آموزش در نیوزیلند
| وزارت آموزش و پرورش / Te Tāhuhu o Te Mātauranga | |
|---|---|
| وزیر آموزش و پرورش | اریکا استنفورد |
| بودجهٔ آموزش و پرورش ملی (۲۰۲۵/۲۶) | |
| بودجه | ۲٫۵ میلیارد دلار نیوزیلند، طی چهار سال از بودجه ۲۰۲۵[۱] |
| داده‌های همگانی | |
| زبان‌های نخست | انگلیسی، مائوری |
| گونه نظام آموزشی | ملی غیرمتمرکز |
| باسوادی (۲۰۲۵) | |
| مجموع | ۹۹٪[۲] |
| مردان | ۹۹٪ |
| زنان | ۹۹٪ |
| نام‌نویسی (۲۰۲۴) | |
| مجموع | ۸۵۰٬۹۹۹[۳] |
| ابتدایی | ۴۷۰٬۵۱۷ |
| متوسطه | ۳۰۵٬۲۵۳ |
| آموزش عالی | ۴۰۲٬۴۷۰[۴] |
| گواهی (۲۰۲۳) | |
| دیپلم متوسطه | ۸۴٪[۵] |
| آموزش عالی | ۶۷٪[۶] |
آموزش در نیوزیلند بر پایه یک الگوی سه‌سطحی استوار است که آموزش پیش‌دبستانی، آموزش ابتدایی و متوسطه، و آموزش عالی را دربرمی‌گیرد. سطح ابتدایی و متوسطه شامل مدارس دبستانی، مدارس میانی و مدارس متوسطه (دبیرستان) است و آموزش عالی در دانشگاه‌ها و مؤسسات فنی و حرفه‌ای (پلی‌تکنیک‌ها) ارائه می‌شود. سال تحصیلی در نیوزیلند بسته به نوع مؤسسه متفاوت است؛ به‌طور کلی برای مدارس ابتدایی از اوایل فوریه تا اواسط دسامبر، برای مدارس متوسطه و پلی‌تکنیک‌ها از اواخر ژانویه تا اواخر نوامبر یا اوایل دسامبر، و برای دانشگاه‌ها از اواخر فوریه تا اواسط نوامبر ادامه دارد.
نظام آموزشی نیوزیلند به‌طور مداوم در میان بهترین نظام‌های آموزشی جهان قرار گرفته‌است. شاخص آموزش، که بخشی از شاخص توسعه انسانی سازمان ملل متحد است، همواره آموزش نیوزیلند را در رتبه‌های بالای جهانی ارزیابی کرده‌است. در سال ۲۰۱۸، برنامه بین‌المللی ارزیابی دانش‌آموز (پیزا) که از سوی سازمان توسعه و همکاری اقتصادی (OECD) منتشر می‌شود، نیوزیلند را در علوم و خواندن دوازدهم و در ریاضیات بیست‌وهفتم جهان رتبه‌بندی کرد، هرچند میانگین امتیازهای این کشور در هر سه حوزه روند نزولی داشته‌است. نرخ سواد در نیوزیلند در سال ۲۰۲۵ برای هر دو جنس ۹۹٪ گزارش شده‌است.
سیاست‌گذاری آموزشی در این کشور بر عهده وزارت آموزش و پرورش (به مائوری: Te Tāhuhu o Te Mātauranga) است. آموزش برای همه شهروندان نیوزیلندی و دارندگان اقامت دائم از سن ۵ سالگی تا پایان سال تقویمی پس از تولد ۱۹ سالگی رایگان است و در فاصله سنی ۶ تا ۱۶ سال اجباری است. در سال ۲۰۲۴، بیش از ۸۵۰٬۰۰۰ دانش‌آموز در مدارس و بیش از ۴۰۲٬۰۰۰ نفر در آموزش عالی ثبت‌نام داشتند.
