اقدامات محمدرضا پهلوی

در طول دوران سلطنت محمدرضا پهلوی، اقدامات صورت گرفت که برخی مستقیم توسط او و برخی توسط دولت های آن دوران پایه گذاری شد.

ایجاد صنایع مادر


صنعت ذوب آهن

شرکت سهامی ذوب‌آهن اصفهان که تا پیش از انقلاب ۱۳۵۷ کارخانهٔ ذوب‌آهن آریامهر نام داشت، نخستین و بزرگ‌ترین تولیدکنندهٔ فولاد ساختمانی و ریل در ایران است. در سال ۱۳۴۴ بنابر موافقت‌نامه‌ای که میان ایران و شوروی بسته شد، روس‌ها متعهد شدند درازای صادرات گاز ایران به شوروی، ماشین‌سازی اراک و ذوب‌آهن اصفهان را احداث کنند. .[۱۰][۱۱][۱۲][۱۳][۱۴]

صنعت مس

شرکت ملی صنایع مس ایران در سال ۱۳۵۱ تحت عنوان شرکت سهامی معادن مس سرچشمه در شهر رفسنجان، تأسیس شد این شرکت همراه مس، ۷۰۰ تن کنسانتره طلا و نقره در سال تولید می‌کند که به‌صورت خام فروخته می‌شود و هیچگاه مدیران این شرکت در اندیشه احداث کارخانه استحصال و تولید شمش خالص طلا نبوده‌اند. [۱۵]

صنعت آلومینیوم

موضوع بنیان‌گذاری کارخانهٔ ایرالکو در سال ۱۳۴۶ ه‍.ش به تصویب هیئت دولت رسید و اقدامات مربوط به نصب تأسیسات و ساختمان از سال ۱۳۴۸ با همکاری شرکت رینولدز آمریکا آغاز گردید و در سال ۱۳۵۱ با دو خط تولید و ظرفیت ۴۵٬۰۰۰ تن در سال، مورد بهره‌برداری قرار گرفت. .[۱۶][۱۷]

صنایع پتروشیمی

فهرست صنایع پتروشیمی ایران

شاه معتقد بود بایستی ایران از صنایع پتروشیمی برای افزایش ارزش افزوده محصولات نفتی خود استفاده کند چون پتروشیمی ارزش این محصولات را حدود شش برابر افزایش میدهد. بنابراین اقدام به ساخت پنج کارخانه کرد که انواع کود شیمیایی و پلاستیکها و موارد آروماتیک را تولید میکردند. پتروشیمی شیراز -پتروشیمی رازی -پتروشیمی آبادان- تغییر نام داد).[۱۸] در پایان دهه ۱۳۵۰ تولید سالانه پتروشیمی ایران به ۳۰۰ هزار تن رسید که شامل کود شیمیایی و پلاستیک بود. [۱۹]

ارتش شاهنشاهی ایران

محمدرضا پهلوی بودجه هنگفتی را در زمینه تجهیز و آموزش ارتش شاهنشاهی ایران در نظر گرفته بود. در این زمینه تجهیزاتی از آمریکا و دیگر کشورها خریداری شد. در زمان او نیروی هوایی شاهنشاهی ایران از قدرتمندترین نیروها در دنیا شد و ارتش ایران از یک ارتش ناکارآمد در زمان رضاشاه به نیروی کارآمد تبدیل شد. ارتش شاهنشاهی، نیروی دریایی شاهنشاهی ، نیروی هوایی شاهنشاهی در سال های پایانی حکومت پهلوی قدرتمندترین ارتش خاورمیانه شد‌.

