استفانو سودرینی
استفانو سودرینی | |
|---|---|
 عکس استفانو سودرینی در زمان بازداشت در میلان (۱۴ سپتامبر ۱۹۸۳) | |
| زادهٔ | ۱۳ اوت ۱۹۶۱ |
| ملیت | ایتالیایی |
| پیشه(ها) | تروریست پیشین، همکار عدالت |
| شناختهشده برای | عضویت در ترزا پوزیسیونه و هستههای مسلح انقلابی (ایتالیا) |
استفانو سودرینی (به ایتالیایی: Stefano Soderini؛ زادهٔ ۱۳ اوت ۱۹۶۱ در رم) تروریست پیشین و عضو هستههای مسلح انقلابی (ایتالیا) (NAR) بود. او پس از مدتی فعالیت در ترزا پوزیسیونه در آغاز دهه ۱۹۸۰ به NAR پیوست و در چندین عملیات مسلحانه مشارکت کرد. وی در ۱۲ سپتامبر ۱۹۸۳ در میلان دستگیر شد و در مارس ۱۹۸۶ به همکاری با دادگستری تصمیم گرفت.[۱]
زندگینامه
عضویت در ترزا پوزیسیونه
پس از یک دورهٔ کوتاه فعالیت سیاسی، سودرینی از طریق آشنایی با لوکا، پسر پائولو سیگنوریلی، وارد هستهٔ منطقهٔ وینا کلارا در گروه کسترویامو لاتزیونه شد. این گروه از راست رادیکال ایتالیا بهعنوان ادامهدهندهٔ اوردینه نووو شناخته میشد.[۲]
بهویژه با لوکا سیگنوریلی، مانلیو دنارو و پیر لوییجی اسکارانو آشنا شدم، همگی از من بزرگتر بودند. آنها از من خواستند از فعالیت آشکار سیاسی دست بکشم تا از جلب توجه پلیس جلوگیری کنم. به من پیشنهاد کردند زندگی خصوصی آرامی داشته باشم و در یک کار عادی مشغول شوم تا در آینده زمینهٔ انقلاب فراهم شود. در همان زمان آموزشهای ایدئولوژیک درباره اصول فاشیسم دریافت کردم. اندکی بعد به من گفته شد که در واقع بخشی از ساختار اوردینه نووو هستم و باید مطابق با قواعد یک سازمان مخفی رفتار کنم.
— بازجویی سودرینی، ۱۰ نوامبر ۱۹۸۹[۳]
در دسامبر ۱۹۷۷، زمانی که کمی بیش از شانزده سال داشت، سودرینی در دو مراسم مهم که بهعنوان نوعی «تحلیف» اوردینیستی شناخته میشدند، شرکت کرد: نخست در ۲۱ دسامبر در کوههای تیولی در آیین شب یلدا، و سپس در جشن سال نو در ویلای فابیو ده فلیچه در پوگیو کاتینو حضور یافت.[۴] با هدایت سینوریلی، او به ترزا پوزیسیونه پیوست. در این چارچوب، سودرینی روابط نزدیکی با روبرتو نیستری برقرار کرد و پس از دستگیری نیستری، وارد هستهٔ عملیاتی تحت رهبری جورجیو واله شد. او در چندین سرقت مسلحانه برای تأمین مالی گروه شرکت داشت.
او شخصیتی بسیار خاص بود؛ در ابتدا بهعنوان مأمور سیگنوریلی در هستهٔ ترزا پوزیسیونه نفوذ کرده بود، اما خیلی زود مأموریت خود را فراموش کرد و به مسیر مبارزهٔ مسلحانه کشیده شد، نه بهدلیل اعتقاد ایدئولوژیک، بلکه بهخاطر روابط انسانی و دوستی. او زندگی یک راهزن راست افراطی را آغاز کرد.
