آموزش در جیبوتی

دانش‌آموزان در یک کلاس درس در جیبوتی

آموزش در جیبوتی به شدت تحت تأثیر عرب‌ها و امپراتوری استعماری فرانسه شکل گرفته‌است. نظام آموزشی این کشور در اصل برای پاسخگویی به تقاضای محدودی از آموزش طراحی شده بود و عمدتاً از سامانه فرانسوی الگوبرداری کرده بود. از آن زمان تاکنون، دولت جیبوتی اصلاحات گسترده‌ای را برای گسترش دسترسی به آموزش و بهبود کیفیت آن به اجرا گذاشته‌است.

جیبوتی کشوری کوچک و کم‌منابع است که جمعیتی حدود ۸۰۰٬۰۰۰ نفر دارد. حدود ۴۰ درصد از جمعیت زیر ۱۵ سال سن دارند که فشار زیادی بر نظام آموزشی وارد می‌کند. نظام آموزشی این کشور در راستای تحقق اهداف توسعه هزاره گام برمی‌دارد، هرچند نابرابری‌هایی در دسترسی به آموزش بر حسب منطقه جغرافیایی، جنسیت و سطح درآمد همچنان وجود دارد.

قانون جدید آموزش که در اوت ۲۰۰۰ (مرداد ۱۳۷۹) به تصویب رسید، نه سال آموزش اجباری را پایه‌گذاری کرد که شامل پنج سال آموزش ابتدایی و چهار سال آموزش متوسطه اول می‌شود. این قانون همچنین آموزش فنی و حرفه‌ای را در سطح دبیرستان معرفی کرد و زمینه را برای تأسیس دانشگاه در جیبوتی فراهم ساخت. نظام آموزشی جیبوتی دو شاخه اصلی دارد: شاخه فرانسوی‌زبان و شاخه عربی‌زبان.

دیدکلی

جیبوتی کشوری کوچک و کم‌منابع با مساحت ۲۳٬۲۰۰ کیلومتر مربع است. جمعیت این کشور حدود ۸۰۰٬۰۰۰ نفر برآورد می‌شود که ۸۷ درصد آنان در مناطق شهری زندگی می‌کنند. جمعیت روستانشین فقیر و عمدتاً کوچ‌نشین به صورت پراکنده در پس‌کرانه‌ای که امتداد بیابان‌های اتیوپی و سومالی است، سکونت دارند. جمعیت جیبوتی جوان است؛ حدود ۴۰ درصد آن زیر ۱۵ سال و تنها ۱۵ درصد بالای ۴۰ سال سن دارند.[۱] بر اساس گزارش برنامه توسعه سازمان ملل متحد، جیبوتی در سال ۱۹۹۲ (۱۳۷۱) در رتبه ۱۴۹ شاخص توسعه انسانی قرار داشت.[۲]

نظام آموزشی جیبوتی در مسیر تحقق اهداف توسعه هزاره قرار دارد، هرچند این کشور دسترسی به آموزش را گسترش داده‌است. حدود ۷۰ درصد از کل جمعیت و ۸۵ درصد از زنان باسواد هستند. نابرابری‌هایی در دسترسی به آموزش از نظر منطقه، جنسیت و سطح درآمد وجود دارد. علاوه بر این، فشارها بر نظام آموزشی به دلیل رشد جمعیتی پیوسته (نرخ رشد جمعیت حدود ۲٫۴ درصد برآورد می‌شود) و افزایش تقاضا برای کیفیت آموزشی بیشتر خواهد شد.[۳]

از زمان اجرای برنامه میان‌مدت ۲۰۰۰–۲۰۰۵ و قانون جدید آموزش، جیبوتی در همه سطوح آموزشی پیشرفت‌های چشمگیری داشته‌است؛ چراکه منابع مالی داخلی و خارجی را برای تأمین مالی ساخت‌وساز، خرید تجهیزات و جذب معلم بسیج کرده‌است.[۴]

نظام آموزشی جیبوتی متمرکز است و وزارت آموزش ملی بر همه سطوح آن (به جز آموزش عالی) نظارت دارد. از اصول بنیادین این نظام آموزش اجباری، رایگان بودن، لائیسیته و بی‌طرفی در آموزش عمومی است.[۵]

