آموزش در توگو

کودکان در یک مدرسه توگویی

آموزش در توگو بخش مهمی از ساختار اجتماعی این کشور آفریقای غربی را تشکیل می‌دهد. آموزش در توگو برای دوره‌ای شش‌ساله اجباری است و دولت این کشور در دهه‌های اخیر کوشش‌هایی برای گسترش دسترسی به آموزش رایگان انجام داده‌است. با این حال، نظام آموزشی توگو همچنان با چالش‌هایی چون کمبود معلم، افت کیفیت آموزش در مناطق روستایی و نرخ بالای تکرار پایه و ترک تحصیل روبه‌روست.

بر پایه داده‌های سال ۱۹۹۶، نرخ ناخالص ثبت‌نام در دوره ابتدایی ۱۱۹٫۶ درصد و نرخ خالص ثبت‌نام ۸۱٫۳ درصد بود. در مناطق شمالی کشور، ۴۱ درصد از معلمان دوره ابتدایی توسط خانواده‌ها حقوق دریافت می‌کنند، در حالی که این رقم در لومه تنها ۱۷ درصد است. ابتکار سنجش حقوق بشر (HRMI) بر این باور است که توگو تنها ۸۲٫۹ درصد از آنچه باید بر پایه سطح درآمد خود در زمینه حق آموزش فراهم کند را برآورده می‌سازد.

نظام آموزشی توگو دارای سه مقطع اصلی است: آموزش ابتدایی (شش‌ساله)، آموزش متوسطه (چهارساله) و آموزش عالی (سه‌ساله). زبان آموزش در همه مقاطع فرانسوی است. تحصیل برای کودکان ۶ تا ۱۵ ساله اجباری است. در سال‌های اخیر، دولت توگو سیاست آموزش رایگان در دوره ابتدایی را اجرا کرده و شهریه مدارس ابتدایی را لغو نموده‌است.

پیشینه

دربارهٔ آموزش عمدتاً شفاهی در سرزمینی که امروز توگو نامیده می‌شود، پیش از دوره استعماری (از سده شانزدهم تا ۱۹۶۰)، منابع بسیار اندکی وجود دارد.[۱]

از سده پانزدهم به بعد، دو پدیده تاریخی رخ داد که آموزش و یادگیری را در قلمرو توگوی آینده تحت تأثیر قرار داد: تماس با بازرگانان و مبشران پرتغالی (از راه دریا) و گسترش تدریجی اسلام در جامعه‌ای که تا آن زمان عمدتاً از مردم ماندینگو تشکیل می‌شد (از راه داخل سرزمین).[۱]

در اواخر سده نوزدهم، در چارچوب امپراتوری استعماری آلمان، زمینه‌های اولیه یک نظام مدرسه‌ای ملی با تأسیس مدارس، عمدتاً در شهرها، به تدریج شکل گرفت.[۱]

در سال ۱۹۴۶ (۱۳۲۵ خورشیدی)، کشور تحت نظارت بین‌المللی سازمان ملل متحد و مدیریت فرانسه قرار گرفت (پیروز جنگ اول جهانی در برابر نیروهای آلمانی). توگو سیاست آموزشی مشابه با آفریقای غربی فرانسوی را در پیش گرفت، اما نمایندگی مستقلی در پارلمان فرانسه به دست آورد و به جمهوری خودمختار توگو تبدیل شد.[۱]

تا پایان دوره قیمومیت فرانسه، یک شبکه ملی از مدارس، عمدتاً در نزدیکی سواحل و در امتداد خطوط راه‌آهن، شکل گرفته بود (مدارس کاتولیک خصوصی، مدارس دولتی، مکاتب قرآنی و غیره). در این دوره، فعالیت‌هایی چون اتحادیه‌گرایی، کارمندی دولت و مشاغل بندری نیز رو به گسترش بود.[۱]

سیاست آموزشی

از دهه ۲۰۰۰ به این سو، راهبرد دولت در زمینه آموزش (دوره ۲۰۱۴–۲۰۲۵) بر چهار محور کلیدی متمرکز است:[۲]

