آستریکس در بریتانیا

آستریکس در بریتانیاAsterix in Britain
(Astérix chez les Bretons)
جلد نسخهٔ انگلیسی
تاریخ۱۹۶۶
شخصیت‌های اصلیآستریکس و اوبلیکس
سریآستریکس
گروه سازنده
نویسندگانرنه گوسینی
هنرمندانآلبرت اودرزو
نسخهٔ اصلی
منتشرشده درمجلهٔ پیلوت
موضوع‌ها۳۰۷–۳۳۴
تاریخ انتشار۱۹۶۵
زبانفرانسوی
ترجمه
مترجمآنتیا بل و درک هاکریج
گاه‌نگاری
بعد ازنبرد بزرگ آستریکس
قبل ازآستریکس و نورمن‌ها

آستریکس در بریتانیا (انگلیسی: Asterix in Britain؛ همچنین شناخته شده با نام «آستریکس در سرزمین بریتانیایی‌ها»؛ فرانسوی: Astérix chez les Bretons) یک داستان مصور فرانسوی است که توسط رنه گوسینی نوشته و توسط آلبرت اودرزو تصویرگری شده است. این هشتمین داستان از مجموعه کتاب‌های مصور آستریکس است،[۱] و ابتدا در سال ۱۹۶۵ به صورت دنباله‌دار برای مجلهٔ پیلوت توسط دارگو منتشر شد و سپس در سال ۱۹۶۶ به صورت آلبوم کمیک به چاپ رسید.

داستان بر سفر آستریکس و اوبلیکس به بریتانیای تحت اشغال امپراتوری روم تمرکز دارد تا به رساندن بشکه‌ای از معجون جادویی به یک روستای شورشی بریتانیایی کمک کنند، اما در این سفر با موانعی روبرو می‌شوند که سفرشان را مختل می‌کند.[۲] این داستان شامل چندین ارجاع و تقلید طنزآمیز پیرامون فرهنگ و جامعه بریتانیا بود.

آستریکس در بریتانیا دارای یک اقتباس صوتی و دو اقتباس سینمایی نیز هست: یک پویانمایی با همین نام در سال ۱۹۸۶؛ و یک فیلم لایو اکشن با عنوان آستریکس و اوبلیکس: خداحافظ خاک بریتانیا در سال ۲۰۱۲.

خلاصه داستان

پس از یک لشکرکشی نظامی موفق، رومی‌ها بیشتر بریتانیا را فتح کردند. با این حال، یک روستا (واقع در کنت امروزی) موفق به مقاومت در برابر مهاجمان می‌شود. مایکینگدامفورانوس، رئیس روستا، با دانستن اینکه آنها به کمک نیاز خواهند داشت، بهترین جنگجوی خود، آنتی‌کلیماکس، را مأمور می‌کند تا از پسرعمویش در گال کمک بگیرد، چون می‌داند که آن‌ها در آنجا برای مقابله با رومی‌ها از معجونی با نیروی ابرانسانی استفاده می‌کنند. او شبانه سفر می‌کند و به آرموریکا می‌رسد و با پسرعمویش آستریکس ملاقات می‌کند و اوضاع را برای او توضیح می‌دهد. گتافیکس، دروئید دهکده، که از درخواست او مطلع می‌شود، موافقت می‌کند که یک بشکه معجون تهیه کند و آستریکس و اوبلیکس پیشنهاد می‌دهند که در انتقال آن به بریتانیا کمک کنند. پیش از حرکت، آستریکس چشمش به گیاهان عجیبی می‌افتد که گتافیکس از خاور دور آورده و تصمیم می‌گیرد چندتایی از آن‌ها را هم با خود بردارد و ببرد.

