ارتش دوم ایتالیا
| ارتش دوم ایتالیا | |
|---|---|
| فعال | ۱۹۱۵ – ۱۹۴۵ |
| کشور | |
| رسته | |
| گونه | پیادهنظام |
| نقش | یگان رزمی |
| اندازه | ارتش میدانی |
| نبردها | جنگ جهانی اول |
| فرماندهان | |
| فرماندهان برجسته | ماریو رواتا هکتور باستیکو |
ارتش دوم ایتالیا (انگلیسی: 2nd Army) ارتش میدانی زیرمجموعه ارتش سلطنتی ایتالیا در جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم بود.
جنگ جهانی اول
در سال ۱۹۱۷، در طول جنگ جهانی اول، ارتش دوم به فرماندهی لوئیجی کاپلو در نبرد کاپورتو به دستور لوئیجی کادورنا مستقر شد. در طول نبرد، ضربه سنگینی به این ارتش وارد شد که در نهایت منجر به فروپاشی آن در آن زمان شد. در ۲۴ اکتبر ۱۹۱۷، کاپلو که در آن زمان تب داشت، نتوانست مجوز عقبنشینی نیروهایش را بگیرد. کادورنا این درخواست را وتو کرده بود، اگرچه ۶ روز بعد، در نهایت موافقت کرد و دستور عقبنشینی از رودخانه تالیامنتو، محل درخواستی اولیه کاپلو، را صادر کرد.
جنگ جهانی دوم
در طول جنگ جهانی دوم، ارتش دوم، یگان بزرگ ایتالیایی بود که از سال ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۳ مسئول فعالیتهای کنترل و پادگان سرزمینهای اشغالی یا ضمیمه شده پادشاهی یوگسلاوی بود.
واحدهای وابسته ارتش دوم ایتالیا در جنگ جهانی دوم:
- فرماندهی عالی فورزه آرماته در اسلوونی و دالمازیا
- سپاه پنجم، در لیکا
- سپاه ششم، در هرزگوین
- سپاه یازدهم، در جنوب دالماتیا و هرزگوین
- سپاه هجدهم، از ۱۸ فوریه ۱۹۴۲؛ ژنرال کویرینو آرملینی و سپس اومبرتو اسپیگو در اطراف زارا و اسپالاتو مسئول سرزمینهای از گراسیاز تا رودخانه نارنتا.
- فرماندهی عالی مونتهنگرو: سپاه چهاردهم، در مونتهنگرو (یک فرماندهی و واحد بزرگ از نظر عملکردی وابسته اما نه بخشی از ارتش دوم)
در ابتدا ۲۵۰٬۰۰۰ نفر در ۱۵ لشکر، ۴ سپاه وابسته بلافاصله به ۲۳۰٬۰۰۰ نفر در ۱۳ لشکر کاهش یافتند. ارتش دوم، نیروی خط دوم با اکثر مردانی در اواخر دهه ۳۰ و اوایل دهه ۴۰ زندگی خود بود. تنها واحد بزرگ (گردان) که واقعاً تا حد زیادی آماده نبرد و مؤثر بود، جزء تعیینشده از لشکر آلپاین جولیا بود که تنها بخشی از آن در صحنه عملیات یوگسلاوی به عنوان یک واحد کامل مستقر شده بود.
در اکتبر ۱۹۴۲، ارتش دوم به اجرای عملیات آلفا کمک کرد و از نیروهای چتنیک نیز پشتیبانی نمود. پس از آتشبس کاسیبیله در ۸ سپتامبر ۱۹۴۳ و اعلام جنگ ایتالیا علیه آلمان، تمام فعالیتها متوقف شد و ارتش دوم در ۱۱ سپتامبر در مالی لوشینج منحل شد.
بخشهایی از ارتش دوم ایتالیا به کوههای دالماتیا عقبنشینی کردند و به پارتیزانهای یوگسلاوی، تحت فرماندهی یوسیپ بروز تیتو، که لشکر پارتیزان ایتالیایی «گاریبالدی» را تشکیل میدادند، پیوستند. بخشهای دیگری از ارتش دوم نیز در کنار پارتیزانهای یوگسلاوی در لشکر ایتالیا (یوگسلاوی) در طول سالهای ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۵ به مبارزه علیه آلمانیها ادامه دادند. آنها به ارتش شوروی و بلغارستان در جنگ علیه ارتش آلمان در کرواسی، مجارستان و اتریش کمک کردند.
منابع
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «2nd Army (Italy)». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۲ سپتامبر ۲۰۲۵.