ عنوان‌بندی با سریف‌های کوچک و داخل کروشه، منتشر شده در سال ۱۹۵۴. یک فونت خوشنویسی، غیررسمی و دست‌نویس به نام Ondine ('موج' در فرانسوی) نیز در سال ۱۹۵۴ منتشر شد.

در سال ۱۹۵۵، Méridien، یک فونت نوشتاری سریف به سبک قدیمی و با حروف گلیفیک، منتشر شد. این فونت الهام گرفته از نیکولا جنسون است و در آن، ایده‌های فروتیگر در مورد ساختار حروف، وحدت و فرم ارگانیک، برای اولین بار با هم بیان شده‌اند. راف لوین استفادهٔ رایج خود از «a» را که در آن، حلقه هنگام برخورد با خط عمودی، یک خط افقی در بالا ایجاد می‌کند را، به‌عنوان «علامت تجاری فروتیگر» توصیف کرد.[۲۱] این فونت از سریف‌های گوه‌ای باریک استفاده می‌کند، سبکی که گاهی به‌عنوان لاتین شناخته شده و فروتیگر اغلب در طرح‌های سریف آینده خود از آن استفاده می‌کرد. در سال ۱۹۵۶، او اولین از سه فونت خود، یعنی فونت‌های slab-serif، را طراحی کرد. — Egyptienne، روی مدل Clarendon؛ پس از Univers، این دومین چهره متن جدید بود که برای ترکیب‌بندی عکس سفارش داده شد.

درگذشت

فروتیگر در ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۵ در برمگارتن بی برن و در ۸۷ سالگی درگذشت.[۲۲]

جستارهای وابسته

  • فروتیگر ارو، یک سبک طراحی که به نام آدریان فروتیگر و فونت‌های او نامگذاری شده است.

پانویس

  1. ↑ Fox, Margalit (18 September 2015). "Adrian Frutiger Dies at 87; His Type Designs Show You the Way". The New York Times. Retrieved 9 March 2019.
  2. ↑ "Schweizer Typograf Adrian Frutiger ist tot". Neue Luzerner Zeitung. 12 September 2015. Archived from the original on 27 November 2020. Retrieved 2015-09-12.
  3. ↑ Twardoch, Adam. "Adrian Frutiger (24 May 1928 – 12 September 2015)". TypeDrawers. Retrieved 12 September 2015.
  4. ↑ Spiekermann, Erik (13 September 2015). "Nachruf: Eine Epoche in Buchstaben". Süddeutsche Zeitung (in German). ISSN 0174-4917. Retrieved 2015-09-13.
  5. ↑ Fox, Margalit (20 September 2015). "Adrian Frutiger Dies at 87; His Type Designs Show You the Way". The New York Times. Retrieved 20 September 2015.
  6. 1 2 Moran, James (1968). "Stanley Morison" (PDF). Monotype Recorder. 43 (3): 28. Archived from the original (PDF) on 20 نوامبر 2015. Retrieved 13 September 2015.
  7. 1 2 3 4 Schwemer-Scheddin, Yvonne. "Reputations: Adrian Frutiger". Eye. Retrieved 12 September 2015.
  8. ↑ "Biography of Adrian Frutiger". Linotype. Archived from the original on 24 فوریه 2021. Retrieved 12 September 2015.
  9. ↑ Frutiger, Adrian (8 May 2014). Typefaces — the complete works. p. 12. ISBN 978-3-03821-260-7.
  10. ↑ Frutiger, Adrian (2008). Typefaces. The Complete Works. Basel: Birkhäuser Verlag. p. 442.
  11. ↑ Simon, Sophie. "Rois de la restauration" (PDF). Tribune de Genève. Archived from the original (PDF) on 30 مه 2023. Retrieved 19 September 2015.
  12. ↑ "Wedding announcement (collectables listing)". Buch-Antiquariat. Archived from the original on 26 December 2015. Retrieved 12 September 2015.
  13. ↑ Frutiger, Adrian (8 May 2014). Schriften: Das Gesamtwerk. p. 450. ISBN 978-3-03821-263-8.
  14. ↑ "Fondation Frutiger – Simone Frutiger". Fondation Frutiger. Archived from the original on 26 September 2015. Retrieved 18 September 2015.
  15. ↑ "Adrian & Simone Frutiger Prize". Friedrich Miescher Institute for Biomedical Research. Retrieved 12 September 2015.
  16. ↑ "Fondation Frutiger". fondationfrutiger.ch/. Retrieved 12 September 2015.
  17. 1 2 "Historique (French)". Fondation Frutiger. Archived from the original on 5 August 2020. Retrieved 12 September 2015.
  18. ↑ "Frutiger at 80". Linotype. Archived from the original on 28 مارس 2014. Retrieved 13 September 2015.
  19. ↑ Frutiger, Adrian (8 May 2014). Typefaces — the complete works. p. 22. ISBN 978-3-03821-260-7.
  20. ↑ "Font designer Adrian Frutiger". Linotype. Archived from the original on 14 September 2015. Retrieved 13 September 2015.
  21. ↑ Levien, Raph. "Microsoft's ClearType Font Collection: A Fair and Balanced Review". Typographica. Retrieved 24 November 2014.
  22. ↑ "Font Designer – Adrian Frutiger – Adrian Frutiger Remembered". Archived from the original on 29 April 2019. Retrieved 7 September 2016.

منابع

  • Carter, Sebsatian. 20th Century Type Designers. Lund Humphries Publishers: 2002. شابک ‎۹۷۸-۰-۸۵۳۳۱-۸۵۱-۴.
  • <i id="mwBlg">Eye</i>, No. 31, Vol. 8, Spring 1999.
  • Friedl, Frederich, Nicholas Ott and Bernard Stein. Typography: An Encyclopedic Survey of Type Design and Techniques Through History. Black Dog & Leventhal: 1998. شابک ‎۱-۵۷۹۱۲-۰۲۳-۷.
  • Frutiger, Adrian. Signs and Symbols: Their Design and Meaning. Ebury Press: 1998. شابک ‎۹۷۸–۰۰۹۱۸۶۴۸۲۸.
  • Frutiger, Adrian. Forms and Counterforms. شابک ‎۹۷۸–۳۷۲۱۲۰۴۴۰۷.
  • Jaspert, Berry and Johnson. Encyclopædia of Type Faces. Cassell Paperback, London; 2001. شابک ‎۱-۸۴۱۸۸-۱۳۹-۲
  • Macmillan, Neil. An A–Z of Type Designers. Yale University Press: 2006. شابک ‎۰-۳۰۰-۱۱۱۵۱-۷.
  • McLean, Ruari. Typographers on Type. Lund Humphries: 1995. شابک ‎۹۷۸-۰-۸۵۳۳۱-۶۵۷-۲.
  • Ovenden, Mark Paris Metro Style in map and station design, Capital Transport, London, November 2008. شابک ‎۹۷۸-۱-۸۵۴۱۴-۳۲۲-۸

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ آدریان فروتیگر موجود است.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.