  • گسترش آموزش پایه باکیفیت برای دستیابی به «آموزش ابتدایی همگانی» تا سال ۲۰۲۲
  • توسعه پوشش پیش‌دبستانی در مناطق روستایی و محروم
  • ارتقای کیفیت دوره متوسطه با آموزش‌های فنی، حرفه‌ای و عالی
  • کاهش نرخ بی‌سوادی

آموزش پیش‌دبستانی

مهدکودک مدرسه بین‌المللی «آرک-آن-سیل» در لومه

آموزش پیش‌دبستانی در دهه‌های اخیر در توگو گسترش چشمگیری یافته‌است. از سال ۲۰۰۵، شمار ثبت‌نام‌شدگان در این مقطع سالانه حدود ۱۵ تا ۲۰ درصد افزایش داشته‌است.[۳] نسبت کودکانی که در برنامه‌های پیش‌دبستانی شرکت می‌کنند از ۷ درصد در سال ۲۰۰۵ به نزدیک به ۲۳ درصد در سال ۲۰۱۸ رسیده‌است.[۳]

آموزش ابتدایی

«بلوک» سه‌کلاسه، معماری رایج مدارس کوچک در مناطق روستایی توگو

توگو در مقایسه با همسایگان آفریقای غربی خود وضعیت نسبتاً مناسبی از نظر نرخ ثبت‌نام در دوره ابتدایی دارد. میان سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۸، نرخ خالص ثبت‌نام در این مقطع بین ۹۰ و ۹۲ درصد ثابت مانده‌است.[۳] جمعیت‌هایی که کمتر از این سطح آموزشی بهره‌مند می‌شوند، عمدتاً آن‌هایی هستند که در مناطق دور از مدرسه (جنگل، کوهستان) زندگی می‌کنند و حمل‌ونقل برایشان مشکل مالی یا لجستیکی است.[۳]

نرخ تکرار پایه در این مقطع در سال ۲۰۱۸ معادل ۷٫۵ درصد بود.[۳] با وجود نرخ کلی سواد ۶۳٫۷ درصد (برای جمعیت بالای ۱۵ سال) در سال ۲۰۱۵، گروه سنی ۱۵–۲۴ ساله پیشرفت چشمگیری داشت و نرخ سوادآموزی این گروه به حدود ۸۵ درصد رسیده بود.[۳]

در سال ۱۹۹۶، نرخ ناخالص ثبت‌نام در دوره ابتدایی ۱۱۹٫۶ درصد و نرخ خالص ثبت‌نام ۸۱٫۳ درصد بود.[۱] در شمال کشور، ۴۱ درصد از معلمان دوره ابتدایی توسط والدین دانش‌آموزان حقوق دریافت می‌کنند، در حالی که این رقم در لومه که درآمدها به مراتب بالاتر است، تنها ۱۷ درصد است.[۱]

آموزش متوسطه

با وجود اینکه ۸۲ درصد از فارغ‌التحصیلان دوره ابتدایی در سال ۲۰۱۷ وارد دوره متوسطه شدند، این مقطع جایی است که آمارهای آموزشی توگو به میانگین منطقه‌ای بازمی‌گردد. در سال ۲۰۱۷، نرخ خالص ثبت‌نام در دوره متوسطه اول ۴۱ درصد بود؛ به این معنا که تقریباً نیمی از واجدان شرایط به طور رسمی آموزش دریافت نمی‌کنند.[۳]

نابرابری جنسیتی در این مقطع نیز بارزتر است: نرخ خالص ثبت‌نام دختران ۳۳ درصد در برابر ۴۸ درصد برای پسران است.[۳]

آموزش عالی

نهادهای آموزش عالی در لومه پایتخت توگو

دانشگاه‌های دولتی

دو دانشگاه دولتی در توگو وجود دارد:[۴]

  • در لومه:
    • دانشگاه لومه (تأسیس ۱۹۷۰؛ دارای پنج دانشکده، پنج مدرسه عالی، دو مؤسسه و سه مرکز آموزشی)
  • در کارا:
    • دانشگاه کارا (تأسیس ۲۰۰۴؛ دارای سه دانشکده)

