اروتونل
 | |
| نوع | شرکت سهامی عام |
|---|---|
| ISIN | FR0010533075  |
| صنعت | ترابری ریلی |
| بنا نهاده | ۱۹۸۶ |
| دفتر مرکزی |  پاریس، فرانسه |
| مدیر عامل اجرایی | ژاک گونون |
| محصولات | خدمات حملونقل ریلی احداث تونل |
| درآمد |  ۷۳۶ € میلیون یورو (۲۰۱۱)[۱] |
| سود خالص | ۵۶ € میلیون یورو (۲۰۱۱)[۱] |
| مجموع دارایی |  ۷٫۱ € میلیارد یورو (۲۰۱۱)[۱] |
| تعداد کارکنان | ۲٫۳۱۰ نفر (۲۰۱۱)[۱] |
| وبگاه | |
اُروتونل (به فرانسوی: Eurotunnel) شرکت ترابری ریلی فرانسوی است، که بهعنوان اپراتور تونل مانش که میان دو کشور فرانسه و بریتانیا احداث کرده است، فعالیت مینماید. سهام این شرکت تا ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۲ در بازار بورس لندن و بورس یورونکست پاریس معامله میشد.
اروتونل یک شرکت سهامی عام اروپایی مستقر در پاریس است که زیرساخت تونل مانش بین فرانسه و بریتانیا را مدیریت و اداره میکند، سرویس راهآهن لِشاتل را اداره میکند و از سایر قطارهایی که از طریق تونل تردد میکنند (مسافربری یورواستار و باری دیبی شنکر) درآمد کسب میکند.
گروه یوروتونل در ۱۳ اوت ۱۹۸۶ برای تأمین مالی، ساخت و بهرهبرداری از تونل مانش تحت امتیازی که توسط دولتهای فرانسه و بریتانیا اعطا شده بود، تأسیس شد. این تونل بین سالهای ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۴ توسط ترانس مانش لینک تحت قراردادی که توسط گروه اروتونل صادر شده بود، ساخته شد. هزینههای ساخت و ساز بهطور قابل توجهی از تخمین اولیه تیامال یعنی ۴٫۷ میلیارد پوند به هزینه نهایی ۹٫۵ میلیارد پوند افزایش یافت. در ۶ مه ۱۹۹۴، تونل تکمیل شده رسماً افتتاح شد. زیرساخت ریلی آن شامل ۵۰٫۴۵ کیلومتر (۳۱٫۳۵ مایل) راهآهن دوخطه در تونلهای اصلی، به علاوه امکانات گسترده ترمینالهای سطحی در فولکستون در انگلستان و کاله در فرانسه است. شبکه ریلی برای بهرهبرداری از خدمات قطار شاتل یوروتونل کاملاً مستقل است و اتصالات نزدیک دو ترمینال به شبکههای راهآهن ملی مربوطه وجود دارد. سیگنالینگ و تأمین کشش الکتریکی نیز تحت کنترل گتلینک است.
در سال ۱۹۹۵، گروه یوروتونل ضرری معادل ۹۲۵ میلیون پوند گزارش کرد. این ضرر تا حدودی به این دلیل بود که بسیاری از سرویسهای برنامهریزیشده برای استفاده از تونل هنوز مجاز نشده بودند. در ۲ آگوست ۲۰۰۶، پس از شکست برنامههای تجدید ساختار بدهی، گروه یوروتونل در فهرست حمایت از ورشکستگی قرار گرفت. یک طرح تجدید ساختار که شامل یک توافق تأمین مالی ۲٫۸ میلیارد پوندی و مبادله بدهی در برابر سهام بود، در ماه مه ۲۰۰۷ توسط سهامداران تصویب شد. در همان سال، سود خالص ۱ میلیون یورو را گزارش کرد که اولین سال سودآور شرکت بود. در دسامبر ۲۰۰۹، گروه یوروتونل و اسانسیاف، اپراتور حمل و نقل ریلی فرانسوی وئولیا کارگو را خریداری کردند و در این فرایند چندین شرکت تابعه به دست آوردند. در ژوئن ۲۰۱۰، این شرکت، شرکت حمل و نقل ریلی بریتانیایی فرست جیبیآراف را با قیمت ۳۱ میلیون پوند از فرستگروپ خریداری کرد. در سال ۲۰۱۲، گروه یوروتونل سه کشتی کانال را که قبلاً متعلق به سرویس کشتیرانی منحل شده سیفرانس بودند، خریداری کرد و مایفریلینک را برای بهرهبرداری از آنها تأسیس کرد، اگرچه این امر به دلیل ادعاهای انحصار پس از مدت کوتاهی متوقف شد. در ۲۰ نوامبر ۲۰۱۷، گروه یوروتونل نام خود را به گتلینک تغییر داد. در مارس ۲۰۱۸، شرکت هلدینگ ایتالیایی آتلانتیا، ۱۵٫۴۹٪ از سهام گلدمن ساکس در گتلینک را با قیمت تقریبی ۱ میلیارد یورو خریداری کرد.
منابع
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Eurotunnel». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۲۱ مارس ۲۰۱۳.
پیوند به بیرون
