ابنزر هاوارد
ابنزر هاوارد | |
|---|---|
 | |
| زادهٔ | ۲۹ ژانویه ۱۸۵۰ |
| درگذشت | ۱ مه ۱۹۲۸ (۷۸ سالگی) باغ‌شهر ولوین، هرتفوردشر، انگلستان |
| شناخته‌شده برای | خالق جنبش باغ‌شهرها در انگلستان |
| همسر(ها) | الیزا آن بیلز (1879 - 1904) ادیث آنی هایوارد (ازدواج: ۱۹۰۷) |
ابنزر هاوارد (به انگلیسی: Ebenezer Howard) (29 ژانویه ۱۸۵۰–۱ مه ۱۹۲۸) یک برنامه‌ریز شهری انگلیسی و بنیان‌گذار جنبش شهرهای باغی (باغ‌شهر) بود. او به خاطر انتشار کتاب فردا: راهی صلح‌آمیز به سوی اصلاحات واقعی (۱۸۹۸) شناخته می‌شود که در آن شهری آرمانی را توصیف می‌کند که در آن مردم به صورت هماهنگ و در کنار طبیعت زندگی می‌کنند. این کتاب منجر به تأسیس جنبش باغ‌شهرها شد و ساخت اولین باغ‌شهر، لچ‌ورث در سال ۱۹۰۳ آغاز گردید.
دومین باغ‌شهر واقعی، ولویان (۱۹۲۰) بود و این جنبش تأثیر زیادی بر توسعهٔ حومه‌های مدل در کشورهای مختلف داشت، مانند فورست هیلز گاردنز که توسط فردریک لاو اولمستد جونیور در ۱۹۰۹ طراحی شد. رادبرن نیوجرسی (۱۹۲۳)، پاین‌لندز، کیپ‌تاون و چهار شهر برنامه‌ریزی مجدد حومه‌ای در دههٔ ۱۹۳۰، گرین‌بلت مریلند، گرین‌هیلز اوهایو، گرین‌بک نیوجرسی و گرین‌دیل ویسکانسین.
هاوارد هدف داشت که بیگانگی انسان‌ها و جامعه از طبیعت را کاهش دهد و به همین دلیل از باغ‌شهر و جورژیسم حمایت می‌کرد. بسیاری از افراد معتقدند که هاوارد یکی از بزرگ‌ترین راهنمایان جنبش برنامه‌ریزی شهری بود و اصول باغ‌شهر او در برنامه‌ریزی شهری مدرن به کار رفته است.
دوران کودکی و جوانی
هاوارد در خیابان فور شهر لندن متولد شد. پدرش ابنزر هاواردِ (۱۸۱۷–۱۹۰۰) نانوا بود و مادرش آن (۱۸۱۶–۱۹۰۰) نام داشت. او به مدارس سافوک و هرتفوردشایر رفت و در ۱۵ سالگی مدرسه را ترک کرد و به عنوان استنونوشت‌بردار در لندن مشغول به کار شد. سپس در چندین شغل دفتری به کار پرداخت.
در سال ۱۸۷۱ زمانی که ۲۱ ساله بود، تحت تأثیر عموی کشاورزش، با دو دوست خود به آمریکا مهاجرت کرد. او به نبراسکا رفت؛ اما پس از شکست در کشاورزی متوجه شد که نمی‌خواهد کشاورز باشد. او سپس به شیکاگو منتقل شد و به عنوان خبرنگار در محاکم و روزنامه‌ها فعالیت کرد. هاوارد درست پس از آتش‌سوزی بزرگ شیکاگو در سال ۱۸۷۱ وارد این شهر شد و شاهد بازسازی آن و رشد حومه‌ها بود. در آمریکا با شاعران معروف والت ویتمن و رالف والدو امرسون آشنا شد و از آن‌ها تأثیر گرفت.
.jpg)
دوران بعد از مهاجرت به انگلستان
در سال ۱۸۷۶ هاوارد به انگلستان بازگشت و در شرکت هانسارد مشغول به کار شد. او بیشتر زمان خود را به این شغل اختصاص داد. وقت‌گذرانی او در پارلمان باعث آشنایی با ایده‌های اصلاحات اجتماعی شد که بعدها به الهام‌بخش اصول باغ‌شهر تبدیل شدند.
