مریلی ون‌لیر پک

مریلی ون‌لیر پک
رئیس کالج اجتماعی پولک
دوره مسئولیت
۱۹۸۲ – ۱۹۹۷
پس ازفرد لِنفِستی
پیش ازجی. لری دورنس
رئیس دانشکدهٔ کالج اجتماعی گوام
دوره مسئولیت
۱۹۷۷ – ۱۹۸۲
رئیس مهندسی دانشگاه گوام
دوره مسئولیت
۱۹۷۰ – ۱۹۷۷
مهندس هوافضا در آزمایشگاه تحقیقات نیروی دریایی ایالات متحده
دوره مسئولیت
۱۹۶۳ – ۱۹۷۰
اطلاعات شخصی
زاده
مریلی ون‌لیر

۲۹ ژوئن ۱۹۳۰
واشینگتن، دی.سی.، ایالات متحده
درگذشته۳ نوامبر ۲۰۱۱ (۸۱ سال)[۱]
وست پام بیچ (فلوریدا)، ایالات متحده
همسر(ان)جردن براون پک جونیور
فرزندانجردن براون پک سوم، بلیک پک، جیمز پک، الین پک
خویشاوندانبلیک آر. ون‌لیر (پدر)
الا لیلیان وال ون لیر (مادر)
بلیک وین ون‌لیر (برادر)
محل تحصیلدانشگاه وندربیلت
دانشگاه فلوریدا
تخصصرئیس کالج اجتماعی

مریلی ون‌لیر پک(انگلیسی: Maryly Van Leer Peck) شخصیتی دانشگاهی و مدیر آموزش عالی آمریکایی بود. او برنامه‌های متعددی را در گوام بنیان نهاد که یکی از آن‌ها کالج حرفه‌ای کامیونیتی در دانشگاه گوام[۱] بود (که در نوامبر ۱۹۷۷ با کالج کامیونیتی گوام ادغام شد). او نخستین زن رئیس یک مؤسسه آموزش عالی دولتی در فلوریدا و نخستین زن رئیس یک کالج کامیونیتی در فلوریدا بود که ریاست کالج کامیونیتی پولک، که با نام کالج ایالتی پولک نیز شناخته می‌شود، را بر عهده داشت. او از نخستین زنان فارغ‌التحصیل دانشکده مهندسی دانشگاه وندربیلت و نخستین زنی بود که مدرکی در مهندسی شیمی دریافت کرد. همچنین نخستین زنی بود که مدرک کارشناسی ارشد و دکتری مهندسی را از دانشگاه فلوریدا دریافت کرد. او همچنین شاخه‌هایی از انجمن زنان مهندس را بنیان نهاد و از اعضای فعال هیئت‌مدیره آن بود.[۲][۳][۱][۴][۵]

اوایل زندگی و تحصیلات

مریلی ون‌لیر پک در ۲۹ ژوئن ۱۹۳۰ در واشینگتن، دی.سی. زاده شد. او دومین فرزند و تنها دختر بلیک رگزدیل ون‌لیر و الا لیلین وال ون‌لیر بود.[۶][۷] او از اعضای خاندان بانفوذ ون‌لیر بود.[۸]

والدین پک هر دو پیشینه‌ای قوی در زمینه دانشگاهی داشتند و با روشنفکران برجسته زمان خود، از جمله فرانک بانکر گیلبرت پدر و لیلین مولر گیلبرت، دوستی نزدیکی داشتند؛ این امر نه‌تنها پک را از سنین بسیار پایین با مهندسی آشنا کرد، بلکه به او نشان داد که خودش نیز می‌تواند مهندس شود.[۴] پک به‌عنوان شاگرد اول کلاس دبیرستان خود در جورجیا انتخاب شد و به همین دلیل بورسیه‌ای دولتی دریافت کرد. با این حال، در آن زمان مؤسسه فناوری جورجیا که تنها مردان را می‌پذیرفت، تنها مدرسه‌ای بود که رشته مهندسی ارائه می‌کرد و با وجود اینکه پدرش از طرف او پرونده‌ای را مطرح کرد، او چاره‌ای جز این نداشت که یک سال را در دانشگاه دوک بگذراند و سپس در سال دوم تحصیل خود به دانشگاه وندربیلت منتقل شود تا بتواند در رشته مهندسی شیمی تحصیل کند.[۴] او در سال ۱۹۵۱ نخستین زنی بود که مدرک مهندسی شیمی را از وندربیلت دریافت کرد،[۹] در حالی که هم‌زمان با بالاترین افتخارات فارغ‌التحصیل شد و نخستین زنی بود که به تائو بتا پای، انجمن افتخاری برادری مهندسی، راه یافت.[۶] چهار سال بعد، او یکی از نخستین زنان فارغ‌التحصیل رشته مهندسی از وندربیلت و نخستین زنی شد که مدرک کارشناسی ارشد مهندسی را از دانشگاه فلوریدا دریافت کرد؛ جایی که در سال ۱۹۶۳ مدرک دکتری خود را نیز دریافت کرد.[۶][۱۰]