برج شهیاد (برج آزادی کنونی)

تاریخچه برج شهیاد به سال ۱۳۴۵ خورشیدی بر می‌گردد. در این سال طرح یک نماد شناسایی ایران میان معماران ایرانی به مسابقه گذاشته شد و در پایان طرح مهندس حسین امانت بیست و چهار ساله[۲۰] و دانش‌آموخته دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران برنده و برای ساخت برگزیده شد. عملیات ساخت برج آزادی در یازدهم آبان ۱۳۴۸ خورشیدی آغاز شد و پس از بیست و هشت ماه کار، در ۲۴ دیماه ۱۳۵۰ با نام برج شهیاد به بهره‌برداری رسید.[۲۱]

در جشن گشایش این برج که در سمت غرب شهر تهران جای دارد، محمدرضا شاه و همسرش شهبانو فرح پهلوی حضور داشتند و استوانه کوروش برای نخستین بار در ایران در این مکان پرده‌برداری شد.[۲۱]

در کوران انقلاب ایران (۱۳۵۷) اجتماعاتی در این میدان برپا می‌شد و پس از پیروزی انقلاب نیز برنامه پیشواز از روح‌الله خمینی در بازگشت از پاریس به تهران در این میدان انجام شد و نام آن نیز از میدان شهیاد به میدان آزادی دگرگون شد.[۲۲]

ورزشگاه آریامهر (ورزشگاه آزادی کنونی)

نمایی از استادیوم صدهزار نفری آریامهر

استادیوم ورزشگاه آزادی بزرگ‌ترین وزرشگاه این کشور است. این ورزشگاه برای میزبانی بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ در زمان سلطنت محمدرضا پهلوی ساخته شد. این ورزشگاه در حقیقت بخشی از مجموعهٔ ورزشی آزادی است.

بیشتر بازی‌های تیم ملی فوتبال ایران و تیم‌های تهرانی لیگ برتر فوتبال ایران در این ورزشگاه برگزار می‌شود.

ورزشگاه آزادی با طراحی عبدالعزیز فرمانفرماییان ساخته شد و در تاریخ ۲۶ مهر ۱۳۵۰ گشایش یافت.[۲۳]

این ورزشگاه پیش از انقلاب به با توجه به لقب محمدرضا پهلوی آریامهر خوانده می‌شد و پس از انقلاب به نام آزادی تغییر نام داد.

جشن‌های ۲۵۰۰ سالهٔ شاهنشاهی ایران

محمدرضاشاه پهلوی در حال ادای احترام به آرامگاه کوروش بزرگ در جریان برگزاری جشن‌های ۲۵۰۰ سالهٔ شاهنشاهی ایران

جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران نام مجموعه جشن‌هایی است که به مناسبت دوهزار و پانصد سال تاریخ مدون شاهنشاهی ایران و در زمان سلطنت محمدرضا شاه پهلوی از تاریخ ۱۲ تا ۱۶ اکتبر ۱۹۷۱ (برابر با ۲۰ تا ۲۴ مهر ۱۳۵۰) در تخت جمشید برگزار شد. در این جشن‌ها، سران حکومتی و پادشاهان ۶۹ کشور جهان شرکت کردند و تمدن و تاریخ کهن ایران را ارج نهادند.[۲۴]

هزینه برگزاری جشن‌ها و ساخت تأسیسات جانبی و بناها معادل حدود ۱۲۰ میلیون تا ۳۰۰ میلیون تومان (معادل حدود ۲۲ میلیون دلار با نرخ برابری سال ۱۳۵۰) از سوی منابع مختلف ذکر شده‌است. البته رقم هزینه شده برای این مراسم به گفته عبدالرضا انصاری که مسوول مستقیم برگزاری جشن بود نزدیک به دویست میلیون تومان بود که ۶۰ میلیون آن از محل کمک بخش خصوصی، ۵۰ میلیون از محل کمک دولتی و بقیه از محل ذخیره دفتر برگزاری جشن‌های شاهنشاهی ایران تأمین شد. برای تأمین هزینه برگزاری جشن‌ها از سال ۱۳۳۹ تا پایان جشن، از روش‌های مختلفی استفاده گردید. از جمله صرفه جویی در هزینه‌های سازمانها و ادارات دولتی و همچنین تخصیص بودجه.[۲۵][۲۶]

البته این هزینه شامل ساختن بنای یادبود شهیاد در تهران، توسعه زیرساخت مخابراتی اسدآباد همدان، توسعه فرودگاه شیراز و ساخت و تجهیز هتل‌های تهران و شیراز و راه‌سازی نیز بود. در پایان این جشن‌ها دوازده میلیون تومان در صندوق کمیته برگزاری جشن باقی ماند که به تکمیل مسجد اعظم قم اختصاص یافت.

