فرانچسکا مامبرو
فرانچسکا مامبرو | |
|---|---|
| زادهٔ | ۲۵ آوریل ۱۹۵۹ |
| ملیت | ایتالیا |
فرانچسکا مامبرو (انگلیسی: Francesca Mambro؛ زادهٔ ۲۵ آوریل ۱۹۵۹) فعال و تروریست ایتالیایی است که عضو برجستهٔ راستگرای افراطی هستههای مسلح انقلابی ایتالیا (NAR) بود. او در مارس ۱۹۸۲ در رم به عنوان مظنون بمبگذاری در بولونیا در اوت ۱۹۸۰ دستگیر شد. مامبرو محاکمه و به جرم این بمبگذاری محکوم شد، با اتهامات مجموعاً ۹۶ قتل. او به نه حبس ابد یا ۸۴ سال زندان محکوم شد. مامبرو در سال ۲۰۱۳ به مرخصی مشروط رسید و حکم او پنج سال بعد پایان یافت.
زندگی اولیه
مامبرو در ۲۵ آوریل ۱۹۵۹ در کیتی، تنها دختر خانوادهای چهار فرزند، متولد شد (برادران او ماریانو، ماریو و ایتالوی بودند). پدر مامبرو مارشال امنیت عمومی بود. خانوادهٔ او در کودکی به رم نقل مکان کردند و در نزدیکی پیازا بولونیا ساکن شدند. مامبرو در مدرسهٔ معلمی تحصیل کرد.[۱]
سیاستهای راستگرای افراطی
مامبرو در دوران تحصیل در لیسه فعال شد و بعدها به جنبش اجتماعی ایتالیا پیوست،[۲] ابتدا در بخش جوانان و سپس در FUAN که در دفتر مرکزی آن در ویا سیهنا فعالیت میکرد. مامبرو همچنین عضو مبارزهٔ مردمی بود که در آن زمان توسط تئودورو بوانتمپو و پائولو سینورلی رهبری میشد.[۱] تاریخنگار آندریا کولومبو معتقد است رویداد شکلدهندهٔ دوران جوانی مامبرو، کشتار آکا لارنتیا در ۷ ژانویهٔ ۱۹۷۸ بود،[۳] که به گفته او بسیاری از فعالان MSI را به روی آوردن به مبارزهٔ مسلحانه تشویق کرد.[۴] او به گروه گروههای مسلح انقلابی پیوست که در آن زمان توسط والریو فیوراونتی رهبری میشد و او قبلاً در دوران کودکی با او آشنا شده بود. این دو به زودی رابطهای را آغاز کردند. ریکاردو بوکا این زوج را چنین توصیف میکند:[۵]
"او، که در حال حاضر فراری بود، به ملاقات او در بیمارستان میرود که در انتظار عمل جراحی بود، سپس آنها شروع به دیدار در باغی نزدیک خانهای میکنند که او به عنوان پرستار کودک در آن کار میکرد. زمان زیادی طول نمیکشد زیرا جاذبهٔ متقابل، که از قبل طولانی بود، همراه با همگرایی سیاسی که به گفتهٔ فرانچسکا به اندازهٔ جاذبه اهمیت دارد، آنها را کنار هم آورد. و کاملاً واضح است که دختر پرجنب و جوش باید اولین قدم را بردارد".
یکی از اولین اقدامات مامبرو با گروه، در ۷ مارس ۱۹۷۹ بود—شب قبل از سالگرد روز جهانی زن—که او یک بمب دستساز در منطقهٔ پراتی رم قرار داد؛ فیوراونتی همراه با چند نفر دیگر او را پوشش دادند. در ۳۰ مارس سال بعد، مامبرو، فیوراونتی و دیگران به یک پایگاه ارتش در پادوا حمله و آنجا را سرقت کردند، که در آن مسلسلها، تفنگهای خودکار، تپانچه و مهمات به سرقت رفت. هنگام فرار، مامبرو حروف "BR" را بر دیوار پادگان نوشت تا تحقیقات بعدی پلیس را گمراه کند. دو ماه بعد، مامبرو در واحدی شرکت داشت که در حملهای به یک دبیرستان در رم، یک پلیس را کشت و دیگری زخمی شد.
او در اکتبر ۱۹۸۱، کاپیتان ۲۶ سالهٔ فرانچسکو استراولو، مأمور اجرای قانون که گروههای راستگرا را در ایتالیا بررسی میکرد، به قتل رساند و به طور علنی اعلام کرد:
ما به تصاحب قدرت یا آموزش دادن مردم علاقهای نداریم. آنچه برای ما مهم است اخلاق ماست، کشتن دشمنان و نابود کردن خائنان. ارادهٔ مبارزه ما را از روزی به روز دیگر نگه میدارد، تشنگی انتقام غذای ماست ... ما از مردن یا پایان دادن روزهای خود در زندان نمیترسیم؛ تنها ترس ما این است که نتوانیم همه چیز و همهٔ افراد را پاک کنیم.