پیشینه
پیش از ورود اروپاییان، مردم مائوری مدارسی به نام وانانگا (wānanga) داشتند که در آن‌ها دانش سنتی شامل سرودها، تاریخ قبیله‌ای، آموزه‌های معنوی و شناخت گیاهان دارویی منتقل می‌شد. این مدارس معمولاً توسط بزرگان قبیله به نام توهونگا (tohunga) اداره می‌شد و آموزش تنها به طبقه رهبران (رانگاتیرا) تعلق داشت. خواندن و نوشتن در آن دوران ناشناخته بود، اما حکاکی روی چوب به خوبی رواج داشت.[۷]
آموزش رسمی به سبک اروپایی نخستین‌بار در سال ۱۸۱۵ معرفی شد و تا سال ۱۸۳۲ توسط انجمن مبلغان لندن که زبان مائوری آموختند، در خلیج جزایر (Bay of Islands) به خوبی پایه‌گذاری شده بود. هم کودکان و هم بزرگسالان تحت آموزش قرار می‌گرفتند. منابع اصلی آموزشی عهد جدید مسیحی و تخته‌های لوح بود و تدریس به زبان مائوری انجام می‌شد. برای سال‌های متمادی کتاب مقدس تنها متن آموزشی بود و این امر نقش مهمی در شکل‌گیری دیدگاه مائوری‌ها نسبت به جهان اروپایی داشت.[۸]
در دهه ۱۸۵۰، جان الدون گورست یک مدرسه حرفه‌ای مائوری در ته آواموتو برای آموزش مهارت‌های کشاورزی اروپایی تأسیس کرد، اما در سال ۱۸۶۳ توسط رِوی مانیاپوتو در آغاز جنگ‌های نیوزیلند به آتش کشیده شد.[۸]
در سال ۱۸۶۰، نزدیک به ۷۵٪ از مائوری‌ها می‌توانستند به زبان مائوری بخوانند و ۳۳٪ از آن‌ها می‌توانستند بنویسند.[۹] آموزش مبلغان مسیحی در مدارس بومی میان سال‌های ۱۸۱۵ تا ۱۹۰۰ به زبان مائوری انجام می‌شد. نمایندگان حزب جوان مائوری در پارلمان، به‌ویژه مائوی پومار و آپیرانا نگاتا، از آموزش کودکان مائوری به زبان انگلیسی و نیز آموزش بهداشت برای کاهش نرخ بیماری و مرگ‌ومیر حمایت می‌کردند.[۷]
نبود یک نظام آموزشی ملی باعث شد که مدارس گرامر و مؤسسات خصوصی نخستین ارائه‌دهندگان عمده آموزش متوسطه باشند. نخستین مدرسه گرامر نیوزیلند، مدرسه گرامر اوکلند، در سال ۱۸۵۰ تأسیس شد و در سال ۱۸۶۸ از طریق قانون تخصیص مدرسه گرامر اوکلند به رسمیت شناخته شد.[۱۰] برخی مدارس توسط گروه‌های مذهبی و برخی دیگر توسط دولت‌های استانی تأسیس شدند. استان نلسون و استان اوتاگو نسبت به استان‌های شمالی مانند استان اوکلند نظام آموزشی بهتری داشتند.[۱۱]
شورای استان استان کانتربری نخستین آیین‌نامه آموزشی خود را در سال ۱۸۵۷ تصویب کرد و در سال ۱۸۷۳ با تغییر منبع تأمین مالی از شهریه به مالیات بر زمین، آموزش ابتدایی سکولار و رایگان را در مدارس خود برقرار ساخت.[۱۲]
پس از الغای استان‌ها در نوامبر ۱۸۷۶، نیوزیلند از اول ژانویه ۱۸۷۸ یک نظام آموزش ملی رایگان، اجباری و سکولار را بر اساس الگوی کانتربری برقرار کرد.[۱۲]
آموزش پیش‌دبستانی
بسیاری از کودکان پیش از ورود به مدرسه در یکی از اشکال آموزش پیش‌دبستانی شرکت می‌کنند. آموزش پیش‌دبستانی در نیوزیلند می‌تواند مرکزمحور و به رهبری آموزگاران یا والدین، یا در خانه باشد.[۱۳]
خدمات مرکزمحور و به رهبری آموزگاران عبارت‌اند از:
- کودکستان (از سه سالگی تا سن ورود به مدرسه) که معمولاً «کیندی» نامیده می‌شود
- پونا رئو (Puna Reo)
- مراکز مجاز مراقبت و آموزش پیش‌دبستانی (از تولد تا سن ورود به مدرسه)، که معمولاً به نام مهدکودک یا پیش‌دبستانی شناخته می‌شوند
