آدلکی نگری

آدلکی نگری

آدلکی نگری (۱۶ ژوئیه ۱۸۷۶[۱] – ۱۹ فوریه ۱۹۱۲) یک آسیب‌شناس و میکروبیولوژیست ایتالیایی بود که در پروجا به دنیا آمد.

او پزشکی و جراحی را در دانشگاه پاویا خواند و در آنجا شاگرد کامیلو گلجی (۱۹۲۶–۱۸۴۳) بود. پس از فارغ‌التحصیلی در سال ۱۹۰۰، دستیار گلجی در مؤسسهٔ آسیب‌شناسی او شد. در سال ۱۹۰۹، نگری استاد باکتری‌شناسی و نخستین مدرس رسمی باکتری‌شناسی در پاویا شد. در ۱۹ فوریه ۱۹۱۲، او در سن ۳۵ سالگی بر اثر سل درگذشت.

نگری تحقیقات گسترده‌ای در زمینه‌های بافت‌شناسی، خون‌شناسی، سلول‌شناسی، تکیاخته‌شناسی و بهداشت انجام داد. در سال ۱۹۰۳، او اجسام نگری همنام خود را کشف کرد که به‌عنوان اجسام انکلوزیون سیتوپلاسمی واقع در سلول‌های پورکینیه مخچه در موارد هاری در حیوانات و انسان‌ها تعریف می‌شوند. او یافته‌های خود را در مقاله‌ای با عنوان Contributo allo studio dell'eziologia della rabbia مستند کرد که در مجلهٔ Bollettino della Società medico-chirurgica منتشر شد.[۲] در آن زمان، نگری به اشتباه عامل بیماری‌زای هاری را یک تک‌یاخته انگلی توصیف کرد. چند ماه بعد، پل رملیگر (۱۹۶۴–۱۸۷۱) در مؤسسهٔ باکتری‌شناسی سلطنتی قسطنطنیه به درستی نشان داد که عامل سبب‌شناختی هاری یک تکیاخته نیست، بلکه یک ویروس قابل فیلتراسیون است.

با این حال، نگری در سال ۱۹۰۶ نشان داد که واکسن آبله که در آن زمان به نام «ویروس واکسن» یا «variola vaccinae» شناخته می‌شد نیز یک ویروس قابل فیلتراسیون است.[۳] در بخش پایانی دوران حرفه‌ای خود، او به مالاریا علاقه‌مند شد و در خط مقدم تلاش‌ها برای ریشه‌کنی آن از لومباردی قرار داشت. در سال ۱۹۰۶، او با همکارش لینا لوتسانی ازدواج کرد و شش سال بعد، در سن سی‌وپنج سالگی، بر اثر سل درگذشت.

مقبرهٔ نگری در گورستان یادبود پاویا

مقبره

نگری در گورستان یادبود پاویا (Viale San Giovannino)، در امتداد گذر مرکزی، در سمت چپ، نزدیک مقبرهٔ دو دانشمند پزشکی مهم دیگر، کالبدشناس بارتولومئو پانیزا و معلمش، برندهٔ جایزه نوبل، کامیلو گلجی به خاک سپرده شد.

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ G. H. F. N. (6 April 2009). "Adelchi Negri". Parasitology. 5 (2): 151–152. doi:10.1017/S0031182000000214.
  2. ↑ اجسام نگری بایگانی‌شده در ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۷ توسط Wayback Machine @ چه کسی نامش را نهاده
  3. ↑ A. Negri, 'Ueber Filtration des Vaccinevirus', Z. Hyg. InfektKrankh., 1906, 54: 327-346, see pp. 332-333.