در ۵ مارس ۱۹۸۲، در جریان تیراندازی با پلیس پس از سرقت از بانکا نازیوناله دل لاورو در رم، مامبرو از ناحیهٔ کشالهٔ ران مورد اصابت گلوله قرار گرفت و به شدت مجروح شد.[۱] او به اورژانس بیمارستان سانتو اسپیریتو منتقل شد؛ زنده ماند اما در همانجا دستگیر شد.[۶]
دستگیری، محاکمه و زندان
کشتار بولونیا در ۲ اوت ۱۹۸۰ رخ داده بود. پس از دستگیری در سال ۱۹۸۲، مامبرو و فیوراونتی محاکمه و به حبس ابد محکوم شدند. مامبرو به بیگناهی خود در بمبگذاری ادامه داد و اشاره کرد که با توجه به تعداد دیگر قتلهایی که اعتراف کرده بود، برای او دلیلی برای دروغ گفتن وجود نداشت.[۷] مامبرو مجموعاً به ۹۶ قتل (شامل ۸۵ قتل در بولونیا) و همچنین سرقت، مالکیت غیرقانونی سلاح، ورود غیرمجاز به خانه، آدمربایی، مشارکت در گروههای شورشی، فعالیتهای تروریستی و توطئه متهم شد.[۸]
در سال ۱۹۸۵، او با والریو فیوراونتی ازدواج کرد،[۹] شریک دههٔ گذشتهٔ خود و با او در سال ۲۰۰۱ دختری به دنیا آورد.[۱۰] مامبرو، همراه با فیوراونتی، مسئولیت اخلاقی اقدامات NAR را پذیرفت اما مشارکت در بمبگذاری بولونیا و بهطور خاص کشتن آلکسندرو کاراویلانی، دانشآموز ۱۷ سالهای که در ۵ مارس ۱۹۸۲ کشته شد، رد کرد.[۱۱] در سال ۲۰۰۰، مامبرو موظف به پرداخت بیش از €۲٬۱۳۴٬۲۷۳٬۰۰۰ جریمه شد.[۱۲] هرچند قرار بود این مبلغ به ریاست شورای وزیران ایتالیا و وزارت کشور ایتالیا پرداخت شود، مفسران گمان کردند که مامبرو هیچگاه این مبلغ را نخواهد پرداخت زیرا منابع مالی کافی ندارد.[۱۳]
آزادی از زندان
مامبرو در سال ۲۰۱۳ به مرخصی مشروط رسید و حکم او پنج سال بعد بهطور رسمی پایان یافت.[۱۴] در سال ۲۰۱۵، کوزیمو ماریا فرّی اظهار داشت که مامبرو در طول مدت محکومیت تحت نظارت بوده و این دولت را متقاعد کرده که او «نوعی پشیمانی» نشان داده است.[۱۵] او همراه با فیوراونتی از اوایل دههٔ نود با Hands Off Cain، انجمنی علیه حکم اعدام مرتبط با حزب رادیکال ترانسملی همکاری داشته است.
جستارهای وابسته
منابع
- 1 2 3 Colombo, Andrea (2007). Storia nera: Bologna, la verità di Francesca Mambro e Valerio Fioravanti. Cairo. ISBN 9788860520913.
- ↑ "Acca Larentia: Come l'ha raccontato Radio Popolare allora, come la ra…". Archived from the original on 13 April 2013.
- ↑ iltempo.ilsole24ore.com/politica/2009/01/08/973580-acca_larentia_strage_senza_colpevoli.shtml
- ↑ Luca Telese (2010). Cuori neri. Sperling & Kupfer. ISBN 978-88-6061-642-5.
- ↑ Riccardo Bocca (10 May 2011). Tutta un'altra strage. Bur. ISBN 978-88-586-0278-2.
- ↑ Giovanni Bianconi (2005). A mano armata. Vita violenta di Giusva Fioravanti, terrorista neo-fascista quasi per caso. Dalai Editore. ISBN 978-88-8490-841-4.
- ↑ خطای یادکرد: برچسب
<ref>غیرمجاز؛ یادکردهای بدون محتوا باید نام داشته باشند. (). - ↑ خطای یادکرد: برچسب
<ref>غیرمجاز؛ یادکردهای بدون محتوا باید نام داشته باشند. (). - ↑ خطای یادکرد: برچسب
<ref>غیرمجاز؛ یادکردهای بدون محتوا باید نام داشته باشند. (). - ↑ خطای یادکرد: برچسب
<ref>غیرمجاز؛ یادکردهای بدون محتوا باید نام داشته باشند. (). - ↑ خطای یادکرد: برچسب
<ref>غیرمجاز؛ یادکردهای بدون محتوا باید نام داشته باشند. (). - ↑ خطای یادکرد: برچسب
<ref>غیرمجاز؛ یادکردهای بدون محتوا باید نام داشته باشند. (). - ↑ خطای یادکرد: برچسب
<ref>غیرمجاز؛ یادکردهای بدون محتوا باید نام داشته باشند. (). - ↑ خطای یادکرد: برچسب
<ref>غیرمجاز؛ یادکردهای بدون محتوا باید نام داشته باشند. (). - ↑ خطای یادکرد: برچسب
<ref>غیرمجاز؛ یادکردهای بدون محتوا باید نام داشته باشند. ().