نظام آموزشی دانشگاهی توگو از سال ۲۰۰۶ نظام LMD (لیسانس-فوق‌لیسانس-دکتری) را پیاده‌سازی کرده‌است.[۴] این نظام در چارچوب دستورالعمل‌های شورای آفریقایی و ماداگاسکاری برای آموزش عالی (CAMES) و توصیه‌های شبکه برتری آموزش عالی در غرب آفریقا (RESAO) اجرا می‌شود.[۴] آموزش دانشگاهی به شکل «واحدهای آموزشی» ارائه می‌شود و سال تحصیلی به دو نیم‌سال تقسیم می‌گردد که هر یک ارزیابی مستقل دارد.[۴]

دانشگاه‌های خصوصی

  • دانشگاه کاتولیک آفریقای غربی - واحد دانشگاهی توگو (UCAO-UUT)، تأسیس فوریه ۲۰۰۰، متخصص در علوم فناوری
  • مؤسسه آفریقایی انفورماتیک (IAI)، تأسیس ژانویه ۱۹۷۱

آموزش تخصصی

مؤسسات و مدارس تخصصی متعددی از جنوب تا شمال کشور وجود دارند:

دولتی

  • مرکز بین‌المللی پژوهش و مطالعات زبان
  • مدرسه ملی اداری توگو، در لومه و کارا
  • مدرسه آفریقایی معماری و شهرسازی، لومه
  • مدرسه ملی دستیاران پزشکی
  • دانشگاه فنی بونیتا هاوس، داپاونگ

خصوصی

در سال ۲۰۲۰، مجموعاً ۵۹ مؤسسه خصوصی آموزش عالی تخصصی که از سوی دولت به رسمیت شناخته شده‌اند، در منطقه بزرگ لومه وجود داشتند.[۵] افزون بر اینها، ۱۸ مؤسسه از همین نوع در سایر مناطق کشور فعال هستند.[۵]

برخی از مؤسسات خصوصی تخصصی عبارتند از:

  • دانشگاه علوم و فناوری توگو، در نوکافو، لومه
  • مؤسسه آموزشی فناوری و استانداردهای انفورماتیک، سوکوده
  • مؤسسه دانشگاهی آگوئنیوه
  • مدرسه عالی فلسفه و علوم انسانی دون بوسکو، لومه
  • مدرسه عالی باپتیست الهیات آفریقای غربی، لومه

وضعیت آموزش و چالش‌ها

کمیت و کیفیت

توگو یکی از فعال‌ترین کشورهای منطقه آفریقای غربی در زمینه آموزش است. با صرف بیش از ۵٫۴ درصد از تولید ناخالص داخلی برای هزینه‌های آموزشی دولتی، این کشور در حدود رتبه شصتم جهانی قرار دارد.[۳]

با این وجود، پیشرفت لازم در نظام آموزشی توگو تا حد زیادی به حل چند چالش اساسی بستگی دارد: دسترسی و برابری ضعیف در مناطق محروم و روستایی، نرخ پایین اتمام دوره متوسطه و پوشش محدود برنامه‌های سوادآموزی.[۲]

نظام آموزشی با کمبود معلم روبه‌روست و کیفیت آموزش در مناطق روستایی پایین‌تر از مناطق شهری است.[۱] میانگین شرکت بزرگسالان در آموزش از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۳ تنها ۳ درصد از جمعیت بزرگسال تخمین زده شده‌است.[۶]

ابتکار سنجش حقوق بشر (HRMI) نشان می‌دهد که توگو تنها ۸۲٫۹ درصد از آنچه باید بر پایه سطح درآمد خود در زمینه حق آموزش فراهم کند را برآورده می‌سازد.[۷] در حالی که توگو ۹۳٫۷ درصد از ظرفیت خود را برای آموزش ابتدایی محقق می‌کند، این رقم برای آموزش متوسطه تنها ۷۲٫۲ درصد است.[۷]

حقوق پایین در بخش آموزش یکی از چالش‌های اصلی در جذب بهترین فارغ‌التحصیلان به این حرفه باقی مانده‌است. در اوایل سال ۲۰۲۰، اعتراض‌های صنفی در اعتراض به نادیده گرفته شدن خواسته‌های معلمان از سوی دولت، اعلام شد.[۸]

راه‌حل‌ها

در توگو، راه‌حل‌های محلی متعددی برای پاسخ به کاستی‌های خانوادگی و دولتی پدید آمده‌است.

