الا لیلیان وال ون لیر

الا لیلیان وال ون‌لیر
بانوی اول مؤسسه فناوری جورجیا
اطلاعات شخصی
زاده
الا لیلیان وال

۲۱ نوامبر ۱۸۹۲
برکلی (کالیفرنیا), ایالات متحده آمریکا
درگذشته۸ اوت ۱۹۸۶ (۹۳ سال)
الکساندریا (ویرجینیا), ایالات متحده آمریکا
همسر(ان)بلیک رگزدیل ون‌لیر
فرزندانمریلی ون‌لیر پک و بلیک ون‌لیر
محل تحصیلدانشگاه کالیفرنیا، برکلی
پیشهمعمار، هنرمند، کنشگر حقوق زنان
خدمات نظامی
خدمت/شاخه ارتش ایالات متحده آمریکا
سال‌های خدمت۱۹۱۷–۱۹۵۳
فرماندهArmy Nurse Corps (United States) پرستاری نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا
جنگ‌ها/عملیات‌جنگ جهانی اول
جنگ جهانی دوم

الا لیلیان وال ون‌لیر (انگلیسی: Ella Lillian Wall Van Leer؛ با نام خانوادگی پیش از ازدواج الا لیلیان وال؛ ۲۱ نوامبر ۱۸۹۲ – ۸ اوت ۱۹۸۶) معمار، هنرمند و کنشگر آمریکایی حقوق زنان بود که نخستین زنی به‌شمار می‌رفت که در ایالت کالیفرنیا به یکی از سمت‌های سازمان لژیون آمریکایی منصوب شد.[۱] او با لقب «بانوی اول مؤسسه فناوری جورجیا» شناخته می‌شد و تا پایان عمر از حامیان حضور زنان در رشته‌های مهندسی و حرفهٔ مهندسی باقی ماند.[۲]

اوایل زندگی و تحصیلات

وال در ۲۱ نوامبر ۱۸۹۲ در برکلی زاده شد. پدرش، ای. کنراد وال، مهندس دریایی بود.[۱]

وال در سال ۱۹۱۰ از Berkeley High School فارغ‌التحصیل شد و سپس در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی ثبت‌نام کرد. او در آنجا انجمن افتخاری هنر ویژهٔ زنان، دلتا اپسیلون، را بنیان نهاد. وی عضو انجمن خواهری Alpha Xi Delta بود؛ سال‌ها بعد نیز نقشی اساسی در ایجاد انجمن تاو سیگما در مؤسسه فناوری جورجیا ایفا کرد که بعدها در انجمن خواهری Alpha Xi Delta ادغام شد.[۲][۳]

در سال ۱۹۱۵، وال پس از دفاع از پایان‌نامه خود با عنوان «The Functions of Rhythm Motives in Decorative Design»، مدرک کارشناسی ارشد در رشته‌های هنر و معماری را دریافت کرد؛ رشته‌هایی که بعدها آن‌ها را در چندین دبیرستان در کالیفرنیا تدریس کرد.[۱] با وجود داشتن مدرک معماری، زنان در این حرفه جدی گرفته نمی‌شدند. او به‌عنوان یک زن نتوانست علاقهٔ خود را در این حرفه دنبال کند و در عوض به تدریس پرداخت.[۴] یکی از نخستین مشاغل او، همکاری با رند مک‌نالی به‌عنوان هنرمند بود؛ دو نقشهٔ او با موضوع نویسندگان زن، اکنون در مؤسسه اسمیتسونین نگهداری می‌شود.[۵] در ژوئیهٔ ۱۹۱۸، یک سال پس از ورود ایالات متحده به First World War، وال در سپاه پرستاری ارتش در Letterman Army Hospital واقع در Presidio of San Francisco نام‌نویسی کرد.[۱][۲] وظایف او شامل درمان‌های گوناگون، تصویرسازی پزشکی و سرپرستی موارد فلج صورت بود و چهار ماه بعد برای خدمت در خارج از کشور اعزام شد.[۱] او بعدها به‌سبب فعالیت‌های پزشکی خود در ارتش، نشان لژیون افتخار را دریافت کرد.

او در مارس ۱۹۲۰ به ایالات متحده بازگشت و پس از خدمت در بیمارستان عمومی شمارهٔ ۳ ارتش ایالات متحده در کولونیا، برای ادامهٔ حرفهٔ آموزگاری خود به کالیفرنیا بازگشت. در سال ۱۹۲۳، او به‌عنوان معاون دوم فرماندهٔ پست شمارهٔ ۷ برکلی، نخستین زنی شد که در ایالت کالیفرنیا در یکی از سمت‌های American Legion خدمت کرد.[۱]

بانوی اول مؤسسه فناوری جورجیا

در سال ۱۹۲۴، الا لیلیان وال با Blake Ragsdale Van Leer ازدواج کرد و نام خانوادگی او را به نام خود افزود؛ از آن پس، او اغلب «لیلیان» را از نام بلند خود حذف می‌کرد و معمولاً با نام الا وال ون‌لیر شناخته می‌شد.[۶]

در دوران زندگی مشترک خود، وال فعالیت حرفه‌ای خود را به‌عنوان هنرمند ادامه داد و به‌عنوان تصویرگر برای رند مک‌نالی کار کرد،[۲] همچنین در جریان Second World War، الا در دفتر Quartermaster General در واشینگتن به‌عنوان طراح ارشد و فن‌شناس شاخهٔ پژوهش و توسعه مشغول به کار بود.[۱] او همچنین خانهٔ رئیس مؤسسه را در محوطهٔ دانشگاه طراحی کرد.[۷]

