استون بوچ

اِستون بوچ (به انگلیسی: Stone butch) اصطلاحی در خرده‌فرهنگ لزبین است که برای توصیف زنی با بیان جنسیتی مردانه (بوچ) به کار می‌رود که در حین کنش جنسی اجازه نمی‌دهد اندام جنسی‌اش توسط شریک جنسی لمس شود. این هویت اغلب به عنوان یک «دهنده» (Giver) در نظر گرفته می‌شود که لذت جنسی خود را از طریق به ارگاسم رساندن شریکش (معمولاً یک «فَم») تجربه می‌کند و نه از طریق تحریک مستقیم خود.[۱]

ریشه‌شناسی و تاریخچه

این اصطلاح توسط رمان مشهور اندوه استون بوچ (Stone Butch Blues) نوشتهٔ لسلی فاینبرگ در سال ۱۹۹۳ به شهرت رسید. این رمان که یکی از آثار کلاسیک و تأثیرگذار در ادبیات کوئیر محسوب می‌شود، به شرح زندگی و تجربیات شخصیت اصلی داستان در جامعهٔ لزبین می‌پردازد و بخش قابل توجهی از آن به چالش‌ها و مصائب یک «استون بوچ» و تجربهٔ همزمان زن بودن و داشتن ویژگی‌های مردانه اختصاص دارد.[۲]

بانی زیمرمن، پژوهشگر مطالعات زنان، این اصطلاح را برای توصیف لزبینی به کار می‌برد که «اجازه نمی‌دهد در حین عشق‌بازی لمس شود» اما ممکن است لذت جنسی نیابتی را از طریق خشنودی شریک جنسی خود تجربه کند. زیمرمن اشاره می‌کند که این هویت به‌ویژه در دهه‌های ۱۹۴0 و ۱۹۵۰ در جوامع لزبین غربی رایج بوده است.[۳]

ویژگی‌ها و هویت

هویت استون بوچ جنبه‌های متعددی از جمله رفتار جنسی، نقش اجتماعی و بیان جنسیتی را در بر می‌گیرد.

هویت جنسی و بیان جنسیتی

ویژگی اصلی یک استون بوچ در رفتار جنسی او تعریف می‌شود. این افراد در رابطهٔ جنسی نقش «فاعل» یا «دهنده» را بر عهده دارند و از اینکه شریکشان اندام جنسی آن‌ها را لمس کند، احساس راحتی نمی‌کنند یا به آن تمایلی ندارند. این عدم تمایل ممکن است ریشه‌های متفاوتی داشته باشد؛ از جمله دیسفوریای جنسیتی خفیف نسبت به اندام زنانه، یا صرفاً ترجیح شخصی برای تجربهٔ لذت از طریق ارضای شریک جنسی. بیان جنسیتی آن‌ها کاملاً مردانه است و در پوشش، رفتار و حرکات بدنی، هنجارهای سنتی مردانگی را بازتاب می‌دهند.

نقش اجتماعی و فرهنگی

فراتر از یک رفتار جنسی، «استون بوچ» به یک خرده‌فرهنگ و مجموعه‌ای از ویژگی‌های رفتاری نیز اشاره دارد. در این معنا، این هویت در مقابل «فَم» (Femme) یا «های فم» (High Femme) قرار می‌گیرد که دارای ویژگی‌های زنانهٔ سنتی هستند. با این حال، مرزهای این هویت‌ها سیال است و یک فرد می‌تواند همزمان ویژگی‌هایی از هر دو دسته را در خود داشته باشد.

هم‌پوشانی با هویت‌های غیردودویی و ترنسجندر

هویت استون بوچ می‌تواند با هویت‌های جنسیت غیردودویی و هویت‌های مردانهٔ ترنسجندر هم‌پوشانی داشته باشد.[۴] جامعه‌شناسی به نام سارا کراولی استدلال می‌کند که اگرچه هویت استون بوچ و مردان ترنسجندر ممکن است ویژگی‌های مشترک بسیاری داشته باشند، تفاوت اصلی در «مخاطب» ابراز هویت است. یک استون بوچ هویت خود را عمدتاً برای مخاطبان لزبین و در درون جامعهٔ لزبین ابراز می‌کند، در حالی که هویت یک مرد ترنسجندر برای کل جامعه تعریف می‌شود.[۵] جک هلبرستام نیز هویت استون بوچ را به عنوان یکی از اشکال متعدد «مردانگی زنانه» (Female Masculinity) طبقه‌بندی می‌کند که لزوماً با هویت ترنسجندر یکسان نیست.

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ Halberstam, Judith (1998). "Lesbian Masculinity: Even Stone Butches Get the Blues". Female Masculinity (1st ed.). Duke University Press. p. 111. ISBN 0822322269.
  2. ↑ Feinberg, Leslie (1993). Stone Butch Blues: A Novel (1st ed.). Firebrand Books. ISBN 1563410303.
  3. ↑ Zimmerman, Bonnie, ed. (1999). Lesbian Histories and Cultures (1st ed.). Routledge. p. 140. ISBN 978-0815319207.
  4. ↑ Bergner, Daniel (4 June 2019). "The struggles of rejecting the gender binary". The New York Times Magazine. Retrieved 1 February 2020.
  5. ↑ Crawley, Sara (5 October 2008). "Prioritizing Audiences: Exploring the Differences Between Stone Butch and Transgender Selves". Journal of Lesbian Studies. 6 (2): 11–24. doi:10.1300/J155v06n02_04. PMID 24807655.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.