حداقل ۵۰٪ از بزرگسالانی که در خدمات آموزش پیش‌دبستانی به رهبری آموزگار با کودکان کار می‌کنند باید آموزگاران واجد شرایط باشند؛ در کودکستان‌ها این نسبت به ۱۰۰٪ می‌رسد. برخی خدمات تمرکز ویژه‌ای بر زبان یا فرهنگ خاص یا رویکردهای آموزشی خاصی مانند رودولف اشتاینر، مونته‌سوری یا کودکستان دارند.[۱۳]
خدمات مرکزمحور و به رهبری وانائو یا والدین عبارت‌اند از:
- کوهانگا رئو (Kohanga Reo)
- پلی‌سنتر (از تولد تا سن ورود به مدرسه)
- گروه‌های بازی
خدمات آموزش پیش‌دبستانی باید توسط وزارت آموزش و پرورش مجوز یا گواهی دریافت کنند، اما برخلاف مدارس دولتی، متعلق به دولت نیستند.[۱۳]
خدمات دارای مجوز و گروه‌های بازی گواهی‌شده موظف‌اند چارچوب برنامه درسی آموزش پیش‌دبستانی به نام ته وارِکی را رعایت کنند.[۱۴]
در سال ۲۰۱۸ بیش از ۵٬۰۰۰ مرکز مراقبت از کودک و پیش‌دبستانی در نیوزیلند وجود داشت و حدود ۹۵٪ از کودکان این کشور در آن سال از خدمات آموزش پیش‌دبستانی به‌مدت ۲۰ تا ۲۲ ساعت در هفته بهره‌مند شدند. برای کودکان سه تا چهار ساله تا ۲۰ ساعت در هفته به‌طور کامل توسط دولت تأمین مالی می‌شود.[۱۵]
آموزش ابتدایی و متوسطه
همه شهروندان نیوزیلند و افرادی که حق اقامت دائم در این کشور را دارند، از ۵ سالگی تا پایان سال تقویمی پس از ۱۹ سالگی حق بهره‌مندی از آموزش ابتدایی و متوسطه رایگان را دارند.[۱۶] آموزش در فاصله سنی ۶ تا ۱۶ سال اجباری است،[۱۷] اما بیشتر دانش‌آموزان از سن ۵ سالگی به مدرسه می‌روند و اکثریت قریب به اتفاق آن‌ها (حدود ۸۴٪) تا حداقل ۱۷ سالگی در مدرسه می‌مانند.[۱۸] در موارد استثنایی، دانش‌آموزان ۱۵ ساله می‌توانند از وزارت آموزش و پرورش مجوز ترک زودهنگام مدرسه را دریافت کنند. دانش‌آموزان دارای نیازهای آموزشی ویژه می‌توانند تا پایان سال تقویمی که ۲۱ ساله می‌شوند در مدارس تخصصی روزانه باقی بمانند.[۱۹]
خانواده‌هایی که می‌خواهند فرزندان خود را در خانه آموزش دهند می‌توانند برای معافیت از ثبت‌نام در مدارس دارای مجوز درخواست دهند، مشروط بر اینکه نشان دهند فرزندشان «به‌طور منظم و به‌خوبی مانند یک مدرسه دارای مجوز» تحت آموزش قرار می‌گیرد.[۲۰]
سال تحصیلی و پایه‌های تحصیلی
سال تحصیلی مدارس نیوزیلند از اواخر ژانویه تا اواسط دسامبر ادامه دارد. مدارس میان روز سالگرد اوکلند (دوشنبه نزدیک‌ترین به ۲۹ ژانویه) و روز وایتانگی (۶ فوریه) گشایش می‌یابند و حداکثر تا ۲۰ دسامبر بسته می‌شوند. سال تحصیلی به چهار ترم تقسیم شده که با تعطیلات دو هفته‌ای از هم جدا می‌شوند؛ این تعطیلات در ماه‌های آوریل (که معمولاً عید پاک را دربرمی‌گیرد)، ژوئیه و سپتامبر/اکتبر برگزار می‌شوند.[۲۱]
آموزش ابتدایی و متوسطه نیوزیلند ۱۳ پایه تحصیلی دارد که از پایه ۱ تا ۱۳ شماره‌گذاری شده‌اند.[۲۲] آموزش ابتدایی هشت سال (پایه‌های ۱ تا ۸) طول می‌کشد. دو سال آخر آموزش ابتدایی (پایه‌های ۷ و ۸) «دوره میانی» (Intermediate) نامیده می‌شوند. بسته به منطقه، پایه‌های ۷ و ۸ ممکن است در یک مدرسه ابتدایی کامل، یک مدرسه متوسطه پایه ۷ تا ۱۳، یا یک مدرسه میانی مستقل تحصیل شوند.[۲۲] دانش‌آموزان معمولاً در سن ۱۲ تا ۱۳ سالگی وارد آموزش متوسطه می‌شوند. آموزش متوسطه که به نام دبیرستان یا کالج نیز شناخته می‌شود، پنج سال (پایه‌های ۹ تا ۱۳) به طول می‌انجامد.[۲۲]