در طول سفرشان از طریق کانال مانش، گروه با یک کشتی جنگی رومی روبرو می‌شود. اوبلیکس که از نبود رومی‌ها در اطراف دهکده‌شان خسته شده بود، با خوشحالی سوار کشتی می‌شود. اما یک افسر رومی مکالمهٔ آن‌ها را دربارهٔ مأموریتشان می‌شنود و به بریتانیا بازمی‌گردد تا به فرماندار تازه‌منصوب‌شده، انسایکلوپدیکوس بریتانیکوس، هشدار دهد. آستریکس و دوستانش به سختی از دست گشتی رومی که به دنبالشان می‌گردد فرار می‌کنند و راهی شهر لندنیوم می‌شوند و در میخانه‌ای که توسط دیپسومانیاکس اداره می‌شود، پنهان می‌شوند. بریتانیکوس که از حرکت آن‌ها به سمت شهر باخبر می‌شود، اقدامات احتمالی‌شان را حدس می‌زند و دستور می‌دهد تمام بشکه‌های آبجو و شراب از تمام میخانه‌ها و مسافرخانه‌ها ضبط شود که در نتیجه معجون جادویی نیز در میان آن‌ها توقیف می‌شود.

روز بعد، آستریکس، اوبلیکس و آنتی‌کلیمکس به کاخ فرماندار می‌روند تا معجون را پس بگیرند. می‌بینند که رومی‌ها پس از یک شب کامل چشیدن بشکه‌ها مست شده‌اند و یکی از آن‌ها هم به‌طور تصادفی معجون را خورده است. اما متوجه می‌شوند که نمی‌توانند بشکهٔ خودشان را در میان آن‌هایی که از میخانهٔ دیپسومانیاکس ضبط شده، پیدا کنند. اگرچه آن بشکه‌ها را پس می‌گیرند، اما اوبلیکس به‌طور تصادفی از یکی از آن‌ها مست می‌شود و گروه را درگیر درگیری با یک گشت رومی می‌کند و در این میان یک دزد فرصت می‌یابد بشکه‌ها را بدزدد. آستریکس و آنتی‌کلیمکس سعی می‌کنند به دنبال دزد بگردند، اما موفق نمی‌شوند تا اینکه می‌بینند رومی‌ها در غیاب آن‌ها میخانهٔ دیپسومانیاکس را ویران کرده‌اند و به دستور بریتانیکوس، او و اوبلیکس را دستگیر کرده‌اند. وقتی می‌فهمند آن‌ها در برج لندن زندانی شده‌اند، به دنبال نجاتشان می‌روند. خوشبختانه اوبلیکس که از خماری دست برمی‌دارد، خودش و دیپسومانیاکس را از زندان آزاد می‌کند و به آستریکس و آنتی‌کلیمکس می‌پیوندد.

آستریکس، اوبلیکس و آنتی‌کلیماکس جستجو را ادامه می‌دهند و بالاخره دزد را در حومه شهر پیدا می‌کنند. اما معلوم می‌شود که او همه بشکه‌ها را فروخته. با کمی تحقیق می‌فهمند که بشکه معجون جادویی دست یک تیم راگبی افتاده و در وسط یک بازی از آن‌ها پس می‌گیرند. در راه برگشت، روی رود تِمز رومی‌ها به آن‌ها حمله می‌کنند و بشکه را نابود می‌کنند و معجون داخلش توی رودخانه می‌ریزد. آستریکس ناامید می‌شود اما گیاهانی را که برداشته بود را به یاد می‌آورد و تصمیم می‌گیرد وانمود کند که با آنها معجون درست می‌کند. دم‌نوش حاصل از آن، به بریتانیایی‌های شورشی روحیه می‌دهد و آن‌ها به راحتی حمله دیگری از رومیان را شکست می‌دهند. مایکینگدامفورانوس، که از حقیقت آگاه شده است، پس از اعلام اینکه این دم‌نوش نوشیدنی ملی آنها خواهد بود، درخواست گیاهان بیشتری می‌کند. پس از خداحافظی با آنتی‌کلیماکس، گال‌ها به خانه بازمی‌گردند. در جشنی که روستایشان به افتخار آخرین پیروزی‌شان برپا می‌کند، آستریکس دربارهٔ آن گیاهان می‌پرسد و گتافیکس فاش می‌کند که نامشان چای است.