آزمایشگاه‌های سیار توسط مهندس و کارآفرین دودزی آگلاگو از طریق شرکت MOBILELABO ایجاد شده‌اند تا به دانش‌آموزان کمک کنند تا ابزارهای مطالعاتی علمی ناموجود در بسیاری از مدارس را خودشان بسازند. با این ابزارها، دانش‌آموزان می‌توانند آزمایش‌های (فیزیک، شیمی و غیره) مندرج در کتاب‌های درسی‌شان را انجام دهند و به درک بهتر و علاقه بیشتر به علوم دست یابند.

در سطح ملی، شبکه آموزش و پژوهش توگو (TogoRER) در ژوئیه ۲۰۲۰ (تیر ۱۳۹۹) راه‌اندازی شد تا نهادهای آموزش عالی و پژوهشی ملی را با پهنای باند بسیار بالا به هم متصل کند و اشتراک‌گذاری منابع مادی، آموزشی و پژوهشی را تسهیل نماید.[۹]

همچنین یک طرح آموزش رایگان اجرایی شده‌است؛ شهریه مدارس ابتدایی ممنوع شده و دسترسی خانواده‌های فقیر به آموزش آسان‌تر گردیده‌است.[۱۰]

کمک‌های بین‌المللی

سازمان‌های بین‌المللی

مشارکت جهانی برای آموزش (PME) زیر نظر سازمان ملل متحد، در سال‌های ۲۰۲۰–۲۰۲۱ بودجه‌ای معادل ۷ میلیون دلار در قالب یک درخواست تأمین مالی و برنامه مقابله با کووید-۱۹ پرداخت کرد.[۱۱]

در اواخر مارس ۲۰۲۰ (فروردین ۱۳۹۹)، دفتر یونیسف در توگو تأمین مالی ۷۰٬۰۰۰ دلاری (تقریباً ۳۸٬۶۵۰٬۰۰۰ فرانک سی‌اف‌ای) از PME دریافت کرد که به وزارت آموزش کمک کرد تا واکنش به همه‌گیری را برنامه‌ریزی کند. این بودجه از جمله برای تأمین رایانه و تجهیزات به تیم مدیریت بحران وزارت آموزش، انجام تحلیل سریع خطرات و پشتیبانی از طراحی و توزیع محتوای یادگیری از راه دور هم‌راستا با برنامه درسی ملی بهره‌گیری شد.[۱۱]

انجمن‌ها

مدرسه‌ای که با کمک انجمن کانادایی SET Togo ساخته شده‌است

جامعه مدنی و سازمان‌های غیردولتی از چندین دهه گذشته و از کشورهای مختلف برای بهبود دسترسی برخی از مردم توگو به آموزش (عمدتاً ابتدایی و متوسطه) فعال بوده‌اند. ده‌ها انجمن تخصصی در ساخت مدرسه، کمک به تأمین لوازم اداری و مدرسه و غیره وجود دارند.

Support.Education.Togo (SET) کانادا[۱۲] دسترسی و کیفیت آموزش در توگو را بهبود می‌بخشد. این انجمن ساخت مدرسه را تأمین مالی می‌کند، لوازم آموزشی فراهم می‌آورد، به معلمان کارآموز کمک مالی می‌دهد و معلمان را از طریق آموزش و پشتیبانی توسعه می‌دهد.[۱۲]

انجمن فرانسه-توگو در چند سطح فعالیت می‌کند:[۱۳] هماهنگی فعالیت‌های هدفمند شرکای مدنی در کشور، تشویق خلاقیت هنری به زبان فرانسوی از طریق جایزه ادبی خود و پشتیبانی از درمانگاه‌های پزشکی.

انجمن اتریشی-توگویی «Education Togo"[۱۴] امکان ساخت سه مدرسه و توزیع بورس‌های تحصیلی، سازماندهی کتابخانه‌ها، دسترسی به اینترنت و تأمین آب آشامیدنی و زیرساخت‌های بهداشتی (چاه، توالت) را فراهم کرده‌است.

