گیلبرتو کاوالینی

گیلبرتو کاوالینی
گیلبرتو کاوالینی
زادهٔ۲۶ سپتامبر ۱۹۵۲ ‏(۷۳ سال)
میلان
ملیتایتالیایی
دیگر نام‌هاگیگی، ایل نگرو
پیشهتروریست سابق
سال‌های فعالیت۱۹۷۰–۱۹۸۳
شناخته‌شده
برای		عضو گروه NAR، شرکت در کشتار بولونیا و قتل ماریو آماتو

گیلبرتو کاوالینی (متولد ۲۶ سپتامبر ۱۹۵۲ در میلان) که به نام گیگی و لقب ایل نگرو شناخته می‌شود، تروریست سابق و عضو گروه NAR بود. او در فعالیت‌های جنایی متعدد از جمله قتل دادستان جایگزین ماریو آماتو و کشتار بولونیا نقش داشت و به نه حبس ابد محکوم شد. هم‌اکنون در زندان ترنی تحت شرایط آزادی مشروط موقت نگهداری می‌شود.[۱]

زندگی‌نامه

گیلبرتو کاوالینی در میلان و در خانواده‌ای با عقاید فاشیستی به دنیا آمد. در جوانی یکی از بنیان‌گذاران گروه اولتراس Boys SAN بود، گروهی که طرفداران اولیه باشگاه فوتبال اینتر میلان بودند.[۲] سپس فعالیت اولترا را کنار گذاشت و به جناح راست سیاسی پیوست، ابتدا در جوان ایتالیا (۱۹۵۴) و سپس در جنبش اجتماعی ایتالیا فعالیت داشت.

او در رشته تکنیک الکترونیک در مؤسسه فلتارینلی تحصیل کرد، اما مدرسه را ترک و به یک مدرسه خصوصی منتقل شد تا دیپلم خود را دریافت کند.[۳]

ما با شخصیتی مواجهیم که قادر به اعمال بزرگ و سقوط‌های همان‌قدر چشمگیر است. چند بار شنیده داستانی دربارهٔ پارتیزان‌های بزدل که در بیست نفر علیه یکی، عمو پدر را در آوریل ۱۹۴۵ در میلان می‌کشتند.[۴]

فعالیت تروریستی

در میلان، کاوالینی مسئول درگیری‌ها و ضرب و شتم فعالان چپ بود. اولین پروندهٔ او در ۱۹۷۴ به دلیل شلیک به یک پمپ بنزین ثبت شد. سپس در قتل دانشجوی چپ‌گرا گائتانو آموروسو در ۲۷ آوریل ۱۹۷۶ شرکت داشت و به همراه هشت نفر دیگر به ۱۳ سال و نیم حبس محکوم شد.[۵]

او در طول انتقال به زندان برین‌دیزی در ۱۹۷۷ به طرز شگفت‌آوری فرار کرد.[۶] سپس به رم رفت و تحت نام مستعار گیگی پاوان زندگی کرد و با رهبران سازمان نوین و اعضای NAR تماس برقرار نمود.[۷]

مبارزه مسلحانه برای NAR

او در سال ۱۹۷۹ با گروه NAR به رهبری والریو فیوروانتی ارتباط برقرار کرد. اولین اقدام قتل با این گروه در ۲۸ مه ۱۹۸۰ انجام شد و منجر به کشته شدن فرانکو ایوانجلیستا شد.[۸]

در ۲۳ ژوئن ۱۹۸۰، کاوالینی دادستان جایگزین ماریو آمااتو را در رم به قتل رساند.[۹]

وی در ادامه دست به سری اقدام‌های مسلحانه و سرقت‌های متعدد در میلان، ونتو و رم زد که منجر به کشته شدن چند مأمور پلیس و کارابینیری شد.[۱۰]

دستگیری و حبس ابد

کاوالینی آخرین عضو NAR بود که دستگیر شد: ۱۲ سپتامبر ۱۹۸۳، در یک کافه در کورسو جنووا در میلان به دام افتاد.[۱۱]

او به زندان منتقل شد و به جرایم متعدد از جمله قتل، سرقت، نگهداری غیرقانونی سلاح و دیگر اقدامات جنایی محکوم شد. هم‌اکنون در زندان ترنی تحت شرایط آزادی مشروط موقت نگهداری می‌شود، اگرچه در ۲۰۰۲ به دلیل نقض شرایط موقت، موقتاً لغو شد.[۱۲]

کتاب‌ها

او در سال ۲۰۰۷ کتابی با عنوان Vademecum del detenuto. Manuale per sopravvivere in un carcere italiano منتشر کرد.[۱۳]

منابع

  1. ↑ Baldessare, G. (9 ژانویه 2020). "Stadio, rapine, omicidi ed evasioni: storia di Cavallini "il Negro", condannato per la Strage di Bologna". la Repubblica.
  2. ↑ Curva Nord dal 1969 una leggenda. pp. 5, 12, 14.
  3. ↑ Gavazzeni (2007). p. 204. {{cite book}}: Missing or empty |title= (help)
  4. ↑ Caprara, M.; Semprini, G. (2007). Destra estrema e criminale. میلان.
  5. ↑ "Gaetano Amoroso 27 aprile 1976". Archived from the original on 16 February 2016.
  6. ↑ Melchionda (2010). p. 129. {{cite book}}: Missing or empty |title= (help)
  7. ↑ Gavazzeni (2007). p. 205. {{cite book}}: Missing or empty |title= (help)
  8. ↑ "Schede: Evangelista Francesco".
  9. ↑ "L'editorialista del 2 agosto è il terrorista".
  10. ↑ Ugo Maria Tassinari (20 اکتبر 2019). "19 ottobre 1981: i Nar uccidono due poliziotti a Milano - L'alter-Ugo" (به ایتالیایی). Retrieved 13 September 2025.
  11. ↑ "Arrestato a Milano l'ex terrorista dei Nar".
  12. ↑ "Arrestato Gilberto Cavallini ex terrorista di destra".
  13. ↑ Cavallini, G. Introduzione in L. Fantini, Gli ultimi.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.