امانوئل فیلیبر، شاهزاده کارینیانو
| امانوئل فیلیبرت | |
|---|---|
| خاندان ساووی-کارینیانو | |
![]() | |
| خاندان ساووی-کارینیانو | |
| سلطنت | ۲۲ ژانویه ۱۶۵۶ – ۲۱ آوریل ۱۷۰۹ |
| پیشین | توماس فرانسیس، شاهزاده کارینیانو |
| جانشین | ویکتور آمادئوس اول، شاهزاده کارینیانو |
| زاده | ۲۰ اوت ۱۶۲۸ |
| درگذشته | ۲۱ آوریل ۱۷۰۹ (۸۰ سال) |
| همسر(ان) | ماریا آنجلا کاترینا دِسته |
| فرزند(ان) جزئیات | ویکتور آمادئوس اول، شاهزاده کارینیانو |
| خاندان | خاندان ساووی-کارینیانو |
| پدر | توماس فرانسیس، شاهزاده کارینیانو |
| مادر | ماری دوبوربون، کنتس سوآسون |
امانوئل فیلیبرت، شاهزاده کارینیانو (انگلیسی: Emmanuel Philibert, Prince of Carignano; ۲۰ اوت ۱۶۲۸ – ۲۱ آوریل ۱۷۰۹) پسر و وارث توماس فرانسیس، شاهزاده کارینیانو بود. او کاخ کارینیانو را در تورین ساخت.
زندگینامه
او در موتیر در فرانسه امروزی ناشنوا به دنیا آمد. او سرانجام یادگرفت که با لبخوانی و صحبت کردن با چند کلمه، هرچند با سختی زیاد، با دیگران ارتباط برقرار کند.
در جوانی، او را نزد کشیش اسپانیایی، دون مانوئل رامیرز، معلم مشهور ناشنوایان در اسپانیا، فرستادند. فیلیبرت تحت راهنمایی او خواندن و نوشتن را آموخت. او تحت راهنمایی الساندرو تسارو، به تحصیل طیف وسیعی از علوم پرداخت و استعداد زیادی از خود نشان داد. خواهر او، پرنسس لوئیز کریستین، همسر شاهزاده موروثی فردیناند ماکسیمیلیان از بادن-بادن بود. پرنسس لوئیز کریستین و پرنس فردیناند ماکسیمیلیان والدین لودویگ ویلهلم بادن-بادن، از خاندان تورکنلویی مشهور، بودند.
فیلیبرت در بیست سالگی، در آخرین لشکرکشیهای پدرش توماس در لومباردی، با شجاعت فراوان، به عنوان جانشین او انتخاب شد. دو سال بعد، او به عنوان سرهنگ سواره نظام در خدمت پسر عموی دور خود، لویی چهاردهم، پادشاه فرانسه، منصوب شد.
در سال ۱۶۵۸، فیلیبرت توسط پسر عموی اولش، شارل امانوئل دوم، دوک ساووی، در غیاب او به درجه سپهبدی ارتقا یافت. در سال ۱۶۶۳، او به عنوان فرماندار شهر آسته منصوب شد. هنگامی که شارل امانوئل در سال ۱۶۷۵ درگذشت، پسر و وارث او، ویکتور آمادئوس، تنها نه سال داشت. فیلیبرت وارث احتمالی ساووی شد، مگر اینکه ویکتور آمادئوس وارث پسری داشته باشد (که این اتفاق تا سال ۱۶۹۹ رخ نداد).
فیلیبر، که یک متخصص بزرگ معماری بود، سفارش ساخت کاخ کارینیانو در تورین را که بین سالهای ۱۶۷۹ تا ۱۶۸۴ ساخته شد، داد. او همچنین بازسازیهای اساسی در قلعه راکونیجی انجام داد. گوارینو گوارینی یک خانه قدیمیتر را بازسازی کرد، در حالی که پروژه پارک به آندره لو نوتر سپرده شد که باغهای باشکوهی به سبک فرانسوی را محقق کرد.
در نوامبر ۱۷۰۱، فیلیبر به عنوان فیلیپ پنجم اسپانیا در یک ازدواج نیابتی بین فیلیپ پنجم و دخترعمویش ماریا لوئیزا از ساووا، عمل کرد. او همچنین به عنوان پدرخوانده خواهر ماریا لوئیزا، پرنسس ماریا آدلاید، مادر لویی پانزدهم، عمل کرد.
فیلیبر در ۲۱ آوریل ۱۷۰۹ در تورین درگذشت. در سال ۱۸۳۶، بقایای او به کلیسای سن میشل دلا چیوسا در تورین آورده شد.
ازدواج و فرزندان
در ۱۰ نوامبر ۱۶۸۴، فیلیبر با ماریا آنجلا کاترینا دِسته، دختر ژنرال فقید بورسو دِسته و ایپولیتا دِسته، خواهرزاده بورسو، در قلعه راکونیجی ازدواج کرد. ماریا آنجلا کاترینا دِسته عضوی از خانواده دوکهای مودنا بود. این ازدواج با مخالفت لویی چهاردهم فرانسه روبرو شد، زیرا او میخواست فیلیبر با یک شاهزاده خانم فرانسوی ازدواج کند، زیرا جایگاه او به عنوان وارث دوکنشین ساووی بود (ماری ترز دو بوربون یا یکی از خواهرانش عروس پیشنهادی بود، زیرا لویی چهاردهم هیچ دختر مشروعی نداشت).
در سال ۱۶۸۵، پس از وساطت ویتوریو آمادئو دوم، فیلیبر از لویی چهاردهم اجازه بازگشت به تورین را گرفت. او و کاترینا صاحب دو دختر و دو پسر شدند که از میان آنها تنها پسرشان ویتوریو آمادئو صاحب فرزند شد.
- ماریا ایزابلای ساووی (۱۴ مارس ۱۶۸۷–۲ مه ۱۷۶۷) سه بار ازدواج کرد: آلفونسو تاپارلو، کنت لاگناسکو، بدون فرزند؛ کونته اوژنیو روفیا دی کامبیانو، بدون فرزند؛ و کاوالیر کارلو بیاندرات، بدون فرزند.
- ماریا ویتوریا ساووی (۱۲ فوریه ۱۶۸۸–۱۸ مه ۱۷۶۳) در سال ۱۷۲۱ با اونوراتو مالابایلا، کنت کاناله ازدواج کرد و فرزندی نداشت.
- ویکتور آمادئوس ساووی (۱ مارس ۱۶۹۰–۴ آوریل ۱۷۴۱) با ماریا ویتوریا فرانچسکا ساووی، دختر نامشروع ویکتور آمادئوس دوم ساردینیا و معشوقهاش ژان باپتیست د آلبرت د لوینس، که فرزند داشت، ازدواج کرد.
- توماس فیلیپ گاستون ساووی (۱۰ مه ۱۶۹۲–۱۲ سپتامبر ۱۷۱۵) هرگز ازدواج نکرد و فرزندی هم به دنیا نیاورد.
منابع
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Emmanuel Philibert, Prince of Carignano». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۵.
.jpg)