استان ششم

جایگاه استان ششم در نقشهٔ ایران.

استان ششم یکی از ۱۰ استان کشور ایران بود که در ۱۹ دی ۱۳۱۶ خورشیدی، با اصلاح قانون تقسیمات کشوری به عنوان استان ششم تعیین گردید. این استان شامل ۴ شهرستان خرم‌آباد، گلپایگان، اهواز، خرمشهر بود.[۱]

طبق ماده ۳ مصوب ۱۳۱۶/۸/۶ هر استان تحت اداره یک نفر استاندار قرار داشته که در محدوده مقررات این قانون به فرمانداران حوزه ماموریت خود دستور و تعلیمات می داده و با وزارت داخله(وزارت کشور) رابطه مستقیم داشته و طبق تبصره ۱ همان ماده استانداران دارای مرکز ثابت نبوده و در کلیه امور شهرستان‌های تابعه بازرسی کرده و مسئول حسن جریان امور آن‌ها بوده‌اند. این نکته که استاندار مرکز ثابتی نداشته، نکته جالبی است. شاید مقصود قانون‌گذار آن بوده که استاندار دائما در سطح استان در حرکت باشد و نیز یک شهر خاص تحت عنوان این که مرکز استان است بیش از سایر شهرها رشد نکند[۲].

شهر اهواز مرکز این استان[۳][۴][۵] و خوزستان بخش اصلی این استان بود.

مناطق زیر از این استان جدا شده‌اند:

  1. استان پانزدهم (لرستان): تأسیس ۱۳۴۰ خورشیدی
  2. شهرستان گلپایگان: الحاق به استان دهم ۱۳۴۸ خورشیدی

منطقه زیر به این استان الحاق شده‌است:

  1. شهرستان بهبهان: جدا شده از استان هفتم در ۱۳۴۲ خورشیدی [۶]

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ فراهی، محترم. ۱۳۷۷. سیر تحول نقشه و تقسیمات کشور ایران:‌از سال ۱۲۸۵ تا ۱۳۷۷، وزارت کشور جمهوری اسلامی ایران، معاونت سیاسی و اجتماعی، دفتر تقسیمات کشوری؛ ص ۱۶.
  2. ↑ نوحه خوان، حامد. «معیار های تقسیمات کشوری در دوره پهلوی». پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی. دریافت‌شده در ۲۶ سپتامبر ۲۰۲۰.
  3. ↑ مصاحب، غلامحسین. «تقسیمات کشور ایران». دایرةالمعارف فارسی. ج. اول. امیرکبیر.
  4. ↑ «استان ششم»، دایرةالمعارف فارسی، غلامحسین مصاحب
  5. ↑ «اهواز». لغت نامه دهخدا. دریافت‌شده در ۲۰۲۴-۰۱-۲۳.
  6. ↑ «نتایج سرشماری ایران در سال ۱۳۹۵». درگاه ملی آمار. بایگانی‌شده از اصلی (اکسل) در ۲۰ شهریور ۱۴۰۲.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.