| پایه تحصیلی | سن در اول آوریل |
|---|---|
| پایه ۱ | ۶ |
| پایه ۲ | ۷ |
| پایه ۳ | ۸ |
| پایه ۴ | ۹ |
| پایه ۵ | ۱۰ |
| پایه ۶ | ۱۱ |
| پایه ۷ | ۱۲ |
| پایه ۸ | ۱۳ |
| پایه ۹ | ۱۴ |
| پایه ۱۰ | ۱۵ |
| پایه ۱۱ | ۱۶ |
| پایه ۱۲ | ۱۷ |
| پایه ۱۳ | ۱۸ |
در نیوزیلند انواع مختلفی از مدارس بر اساس ساختار پایه‌های تحصیلی وجود دارند:[۲۳]
- مدرسه ابتدایی مشارکتی (Contributing Primary School): پایه‌های ۱ تا ۶، سنین ۵ تا ۱۰ سال
- مدرسه ابتدایی کامل (Full Primary School): پایه‌های ۱ تا ۸، سنین ۵ تا ۱۲ سال
- مدرسه میانی (Intermediate School): پایه‌های ۷ و ۸، سنین ۱۱ تا ۱۲ سال
- مدرسه متوسطه (Secondary School): پایه‌های ۹ تا ۱۳، سنین ۱۳ تا ۱۷ سال
- مدرسه مرکب (Composite/Area School): پایه‌های ۱ تا ۱۳، سنین ۵ تا ۱۷ سال
برنامه درسی و مدارک تحصیلی
همه مدارس دولتی و دولتی-یکپارچه برنامه درسی ملی را دنبال می‌کنند: «برنامه درسی نیوزیلند» (NZC) برای مدارس با آموزش به زبان انگلیسی و Te Marautanga o Aotearoa (TMoA) برای مدارس با آموزش به زبان مائوری. مدارس خصوصی الزامی به پیروی از برنامه درسی ملی ندارند، اما باید برنامه‌ای معادل آن داشته باشند.
هر دو برنامه NZC و TMoA هشت حوزه یادگیری را شامل می‌شوند: انگلیسی (NZC) یا مائوری (TMoA)، ریاضیات و آمار، هنرها، بهداشت و تربیت بدنی، آموزش زبان، علوم، علوم اجتماعی و فناوری.[۲۴] همه حوزه‌ها به‌جز آموزش زبان تا پایه ۱۰ اجباری هستند. والدین می‌توانند با اطلاع کتبی به مدیر مدرسه، درخواست کنند فرزندشان از بخش آموزش مسائل جنسی در درس بهداشت و تربیت بدنی معاف شود.[۲۵]
از پایه ۱۱ به بالا، اکثر دانش‌آموزان برای دریافت گواهینامه ملی دستاورد آموزشی (NCEA) تلاش می‌کنند. برخی مدارس همراه با NCEA، آزمون‌های بین‌المللی بکالوریا (IB) یا آموزش بین‌المللی کمبریج (CIE) را نیز ارائه می‌دهند.[۲۲]
انواع مدارس بر اساس نحوه تأمین مالی
نیوزیلند سه نوع مدرسه دارد: مدارس دولتی که متعلق به دولت و تحت مدیریت آن است؛ مدارس دولتی-یکپارچه که از دولت بودجه دریافت می‌کنند اما ممکن است شهریه اجباری داشته باشند؛ و مدارس خصوصی که شهریه سالانه مشخصی دارند.[۲۲]
مدارس دولتی
مدارس دولتی (State Schools) از سوی دولت تأمین مالی و اداره می‌شوند و برای شهروندان نیوزیلند و دارندگان اقامت دائم رایگان هستند. با این حال، دانش‌آموزان و والدین انتظار می‌رود هزینه لوازم‌التحریر، لباس فرم، کتب درسی و سفرهای مدرسه‌ای را بپردازند.[۲۲] مدارس ممکن است از والدین کمک‌هزینه داوطلبانه درخواست کنند. حدود ۸۵٪ از دانش‌آموزان در مدارس دولتی ثبت‌نام دارند.[۲۲]
هر مدرسه دولتی توسط یک هیئت امنای منتخب اداره می‌شود که شامل مدیر مدرسه، تعدادی امین منتخب توسط والدین (معمولاً ۵ نفر)، یک امین کارکنان منتخب توسط کارکنان مدرسه، و در مدارس متوسطه یک امین دانش‌آموز منتخب توسط دانش‌آموزان است. مدارس دولتی برنامه درسی ملی را دنبال می‌کنند و موظف به رعایت اصل سکولاریته هستند.[۲۲]
