مرا داد فرمود و خود داور است

«مرا داد فرمود و خود داور است» شعار ملی ایران در زمان حکومت پهلوی بود.[۱] این شعار در زیر نشان شاهنشاهی ایران بر روی نواری آبی رنگ نوشته شده بود. این مصرع شعر از فردوسی شاعر و حماسه‌سرای نامدار است که در بخش نامه نوشتن انوشیروان به کارداران خویش از شاهنامه نوشته است.[۲]

ابیات پیشین و پسین این مصرع بدین شکل هستند:

یکی نامه فرمود بر پهلوی پسند آیدت چون ز من بشنوی
نخستین سرنامه گفت از مهستشهنشاه کسرای یزدان‌‌پرست
برومند شاخ از درخت قبادکه تاج بزرگی بسر بر نهاد
ازو ویژه آباد هر بوم و برکه یزدان دادآورش داد فر
سوی کارداران باژ و خراجپرستندهٔ سایه و فر و تاج
بی‌اندازه از ما شما را درودهنر با نژاد اَر بود بر فزود
نخستین سخن چون گشایش کنیمجهان‌آفرین را ستایش کنیم
خردمند و بینا دل آن را شناسکه دارد ز دادار گیتی سپاس
بداند که هست او ز ما بی‌نیازبه نزدیک او آشکار است راز
کسی را کجا سرفرازی دهدنخستین درش بی‌نیازی دهد
مرا داد فرمود و خود داور است ز هر برتری جاودان برتر است
به یزدان رسی شاه و کهتر یکیستکسی را جز از بندگی کار نیست

جستارهای وابسته

منابع

  1. [Queen Farah Pahlavi https://farahpahlavi.org/fa/coat-of-arms/ «نشان های سلطنتی ایران»] مقدار |نشانی= را بررسی کنید (کمک).
  2. «گنجور » فردوسی » شاهنامه » پادشاهی کسری نوشین روان چهل و هشت سال بود » بخش ۱ - آغاز داستان». ganjoor.net. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۸-۱۶.
  • تاریخ پرچم ایران: بختورتاش
  • فردوسی، ابوالقاسم (۲۵۳۷ شاهنشاهی برابر ۱۳۵۷ خورشیدیشاهنامه، تهران: مؤسسه انتشارات امیرکبیر، ص. ۴۳۵ تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)