ژان لوروریه هزینه جشن‌ها را پانصد میلیون دلار و ویلیام شوکراس روزنامه‌نگار آمریکایی، سیصد میلیون دلار برآورد می‌کند.[۲۷][۲۸]

ساواک

تیمور بختیار (نیم‌رخ) نخستین، و نعمت‌الله نصیری سومین رئیس ساواک

سازمان امنیت و اطلاعات کشور که معمولاً به اختصار ساواک خوانده می‌شود، از سال ۱۳۳۵ تا ۱۳۵۷ سازمان اصلی پلیس امنیتی و اطلاعاتی ایران در زمان سلطنت محمدرضاشاه پهلوی بود که قدرت و اختیارات بسیاری در توقیف و بازجویی افراد داشت. این سازمان به ویژه در سال‌های دهه ۱۳۵۰ و قبل از پیروزی انقلاب ۵۷ و سرنگونی حکومت سلطنتی، نفرت‌انگیزترین و مخوف‌ترین نهاد حکومتی در بین مردم به‌شمار می‌آمد.[۲۹]

ساواک در اوسط دهه ۱۹۵۰ میلادی (اواسط دهه ۱۳۳۰ شمسی) با و همکاری مشترک موساد و سیا در ایران شکل گرفت و هدف از آن تأسیس یک نیروی پلیس مخفی در ایران بوده‌است.[۳۰] بنیانگذاران این سازمان سازمان سیا را الگوی شکل‌گیری اولیه آن تعیین کرده بودند. کارشناسان سیا و سپس موساد در ایران به‌طور فعال به آموزش متدهای خبرچینی و جمع‌آوری اطلاعات مربوط به مخالفان حکومت شاه، به اعضای ساواک پرداختند.[۳۱] همچنین کتابی که پس از انقلاب ۵۷ توسط حسین فردوست، یکی از مقامات بلندپایه این سازمان نگاشته شده‌است نیز، بر نقش بارز عوامل اطلاعاتی آمریکا و اسرائیل در شکل‌گیری ساواک تأکید می‌ورزد.[۳۲]

مقامات و مأموران آن عمدتاً از مأموران فرمانداری نظامی و رکن دو ارتش و شهربانی تأمین می‌شدند و وظیفه اصلی این سازمان شناسایی و نابود کردن کلیه کسانی بود که به نحوی با دیکتاتوری شاه به مخالفت برمی‌خاستند و طبق منابع موثق غربی، ساواک برای این منظور از هر ابزاری از جمله شکنجه استفاده می‌نمود.[۳۲] طبق گفته یک کارشناس سابق سازمان اطلاعاتی آمریکا، سیا با نام «جسی جِی لیف» (Jesse J. Leaf)، تکنیکهای شکنجه توسط سیا به اعضای ساواک تعلیم داده می‌شد. پس از انقلاب و سرنگونی استبداد شاهنشاهی در سال ۵۷، یک حلقه فیلم در رابطه با این سازمان پیدا شد که توسط سازمان سیا برای آموزش ساواک در نحوه شکنجه دادن زنان ساخته شده بود.[۳۳][۳۴]

نخستین رئیس این سازمان، تیمور بختیار در سال ۱۳۴۰ به دلیل احساس خطر شاه در اقدام وی به کودتا از کار برکنار شد و به یکی از مخالفان حکومت تبدیل گشت. وی بعدها در سال ۱۳۴۹ توسط یکی از مأموران ساواک در عراق زخمی شده و پس از انتقال به بیمارستان سرانجام درگذشت.[۳۵][۳۶]