حرفه

در دوران تحصیل برای دریافت مدرک کارشناسی ارشد، پک تدریس خصوصی دروس مرتبط با ریاضیات را برای دانشجویان سال‌های بالاتر آغاز کرد. این موضوع توجه یکی از استادان دانشگاه فلوریدا را جلب کرد و او از پک خواست در زمانی که برای ارائه مقاله‌ای در سفر بود، جایگزین او شود. این نخستین مورد از مشاغل تدریسی متعدد پک بود که در دهه‌های بعد بر عهده داشت.[۴]

پک در سراسر دوران حرفه‌ای خود ارتباط نزدیکی با انجمن زنان مهندس حفظ کرد و رئیس ملی امور دانشجویی آن بود. پس از آنکه والدینش با موفقیت برای پذیرش نخستین زنان در جورجیا تک تلاش کردند، پک این پیروزی را با تأسیس یک شاخه از انجمن زنان مهندس و ایجاد یک شبکه حمایتی در پردیس دانشگاه تکمیل کرد.[۱۱] تا سال ۱۹۶۲، او به‌عنوان نایب‌رئیس ملی این سازمان انتخاب شد.[۱۲] سپس در سال ۱۹۶۲، هنگامی که در حال تکمیل رساله دکتری خود بود، پک شغلی به‌عنوان مهندس پیشران و هوافضا در شرکت راکت‌دایِن و آزمایشگاه پژوهشی نیروی دریایی ایالات متحده در واشینگتن، دی.سی. یافت. او سوخت جامد و موتورهایی را توسعه داد که هنوز هم در برنامه فضایی استفاده می‌شوند.[۴] از آنجا که او در آن زمان مادر چهار فرزند بود، این موضوع توجه روزنامه‌نگاران را جلب کرد و به انجام مصاحبه‌ای در سال ۱۹۶۲ برای مجله لایف انجامید.[۷]

اندکی پس از ازدواجشان، همسر او، جردن براون پک جونیور، به یک کشیش اسقفی تبدیل شد. هنگامی که او تصمیم گرفت برای انجام فعالیت‌های تبلیغی به گوام برود، پک نیز او را همراهی کرد. آن‌ها یازده سال در آنجا ماندند. در این دوره، او نخستین زن رئیس دانشکده کسب‌وکار و فناوری کاربردی در دانشگاه گوام شد و به ایجاد برنامه‌های متعدد چهار ساله کمک کرد.[۱۳] او همچنین رئیس هیئت‌مدیره آن بود.[۱۴] سپس او بنیان‌گذار کالج حرفه‌ای کامیونیتی در دانشگاه گوام شد.[۱۵][۴][۱۰] این مؤسسه برنامه مدارک کاردانی دوساله دانشگاه بود؛ در حالی که دیگر دانشکده‌های دوره کارشناسی دانشگاه، مدارک چهار ساله ارائه می‌کردند.[۱۶] این مدرسه در نوامبر ۱۹۷۷، اندکی پس از تأسیس کالج کامیونیتی گوام، تحت رهبری پک به آنجا منتقل شد و بخش آموزش عالی آن مؤسسه تازه‌تأسیس را تشکیل داد.[۱۶][۱۷]

در سال ۱۹۸۲، پک برای ریاست کالج کامیونیتی پولک، که اکنون کالج ایالتی پولک نام دارد، انتخاب شد و تا سال ۱۹۹۷ در این سمت خدمت کرد؛ امری که او را به نخستین زن رئیس یک مؤسسه آموزش عالی دولتی در فلوریدا تبدیل کرد.[۱][۱۸] پک نخستین زنی بود که به ریاست هر یک از ۲۶ کالج کامیونیتی فلوریدا منصوب شد. در سال ۲۰۰۵، پک جایزه ملی خدمات اجتماعی را از سازمان دختران انقلاب آمریکا دریافت کرد.[۱۰]

در دوران ریاست پک، کالج کامیونیتی پولک پردیس لیکلند را راه‌اندازی کرد و بنیادی تأسیس کرد که تا زمان بازنشستگی او، ۵٫۵ میلیون دلار برای بورسیه‌ها و تجهیزات کالج در اختیار داشت.[۱][۵] در سال ۱۹۹۵، پک جایزه «او می‌داند به کجا می‌رود» را از دختران، شرکت دریافت کرد و بعدها به هیئت ملی آن پیوست.[۱۹]

پس از بازنشستگی در سال ۱۹۹۷، پک به‌عنوان مدیر مدرسه اسقفی آکادمی همه قدیسان خدمت کرد و بعدها به هیئت‌مدیره مدرسه ونگارد پیوست.