پیشینه تاریخی

دست‌کم از آغاز سده نوزدهم میلادی، شهر تاجوره یک مرکز مهم مطالعات اسلامی بوده‌است. نخستین مؤسسات آموزشی در جیبوتی توسط مبلغان مذهبی از سال ۱۸۸۵ (۱۲۶۴ شمسی) ایجاد شد؛ ابتدا در اوبوک و سپس در شهر جیبوتی. در سال ۱۹۰۲ (۱۲۸۱ شمسی)، برادران انستیتو سن-گابریل یک مدرسه داشتند. در سال ۱۹۰۶ (۱۲۸۵ شمسی)، آلیانس فرانسز مدرسه پسران را بر عهده گرفت. نخستین مدرسه ابتدایی دولتی در سال ۱۹۲۲ (۱۳۰۱ شمسی) گشوده شد.[۵]

در تاجوره، نخستین مدرسه ابتدایی در سال ۱۹۳۲ (۱۳۱۱ شمسی) افتتاح شد. در سال ۱۹۳۹ (۱۳۱۸ شمسی) یک مدرسه ابتدایی در دیخیل و یک مدرسه دینی در علی صابح تأسیس شد. در سال ۱۹۴۵ (۱۳۲۴ شمسی)، چهار مدرسه ابتدایی در سراسر قلمرو وجود داشت که دو تای آنها در پایتخت بودند.

نظام آموزشی

نظام آموزشی جیبوتی در اصل برای پاسخگویی به تقاضای محدودی از آموزش طراحی شده بود؛ اساساً برای نخبگان طراحی شده بود و به شدت از سامانه فرانسوی (ساختار اداری و روش‌های آموزشی) الگوبرداری کرده بود.[۴][۳] این سامانه با واقعیت‌های کشور سازگار نبود. هرچند تلاش دولت در دهه ۱۹۹۰ به افزایش ثبت‌نام انجامید، نظام آموزشی همچنان از انتظارات مردم و نیازهای یک کشور در حال توسعه عقب‌تر بود.[۴]

نظام آموزشی بازسازی‌شده بر اساس قانون جدید آموزش از نه سال تشکیل شده‌است (پنج سال آموزش ابتدایی و چهار سال آموزش متوسطه اول). این نه سال آموزش اکنون اجباری است. برای ورود به نظام آموزش متوسطه سه‌ساله، داشتن گواهینامه آموزش بنیادی الزامی است. قانون جدید آموزش همچنین آموزش فنی و حرفه‌ای را در سطح متوسطه معرفی کرده و امکانات دانشگاهی در جیبوتی را پایه‌گذاری کرده‌است.[۴] در جیبوتی ۸۱ مدرسه ابتدایی دولتی، ۲۴ مدرسه ابتدایی خصوصی ثبت‌شده، ۱۲ دبیرستان و دو مدرسه فنی و حرفه‌ای وجود دارد.[۴]

آموزش در مدارس و مؤسسات آموزشی دولتی رایگان است. دوره متوسطه به دریافت دیپلم بکالوریای فرانسوی که توسط آکادمی بوردو صادر می‌شود، ختم می‌شود. فرایند «جیبوتی‌سازی» دوره تحصیلی در جریان است که با یک آزمون ملی به جای آزمون فرانسوی همراه است. سالانه حدود ۶٬۰۰۰ داوطلب در آزمون بکالوریا شرکت می‌کنند که نیمی از آنها موفق به قبولی می‌شوند.[۵]