شخصیت‌ها

  • آستریکس – جنگجوی گالی، و شخصیت اصلی داستان.
  • اوبلیکس – سنگ‌افراشت و جنگجوی گال، و دوست صمیمی آستریکس.
  • داگماتیکس – سگ خانگی اوبلیکس، که به او و آستریکس وفادار است.
  • گتافیکس – دروئید گالی روستا، مسئول معجون جادویی ابرانسانی که آنها استفاده می‌کنند.
  • آنتی‌کلیماکس – جنگجوی بریتانیایی و پسرعموی آستریکس.
  • مایکینگدامفورانوس – رئیس بریتانیایی آنتی‌کلیماکس. ظاهر این شخصیت تقلیدی کاریکاتوری از وینستون چرچیل، نخست‌وزیر بریتانیا، است.[۳] در نسخه اصلی فرانسوی، این شخصیت با نام زبیگبوس شناخته می‌شود که تقلیدی از عبارت «رئیس بزرگ» است.
  • دیپسومانیاکس – صاحب میخانه در لندنیوم.
  • انسایکلوپیدیکوس بریتانیکوس – فرماندار تازه انتخاب شده بریتانیا پس از فتح جزیره توسط رومیان.
  • تولیس استراتوکومولوس – یک افسر رومی از بریتانیا به گال و به اردوگاهش در نزدیکی روستای آستریکس بازگردانده می‌شود.
  • دزدان دریایی – گروهی از دزدان دریایی به رهبری کاپیتان ریش‌قرمز، که اغلب با گال‌ها بدشانسی می‌آورند.

ژولیوس سزار در یکی از قاب‌ها، در پس‌زمینهٔ آغازین داستان، حضوری کوتاه دارد. گروه بیتلز نیز در یکی از قاب‌ها به عنوان گروهی از شاعران مشهور بریتانیایی، حضوری کوتاه دارند.[۴]

منابع فرهنگی

همانند داستان‌هایی که شامل برخورد با افراد خارجی مختلف است، آستریکس در بریتانیا کلیشه‌های رایج انگلیسی را به سخره می‌گیرد،[۵] اگرچه در نسخه اصلی، هم رنه گوسینی و هم آلبرت اودرزو مقدمه‌ای آورده بودند که بیان می‌کرد این کار بدون قصد توهین به «رقبای مشهور» فرانسه انجام شده است.

این داستان به نکات قابل توجهی اشاره دارد که مهم‌ترین آنها عبارتند از:

  • در داستان، آستریکس و اوبلیکس برای یک مسابقه راگبی عازم می‌شوند که در آن یکی از تیم‌ها اهل کامولودونوم است و لباس‌های آبی و سفید می‌پوشد.[۶] کامولودونوم نام باستانی کولچستر است، در حالی که لباس‌های آنها بر اساس لباس‌هایی است که فوتبالیست‌های باشگاه فوتبال کولچستر یونایتد می‌پوشیدند.[۷] تیم مقابل که با آنها روبرو می‌شوند از «دوروورنوم» آمده است. این نام به یک شهر رومی و قلعه تپه‌ای به نام دوروورنوم کانتیاکوروم اشاره دارد که محل کنتربری امروزی شد.
  • نام مایکینگدامفورانوس (Mykingdomforanos) جناس با عبارت شکسپیری «پادشاهی من در ازای یک اسب» از نمایشنامه ریچارد سوم است. نام انسایکلوپیدیکوس بریتانیکوس نیز بازی با نام واقعی دانشنامه بریتانیکا است.
  • در نسخهٔ فرانسوی این کمیک، گوسینی و اودرزو از ترجمهٔ تحت‌اللفظی اصطلاحات انگلیسی به فرانسوی استفاده کرده‌اند، مثلاً «Je dis!» که ترجمهٔ «I say!» است. در برخی موارد، ساختار دستوری فرانسوی را بر انگلیسی ترجیح داده‌اند که باعث شده برخی صفت‌ها پیش از اسم بیایند. در ترجمهٔ انگلیسی، مترجمان آنتیا بل و درک هاکریج به شخصیت‌های بریتونی لحنی کلیشه‌ای از انگلیسی «طبقهٔ بالا» داده‌اند، مانند عبارت «This is a jolly rum thing, eh, what?»[۸]
  • شهر لوندینیوم بر اساس یک شهر رومی واقعی ساخته شده که در سال ۴۷ میلادی تأسیس شد. سازندگان کمیک در استفاده از آن برای برخی از صحنه‌های استفاده شده در کمیک، از آزادی تاریخی استفاده کرده‌اند.