مدارس دولتی-یکپارچه
مدارس دولتی-یکپارچه مدارس خصوصی سابقی هستند که انتخاب کرده‌اند در نظام آموزش دولتی ادغام شوند و در عین دولتی شدن، «ویژگی خاص» خود را حفظ کنند: اداره توسط یک جامعه مذهبی یا گروه متخصص.[۲۲] این مدارس در سال ۱۹۷۵ پس از نزدیک‌شدن به فروپاشی نظام مدارس کاتولیک خصوصی که با مشکلات مالی روبه‌رو شده بود، تأسیس شدند.[۲۶] اکثریت این مدارس کاتولیک هستند، اما سایر فرقه‌های مسیحی، ادیان دیگر و رویکردهای آموزشی مانند اشتاینر و مونته‌سوری نیز در میان آن‌ها وجود دارند.[۲۲] این مدارس «حق حضور» (Attendance Dues) از والدین دریافت می‌کنند. حدود ۱۰٪ از دانش‌آموزان در مدارس دولتی-یکپارچه ثبت‌نام دارند.[۲۲]
مدارس خصوصی
مدارس خصوصی بودجه کمتری از دولت دریافت می‌کنند و بیشتر به شهریه پرداختی توسط والدین متکی هستند که معمولاً حدود ۲۰٬۰۰۰ دلار نیوزیلند در سال است.[۲۲] در سال ۲۰۱۰، ۴٪ از کودکان در سن مدرسه در مدارس خصوصی تحصیل می‌کردند.[۲۷]
آموزش جایگزین
مدارس اساسنامه‌ای در نیوزیلند مدارسی بودند که با بودجه دولتی اما خارج از نظام دولتی عادی فعالیت می‌کردند و ملزم به پیروی از برنامه درسی ملی نبودند. این مدارس در سال ۲۰۱۴ با پنج مدرسه کوچک آغاز به کار کردند. از سال ۲۰۱۷ و به‌تدریج تا سپتامبر ۲۰۱۸، همه مدارس اساسنامه‌ای سابق به مدارس دولتی-یکپارچه تبدیل شدند.[۲۸]
آموزش عالی
نظام آموزش عالی نیوزیلند شامل هشت دانشگاه، ۱۶ مؤسسه فنی و حرفه‌ای (Polytechnics و Institutes of Technology) دولتی، سه وانانگا (Wānanga)، حدود ۲۴۰ مؤسسه آموزشی خصوصی مورد حمایت کمیسیون آموزش عالی و ۱۲ سازمان آموزشی صنعتی است.[۲۹]
دانشگاه‌ها
هشت دانشگاه نیوزیلند که حدود ۳۳٪ بودجه خود را (تا سال ۲۰۱۵) از منابع عمومی تأمین می‌کنند، در سال ۲۰۱۶ در مجموع ۱۳۲٬۹۱۵ دانشجو داشتند.[۳۰] دانشجویان داخلی حدود ۱۸٪ و دانشجویان خارجی حدود ۱۰٪ از تأمین مالی دانشگاه‌ها را تأمین می‌کنند و حدود ۲۳٪ از طریق قراردادهای پژوهشی تأمین می‌شود.[۳۰] برای ورود به همه دوره‌های دانشگاهی، دانش‌آموزان مدارس متوسطه باید مدرک NCEA سطح ۳ داشته باشند.[۳۱]
پلی‌تکنیک‌ها و مؤسسات فناوری
مؤسساتی که در دسته پلی‌تکنیک‌ها و مؤسسات فناوری (ITP) قرار می‌گیرند، عمدتاً بر آموزش‌های حرفه‌ای و مهارتی تمرکز دارند.[۳۲]
وانانگا
وانانگاها (Wānanga) مؤسسات آموزش عالی دولتی هستند که آموزش عمومی، آموزش حرفه‌ای در چارچوب فرهنگ مائوری و آموزش دانشگاهی معادل دانشگاه‌ها ارائه می‌دهند. مأموریت آموزشی آن‌ها در بخش ۱۶۲ قانون آموزش و پرورش ۱۹۸۹ تعریف شده‌است. تا سال ۲۰۱۸ سه وانانگا وجود داشت: Te Wananga o Raukawa, Te Wānanga o Aotearoa و Te Whare Wananga o Awanuiarangi.[۳۳]
گواهینامه ملی دستاورد آموزشی (NCEA)
گواهینامه ملی دستاورد آموزشی (NCEA) یک نظام صلاحیت‌سنجی سه‌سطحی است که در مدارس متوسطه برای دانش‌آموزان پایه‌های ۱۱ تا ۱۳ به کار می‌رود:[۳۴]
- NCEA سطح ۱: پایین‌ترین سطح، که در آن دانش‌آموز باید ۸۰ اعتبار (Credit) در هر سطحی کسب کند.