ساواک نخست به منظور شناسایی و بازداشت اعضای حزب توده تأسیس شد، اما فعالیت‌های خود را بسط داد و به جمع‌آوری اطلاعات و زیر نظر گرفتن هرگونه مخالفان حکومت پهلوی، دانشجویان دانشگاه‌ها، اتحادیه‌های کارگری و همین‌طور روحانیون شیعه و نویسندگان، ژورنالیست‌ها و شخصیت‌های ادبی به منظور اعمال سانسور پرداخت. این سازمان همچنین عملکردهای برون مرزی خصوصاً در خبرچینی و تحت نظر قراردادن دانشجویان ایرانی مخالف حکومت در خارج از کشور هم داشت.[۳۱][۳۷]

در واقع از سال ۱۳۴۲ به بعد بود که شاه به سازمانهای امنیتی خویش از جمله ساواک توسعه بخشید، به‌طوری‌که از ۵۳۰۰ مأمور تمام‌وقت و تعداد بسیار اما نامعلومی از خبرچینان پاره‌وقت تشکیل می‌شد.[۳۲]

ساواک در سرکوبی عناصر ضد نظام سلطنتی فعالیت گسترده‌ای داشته‌است. این سازمان به عنوان عامل شکنجه و اعدام مخالفین به ویژه انقلابیون ایران شناخته می‌شود[۲۹][۳۸] چنان‌که بین سال‌های ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۵، ۳۶۸ تن از چریکهای مخالف حکومت را به قتل رسانده و در بین سال‌های ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۷ (قبل از سرنگونی حکومت شاهنشاهی) حدود ۱۰۰ زندانی سیاسی را اعدام نموده‌است.[۳۹]

تکنیکهای شکنجه‌گری ساواک شامل: وارد آوردن شوک الکتریکی، شلاق‌زدن، کتک زدن، داخل نمودن خرده‌شیشه یا آب جوش در بدن، بستن وزنه‌های سنگین و کندن و کشیدن دندان و ناخن می‌شد.[۴۰]

