ژوزه-لوئی بوکه
ژوزه-لوئی بوکه | |
|---|---|
 بوکه در سال ۲۰۱۲ | |
| زادهٔ | ۲۸ اوت ۱۹۶۲ (۶۳ سال) |
| ملیت | فرانسوی |
| پیشه(ها) | رمان‌نویس، زندگی‌نامه‌نویس، روزنامه‌نگار، ناشر و فیلم‌نامه‌نویس |
| کارفرما | اسپیرو |
| سبک | کمیک، رمان‌های پلیسی |
| امضاء | |
 | |
ژوزه-لوئی بوکه (فرانسوی: José-Louis Bocquet؛ زادهٔ ۲۸ اوت ۱۹۶۲) رمان‌نویس، زندگی‌نامه‌نویس، روزنامه‌نگار، ناشر و فیلم‌نامه‌نویس کتاب‌های کمیک است.
زندگی‌نامه
ژوزه-لوئی بوکه در ۲۸ اوت ۱۹۶۲ در نویی-سور-سن به دنیا آمد.[۱] او در خانواده‌ای از معماران و نویسندگان زاده شد و در یازده سالگی اولین مقالهٔ خود را در «بول»، یک طرفدارنامه با تیراژ ۲۰۰ نسخه، منتشر کرد. در سیزده سالگی، مجلهٔ خودش به نام «بیزو» را راه‌اندازی کرد.[۲] در ۱۷ سالگی با فرانسوا ریویر دوست شد؛ هر دو فیلمنامهٔ سه کتاب کمیک به تصویرگری فیلیپ برته را نوشتند: «لو پریوه دُ هالیوود». او به عنوان کتابفروش در «تَنس فوتور» فعالیت می‌کرد و نخستین مقاله‌ها و فیلمنامه‌های حرفه‌ای خود را در «متال اورلان» منتشر کرد. او با سرژ کلرک، آرنو، مَکس، فرانز و استانیسلاس بارتلمی چند آلبوم کمیک منتشر کرد. با دوستش ژان-لوک فرومنتال، در تهیهٔ آثار «سال کمیک» مشارکت داشت.
با ارتقاء به سردبیری «سالوت له کوپان»، با ستارگان دههٔ ۱۹۸۰ از جمله مایکل جکسون و اتین دائو مصاحبه کرد و در سال ۱۹۸۵ در کلیپ آهنگ «جانی جانی» با ژان ماس حضور یافت.[۳] در سال ۱۹۸۳ به عنوان رابط مطبوعاتی شرکت «اومانوئید آسوژه» مشغول شد و سپس همراه با ژان-باپتیست ژیلو، مدیر مجموعهٔ نشر آن شد. در سال ۱۹۹۱، او با ژیلو در تأسیس انتشارات «لا سیرن» مشارکت کرد.
در سال ۱۹۹۰، ژوزه-لوئی بوکه به «بوا-دو-لا-روش» نزدیک پلوئرمل نقل مکان کرد تا از راه نوشتن زندگی کند. او سه «سری نوآر»، یک قسمت از ماجراهای «لو پولپ»، و دو رمان دلهره‌آور برای «لو ماسک» نوشت. او بین زندگی‌نامه‌ها (آنری-ژرژ کلوزو، ژرژ لوتنر، رنه گوسینی)، رمان‌ها، داستان‌های کوتاه و کارهای رسانه‌ای (مجموعه «سابل نوآر») فعالیت می‌کرد. کتاب او «رپ برای فرانسه» (لا سیرن، ۱۹۹۶) یکی از نخستین آثار دربارهٔ رپ در فرانسه بود. از سال ۲۰۰۵، بوکه به پاریس بازگشته و مجموعهٔ «ایر لوب» را در انتشارات دوپویی مدیریت می‌کند و همچنین مدیر تحریریهٔ معاون آن خانهٔ نشر است. در سال ۲۰۰۷، یک کتاب کمیک به تصویرگری کاتل مولر منتشر کرد که به «کی‌کی دو مون‌پارناس»، الهه و مدل بسیاری از هنرمندان بین دو جنگ، اختصاص داشت.[۴] همچنان با همان تصویرگر، در سال ۲۰۱۲ یک رمان گرافیکی دربارهٔ الیمپ دگوژ (کسترمن) و سپس در ۲۰۱۶ یک اثر دیگر دربارهٔ ژوزفین بیکر منتشر کرد.[۵][۶][۷][۸]
در معرفی نویسنده در کتاب «لا موزیک دو پاپا»، ژان-برنار پوی می‌نویسد: «با سبکی مقتصد، خشن، داغ و در عین حال با خشکی شیک، او روزمره، واقعیات اختلالات خانوادگی، جهان‌های کوچک حاشیه، شورش و قاچاق‌های زیرزمینی را با شکاکیت تراژیک به تصویر می‌کشد و بدون توهم، از ضعیفان در برابر قدرت پول دفاع می‌کند.»[۹]
در سال ۲۰۱۵، او همراه با ژان-لوک فرومنتال تیمی جدید از فیلمنامه‌نویسان را تشکیل داد که توسط انتشارات دارگو برای ادامهٔ ماجراهای بلیک و مورتیمر انتخاب شدند.