اصلاحات دولتی

در سال ۱۹۹۹ (۱۳۷۸ شمسی)، دولت سیاست‌های آموزشی خود را بازبینی کرد و یک فرایند مشورتی به نام «انجمن ملی آموزش» (به فرانسوی: États Généraux de l'Éducation) را آغاز کرد که همه ذینفعان (اداره، معلمان، والدین، مجلس ملی و سازمان‌های غیردولتی) را دربرمی‌گرفت. با توجه به چالش‌های ثبت‌نام بسیار پایین، ناکارآمدی‌های داخلی و خارجی، نابرابری‌های جنسیتی و اجتماعی-اقتصادی، هزینه‌های واحد بالا و ساختار مخارج نامتوازن به سود دستمزد معلمان، این انجمن یک برنامه اصلاحی بلندپروازانه تدوین کرد که هدفش توسعه یک نظام آموزشی کارآمد، از نظر مالی پایدار و پاسخگو به نیازهای توسعه کشور بود. دولت بر اساس اجماع و توصیه‌ها، یک طرح دیدگاه ده‌ساله (به فرانسوی: Schéma Directeur 2000–2010) تدوین کرد. در اوت ۲۰۰۰ (مرداد ۱۳۷۹)، دولت قانون جدید آموزش (به فرانسوی: Loi d'orientation du système éducatif) را تصویب کرد و برنامه میان‌مدت ۲۰۰۰–۲۰۰۵ (به فرانسوی: Plan d'action à moyen terme) را آماده ساخت.[۴][۳]

در سال ۱۹۹۹ (۱۳۷۸ شمسی)، دولت جیبوتی با بانک جهانی همکاری کرد تا نظام آموزشی کشور را بازنگری کند و کمبودها را برطرف سازد و هدف فراگیر شدن آموزش ابتدایی تا سال ۲۰۱۰ (۱۳۸۹ شمسی) را محقق کند. مرحله دوم این پروژه از طریق مؤسسه توسعه بین‌المللی در سال ۲۰۰۵ (۱۳۸۴ شمسی) تأمین مالی شد و تا سال ۲۰۱۱ (۱۳۹۰ شمسی) با افزودن ۱۰۲ کلاس درس، دسترسی بیش از ۷٬۰۰۰ کودک به مدرسه را ممکن ساخت و همچنین با آموزش ضمن خدمت ۹۵ درصد معلمان و همه مدیران مدارس، کیفیت برنامه درسی را بهبود بخشید.[۶]

ابتکار اصلاحی به دنبال بهبود کیفیت آموزش، افزایش نقش والدین و جوامع محلی، معرفی رویکردهای شایستگی‌محور در یادگیری دانش‌آموزان و تقویت ظرفیت نظام خصوصی و غیررسمی برای دسترسی به جوانانی بود که در مدارس ثبت‌نام نکرده بودند، به‌ویژه دختران.[۷]

راهبرد دولت آموزش پایه، آموزش فنی و حرفه‌ای، آموزش متوسطه، آموزش عالی، آموزش بزرگسالان و به‌ویژه سوادآموزی زنان را دربرمی‌گیرد.[۴]

تأمین مالی آموزش

هزینه‌های عمومی آموزش به‌عنوان درصدی از تولید ناخالص داخلی در سال ۲۰۰۷ (۱۳۸۶ شمسی) برابر ۸٫۶ بود و هزینه‌های عمومی به‌عنوان درصدی از هزینه‌های دولت در همان سال ۲۲٫۸ بود.[۸] سهم هزینه‌های عمومی برای آموزش ابتدایی به‌عنوان درصدی از کل هزینه‌های عمومی آموزشی در سال ۲۰۰۷ برابر ۱۹٫۰ بود.[۸] در جیبوتی، خانوارها نقش مهمی در تأمین مالی خدمات آموزشی ایفا می‌کنند. خانوارها به دو شیوه به تأمین مالی خدمات آموزشی کمک می‌کنند: پرداخت شهریه در مدارس خصوصی و خرید کتاب و سایر مواد آموزشی.[۳]