پس از آنکه همسرش در سال ۱۹۴۴ رئیس Georgia Institute of Technology شد، وال به «ستون فقرات زنان» در این مؤسسه و «رئیس غیررسمی» آنان تبدیل شد و با مبارزه برای حقوق زنان، با موفقیت خواستار لغو مقرره‌ای شد که ثبت‌نام دانشجویان زن در جورجیا تک را ممنوع می‌کرد.[۲] در حالی که همسرش هیئت امنای دانشگاه را برای تغییر این مقرره متقاعد می‌کرد، الا با اتاق بازرگانی زنان همکاری کرد تا این موضوع را پیگیری کند. پس از پذیرش نخستین زنان در جورجیا تک، الا و اتاق بازرگانی زنان نخستین بورسیهٔ تحصیلی ویژهٔ دانشجویان زن را ایجاد کردند. الا بعدها Alpha Xi Delta را تشویق کرد تا در سال ۱۹۵۴ یک شعبهٔ رسمی تأسیس کند؛ با این حال، آنان ۲۵ دانشجوی لازم برای تشکیل یک شعبه را در اختیار نداشتند. این انجمن خواهری استثنائاً از این شرط صرف‌نظر کرد و در مراسمی خصوصی که خانوادهٔ ون‌لیر میزبان آن بودند، شعبهٔ خود را به‌طور رسمی بنیان گذاشت. این نخستین انجمن خواهری در یک دانشکدهٔ مهندسی بود.[۲] دختر الا، Maryly Van Leer Peck، در آن زمان رئیس ملی امور دانشجویی انجمن مهندسان زن بود و به جورجیا تک کمک کرد تا با ایجاد یک شبکهٔ پشتیبانی، شعبه‌ای از این انجمن را تأسیس کند. الا تا پایان عمر در فعالیت‌های این شعبه مشارکت داشت و همواره از حامیان زنان در مهندسی باقی ماند.[۸][۲][۹][۱۰]

پس از درگذشت بلیک ون‌لیر در سال ۱۹۵۶، الا خانه‌ای در نزدیکی مؤسسه فناوری جورجیا خرید و آن را به «خوابگاه غیررسمی زنان» تبدیل کرد.[۲] او همچنین در شعبهٔ جورجیا تک انجمن مهندسان زن فعالیت داشت و از سال ۱۹۵۹ تا زمان بازنشستگی‌اش در سال ۱۹۷۶، به‌عنوان امین، رئیس بخش پشتیبانی و مدیر داوطلبان در Egleston Hospital خدمت کرد.[۱]

وال در ۸ اوت ۱۹۸۶، در سن ۹۳ سالگی، در الکساندریا درگذشت. او در Marietta National Cemetery در شهرستان کاب به خاک سپرده شد.[۱۱]

زندگی شخصی

وال و Blake Ragsdale Van Leer سه فرزند داشتند. Blake Wayne در سال ۱۹۲۶ در برکلی، Maryly چهار سال بعد در واشینگتن، دی.سی. و ساموئل وال در سال ۱۹۳۴ در گینزویل، فلوریدا، به دنیا آمدند.[۱۲]

مریلی ون‌لیر پک بعدها مهندس شد و به نخستین زن رئیس Polk Community College تبدیل شد.[۱][۶] از آنجا که همسرش یتیم بود، الا پژوهش‌های گسترده‌ای در زمینهٔ تبارشناسی به نمایندگی از او انجام داد و بنیان آرشیو خانوادهٔ ون‌لیر را پایه‌گذاری کرد.[۱۳]

منابع

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 "Van Leer Family Papers (MS458)". Finding Aid. Archives, Library and Learning Excellence, Georgia Tech Library. Retrieved March 29, 2018.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 "Ella Van Leer: The 'backbone' of women at Tech". Georgia Tech Alumni Magazine. Vol. 79, no. 2. Fall 2002. p. 42.
  3. ↑ Spikes, Lauren (November 1, 2013). "Greek Life Commemorates 125 Years at Tech". news.gatech.edu. Georgia Tech. Archived from the original on April 19, 2018. Retrieved April 17, 2018.
  4. ↑ Ph.D, Fran Becque (13 March 2023). "Ella Lillian Wall Van Leer, Alpha Xi Delta, #NotableSororityWomen, #WHM2023". Fraternity History & More.
  5. ↑ "Oral-History:Maryly van Leer Peck - Engineering and Technology History Wiki". June 10, 2016.
  6. 1 2 Van Leer Peck, Maryly (June 13, 2003). "Oral-History: Maryly Van Leer Peck". Profiles of SWE Pioneers Oral History Project (Interview). Interviewed by Lauren Kata. Winter Haven, Florida: Engineering and Technology History Wiki. Retrieved March 26, 2018.
  7. ↑ "The Georgia Tech Living History Program". gatech.com. Georgia Tech.
  8. ↑ "Collection: Van Leer Family Papers | Georgia Tech Archives Finding Aids".
  9. ↑ "Georgia Tech Celebrates 50 Years of Women". news.gatech.edu. Georgia Tech. March 21, 2003. Archived from the original on August 19, 2014. Retrieved April 17, 2018.
  10. ↑ Girls Coming to Tech. MIT Press. January 14, 2014. ISBN 978-0-262-32027-6. Retrieved January 14, 2014.
  11. ↑ DeanLand (2023-11-07). "Beyond the Monuments: Remembering Fallen Heroes at Marietta National Cemetery". OurTravelCafe.Com (in American English). Retrieved 2026-07-20.
  12. ↑ "Collection: Van Leer Family Papers | Georgia Tech Archives Finding Aids". finding-aids.library.gatech.edu. Retrieved 2026-07-20.
  13. ↑ "Van Leer Archives". Van Leer Archives (in American English). Retrieved 2022-07-25.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.