انجمن هارپان با هدف تأمین شرایط مادی لازم برای کودکان محروم توگویی (که قادر به رفتن به مدرسه نیستند) تا سال تحصیلی خود را به درستی به پایان برسانند فعالیت می‌کند.[۱۵] این انجمن سالانه چندین ده دانش‌آموز را حمایت می‌کند و افزون بر بسته‌های آموزشی و «شهریه مدرسه»، اعضای انجمن اغلب به دیدار کودکانی می‌روند که بیشترشان در بخش کلوتو هستند تا آن‌ها را با مواد غذایی پشتیبانی کنند.[۱۵]

انجمن توگویی ASDI-TOGO (تأسیس ۲۰۰۹) با هدف ترویج توسعه کوتاه‌مدت، میان‌مدت و بلندمدت از طریق اقدامات اجتماعی در حوزه‌های آموزش، کشاورزی، دامداری و محیط زیست فعالیت می‌کند.

منابع

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 "Togo" بایگانی‌شده در ۲۰۰۸-۰۲-۰۲ توسط Wayback Machine. 2001 Findings on the Worst Forms of Child Labor. دفتر بین‌المللی امور کار، وزارت کار ایالات متحده آمریکا (2002).
  2. 1 2 «Togo / Partenariat mondial pour l'éducation». globalpartnership.org. دریافت‌شده در ۱۹-۰۹-۲۰۲۰. {{cite web}}: تاریخ وارد شده در |تاریخ بازبینی= را بررسی کنید (کمک).
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 «Togo». unesco.org. دریافت‌شده در ۱۷-۰۴-۲۰۲۳. {{cite web}}: تاریخ وارد شده در |تاریخ بازبینی= را بررسی کنید (کمک).
  4. 1 2 3 4 https://www.diplomatie.gouv.fr/IMG/pdf/TOGO_Curie_14-02-12_cle8bdcf9.pdf
  5. 1 2 «Togo/voici les 78 écoles privées d'enseignement supérieur reconnues par l'Etat togolais - L-FRII». L-FRII. ۱۲-۱۱-۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۱۹-۰۹-۲۰۲۰. {{cite web}}: تاریخ وارد شده در |تاریخ بازبینی= و |تاریخ= را بررسی کنید (کمک).
  6. ↑ Togo Education Stats, NationMaster. 13 March 2013.
  7. 1 2 "Togo - HRMI Rights Tracker". rightstracker.org (in English). Archived from the original on 24 مارس 2022. Retrieved 31 مارس 2022.
  8. ↑ «Togo: Nouvelle menace de grève dans l'éducation (CSET)». Africa Top Success. ۲۰-۰۱-۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۱۹-۰۹-۲۰۲۰. {{cite web}}: تاریخ وارد شده در |تاریخ بازبینی= و |تاریخ= را بررسی کنید (کمک).
  9. ↑ «L'internet académique arrive au Togo». République Togolaise. دریافت‌شده در ۱۹-۰۹-۲۰۲۰. {{cite web}}: تاریخ وارد شده در |تاریخ بازبینی= را بررسی کنید (کمک).
  10. ↑ UNICEF supports quality education in Togo بایگانی‌شده در ۲۰۱۴-۰۴-۲۷ توسط Wayback Machine, Unicef.org. Unicef West and Central Africa. 11 September 2009. 19 March 2013.
  11. 1 2 «Requête de financement accéléré COVID-19 et document de programme. Togo. Mai 2020». globalpartnership.org. دریافت‌شده در ۱۹-۰۹-۲۰۲۰. {{cite web}}: تاریخ وارد شده در |تاریخ بازبینی= را بررسی کنید (کمک).
  12. 1 2 "supporteducationtogo.org" (in English). Retrieved 11 آوریل 2021.
  13. ↑ "FRANCE-TOGO Archives - Site officiel de l'Association France - Togo". Site officiel de l'Association France - Togo (in English). Retrieved 19-09-2020. {{cite web}}: تاریخ وارد شده در |تاریخ بازبینی= را بررسی کنید (کمک).
  14. ↑ «Qui sommes-nous?». educationtogo.org. دریافت‌شده در ۱۷-۰۴-۲۰۲۳. {{cite web}}: تاریخ وارد شده در |تاریخ بازبینی= را بررسی کنید (کمک).
  15. 1 2 «Togo: " Harpan " veut assurer l'éducation des enfants défavorisés». Africa Top Success. ۲۲-۱۱-۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۱۹-۰۹-۲۰۲۰. {{cite web}}: تاریخ وارد شده در |تاریخ بازبینی= و |تاریخ= را بررسی کنید (کمک).

پیوند به بیرون

This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.