سطوح آموزشی

پیش‌دبستانی

آموزش پیش‌دبستانی یک دوره دوساله و نخستین مرحله آموزش پایه است.[۹] در آموزش پیش‌دبستانی، ۶۸۸ پسر و ۶۱۳ دختر در سال ۲۰۰۸ (۱۳۸۷ شمسی) ثبت‌نام کرده بودند.[۱۰] نرخ ناخالص ثبت‌نام در آموزش پیش‌دبستانی در سال ۲۰۰۸ برای کل جمعیت ۳٫۲ درصد، برای پسران ۳٫۳ درصد و برای دختران ۳٫۰ درصد بود.[۸] شاخص برابری جنسیتی برای نرخ ناخالص ثبت‌نام در آموزش پیش‌دبستانی در سال ۲۰۰۸ برابر ۰٫۹۱ بود.[۱۰] سهم ثبت‌نام خصوصی در آموزش پیش‌دبستانی در سال ۲۰۰۸ برابر ۸۹٫۰ درصد بود.[۱۰]

ابتدایی

آموزش ابتدایی یک دوره پنج‌ساله و دومین مرحله آموزش پایه است.[۹] در آموزش ابتدایی، ۳۰٬۱۶۵ پسر و ۲۶٬۲۳۰ دختر در سال ۲۰۰۸ (۱۳۸۷ شمسی) ثبت‌نام کرده بودند.[۸] نرخ ناخالص ثبت‌نام در آموزش ابتدایی در سال ۲۰۰۸ برای کل ۵۵٫۵ درصد، برای پسران ۵۸٫۹ درصد و برای دختران ۵۲٫۱ درصد بود. این نرخ به‌طور قابل‌توجهی بهبود یافته‌است (نرخ ناخالص ثبت‌نام در سال ۲۰۰۰ برای کل ۳۲٫۵ درصد، برای پسران ۳۷٫۵ درصد و برای دختران ۲۷٫۴ درصد بود).[۸] با ساخت مدارس و کلاس‌های درس جدید و ارائه برنامه‌های «غذاخوری مدرسه» و «لوازم تحصیلی مدرسه»، دسترسی به مدرسه و ماندگاری کودکان در آن، به‌ویژه برای خانواده‌های فقیر روستایی، آسان‌تر شد.[۱۱] شاخص برابری جنسیتی برای نرخ ناخالص ثبت‌نام در آموزش ابتدایی در سال ۲۰۰۸ برابر ۰٫۸۸ بود.[۸] سهم ثبت‌نام خصوصی در آموزش ابتدایی در سال ۲۰۰۸ برابر ۱۳٫۶ درصد بود.[۸]

متوسطه اول

آموزش متوسطه اول از چهار سال تشکیل شده‌است. در این مقطع، ۱۷٬۵۰۳ پسر و ۱۲٬۴۴۸ دختر در سال ۲۰۰۸ (۱۳۸۷ شمسی) ثبت‌نام کرده بودند.[۱۰] نرخ ناخالص ثبت‌نام در آموزش متوسطه اول در سال ۲۰۰۸ برای کل ۳۷٫۰ درصد، برای پسران ۴۲٫۹ درصد و برای دختران ۳۱٫۰ درصد بود.[۸] شاخص برابری جنسیتی برای نرخ ناخالص ثبت‌نام در آموزش متوسطه اول در سال ۲۰۰۸ برابر ۰٫۷۲ بود.[۱۰] سهم ثبت‌نام خصوصی در آموزش عمومی در مقطع متوسطه اول در سال ۲۰۰۸ برابر ۹٫۷ درصد بود.[۱۰]

متوسطه دوم

آموزش عمومی متوسطه دوم از سه سال تشکیل شده‌است. در این مقطع، ۶٬۹۰۵ پسر و ۴٬۳۰۳ دختر در سال ۲۰۰۸ (۱۳۸۷ شمسی) ثبت‌نام کرده بودند.[۱۰] نرخ ناخالص ثبت‌نام در آموزش متوسطه دوم در سال ۲۰۰۸ برای کل ۱۹٫۱ درصد، برای پسران ۲۳٫۳ درصد و برای دختران ۱۴٫۸ درصد بود. شاخص برابری جنسیتی برای نرخ ناخالص ثبت‌نام در آموزش متوسطه دوم در سال ۲۰۰۸ برابر ۰٫۶۳ بود. سهم ثبت‌نام خصوصی در آموزش عمومی متوسطه دوم در سال ۲۰۰۸ برابر ۲۲٫۹ درصد بود.[۱۰]