- NCEA سطح ۲: سطح میانی، که در آن دانش‌آموز باید ۶۰ اعتبار در سطح ۲ یا بالاتر و ۲۰ اعتبار در سطح ۱ یا بالاتر کسب کند.
- NCEA سطح ۳: بالاترین سطح، که در آن دانش‌آموز باید ۶۰ اعتبار در سطح ۳ یا بالاتر و ۲۰ اعتبار در سطح ۲ یا بالاتر کسب کند.
سطح ۳ پیش‌شرط ورود به دانشگاه‌هاست، در حالی که سطح ۲ فرصت‌های ورود به بازار کار را افزایش می‌دهد.[۳۵]
چارچوب صلاحیت‌های نیوزیلند (NZQF)
چارچوب صلاحیت‌های نیوزیلند (New Zealand Qualification Framework — NZQF) یک نظام گواهی‌دهی است که بر پایه ۱۰ سطح صلاحیت ساخته شده؛ از سطح ۱ که دانش پایه را تأیید می‌کند تا سطح ۱۰ که معادل مدرک دکتری است.[۳۶]
رتبه‌بندی بین‌المللی
در سال ۲۰۱۸، برنامه بین‌المللی ارزیابی دانش‌آموز (PISA) که از سوی سازمان توسعه و همکاری اقتصادی منتشر می‌شود، نیوزیلند را در علوم دوازدهم، در خواندن دوازدهم و در ریاضیات بیست‌وهفتم جهان رتبه‌بندی کرد.[۳۷] با این حال، میانگین امتیازهای نیوزیلند در هر سه حوزه روند نزولی داشته‌است.[۳۸]
شاخص آموزش، که بخشی از شاخص توسعه انسانی سازمان ملل متحد است، به‌طور مداوم آموزش نیوزیلند را در رتبه‌های بالای جهانی قرار داده‌است.[۳۹]
ابتکار اندازه‌گیری حقوق بشر (Human Rights Measurement Initiative) نشان داد که تا سال ۲۰۲۲، نیوزیلند ۹۵٫۹٪ از آنچه را که با توجه به سطح درآمدش در زمینه حق آموزش امکان‌پذیر است، تحقق بخشیده‌است.[۴۰]
یک پژوهش در سال ۲۰۱۹ نشان داد که مردم نیوزیلند در حوزه‌های انگلیسی، ریاضیات، علوم، جغرافیا و تاریخ دانش پایه کافی ندارند و پژوهشگران برنامه‌ریزی کردند در سال ۲۰۲۰ گزارشی دربارهٔ مناسب‌بودن برنامه درسی آموزشی نیوزیلند منتشر کنند.[۴۱]
منابع
- ↑ «Budget 2025, Vote Education». New Zealand Ministry of Education. دریافت‌شده در ۱۳ ژوئن ۲۰۲۵.
{{cite web}}: از پارامتر ناشناخته|فرمت تاریخ=صرف‌نظر شد (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Literacy Rate by Country 2025». World Population Review. دریافت‌شده در ۱۳ ژوئن ۲۰۲۵.
{{cite web}}: از پارامتر ناشناخته|فرمت تاریخ=صرف‌نظر شد (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «School Rolls, July 2024 – Education Counts». New Zealand Ministry of Education. دریافت‌شده در ۱۳ ژوئن ۲۰۲۵.
{{cite web}}: از پارامتر ناشناخته|فرمت تاریخ=صرف‌نظر شد (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Tertiary participation, 2024 – Education Counts». New Zealand Ministry of Education. دریافت‌شده در ۱۳ ژوئن ۲۰۲۵.