پک در سال ۱۹۹۱ به‌عنوان فارغ‌التحصیل برجسته دانشگاه فلوریدا مورد تقدیر قرار گرفت و در سال ۲۰۰۷، توسط فرماندار فلوریدا برای ورود به تالار مشاهیر زنان فلوریدا انتخاب شد.[۱۰][۲۰]

زندگی شخصی

پک در سال ۱۹۵۱، همان سالی که مدرک کارشناسی خود را دریافت کرد، با جردن براون پک جونیور ازدواج کرد. این زوج چهار فرزند داشتند.[۶][۴]

در سال ۱۹۸۲، پک نخستین زنی شد که به عضویت باشگاه روتاری وینتر هیون پذیرفته شد؛ پس از آن، او همچنین نخستین زنی شد که به ریاست همان باشگاه انتخاب شد.[۱][۱۰] در سال ۲۰۰۳، انجمن زنان مهندس (SWE) با او برای تهیه گزارشی دربارهٔ زندگی‌اش به‌عنوان یک پیشگام مصاحبه کرد.[۱][۴] او در سال ۲۰۱۱ در وست پالم بیچ، در سن ۸۱ سالگی، درگذشت و در کلیسای اسقفی سنت مارک در پالم گاردنز به خاک سپرده شد.[۱][۶][۴][۱۸][۲۱]

منابع

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 Chambliss, John (November 4, 2011). "Maryly Van Leer Peck, Former PCC President, Dies at 81". The Ledger.
  2. ↑ Toothman, Mary (October 19, 1982). "Graham says state projects could improve unemployment". Tampa Tribune. Tampa, Florida. p. 60. Retrieved 27 March 2020 – via Newspapers.com.
  3. ↑ "Name". Archived from the original on March 27, 2023. Retrieved July 3, 2022.
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Van Leer Peck, Maryly (13 June 2003). "Oral-History: Maryly Van Leer Peck". Profiles of SWE Pioneers Oral History Project (Interview). Interviewed by Lauren Kata. Winter Haven, Florida: Engineering and Technology History Wiki. Retrieved 26 March 2018.
  5. 1 2 Hatch, Sybil E. (January 2006). Changing Our World: True Stories of Women Engineers. ASCE Publications. p. 195. ISBN 978-0-7844-0835-3.
  6. 1 2 3 4 5 "Van Leer Family Papers (MS458)". Finding Aid. Archives, Library and Learning Excellence, Georgia Tech Library. Retrieved 29 March 2018.
  7. 1 2 "Mother's an Engineer". Life. 14 September 1962. pp. 102–106. Retrieved 29 March 2018.
  8. ↑ "Generation 11.8 - Eight Child of Wayne Van Leer". www.vanleerarchives.org. Van Leer Archives. Retrieved 29 August 2022.
  9. ↑ "The Personal is Archival: Researching and Teaching With Stories of Women Engineers, Scientists, and Doctors". dr.lib.iastate.edu. Retrieved 2023-10-01.
  10. 1 2 3 4 5 "Maryly VanLeer Peck". Florida Women's Hall of Fame. Florida Commission on the Status of Women. October 31, 2017. Retrieved 29 March 2018.
  11. ↑ Girls Coming to Tech. MIT Press. January 14, 2014. ISBN 978-0-262-32027-6. Retrieved January 14, 2014. {{cite book}}: از |website= صرف‌نظر شد (کمک)
  12. ↑ "The Bonham Daily Favorite (Bonham, Tex.), ed. 1 Sunday, September 16, 1962". 16 September 1962.
  13. ↑ Kata, Laura. "Maryly Peck Oral History". Michigan Oral History Database. Wayne State University. Archived from the original on May 13, 2023. Retrieved July 7, 2022.
  14. ↑ A Retrospective of the University of Guam: Its Leaders and Mentors (PDF). University of Guam. 2004.
  15. ↑ Stegall, Sarah (March 14, 2007). "Polk Pioneers Receive Honors". Lakeland Ledger. Retrieved 2 July 2022.
  16. 1 2 William J. Fitzgerald (1989). The Overall Economic Development Plan for Guam: 1989-1993. Guam Department of Commerce. p. 157.
  17. ↑ "Archived copy" (PDF). Archived from the original (PDF) on December 2, 2015. Retrieved May 15, 2023.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:عنوان آرشیو به جای عنوان (رده)
  18. 1 2 "Polk State Mourns Loss of Former President". Polk State College. 14 November 2011. Retrieved 29 March 2018.
  19. ↑ "In Memoriam: Dr. Maryly VanLeer Peck" (pdf). Taking Flight. Vol. Spring 2012. Polk Community College. 2012. pp. 34–35. Retrieved 9 January 2020.
  20. ↑ "Ex-PCC leader honored". Orlando Sentinel. 28 January 2007.
  21. ↑ Chambliss, John. "Funeral Service for Maryly Peck Set for Nov. 18". www.theledger.com. The Ledger. Retrieved 31 August 2022.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.