آموزش فنی متوسطه سه سال و آموزش حرفه‌ای متوسطه دو سال به طول می‌انجامد.[۹] سهم ثبت‌نام خصوصی در آموزش فنی و حرفه‌ای در سال ۲۰۰۶ (۱۳۸۵ شمسی) برابر ۱۰٫۷ درصد بود.[۱۰]

آموزش عالی

در آموزش عالی، ۱٬۳۰۶ مرد و ۸۸۶ زن در سال ۲۰۰۷ (۱۳۸۶ شمسی) ثبت‌نام کرده بودند. نرخ ناخالص ثبت‌نام در آموزش عالی در سال ۲۰۰۷ برای کل ۲٫۶ درصد، برای مردان ۳٫۱ درصد و برای زنان ۲٫۱ درصد بود. شاخص برابری جنسیتی برای نرخ ناخالص ثبت‌نام در آموزش عالی در سال ۲۰۰۷ برابر ۰٫۶۹ بود.[۸]

چالش‌ها

حقوق آموزشی

ابتکار سنجش حقوق بشر[۱۲] دریافته است که جیبوتی تنها ۴۴٫۶ درصد از آنچه باید برای حق آموزش بر اساس سطح درآمد کشور تأمین کند را محقق می‌سازد.[۱۳] این ابتکار حق آموزش را با بررسی دو بُعد آموزش ابتدایی و آموزش متوسطه ارزیابی می‌کند. با در نظر گرفتن سطح درآمد جیبوتی، این کشور برای آموزش ابتدایی ۴۵٫۹ درصد از آنچه بر اساس منابع (درآمد) خود باید تأمین کند را محقق می‌سازد، اما برای آموزش متوسطه این رقم تنها ۴۳٫۳ درصد است.[۱۳]

کیفیت معلمان

در جیبوتی، خروج معلمان از حرفه بسیار بالاست و معلمان جدید به اندازه کافی جذب نمی‌شوند. علاوه بر این، مؤسسه محلی آموزش معلمان قادر نیست بیش از ۱۳۰ معلم در سال فارغ‌التحصیل کند.[۴] با وجود کمبود معلمان آموزش‌دیده، جیبوتی تاریخاً همواره هسته‌ای از معلمان آموزش‌دیده و واجد شرایط داشته‌است. تقریباً همه معلمان در جیبوتی در مرکز آموزش نیروی انسانی برای آموزش ملی (به فرانسوی: Centre d'Exécution des Projets education: CFPEN) که بسیار گزینشی است، آموزش می‌بینند. بیشتر معلمان آموزش ابتدایی دارای گواهینامه سطح ابتدایی (۶۱ درصد) یا بکالوریا (۳۳ درصد) هستند.[۳]

فناوری اطلاعات و ارتباطات

جیبوتی هنوز یک سیاست فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) خاص بخش آموزش تدوین نکرده‌است، هرچند فناوری اطلاعات و ارتباطات به‌عنوان ابزاری حیاتی در نوسازی بخش آموزش برای پاسخگویی به تقاضای متنوع منابع انسانی کشور به رسمیت شناخته شده‌است. وزارت آموزش ظرفیت‌سازی برای معلمان در زمینه کاربرد فناوری اطلاعات و ارتباطات را از طریق پروژه ملی آموزش و فناوری اطلاعات و خودکارسازی وزارت در اولویت قرار داده‌است. وزارت موفق شده‌است چندین برنامه فناوری اطلاعات و ارتباطات تدوین کند.[۴]

برنامه رادیویی آموزشی

مرکز ملی تولید، اطلاعات و پژوهش آموزش، محتوای آموزشی تولید می‌کند که از طریق پروژه رادیو مدرسه هفته‌ای یک بار از رادیو جیبوتی پخش می‌شود تا دسترسی به آموزش افزایش یافته و کیفیت آن بهبود یابد. این برنامه‌ها عمدتاً دروس مقطع متوسطه مانند ریاضی و علوم را به زبان فرانسه پوشش می‌دهند. برخی از برنامه‌ها برای جوانانی که در مدارس ثبت‌نام نکرده‌اند هدفگذاری شده‌است.[۴]