— گابریله آدینولفی در کتاب Fascisteria اثر اوگو ماریا تاسیناری[۵]
مبارزه مسلحانه در رکاب NAR
در آغاز دههٔ ۱۹۸۰، سودرینی همراه با لوئیجی چاواردینی، پاسکواله بلزیتو و جورجو واله از رهبران ترزا پوزیسیونه فاصله گرفت و به حلقهٔ والریو فیوراوانتی در هستههای مسلح انقلابی (ایتالیا) پیوست. در این گروه، افرادی چون فرانچسکا مامبرو، گیلبرتو کاوالینی و گابریله ده فرانچسکی نیز حضور داشتند.[۶]
در ۲۶ نوامبر ۱۹۸۰، همراه با کاوالینی، بهطور اتفاقی وارد درگیری با کارابینیریها شد. کاوالینی در این حادثه گروهبان اتزیو لوکارلی را کشت. آنها مدارک خود را جا گذاشتند و سودرینی نیز بهعنوان فراری تحت تعقیب قرار گرفت.[۷]
سودرینی سپس به ونتو گریخت و در ۱۹ دسامبر همان سال در سرقتی بزرگ از یک جواهرفروشی در ترویزو شرکت کرد. او سالهای بعد را میان ایتالیا و اقامتهای طولانی در برزیل، یونان و سوئیس سپری کرد. در این دوره، همراه با شریک زندگیاش دانیلا زوپی (که پیشتر از کریستیانو فیوراوآنتی فرزندی داشت)، زندگی پنهانی داشت.[۸]
او همچنین در دو ترور دیگر با NAR شرکت کرد: نخست، در ۳۰ سپتامبر ۱۹۸۱، در قتل مارکو پیتساری؛ و سپس، در ۲۱ اکتبر ۱۹۸۱، در سوءقصدی که منجر به کشته شدن فرانچسکو استرائولو، فرمانده دیگوس و همکارش چیریاکو دی روما شد.[۹][۱۰]
سودرینی در ۱۲ سپتامبر ۱۹۸۳ در یک بار در میلان همراه با گیلبرتو کاوالینی دستگیر شد.[۱۱] در ۸ مارس ۱۹۸۶، در جریان محاکمه در دادگاه رم، سودرینی اعلام کرد که تصمیم گرفته با دادگستری همکاری کند و به تمام جرایم خود اعتراف نماید.[۱۲] پس از آزادی، با هویتی جعلی در اکسیلز در پیهمونته ساکن شد و بهعنوان تکنسین در پروژههای ساختمانی کار کرد.
پس از زندان
در ۲۶ مارس ۲۰۰۷، بار دیگر اما این بار نه به اتهامات تروریستی، بلکه بهدلیل «ربودن فرزند» تحت پیگرد قرار گرفت. او به همراه پسر هشتسالهاش که از همسر پیشین مجاریاش داشت، ناپدید شد. دادگاه حضانت کودک را به مادر سپرده بود. گفته شد که مقصد احتمالی او گواتمالا بوده است.[۱۳]
جستارهای وابسته
- نئوفاشیسم
- سالهای سرب (ایتالیا)
- ترزا پوزیسیونه
- هستههای مسلح انقلابی (ایتالیا)
- سازمانهای مسلح راستگرا در ایتالیا
منابع
- ↑ "Arrestato a Milano l'ex terrorista dei Nar". Osservatorio Democratico. 1983-09-12. Archived from the original on 6 October 2014.
- ↑ Tassinari, Ugo Maria (2008). Fascisteria. Storie, mitografia e personaggi della destra radicale in Italia. Sperling & Kupfer. p. 382.
- ↑ Documentazione indagini sulla Strage di Bologna بایگانیشده در ۵ مارس ۲۰۱۶ توسط Wayback Machine su Stragi.it
- ↑ La storia di Costruiamo l'azione su Fascinazione
- ↑ Tassinari, Ugo Maria (2008). Fascisteria. Storie, mitografia e personaggi della destra radicale in Italia. Sperling & Kupfer. p. 383.
- ↑ Sentenza Ciavardini sulla Strage di Bologna بایگانیشده در ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۵ توسط Wayback Machine
- ↑ Scheda: Ezio Lucarelli بایگانیشده در ۳۰ آوریل ۲۰۱۲ توسط Wayback Machine
- ↑ Tassinari, Ugo Maria (2008). Fascisteria. p. 384.
- ↑ Bianconi, Giovanni (2007). A mano armata. Vita violenta di Giusva Fioravanti. p. 283.
- ↑ L'attentato a Ciriaco Di Roma e Francesco Straullu بایگانیشده در ۷ سپتامبر ۲۰۱۴ توسط Wayback Machine
- ↑ Arrestato a Milano l'ex terrorista dei Nar بایگانیشده در ۶ اکتبر ۲۰۱۴ توسط Wayback Machine
- ↑ Stefano Soderini terrorista nero si pente in aula su la Repubblica
- ↑ Ex Nar Soderini sparisce col figlio بایگانیشده در ۲۲ فوریه ۲۰۱۴ توسط Wayback Machine su Tgcom
کتابشناسی
- جیووانی بیانکونی، A mano armata. Vita violenta di Giusva Fioravanti. Baldini Castoldi Dalai, 2007.
- اوگو ماریا تاسیناری، Fascisteria. Storie, mitografia e personaggi della destra radicale in Italia. Sperling & Kupfer, 2008.
- پیهرو کورسینی، Storia di Valerio Fioravanti e Francesca Mambro. Pironti, 1999.
- آندرهآ کولومبو، Storia Nera. Cairo, 2007.
- جانلوکا سمپرینی، La strage di Bologna e il terrorista sconosciuto. Bietti, 2003.
- ریکاردو بوکا، Tutta un'altra strage. Bur, 2011.
- ماریو کاپرارا و جانلوکا سمپرینی، Destra estrema e criminale. Newton Compton, 2007.
- جیووانی بیانکونی، Ragazzi di malavita. Baldini Castoldi Dalai, 2005.
پیوند به بیرون
- تروریسم سیاه NAR در Rai Storia
- مرگ در سیاست در La storia siamo noi
- مرگ یک قاضی در La storia siamo noi