آقای مورال و استپرهای بزرگ

آقای مورال و استپرهای بزرگ
آلبوم استودیویی از
انتشار۱۳ مه ۲۰۲۲ (۲۰۲۲-05-۱۳)
ضبط۲۰۲۲–۲۰۱۷
ژانرهیپ هاپ آگاهانه
مدت۷۳:۰۵
ناشر
تهیه‌کننده
گاه‌نگاری کندریک لامار
Black Panther: The Album
(۲۰۱۸)
آقای مورال و استپرهای بزرگ
(۲۰۲۲)
جی‌ان‌ایکس
(۲۰۲۴)
تک‌آهنگ‌های آقای مورال و استپرهای بزرگ
  1. «ان۹۵»
    تاریخ انتشار: ۲۰ مه ۲۰۲۲
  2. «سایلنت هیل»
    تاریخ انتشار: ۳۱ مه ۲۰۲۲
  3. «دای هارد»
    تاریخ انتشار: ۹ اوت ۲۰۲۲

آقای مورال و استپرهای بزرگ (به انگلیسی: Mr. Morale & The Big Steppers) پنجمین آلبوم استودیویی کندریک لامار، رپر آمریکایی است که در تاریخ ۱۳ مه ۲۰۲۲ منتشر شد. این آلبوم توسط کمپانی جدید لامار، pgLang، با همکاری تاپ داگ انترتینمنت، افترمث انترتینمنت و اینترسکوپ رکوردز منتشر شد.[۱]

این اثر که اولین آلبوم لامار پس از پنج سال وقفه از زمان انتشار آلبوم لعنت بود و به کاوش عمیق و بی‌پرده در موضوعات بسیار شخصی مانند ترومای بین‌نسلی، سلامت روان، پدر بودن و مسئولیت‌های یک هنرمند می‌پردازد. آلبوم به دلیل صداقت بی‌رحمانه، ساختار تئاتری و پیچیدگی موسیقایی‌اش مورد تحسین گسترده منتقدان قرار گرفت و برنده جایزه گرمی برای بهترین آلبوم رپ در سال ۲۰۲۳ شد.[۲]

پیش‌زمینه و مفاهیم

آقای مورال و استپرهای بزرگ به عنوان یک اثر درمانی و اعتراف‌گونه توصیف شده است. این آلبوم ساختاری شبیه به یک جلسه روان‌درمانی یا یک نمایش تئاتر دارد که در آن لامار با درونی‌ترین ترس‌ها، اشتباهات و تروماهای خود روبرو می‌شود. آلبوم به دو بخش ۹ آهنگی تقسیم شده است: دیسک اول، The Big Steppers، که بر مسائل شخصی و خانوادگی لامار تمرکز دارد، و دیسک دوم، Mr. Morale، که این مسائل را به مفاهیم گسترده‌تر اجتماعی و فرهنگی گره می‌زند.[۳] صدای شریک زندگی لامار، ویتنی آلفورد، و نویسنده معنوی، اکهارت تله، به عنوان راویان در سراسر آلبوم حضور دارند و لامار را در این سفر درمانی راهنمایی می‌کنند. آلفورد او را تشویق به کندوکاو در گذشته‌اش می‌کند، در حالی که تله به او کمک می‌کند تا از الگوهای فکری مخرب رها شود. لامار در این آلبوم خود را از جایگاه «منجی» که طرفداران و جامعه پس از آلبوم‌های قبلی‌اش به او داده بودند، کنار می‌کشد و با صراحت اعلام می‌کند: «کندریک شما را نجات نخواهد داد».[۴]