آموزش برای اقوام کوچ‌نشین

جمعیت کوچ‌نشین (شامل عفارها و سومالیایی‌ها) ۱۰۰٬۰۰۰ نفر است که یک‌ششم جمعیت جیبوتی را تشکیل می‌دهند. نرخ مشارکت در آموزش در مناطق روستایی بسیار پایین بود (۱۵ درصد برای پسران و ۱۱ درصد برای دختران). والدین به فرستادن فرزندانشان به مدرسه تمایل نشان می‌دهند، زیرا آینده دامداری را تاریک می‌بینند. ناهارخوری مدرسه انگیزه‌ای برای خانواده‌های کوچ‌نشین است تا فرزندانشان را به مدرسه بفرستند، به‌ویژه در مناطق فقیرتر.[۱۴]

ابتکار آموزش برای همه – مسیر سریع

هرچند جیبوتی دسترسی دانش‌آموزان به مدارس را بهبود بخشیده، اما هنوز در مسیر تحقق اهداف توسعه هزاره قرار ندارد. جیبوتی واجد شرایط دریافت بودجه خارجی اضافی، مانند صندوق کاتالیستی EFA-FTI بوده‌است. در منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا، جیبوتی و آموزش در یمن واجد این شرایط هستند. هشت میلیون دلار آمریکا به جیبوتی اختصاص یافت و تا ۱۵ سپتامبر ۲۰۰۹ (۲۴ شهریور ۱۳۸۸) همه آنها پرداخت شده بود.[۱۵] صندوق کاتالیستی یک صندوق امانی چند اهداکننده است که توسط بانک جهانی از طرف اهداکنندگان مدیریت می‌شود. هدف این صندوق ارائه کمک مالی انتقالی به کشورهای واجد شرایط FTI است. این صندوق در نوامبر ۲۰۰۳ (آبان ۱۳۸۲) تأسیس شد.[۱۵]

منابع

  1. ↑ «The World Bank Country Brief Djibouti» (PDF). ۲۰۰۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  2. ↑ «UNDP (2009) Arab Human Development Report 2009: Challenges to Human Security in the Arab Countries» (PDF). بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۲۷ اوت ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ۲۱ اکتبر ۲۰۰۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  3. 1 2 3 4 5 «Documents & Reports - All Documents | The World Bank». World Bank.
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 «Hare, Harry (2007) ICT in Education in Djibouti, World Bank». www.infodev.org. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۶ دسامبر ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ۲۱ اکتبر ۲۰۰۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  5. 1 2 3 «Bac: l'adieu à Djibouti». Sud-Ouest. ۲۲ ژوئن ۲۰۱۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  6. ↑ «تحسین نوعیة التعلیم الأساسی وکفاءته وتیسیر الحصول علیه فی جیبوتی». albankaldawli.org. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۵ ژوئیه ۲۰۱۷.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  7. ↑ «American Institutes for Research et al. (2007) EQUIP 1 Project AIDE-Djibouti Final Report, USAID» (PDF). بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۲۳ ژوئیه ۲۰۱۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  8. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 «World Bank Group - International Development, Poverty and Sustainability». www.worldbank.org.
  9. 1 2 3 «IAU World Higher Education Database».
  10. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 UNESCO Institute for Statistics database
  11. ↑ «IMF 2009» (PDF).
  12. ↑ «Human Rights Measurement Initiative – The first global initiative to track the human rights performance of countries». humanrightsmeasurement.org. دریافت‌شده در ۱۷ مارس ۲۰۲۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  13. 1 2 "Djibouti - HRMI Rights Tracker". rightstracker.org (in English). Archived from the original on 24 مارس 2022. Retrieved 17 مارس 2022.
  14. ↑ «Carr-Hill, Roy (2005) The Education of Nomadic Peoples in East Africa: Djibouti, Eritrea, Ethiopia, Kenya, Tanzania and Uganda, synthesis report, UNESCO IIEP» (PDF).
  15. 1 2 «Choosing The Best Expert Essay Writing Service Made Easy». www.educationfasttrack.org.

پیوند به بیرون

This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.