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ «خبرگزاری مهر».
  2. ↑ Nahavandi (2004). (به انگلیسی). {{cite book}}: Missing or empty |title= (help)
  3. ↑ «تبین».
  4. ↑ «اسپیگل».
  5. ↑ «ایران-فروم». بایگانی‌شده از اصلی در ۶ فوریه ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۶ فوریه ۲۰۱۶.
  6. ↑ «نورمگس».
  7. ↑ «خبر آنلاین». بایگانی‌شده از اصلی در ۵ مارس ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۶ فوریه ۲۰۱۶.
  8. ↑ «همشهری آنلاین».
  9. ↑ «تبین».
  10. ↑ World Steel Association بایگانی‌شده در ۲۰۱۰-۱۱-۲۹ توسط Wayback Machine World Crude Steel Production 2009
  11. ↑ World Crude Steel Production 2010 بایگانی‌شده در ۲۰۱۱-۰۹-۳۰ توسط Wayback Machine
  12. ↑ "World Crude Steel Production - Summary" (PDF). 22 January 2013. Archived from the original (PDF) on 2013-04-18. Retrieved 2014-07-27. World Crude Steel Production 2012
  13. ↑ "World Steel Production 1980-2013" (PDF). World Steel Association. Nov 2014. Archived from the original (PDF) on 20 April 2015. Retrieved 4 April 2015.
  14. ↑ "Handbook of World Steel Statistics" (PDF). 1978. Archived from the original (PDF) on 13 May 2015. Retrieved 4 April 2015.
  15. ↑ "2020 Minerals Yearbook". U.S. Geological Survey. 2023-07-22.
  16. ↑ Brown, T. J.; Idoine, N. E.; Raycraft, E. R.; et al. (2020). World Mineral Production: 2014–2018 (PDF). British Geological Survey. p. 4. ISBN 978-0-85272-788-1. Archived from the original (PDF) on 18 April 2022. Retrieved 16 November 2024.
  17. ↑ "USGS Minerals Information: Mineral Commodity Summaries" (PDF). minerals.usgs.gov (به انگلیسی). doi:10.3133/70194932. Retrieved 2020-12-17.
  18. ↑ مصاحبه بنیاد مطالعات ایران با مهندس باقر مستوفی.
  19. ↑ «نقش پتروشیمی در توسعه اقتصادی ایران | افزایش صادرات محصولات پتروشیمی در ۳ سال اخیر».
  20. ↑ گفت و گو با حسین امانت، طراح میدان و برج آزادی تهران بی‌بی‌سی
  21. 1 2 نماد ایران مدرن چگونه در غرب تهران خانه کرد؟- بی‌بی‌سی
  22. ↑ azadi_sq_tehran
  23. ↑ نهاوندی، هوشنگ، آخرین روزها، پایان سلطنت و درگذشت شاه، ترجمهٔ بهروز صوراسرافیل و مریم سیحون، لس‌آنجلس، ۱۳۸۳/۲۰۰۴، شابک ۹۷۸۱۵۹۵۸۴۰۱۹۶
  24. ↑ UN Treasure Honors Persian Despot, Spiegel
  25. ↑ «جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی». وبگاه مهر میهن. دریافت‌شده در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۱.
  26. ↑ «تصویب‌نامه شماره ۱۷۹۸۸ مورخ ۱۳۳۹٫۶٫۲۴ هیئت وزیران راجع به اختصاص نصف اضافه درآمد غیر مستقیم جهت مصارف تهیه وسائل جشن دو هزار و پانصدمین سال شاهنشاهی». وبگاه مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی. بایگانی‌شده از اصلی در ۴ آوریل ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۱.
  27. ↑ ایران بر ضد شاه، صفحه ۴۱. ترجمهٔ احمد فاروقی. انتشارات امیر کبیر. ۱۳۵۸. پارامتر |تاریخ بازیابی= نیاز به وارد کردن |پیوند= دارد (کمک)
  28. ↑ آخرین سفر شاه صفحه ۴۸. ترجمهٔ عبدالرضا هوشهنگ مهدوی. انتشارات البرز. ۱۳۷۷. پارامتر |تاریخ بازیابی= نیاز به وارد کردن |پیوند= دارد (کمک)
  29. 1 2 SAVAK: "Like the CIA" بایگانی‌شده در ۱۴ اوت ۲۰۱۲ توسط Wayback Machine at Time.com
  30. ↑ by Johnathan Marshall, Peter Dale Scott, and Jane Hunter (۱۹۸۷). "Irangate: The Israel Connection" (به انگلیسی). South End Press. p. p169. Retrieved 2 April 2010. {{cite web}}: |صفحه= has extra text (help)نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان (link)
  31. 1 2 سازمان اطلاعاتی آمریکا (سیا) در ایران، دانشنامه ایرانیکا
  32. 1 2 3 Iran Between Two Revolutions by Ervand Abrahamian, p.۴۳۷
  33. ↑ Torture excerpted from the book: Rogue State (A Guide to the World's Only Superpower) by William Blum
  34. ↑ The Weapons of American Terrorism: Torture at intellnet.org
  35. ↑ «موسسه مطالعات و پژوهش‌های سیاسی». ir-psri.com. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۷-۳۰.
  36. ↑ Article=http://www.iranicaonline.org/articles/baktiar-teymur-iranian-general-born-in-1914-the-son-of-sardar-moazzam-baktiari تیمور بختیار، دانشنامه ایرانیکا
  37. ↑ Iran (SAVAK), Library of Congress Country Studies
  38. ↑ اداره اطلاعات (در ایران)، دانشنامه بریتانیکا (آنلاین) بازیابی در ۲ ژوئیه ۲۰۰۸ میلادی
  39. ↑ Abrahamian, Ervand, Tortured Confessions, University of California Press, 1999 p.103, 169
  40. ↑ Ministry of Security SAVAK بایگانی‌شده در ۴ اکتبر ۲۰۱۲ توسط Wayback Machine, Federation of American Scientists (FAS)

منابع