وینسی
 | |
| نوع | شرکت سهامی عام |
|---|---|
| ISIN | FR0000125486  |
| صنعت | ساختوساز |
| بنا نهاده | ۱۸۹۹ |
| دفتر مرکزی |  روی ملمزون، فرانسه |
| محدودهٔ فعالیت | جهانی |
| مدیر عامل اجرایی | گزاویه اوئیار |
| رئیس هیئت مدیره | ایو-تیباوت دی سیلگای |
| خدمات | زیرساختهای شهری زیرساختهای ترابری بزرگراهها، تونلها، پلها و پارکها خدمات انرژی |
| درآمد |  ۳۶٫۹ € میلیارد یورو (۲۰۱۱)[۱] |
| سود خالص | ۱٫۹ € میلیارد یورو (۲۰۱۱)[۱] |
| مجموع دارایی | ۶۰٫۵ € میلیارد یورو (۲۰۱۱)[۱] |
| تعداد کارکنان | ۱۸۳٫۳۲۰ نفر (۲۰۱۱)[۱] |
| شرکتهای وابسته | آنا اروپورتس |
| وبگاه | |
وینسی (به فرانسوی: Vinci) یا ونسی شرکت ساختوساز فرانسوی است، که از نظر میزان درآمد سالیانه، یکی از بزرگترین شرکتهای ساختوساز جهان محسوب میشود.[۲]
شرکت وینسی در سال ۱۸۹۹ تأسیس شد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر روی ملمزون، فرانسه قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس یورونکست پاریس معامله میشود.[۳]
تاریخچه
این شرکت در سال ۱۸۹۹ توسط الکساندر گیروس و لویی لوشور با نام سوسیته جنرالی دیانترپرایسز (اسجیئی) تأسیس شد. اسجیئی از سال ۱۹۶۶ تا ۱۹۸۱، زمانی که سنت گوبین سهام اکثریت را به دست آورد، متعلق به کمپانیه جنرالی دیالکتریسیتی (سیجیئی)، که بعدها آلکاتل شد، بود.
شرکتهای خریداری شده توسط اسجیئی عبارتند از سوگئا (یک شرکت مهندسی عمران تأسیس شده در سال ۱۸۷۸)، که در سال ۱۹۸۶ خریداری شد، کمپنون برنارد (یک شرکت مهندسی عمران و توسعه تأسیس شده در سال ۱۹۲۰)، که در سال ۱۹۸۸ خریداری شد، و نوروست هولست (یک شرکت مهندسی عمران بریتانیایی که در سال ۱۹۶۹ با ادغام هولست اند کو، تأسیس شده در سال ۱۹۱۸، و نوروست کانستراکشن، تأسیس شده در سال ۱۹۲۳) که در سال ۱۹۹۱ خریداری شد.
در سال ۱۹۸۸، اسجیئی توسط شرکت آب عمومی خریداری شد که بعداً به ویوندی تغییر نام داد. در سال ۲۰۰۰، این شرکت نام خود را به وینسی تغییر داد.
در طول سال ۲۰۰۱، وینسی، گروه جیتیام را که ترکیبی از دومز (تأسیس شده در سال ۱۸۸۰) و جیتیام (تأسیس شده در سال ۱۸۹۱) بود، خریداری کرد. یک سال بعد، شرکت بریتانیایی نوروست هولست به وینسی پیالسب تغییر نام داد.
این شرکت در سال ۲۰۰۶ شرکت آزادراههای جنوبی و در فوریه ۲۰۰۷ شرکت باچی-سولتانچه، دومین پیمانکار متخصص ژئوتکنیک بزرگ جهان (پس از باوئر) را خریداری کرد. همچنین در سپتامبر ۲۰۰۸، عملیات بریتانیایی تیلور وودرو را به قیمت ۷۴ میلیون پوند خریداری کرد.
در اوت ۲۰۰۹، وینسی بخشی از شرکت پیمانکاری مشکلدار هایمیلز را خریداری کرد. یک ماه بعد، شرکت مهندسی فرانسوی سیگلک را از سازمان سرمایهگذاری قطر در ازای ۱٫۱۸ میلیارد یورو (۱٫۶۹ میلیارد دلار) خریداری کرد. در فوریه ۲۰۱۰، این شرکت، کسب و کار اروپایی تارماک را در ازای ۲۵۰ میلیون پوند از شرکت انگلو امریکن خریداری کرد. همچنین در سپتامبر ۲۰۱۰، متئور پارکینگ را از گروه گو-اهد خریداری کرد.
در اوایل دهه ۲۰۱۰، این شرکت قراردادهای متعددی برای ساخت بخشهایی از پروژه کراسریل لندن دریافت کرد. در سال ۲۰۱۲، وینسی قراردادی برای خرید آنا اروپورتوس دی پرتغال در ازای ۳٬۰۸۰ میلیون یورو امضا کرد. در دسامبر ۲۰۱۳، قراردادی به ارزش ۴۴۰ میلیون یورو برای ساخت یک سیستم بزرگراه با خط ویژه در آتلانتا، جورجیا به وینسی اعطا شد.