ضبط و تولید

تولید آلبوم فضایی مینیمالیستی و اغلب تجربی دارد که از پیانو، سازهای زهی و ریتم‌های نامتعارف بهره می‌برد. لامار با گروهی از همکاران قدیمی و جدید خود کار کرد. تهیه‌کنندگان اصلی شامل سونوِیو، دی‌جی داهی، بک‌کان و فارل ویلیامز بودند. این آلبوم همچنین شامل همکاری‌های مهمان از هنرمندان متنوعی است، از جمله سمفا، گوست‌فیس کیلا، کداک بلک و بت گیبونزاز گروه پورتیس‌هد.[۵] حضور کداک بلک، رپری با سابقه مشکلات قانونی متعدد، در چندین آهنگ آلبوم بحث‌برانگیز شد. لامار از حضور او برای به چالش کشیدن مفاهیم بخشش و «فرهنگ کنسل» استفاده کرد و نشان داد که مسیر بهبودی برای همه، حتی افرادی که اشتباهات بزرگی مرتکب شده‌اند، ممکن است.[۶]

محتوای غنایی و مضامین

آقای مورال و استپرهای بزرگ شخصی‌ترین و آسیب‌پذیرترین اثر کندریک لامار تا به امروز است. او در آهنگ "Father Time" به تأثیر پدر سخت‌گیرش بر شکل‌گیری مردانگی سمی در خود می‌پردازد. در "We Cry Together"، یک مشاجره زناشویی پرتنش و خام را با بازیگری تیلور پیج به تصویر می‌کشد که مشکلات ارتباطی و خیانت را آشکار می‌کند.[۷] یکی از بحث‌برانگیزترین و در عین حال مهم‌ترین آهنگ‌های آلبوم، "Auntie Diaries" است. در این آهنگ، لامار سفر خود را در درک و پذیرش اعضای تراجنسیتی خانواده‌اش روایت می‌کند و با استفاده از الفاظ توهین‌آمیز همجنس‌گراهراسانه که در کودکی به کار می‌برده، ریاکاری و تعصب در جامعه، از جمله در کلیسا را به نقد می‌کشد.[۸] در نهایت، آهنگ پایانی "Mirror" به عنوان بیانیه نهایی لامار عمل می‌کند، جایی که او تصمیم می‌گیرد به جای تلاش برای نجات دنیا، خود و خانواده‌اش را در اولویت قرار دهد و می‌خواند: «من خودم را انتخاب می‌کنم، متاسفم.»

جلد آلبوم

جلد آلبوم، که توسط رنل مدرانو عکاسی شده، تصویری خانوادگی و نمادین را نشان می‌دهد. لامار با یک تاج خار بر سر، که یادآور تصویر مسیح است، در اتاقی فرسوده ایستاده و فرزندی را در آغوش دارد. در پس‌زمینه، شریک زندگی او، ویتنی آلفورد، روی تخت نشسته و در حال شیر دادن به نوزادشان است. یک اسلحه نیز در کمربند لامار دیده می‌شود. این تصویر به طور همزمان نمادی از مسئولیت پدری، رنج، و فشار ناشی از انتظارات جامعه است و به خوبی مضامین پیچیده آلبوم را خلاصه می‌کند.[۹]

انتشار و بازخورد

آقای مورال و استپرهای بزرگ با استقبال گسترده منتقدان روبرو شد. وب‌سایت متاکریتیک بر اساس ۲۷ نقد، امتیاز میانگین ۸۹ از ۱۰۰ را به آن اختصاص داد.[۱۰] منتقدان شجاعت لامار در به اشتراک گذاشتن آسیب‌پذیری‌هایش و پیچیدگی‌های موضوعی و موسیقایی آلبوم را ستودند. این اثر در بسیاری از فهرست‌های پایان سال به عنوان یکی از بهترین آلبوم‌های ۲۰۲۲ معرفی شد. آلبوم از نظر تجاری نیز موفق بود و در هفته اول با فروش ۲۹۵,۰۰۰ واحد معادل آلبوم در ایالات متحده، در صدر جدول بیلبورد ۲۰۰ قرار گرفت و چهارمین آلبوم شماره یک متوالی لامار شد.[۱۱] تور جهانی این آلبوم، "The Big Steppers Tour"، نیز به دلیل طراحی صحنه تئاتری و اجرای هنری قدرتمند لامار، مورد تحسین قرار گرفت.

