استانیسلاس بارتلمی

استانیسلاس بارتلمی
زادهٔ۳۰ سپتامبر ۱۹۶۱ ‏(۶۴ سال)
ملیتفرانسوی
پیشه(ها)تصویرگر، کارتونیست، نویسنده

استانیسلاس بارتلمی (فرانسوی: Stanislas Barthélémy‎؛ زادهٔ ۳۰ سپتامبر ۱۹۶۱) تصویرگر، کارتونیست و نویسندهٔ کتاب‌های کمیک اهل فرانسه است.

او که پیرو سبک لینیه کلر است، به‌ویژه به این دلیل شهرت دارد که یکی از هفت بنیان‌گذار انتشارات لاسوسیسیون در سال ۱۹۹۰ است. سادگی خطوطش در طراحی کمیک باعث شده تا سبکش اغلب توسط تبلیغات مورد استفاده قرار گیرد.

زندگی‌نامه

استانیسلاس در حالی که دانشجوی معماری داخلی بود، به دنیای داستان‌های مصور گرایش پیدا کرد و در دو طرفدارنامه مقاله و آثارش را منتشر کرد: «الکتروود» (۱۹۸۲) و سپس «رکتو-ورسو» (۱۹۸۳)، در چارچوب «انجمن جوانان علاقه‌مند به کتاب و کمیک»، تحت مدیریت کریستین لاری، مسئول کارگاه‌های کتاب کمیک شهر پاریس.

در سال ۱۹۸۳، او با ژان-کریستف منو از ورسای آشنا شد، مدیر طرفدارنامه «لو لینکسه آ تیف» که استانیسلاس از شمارهٔ سوم در آن مشارکت داشت، و همچنین عضو «انجمن ترویج نهمین هنر آزاد»، جایی که او در سال ۱۹۸۵ یک آلبوم کوچک در مجموعهٔ «پاته دو موش» منتشر کرد.[۱] در ۱۹۸۶، استانیسلاس اولین داستان مصور خود را در مجموعهٔ «X» منتشر کرد که در کتابفروشی‌ها پخش شد و کتاب دوم در ۱۹۸۸ درآمد.[۱] در همان زمان، او با نشریات مختلف نوجوانان همکاری داشت، مانند تن‌تن ریپورتر یا ژم لیر.[۱]

در ۱۹۹۰، استانیسلاس همراه با ژان-کریستف منو، لوئیس ترودم، داوید ب، مت کنتور، پاتریس کیلوفر و موکِیت، انتشارات کمیک لاسوسیسیون را تأسیس کرد و به‌طور منظم در مجلهٔ «لاپن» همکاری می‌کرد و چند آلبوم، از جمله «لو گالریَن» در ۱۹۹۴ را منتشر کرد.[۱] او همچنین پنج اثر «پاته دو موش» را خلق کرد و در سال ۲۰۰۱ بر روی متنی از آنه باروئو با عنوان «او پاساژ دو پورکواپا» (به معنی: هنگام عبور از «چرا نه») تصویرگری کرد.[۲] در ۱۹۹۵، انتشارات پ.ام.ژ. مجموعه‌ای از شخصیت او «توتینوکس» را منتشر کرد که از اوایل دههٔ ۱۹۸۰ ظاهر شده بود.

به‌موازات آن، او همراه با فیلم‌نامه‌نویس لوران رولیه، مجموعهٔ کمیک ماجراجویانهٔ عمومی «ویکتور لووالوآ» را خلق کرد که انتشارات آلپن بین ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۴ سه کتاب مصور آن را منتشر کرد.[۱] سپس به سراغ زندگی‌نامهٔ کمیک هرژه، خالق بلژیکی ماجراهای تن‌تن، رفت که توسط ژوزه-لوئی بوکه و ژان-لوک فرومنتال نوشته شد و در ۱۹۹۹ توسط انتشارات «ریپورتر» منتشر گردید.[۲] در ۲۰۰۱، ریپورتر مجموعهٔ استریپ‌های او از «دانشمند دیوانه» را که عمدتاً در «ژ بوکین» منتشر شده بودند، جمع‌آوری کرد. در ۲۰۰۴، انتشارات «اومانوئید آسوژه» مجموعهٔ «ویکتور لووالوآ» را بازچاپ کرد و یک جلد چهارم منتشر نشده ارائه داد.[۱]

در ۲۰۰۵، لاسوسیسیون در مجموعهٔ «آرشیو» مجموعهٔ کاملی از آثار دوران جوانی او را همراه با یک مصاحبهٔ طولانی منتشر کرد.[۳] با این حال، استانیسلاس به دلیل اختلاف با ژان-کریستف مِنو در ۲۰۰۶ این انتشارات را ترک کرد. سال بعد، انتشارات دلکور «لو گران انیماتور»، یازدهمین جلد از مجموعهٔ «دانجون مانسترز» نوشتهٔ لوییس تروندهایم و ژوآن سفار را منتشر کرد.[۳]

در سال‌های ۲۰۱۱ و ۲۰۱۳، انتشارات دارگو دو جلد از مجموعهٔ جدید او «طوطی باتیگنول» را منتشر کرد که او آن را همراه با ژاک تاردی و میشل بوژو نوشته بود.

منابع

  1. 1 2 3 4 5 6 Gaumer 2010, p. 802.
  2. 1 2 Gaumer 2010, p. 802-803.
  3. 1 2 Gaumer 2010, p. 803.

کتاب‌شناسی

  • L'Association. Une utopie éditoriale et esthétique. Réflexions faites. Les Impressions Nouvelles. 2011. p. 224. ISBN 978-2-87449-123-8.
  • Berthelot, Thomas (Winter 1998). "Bibliographie Stanislas". PLG (34): 79–82.
  • Gaumer, Patrick (2010). "Stanislas". Dictionnaire mondial de la BD (به فرانسوی). Paris: Larousse. pp. 802–803. ISBN 9782035843319.
  • Stanislas (Winter 1998). Pierre-Marie Jamet; Thomas Berthelot (eds.). "Interview Stanislas". PLG (34): 75–78.