{{cite web}}: از پارامتر ناشناخته|فرمت تاریخ=صرف‌نظر شد (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «School leavers with NCEA Level 1 or above, 2023 – Education Counts». New Zealand Ministry of Education. دریافت‌شده در ۱۳ ژوئن ۲۰۲۵.
{{cite web}}: از پارامتر ناشناخته|فرمت تاریخ=صرف‌نظر شد (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Bachelors degree 7-year domestic completion rates, 2023 – Education Counts». New Zealand Ministry of Education. دریافت‌شده در ۱۳ ژوئن ۲۰۲۵.
{{cite web}}: از پارامتر ناشناخته|فرمت تاریخ=صرف‌نظر شد (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 «The Whare Wananga». Victoria University of Wellington. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 «John Gorst at Te Awamutu». The Old Frontier, James Cowan, via NZETC. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Calman، Ross (۱۶ سپتامبر ۲۰۱۵). «Māori education – mātauranga - Missionaries and the early colonial period». Te Ara - the Encyclopedia of New Zealand. دریافت‌شده در ۲۰ اکتبر ۲۰۱۵.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Auckland Grammar School Appropriation Act 1868» (PDF). enzs.auckland.ac.nz. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۲۴ مه ۲۰۲۴. دریافت‌شده در ۲۳ فوریه ۲۰۲۱.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ "Getting an education: 1800s". Te Ara: The Encyclopedia of New Zealand (in English).
- 1 2 «Educational». The Cyclopedia of New Zealand [Canterbury Provincial District]. Christchurch: The Cyclopedia Company. ۱۹۰۳. صص. ۱۹–۲۲. دریافت‌شده در ۱۶ فوریه ۲۰۲۱.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 3 "Types of early learning". www.education.govt.nz (in English). Retrieved 29 اوت 2025.
- ↑ "Introduction to early learning services". www.education.govt.nz (in English). Retrieved 29 اوت 2025.
- ↑ "Preschool care and education[[رده:مقاله‌های دارای واژگان به زبان انگلیسی]]". New Zealand Immigration (in English). Ministry for Business, Innovation & Employment. Retrieved 15 فوریه 2018.
{{cite web}}: تداخل پیوند خارجی و ویکی‌پیوند (کمک) - ↑ Education Act 1989, section 3
- ↑ Education Act 1989, section 20
- ↑ «Retention of students in senior secondary schools». Ministry of Education. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۲۸ مارس ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۱۹ ژانویه ۲۰۱۸.
{{cite web}}: از پارامتر ناشناخته|فرمت تاریخ=صرف‌نظر شد (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Specialist schools». Parents.education.govt.nz (به انگلیسی نیوزیلند). دریافت‌شده در ۲۳ فوریه ۲۰۲۱.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Homeschooling». Ministry of Education website. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۱ ژانویه ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۹ مه ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ "School terms and holidays dates". www.education.govt.nz (in English). Retrieved 18 سپتامبر 2025.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 «New Zealand School System | New Zealand Now». New Zealand Now. Government of New Zealand. دریافت‌شده در ۲۴ اوت ۲۰۲۰.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ "New Zealand Education System[[رده:مقاله‌های دارای واژگان به زبان انگلیسی]]" (PDF) (in English). Ministry of Education. 2015. p. 15. Retrieved 15 فوریه 2018.
{{cite web}}: تداخل پیوند خارجی و ویکی‌پیوند (کمک) - ↑ The New Zealand Curriculum (PDF). Wellington: Ministry of Education. ۲۰۰۷. شابک ۹۷۸-۰-۷۹۰۳-۲۶۱۵-۳.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Education and Training Act 2020 No 38 (as at 22 October 2025), Public Act 51 Release from tuition for specified parts of health curriculum – New Zealand Legislation». www.legislation.govt.nz. دریافت‌شده در ۱۲ نوامبر ۲۰۲۵.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Cook، Megan (۱۳ ژوئیه ۲۰۱۲). «Private schools, 1820s to 1990s». Te Ara – the Encyclopedia of New Zealand. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۱۵ فوریه ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۱۱ ژانویه ۲۰۱۵.
{{cite web}}: از پارامتر ناشناخته|فرمت تاریخ=صرف‌نظر شد (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Cook, Megan. "Private education - Private schools in New Zealand". Te Ara: The Encyclopedia of New Zealand (in English). Retrieved 14 مارس 2020.