در 23 نوامبر ۱۹۰۰ مادر هاوارد از دنیا رفت و پدرش یک روز بعد در ۲۴ نوامبر ۱۹۰۰ درگذشت. این اتفاقات پیش از آغاز کار ساخت اولین باغ‌شهر رخ داد. همسر هاوارد الیزا آن بیلز (۱۸۵۳–۱۹۰۴) نیز در نوامبر ۱۹۰۴ کمی پس از آغاز ساخت باغ‌شهر لچ‌ورث فوت کرد. هاوارد در سال ۱۹۰۷ دوباره ازدواج کرد و همسر دوم او ادیث آنی هایوارد (۱۸۶۴–۱۹۴۱) پس از دریافت عنوان شوالیه در ۱۹۲۷ به ادیث لیدی هاوارد تبدیل شد و در کنار او در قبرستان لچ‌ورث دفن شد.
.jpg)
تأثیرات و ایده‌ها
هاوارد بسیاری از آثار نویسندگان و اندیشمندان مختلف را مطالعه کرده بود؛ از جملهٔ رمان آرمان‌شهری نگاهی به گذشته اثر ادوارد بلامی و رسالهٔ اقتصادی پیشرفت و فقر نوشتهٔ هنری جورج. او از توسعهٔ شهرهای مدرن ناراضی بود و معتقد بود که مردم بالید در مکان‌هایی زندگی کنند که بهترین ویژگی‌های هر دو شهر و روستا را در خود داشته باشد.
انتشارات
تنها کتابی که هاوارد در طول عمر خود نوشت فردا: راهی صلح‌آمیز به سوی اصلاحات واقعی بود که در سال ۱۹۰۲ تحت عنوان باغ‌شهر فردا ویرایش شد. این کتاب بر اساس ایده‌های اصلاح اجتماعی و شهری بود. هاوارد در این کتاب، دیدگاهی از شهرهایی ارائه می‌دهد که از معضلات شهرهای صنعتی زمان خود مانند فقر شهری، تراکم جمعیت، دستمزدهای پایین، کوچه‌های کثیف و عدم تعادل با طبیعت دوری کرده‌اند. این کتاب تصویری از شهرهایی بدون زاغهها و با ویژگی‌هایی از هر دو شهر (فرصت‌ها، تفریح و دستمزد خوب) و روستا (زیبایی، هوای تازه و اجاره‌های کم) ارائه می‌دهد.
هاوارد پیشنهاد می‌کند که جامعه به وسیلهٔ شبکه‌هایی از باغ‌شهر سازماندهی شود که سلطهٔ سرمایه‌داری را شکسته و به سوسیالیسم تعاونی منجر شود. باغ‌شهر باید به‌طور مستقل توسط شهروندانی که در آن‌ها سرمایه‌گذاری اقتصادی دارند اداره شوند و مالیات‌ها بر اساس مدل جورژیست تأمین مالی شوند.
اقدامات
در سال ۱۸۹۹ هاوارد انجمن باغ‌شهرها را تأسیس کرد که اکنون به نام انجمن برنامه‌ریزی شهر و روستا شناخته می‌شود. ایده‌های هاوارد با همکاری هنری هاروی ویوین و جنبش مسکن هم‌پیمان، توجه زیادی را جلب کرد و بودجهٔ لازم برای شروع ساخت باغ‌شهر لچ‌ورث فراهم شد. او همچنین به کمک معماران آلمانی هرمن متزیوس و برونو تائوت، اصول طراحی انسانی را در بسیاری از پروژه‌های مسکونی در جمهوری وایمار به کار برد.
مرگ هاوارد
هاوارد در ۱ مه ۱۹۲۸ درگذشت و در قبرستان لچ‌ورث در کنار همسر دوم خود دفن شد.
دو باغ‌شهر ساخته شده
باغ‌شهر لچ‌ورث
باغ‌شهر لچ‌ورث توسط شرکت اولین باغ‌شهرها (First Garden City, Ltd) که در سال ۱۹۰۳ تأسیس شد؛ بر اساس ایده‌های هاوارد توسعه یافت. این پروژه نشان‌دهندهٔ نحوهٔ تحقق باغ‌شهرها بود و هاوارد امیدوار بود که با موفقیت آن بسیاری از شهرهای دیگر با ایده‌های مشابه ساخته شوند.