میراث

آقای مورال و استپرهای بزرگ یک اثر تعیین‌کننده در کارنامه کندریک لامار است که نشان‌دهنده بلوغ هنری و شخصی اوست. این آلبوم با به چالش کشیدن انتظارات مخاطبان و ارائه یک پرتره صادقانه و ناقص از خود، گفت‌وگوهای مهمی را در مورد سلامت روان، مردانگی، و مسئولیت‌پذیری در فرهنگ هیپ هاپ و فراتر از آن به راه انداخت. در حالی که ممکن است به اندازه آثار قبلی‌اش سرودهای اعتراضی نداشته باشد، اما با تمرکز بر تحول درونی به عنوان پیش‌شرط تغییر اجتماعی، تأثیری عمیق و ماندگار بر جای گذاشت. این آلبوم جایگاه لامار را به عنوان هنرمندی که حاضر است با پیچیده‌ترین و ناراحت‌کننده‌ترین جنبه‌های وجود انسان روبرو شود، مستحکم کرد.[۱۲]

منابع

  1. Jazz Monroe (۱۸ آوریل ۲۰۲۲). «Kendrick Lamar Announces New Album Mr. Morale & The Big Steppers». Pitchfork. دریافت‌شده در ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۴.
  2. David Renshaw (۵ فوریه ۲۰۲۳). «Kendrick Lamar wins Best Rap Album for Mr. Morale & The Big Steppers at 2023 Grammys». The Fader. دریافت‌شده در ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۴.
  3. Wesley Morris (۱۷ مه ۲۰۲۲). «Kendrick Lamar's New Album: A Crown of Thorns, a Mirror to the Soul». The New York Times. دریافت‌شده در ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۴.
  4. Jeff Ihaza (۱۶ مه ۲۰۲۲). «Kendrick Lamar's 'Mr. Morale & the Big Steppers' Is a Therapy Session With God». Rolling Stone. دریافت‌شده در ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۴.
  5. Madison Bloom (۱۳ مه ۲۰۲۲). «Kendrick Lamar Releases New Album Mr. Morale & The Big Steppers: Listen and Read the Full Credits». Pitchfork. دریافت‌شده در ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۴.
  6. Craig Jenkins (۱۳ مه ۲۰۲۲). «Kendrick Lamar's Beautiful, Messy, Contradictory New Album». Vulture. دریافت‌شده در ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۴.
  7. Jon Caramanica (۱۳ مه ۲۰۲۲). «Kendrick Lamar, Still Processing». The New York Times. دریافت‌شده در ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۴.
  8. Spencer Kornhaber (۱۹ مه ۲۰۲۲). «The Clumsy, Unsettling, and Brave Transformation of Kendrick Lamar». The Atlantic. دریافت‌شده در ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۴.
  9. Jordan Rose (۱۱ مه ۲۰۲۲). «Kendrick Lamar's 'Mr. Morale & The Big Steppers' Cover Art: A Detailed Breakdown». Complex. دریافت‌شده در ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۴.
  10. «Mr. Morale & The Big Steppers by Kendrick Lamar Reviews and Tracks». Metacritic. دریافت‌شده در ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۴.
  11. Keith Caulfield (۲۲ مه ۲۰۲۲). «Kendrick Lamar's 'Mr. Morale & The Big Steppers' Debuts at No. 1 on the Billboard 200 Chart». Billboard. دریافت‌شده در ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۴.
  12. A.D. Amorosi (۱۳ مه ۲۰۲۲). «Kendrick Lamar's 'Mr. Morale & the Big Steppers' Is a Difficult, Dazzling Career-Defining Work: Album Review». Variety. دریافت‌شده در ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۴.