در طول سال ۲۰۱۴، وینسی ۷۵٪ از سهام وینسی پارک را به کنسرسیومی از شرکتهای آدریان و کردی اگریکول اشورنسز فروخت؛ سپس وینسی پارک به ایندیگو تبدیل شد. در ژوئن ۲۰۱۶، وینسی ۲۵٫۴٪ باقیمانده سهام سابق وینسی پارک را به کنسرسیوم آدریان و کردی اگریکول اشورنسز فروخت.
در طول ماه مه ۲۰۱۵، وینسی و اوریکس بهطور مشترک قراردادی ۴۵ ساله برای اداره فرودگاه ایتامی و فرودگاه بینالمللی کانسای در استان اوساکا، ژاپن، تحت قراردادی به ارزش حدود ۱۸ میلیارد دلار، دریافت کردند.
در مارس ۲۰۱۷، این شرکت امتیاز بهرهبرداری از فرودگاه بینالمللی سالوادور، باهیا را به مدت ۳۰ سال به دست آورد. در اکتبر ۲۰۱۷، شرکت پیمانکار ساختمانی استرالیایی سیمور وایت توسط وینسی خریداری شد. در نوامبر ۲۰۱۷، این شرکت در سوئد سرمایهگذاری کرد تا شرکتهای ایتک و اینفراتک، متخصصان در زمینه کارهای برقی و مهندسی، را به دست آورد.
بین سالهای ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۰، وینسی، به عنوان بخشی از یک سرمایهگذاری مشترک با بالفور بیتی و سیسترا، قراردادهای متعددی برای کار بر روی پروژه قطار سریعالسیر ۲ بریتانیا دریافت کرد.
در ماه مه ۲۰۱۹، وینسی ۵۰٫۰۱٪ سهام فرودگاه گاتویک را به دست آورد. در زمان معامله، این شرکت متعهد شد که تا سال ۲۰۲۳، ۱٫۱ میلیارد پوند برای بهبود خدمات مسافران در فرودگاه سرمایهگذاری کند.
در طول سال ۲۰۲۰، فعالیتهای این شرکت به شدت تحت تأثیر بیماری همهگیر کووید-۱۹ قرار گرفت؛ از جمله پیامدهای دیگر، دستورالعملهای سختگیرانهای در محل کار آن اجرا شد. در بریتانیا، وینسی در ساخت چندین بیمارستان تخصصی مشارکت داشت.
در اکتبر ۲۰۲۰، وینسی پیشنهادی ۵٫۲ میلیارد یورویی (۶٫۰۸ میلیارد دلاری) به گروه ساختمانی اسپانیایی ایسیاس برای خرید بخش صنعتی ایسیاس آن ارائه داد؛ این معامله در طول سال بعد تکمیل شد. توافقات بیشتر بین این دو شرکت منجر به ایجاد یک سرمایهگذاری مشترک با تمرکز بر بخش انرژیهای تجدیدپذیر شد.
در ۷ آوریل ۲۰۲۱، به وینسی امتیاز ۳۰ ساله برای اداره فرودگاههای برزیلی زیر اعطا شد: فرودگاه بینالمللی مانائوس-بریگ ادواردو گومز، فرودگاه بینالمللی تاباتینگا، فرودگاه تفه، فرودگاه بینالمللی ریو برانکو، فرودگاه بینالمللی کروزیرو دو سول، فرودگاه ایالتی پورتو ولهو. فرودگاه بینالمللی خورخه تکسیرا د اولیویرا و فرودگاه بینالمللی بوآ ویستا.
در اکتبر ۲۰۲۴، وینسی با شرایط خرید افام کانوی موافقت کرد.
منابع
- 1 2 3 4 «2011 Annual Report» (PDF). Vinci. بایگانیشده از اصلی (PDF) در ۱۲ اوت ۲۰۱۲. دریافتشده در ۱۲ اوت ۲۰۱۲.
- ↑ Larsen، Ross (۴ مارس ۲۰۰۹). «Vinci Rises Most in Two Months on Net Gain, Outlook». Bloomberg L.P. دریافتشده در ۲۰۰۹-۰۴-۱۹. از پارامتر ناشناخته
|coauthors=صرف نظر شد (|author=پیشنهاد میشود) (کمک) - ↑ "Contact بایگانیشده در ۲۷ مارس ۲۰۱۰ توسط Wayback Machine." (Map بایگانیشده در ۲۶ ژوئیه ۲۰۱۱ توسط Wayback Machine) Vinci. Retrieved 7 July 2010.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Vinci (construction)». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۲۲ دسامبر ۲۰۱۲.