اقتباس‌ها

دو اقتباس سینمایی از داستان آستریکس در بریتانیا صورت گرفت:

  • یک فیلم انیمیشن با همین نام در سال ۱۹۸۶ توسط شرکت‌های دارگو و گومون منتشر شد. بازیگران فرانسوی شامل روژه کال و پیر تورناد و در نسخهٔ انگلیسی، جک بیبر و بیل کارنز نقش‌آفرینی کردند؛ گراهام بوشنل نیز صداپیشگی شخصیت آنتی‌کلیمکس را در هر دو نسخهٔ فرانسوی و انگلیسی بر عهده داشت. این فیلم از خط داستانی کمیک پیروی می‌کرد، اما با تغییراتی:
    • داگماتیکس در ماجراجویی، گروه را همراهی می‌کند.
    • نقش ژولیوس سزار در داستان توسط گوسینی و اودرزو تکمیل شد، آنها همچنین شخصیت استراتوکومولوس را دوباره طراحی کردند و نقش برجسته‌تری در فیلم به او دادند.
    • شخصیت بریتانیکوس با یک ژنرال رومی به نام موتوس جایگزین شد و شخصیت دیپسومانیاکس با یک تبعیدی گال به نام گالیکس عوض گردید.
    • شخصیت جدیدی به نام توتالاپسوس به داستان اضافه شد که به عنوان طنزپرداز داستان، گروه را تعقیب می‌کند، اما توفیق چندانی ندارد.
    • گیاهان دارویی که آستریکس استفاده می‌کند از یک تاجر فنیقی که اوبلیکس از دست دزدان دریایی نجات می‌دهد، به دست می‌آید.
  • یک فیلم لایو اکشن با عنوان آستریکس و اوبلیکس: خداحافظ خاک بریتانیا در سال ۲۰۱۲ توسط فیدلیته فیلمز منتشر شد و ادوارد بائر و ژرار دوپاردیو در آن بازی کردند. این اقتباس تغییرات متعددی ایجاد کرد - از جمله جایگزینی مایکینگدامفورانوس با شخصیت ملکه کوردلیا (که به عنوان تقلیدی از الیزابت دوم به تصویر کشیده شده است)، و قبیلهٔ آنتی‌کلیمکس با ظاهری اسکاتلندی و دامن‌های چهارخانه - و همچنین شامل عناصری از داستان آستریکس و نورمن‌ها، از جمله شخصیت جاستفورکیکس بود.

در کنار اقتباس‌های سینمایی، یک کتاب صوتی از این کمیک در سال ۱۹۸۷ توسط ئی‌ام‌آی رکوردز، تحت برچسب گوش دادن برای لذت (فرانسوی: Listen for Pleasure)، منتشر شد. این اقتباس‌ها توسط آنتیا بل و با روایت ویلی راشتون انجام شد.[۹]

به زبان‌های دیگر

در کنار نسخه‌های فرانسوی و انگلیسی، آستریکس در بریتانیا به زبان‌های زیر نیز ترجمه شده است:

منابع

  1. ↑ "Astérix chez les Bretons – Astérix – Le site officiel". www.asterix.com (in French). 13 December 2017. Archived from the original on 12 April 2023. Retrieved 3 October 2018.
  2. ↑ "Asterix in Britain – Asterix – The official website". www.asterix.com (in American English). 13 December 2017. Archived from the original on 3 October 2018. Retrieved 3 October 2018.
  3. ↑ Pannor, Stefan (29 October 2009). "Gaststars in Gallien". Der Spiegel. SPIEGEL GRUPPE. Retrieved 27 December 2017.
  4. ↑ "The Beatles as bards". Retrieved 18 October 2017.
  5. ↑ Michela Canepari (15 May 2014). An Introduction to Discourse Analysis and Translation Studies. EDUCatt – Ente per il diritto allo studio universitario dell'Università Cattolica. pp. 394–. ISBN 978-88-6780-269-2.
  6. ↑ "Analysis of Asterix in Britain". Asterix.openscroll.org. Archived from the original on 3 March 2016. Retrieved 18 October 2017.
  7. ↑ "Colchester United official website". Cu-fc.com. Archived from the original on 21 December 2014. Retrieved 18 October 2017.
  8. ↑ Rowland, Oliver (22 April 2010). "Making Asterix funny in English". The Connexion. Retrieved 27 December 2017.
  9. ↑ Asterix in Britain. WorldCat. OCLC 57735358.

پیوند به بیرون

This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.