- ↑ Bracewell-Worrall، Anna (۱۷ سپتامبر ۲۰۱۸). «All NZ charter schools now approved to become state integrated». Newshub. بایگانی‌شده از اصلی در ۷ دسامبر ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۲۰ مارس ۲۰۱۹.
{{cite news}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ "About the University sector[[رده:مقاله‌های دارای واژگان به زبان انگلیسی]]" (in English). Universities New Zealand. Retrieved 15 فوریه 2018.
{{cite web}}: تداخل پیوند خارجی و ویکی‌پیوند (کمک) - 1 2 "How NZ Universities are funded[[رده:مقاله‌های دارای واژگان به زبان انگلیسی]]" (in English). Universities New Zealand. Retrieved 15 فوریه 2018.
{{cite web}}: تداخل پیوند خارجی و ویکی‌پیوند (کمک) - ↑ "Where & what to study[[رده:مقاله‌های دارای واژگان به زبان انگلیسی]]". New Zealand Immigration (in English). Ministry for Business, Innovation & Employment. Archived from the original on 27 ژانویه 2018. Retrieved 15 فوریه 2018.
{{cite web}}: تداخل پیوند خارجی و ویکی‌پیوند (کمک) - ↑ "Tertiary education[[رده:مقاله‌های دارای واژگان به زبان انگلیسی]]" (in English). New Zealand Qualifications Authority. Retrieved 15 فوریه 2018.
{{cite web}}: تداخل پیوند خارجی و ویکی‌پیوند (کمک) - ↑ "Wānanga[[رده:مقاله‌های دارای واژگان به زبان انگلیسی]]" (in English). New Zealand Qualifications Authority. Retrieved 15 فوریه 2018.
{{cite web}}: تداخل پیوند خارجی و ویکی‌پیوند (کمک) - ↑ "NCEA levels and certificates[[رده:مقاله‌های دارای واژگان به زبان انگلیسی]]" (in English). New Zealand Qualifications Authority. Retrieved 15 فوریه 2018.
{{cite web}}: تداخل پیوند خارجی و ویکی‌پیوند (کمک) - ↑ "Awarding of NCEA Level 2 after leaving school[[رده:مقاله‌های دارای واژگان به زبان انگلیسی]]" (in English). New Zealand Qualifications Authority. Retrieved 15 فوریه 2018.
{{cite web}}: تداخل پیوند خارجی و ویکی‌پیوند (کمک) - ↑ "Understanding New Zealand qualifications[[رده:مقاله‌های دارای واژگان به زبان انگلیسی]]" (in English). New Zealand Qualifications Authority. Retrieved 15 فوریه 2018.
{{cite web}}: تداخل پیوند خارجی و ویکی‌پیوند (کمک) - ↑ «PISA 2018 Insights and Interpretations» (PDF). OECD. دریافت‌شده در ۱۴ آوریل ۲۰۲۳.
{{cite web}}: از پارامتر ناشناخته|فرمت تاریخ=صرف‌نظر شد (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Results from PISA 2018: New Zealand» (PDF). OECD. دریافت‌شده در ۱۴ آوریل ۲۰۲۳.
{{cite web}}: از پارامتر ناشناخته|فرمت تاریخ=صرف‌نظر شد (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Human development indices» (PDF). Human Development Reports. ۱۸ دسامبر ۲۰۰۸. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۱۹ دسامبر ۲۰۰۸. دریافت‌شده در ۱۶ فوریه ۲۰۱۰.
{{cite web}}: از پارامتر ناشناخته|فرمت تاریخ=صرف‌نظر شد (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ "HRMI Rights Tracker Right to education". rightstracker.org (in English). Archived from the original on 16 مارس 2023. Retrieved 16 مارس 2023.
- ↑ George، Damian (۱۹ نوامبر ۲۰۱۹). «Kiwis display knowledge gaps in areas like basic maths, geography, and New Zealand and world history». دریافت‌شده در ۱۹ نوامبر ۲۰۱۹.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Education in New Zealand». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۹ مه ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Bildungssystem in Neuseeland». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای آلمانی ، بازبینی‌شده در ۹ مه ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Système éducatif en Nouvelle-Zélande». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای فرانسوی، بازبینی‌شده در ۹ مه ۲۰۲۶.
پیوند به بیرون
- آموزش در نیوزیلند
- دولت نیوزیلند