ماریو رواتا

ماریو رواتا
رئیس ستاد نیروی زمینی ایتالیا
دوره مسئولیت
۱ ژوئن ۱۹۴۳ – ۱۸ نوامبر ۱۹۴۳
پس ازجوزپه دی استفانیس
پیش ازپائولو براردی
دوره مسئولیت
۲۴ مارس ۱۹۴۱ – ۲۰ ژانویه ۱۹۴۲
پس ازرودولفو گراتزیانی
پیش ازویتوریو آمبروسیو
اطلاعات شخصی
زاده۲ فوریهٔ ۱۸۸۷
مودنا
درگذشته۷ ژانویهٔ ۱۹۶۸ (۸۰ سال)
رم
ملیتایتالیا
همسر(ان)اینس مانچینی[۱]
فرزندان۱
خدمات نظامی
لقب(ها)جانور سیاه[۲]
وفاداری پادشاهی ایتالیا
خدمت/شاخه ارتش پادشاهی ایتالیا
سال‌های خدمت۱۹۰۶–۱۹۴۳
درجهژنرال
فرمانده
جنگ‌ها/عملیات‌

ماریو رواتا (انگلیسی: Mario Roatta; ۲ فوریهٔ ۱۸۸۷ – ۷ ژانویهٔ ۱۹۶۸) ژنرال ارتش سلطنتی ایتالیا بود، که در فاصله سال‌های ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۲ به‌عنوان پانزدهمین رئیس ستاد نیروی زمینی ایتالیا فعالیت می‌کرد.

پس از خدمت در جنگ جهانی اول، به فرماندهی سپاه داوطلبان منصوب شد، که در طول جنگ داخلی اسپانیا به نیروهای ملی‌گرای فرانسیسکو فرانکو کمک می‌کرد. او از اکتبر ۱۹۳۹ تا مارس ۱۹۴۱ معاون رئیس ستاد ارتش ایتالیا و از مارس ۱۹۴۱ تا ژانویه ۱۹۴۲ رئیس ستاد آن بود و در آماده‌سازی برای حمله به یوگسلاوی کمک کرد. روآتا به دلیل روش‌های وحشیانه سرکوب، لقب «جانور سیاه یوگسلاوی» را به دست آورد.

او بیشتر به خاطر نقشش به عنوان فرمانده ارتش دوم ایتالیا در سرکوب غیرنظامیان، در مناطق اسلوونیایی و کروات‌نشین یوگسلاوی اشغالی و ضمیمه شده به ایتالیا در طول جنگ جهانی دوم شناخته می‌شود. او سیاستی را تدوین کرد که در آن تلاش کرد پارتیزان‌های یوگسلاوی را از بین ببرد، به مدیریت روابط با مقامات دولت مستقل دست‌نشانده کرواسی کمک کرد و همکاری «بسیار پیشرفته و سیستماتیک» با چتنیک‌ها داشت. روآتا به عنوان «بیانیه‌ای برای سرکوب در سرزمین‌های یوگسلاوی»، بخشنامه ۳سی را صادر کرد که در آن خواستار «پاکسازی قومی» شده و بر لزوم «پاکسازی کامل» مناطق اسلوونیایی‌تبار تأکید داشت. در راستای اهداف بخشنامه ۳سی، روآتا دستور اعدام‌های دسته‌جمعی، گروگان‌گیری، انتقام‌جویی، توقیف، سوزاندن خانه‌ها و کل روستاها و تبعید ۲۵۰۰۰ نفر را صادر کرد که در اردوگاه‌های کار اجباری ایتالیا در راب، گونارس، مونیگو (ترویزو)، رنیچی دانگیاری، کیسانووا و جاهای دیگر قرار گرفتند. بازماندگان پس از جنگ هیچ غرامتی از دولت ایتالیا دریافت نکردند. تبعیدشدگان حدود ۷٫۵ درصد از کل جمعیت استان ضمیمه شده به ایتالیا، لیوبلیانا، را تشکیل می‌دادند.[۳]

منابع

  1. ↑ "Ines Roatta". GENi. 26 May 2020. Retrieved 24 June 2022.
  2. ↑ Carroll 2001.
  3. ↑ Focardi, Filippo (2016). "Roatta, Mario" (به ایتالیایی). Dizionario Biografico degli Italiani. Retrieved 24 June 2022.

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ماریو رواتا موجود است.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.