خویشاوندان
پدربزرگ و مادربزرگ مادری او ژوزه-آندره لاکور (رمان‌نویس بلژیکی) و گرتی کولین هستند.[۱۰]
ژوزه-آندره لاکور نویسندهٔ مرگ در باغ (فیلم‌برداری شده توسط لوئیس بونوئل)، «سال دیپلم» و «خندهٔ قاین» (برندهٔ جایزهٔ خوانندگان مجلهٔ «ال» در ۱۹۸۱) بود. او با آنری-ژرژ کلوزو فیلمنامهٔ دوزخ را نوشت.
مادربزرگش گرتی کولین زندگی‌نامه‌های موریس شوالیه و ژان گابن را نوشت، «اربابان لاکن: عشق و تاج در دربار بلژیک» را منتشر کرد (رابرت لافون) و فیلمنامهٔ سریال تلویزیونی «شاتووالون» را با نام مستعار «الیان روش» به روی کاغذ آورد.
آنری-ژرژ کلوزو پدرخواندهٔ ژوزه-لوئی بوکه بود.[۱۱]
منابع
- ↑ "José-Louis Bocquet (b. 1962) – Awards". Grand Comics Database (به انگلیسی). Retrieved 6 October 2025.
- ↑ "Biographie sur le site Pré en bulles". Retrieved 27 January 2026.
- ↑ "Jeanne Mas – Johnny Johnny (Clip officiel)" (به فرانسوی). Retrieved 7 April 2023.
- ↑ Solym, Clément (4 February 2012). "De Montparnasse à Montmartre, les artistes dans leur tanière". ActuaLitté.
- ↑ Ratier, Gilles (26 March 2012). "« Olympe de Gouges » par Catel et José-Louis Bocquet". BDzoom.
- ↑ Natali, M. (5 April 2012). "Olympe de Gouges". BD Gest'.
- ↑ Médioni, Gilles (16 April 2012). "Olympe de Gouges, par Catel Muller et José-Louis Bocquet". L'Express.
- ↑ Milette, J. (3 October 2016). "Joséphine Baker". BD Gest'.
- ↑ Bocquet, José-Louis (2007). La Musique de papa. Suite noire, No. 17. La Branche.
- ↑ Fillon, Alexandre (6 November 2009). "Bulles Bocquet". Livres Hebdo (796): 63.
- ↑ Antoine de Baecque, ed. (1995). Chez Nanot. Le Cinéma des écrivains. Paris: Cahiers du cinéma. pp. 63–68. ISBN 2-86642-156-6.
کتاب‌شناسی
- Blanchet, Évariste (Spring 2006). "Entretien avec José-Louis Bocquet". Bananas (1): 24–42.
- Fillon, Alexandre (6 November 2009). "Bulles Bocquet". Livres Hebdo (796): 63.
- Gaumer, Patrick (2010). "Bocquet, José-Louis". Dictionnaire mondial de la BD (به فرانسوی). Paris: Larousse. pp. 99–100. ISBN 9782035843319.
- Mesplède, Claude (2007). "Bocquet, José-Louis". In yes (ed.). Dictionnaire des littératures policières. Temps noir (به فرانسوی). Vol. 1: A - I. Nantes: Joseph K. pp. 247–248. ISBN 978-2-910686-44-4. OCLC 315873251.
- Proust, Emmanuel (December 1989). "Le Portrait de Dorian Bocquet". Les Cahiers de la BD (87): 54–55.
پیوند به بیرون
- ژوزه-لوئی بوکه در آلوسینه (فرانسوی)
- ژوزه-لوئی بوکه در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)