باغ‌شهر ولویان
باغ‌شهر ولویان دومین باغ‌شهری بود که تنها ۲۰ مایل از لندن فاصله داشت و توانست جذابیت طبیعت روستا را حفظ کند. این شهر با اصول باغ‌شهر طراحی شده بود و به عنوان مدلی از شهر سالم و آباد تأثیر مثبتی بر سلامت ساکنان داشت.
ترکیب شهر و روستا
هاوارد بر ترکیب مثبت شهر و روستا تأکید داشت و معتقد بود باغ‌شهر باید جمعیتی محدود داشته باشد تا از مشکلات کلان‌شهرها جلوگیری شود. او مالکیت جمعی یا تعاونی زمین را پیشنهاد می‌کرد تا سود زمین به ساکنان بازگردد. همچنین طراحی شهر را با کمربند سبز و صنایع پاک همراه می‌دانست تا هم زیبایی طبیعی حفظ شود و هم آلودگی کاهش یابد.[۱]
اندیشهٔ هاوارد متأثر از سوسیالیسم اصلاح‌طلب و جنبش‌های تعاونی در انگلستان بود. او با مطالعهٔ آثار اندیشمندانی مانند ادوارد بلامی و هنری جورج، به این نتیجه رسید که اصلاحات شهری باید تدریجی نباشد، بلکه با ایجاد شهرهای جدید و مستقل ممکن است. از این رو، رویکرد او را می‌توان رد اصلاح تدریجی و تأکید بر عدالت شهری از طریق طراحی فضایی دانست.[۲][۳]
نقش تکنولوژی
هاوارد در طراحی باغ‌شهرها به نقش تکنولوژی‌های نوین مانند راه‌آهن و خودرو توجه داشت و معتقد بود که حمل‌ونقل مدرن امکان توزیع جمعیت در شهرهای کوچک‌تر و متصل به کلان‌شهرها را فراهم می‌کند. برخلاف لو کوربوزیه که بر آسمان‌خراش تأکید داشت، هاوارد از فناوری برای ایجاد تعادل میان شهر و روستا بهره می‌گرفت.[۴]
جایگاه هاوارد در کنار لوکوربوزیه و رایت
هاوارد به‌همراه لوکوربوزیه و فرانک لوید رایت از سه شخصیت تأثیرگذار در معماری و شهرسازی مدرن قرن بیستم به‌شمار می‌رود. در حالی که لوکوربوزیه به شهر عمودی، ماشینی و متراکم با برج‌های بلند گرایش داشت و رایت به معماری ارگانیک و گسترش افقی در قالب «براداکرز» با جامعهٔ افراد مالک و مستقل، هاوارد راه میانه را انتخاب کرد و بر شهر افقی، کم‌تراکم و متصل به طبیعت تأکید داشت. هر سه معمار، شهر صنعتی را نقد کردند، اما هرکدام راه‌حل متفاوتی برای آرمان‌شهر ارائه دادند.[۵]
جستارهای وابسته
منابع
- برگردان ویکی‌پدیای انگلیسی Ebenezer Howard
- ↑ «Garden Cities of To-Morrow, by Ebenezer Howard--The Project Gutenberg eBook». www.gutenberg.org. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۷-۲۰.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Urban Utopias in the Twentieth Century: Ebenezer Howard, Frank Lloyd Wright, and Le Corbusier. Published ۲۰۱۲ by Blackwell Publishing Ltd. ۲۰۱۲.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ To-morrow: A Peaceful Path to Real Reform. First published ۲۰۰۳ by Routledge.
- ↑ Urban Utopias in the Twentieth Century: Ebenezer Howard, Frank Lloyd Wright, and Le Corbusier. Published ۲۰۱۲ by Blackwell Publishing Ltd.
- ↑ Urban Utopias in the Twentieth Century: Ebenezer Howard, Frank Lloyd Wright, and Le Corbusier. Published ۲۰۱۲ by Blackwell Publishing Ltd.
- افسران رتبه امپراتوری بریتانیا
- اهالی سیتی لندن
- برنامهریزان شهری اهل انگلستان
- بنیانگذاران شهر
- خاکسپاری در هرتفوردشر
- دارندگان عنوان شوالیه
- درگذشتگان ۱۹۲۸ (میلادی)
- زادگان ۱۸۵۰ (میلادی)
- نظریهپردازان شهری