انجمن زنان دانشگاهی آمریکا

انجمن زنان دانشگاهی آمریکا
تأسیس۱۸۸۱ (1881)
دفتر مرکزیواشینگتن دی سی، ایالات متحده
افراد کلیدی
سالی چمبرلین (مدیرعامل)
وبگاه

انجمن زنان دانشگاهی آمریکا (AAUW) یک سازمان غیرانتفاعی آمریکایی است که از طریق دادخواهی، آموزش و پژوهش، برای پیشبرد برابری و عدالت برای زنان و دختران فعالیت می‌کند.[۱][۲]

این سازمان دارای شبکه‌ای سراسری متشکل از حدود ۱۷۰٬۰۰۰ عضو[۲] و حامی، ۱٬۰۰۰[۲] شعبه محلی و ۸۰۰ شریک دانشگاهی و کالجی است.[۳] مقر اصلی انجمن در واشینگتن، دی.سی. قرار دارد. مدیرعامل AAUW، گلوریا ال. بلک‌ول است.

تاریخچه

قرن نوزدهم

در سال ۱۸۸۱، امیلی فربنکس تالبوت، ماریون تالبوت و الن سوالو ریچاردز از ۱۵ دانش‌آموخته زن از هشت کالج دعوت کردند تا در نشستی در بوستون، ماساچوست شرکت کنند.[۴]

هدف از این نشست، ایجاد سازمانی برای زنان دانش‌آموخته دانشگاه بود تا به آنان در یافتن فرصت‌های بیشتر برای استفاده از تحصیلاتشان کمک کند و در عین حال، از ادامه تحصیل زنان در کالج‌ها و دانشگاه‌ها حمایت و پشتیبانی کند.

انجمن دانش‌آموختگان کالج‌ها که سازمان پیشین انجمن آمریکایی زنان دانشگاهی (AAUW) به‌شمار می‌رود، در ۱۴ ژانویه ۱۸۸۲ به‌طور رسمی تأسیس شد. این انجمن همچنین برای ارتقای استانداردهای آموزشی زنان تلاش می‌کرد تا آموزش عالی زنان و مردان از نظر دامنه و سطح دشواری، هرچه بیشتر به یکدیگر نزدیک شود.[۵]

در آغاز سال ۱۸۸۴، انجمن ACA فقط در بوستون تشکیل جلسه می‌داد. با این حال، با افزایش علاقه زنان در سراسر کشور به کار انجمن، این انجمن متوجه شد که گسترش به شعب مختلف برای ادامه کار ضروری است. واشینگتن دی سی، اولین شعبه‌ای بود که در سال ۱۸۸۴ تأسیس شد و شعبه‌های نیویورک، پاسیفیک (سانفرانسیسکو)،[۶] فیلادلفیا و بوستون نیز در سال ۱۸۸۶ تأسیس شدند.

در سال ۱۸۸۵، این انجمن یکی از نخستین طرح‌های مهم خود را آغاز کرد؛ طرحی که در واقع با هدف دفاع از حق موجودیت و ضرورت فعالیت انجمن انجام شد. در آن زمان، باور رایجی وجود داشت که تحصیلات دانشگاهی برای زنان مضر است و می‌تواند به سلامت آنان آسیب بزند و حتی موجب ناباروری شود. این دیدگاه را ادوارد اچ. کلارک، پزشک تحصیل‌کرده دانشگاه هاروارد در بوستون، نیز مطرح و تقویت کرده بود.[۵]

کمیته‌ای از ACA به ریاست آنی هاوز مجموعه‌ای از پرسش‌ها را تهیه کرد و آن را برای ۱٬۲۹۰ نفر از اعضای انجمن فرستاد. در مجموع، ۷۰۵ پاسخ دریافت شد. پس از بررسی و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها، نتایج نشان داد که تحصیلات عالی تأثیر زیان‌باری بر سلامت زنان ندارد.

گزارش حاصل از این پژوهش با عنوان در سال ۱۸۸۵ و با همکاری اداره آمار کار ماساچوست منتشر شد. این گزارش نخستین پژوهش رسمی انجمن در زمینه وضعیت زنان تحصیل‌کرده بود و آغازگر مجموعه‌ای از مطالعات و پژوهش‌هایی شد که AAUW در طول تاریخ خود دربارهٔ آموزش، سلامت، وضعیت اجتماعی و حقوق زنان انجام داده است.[۷][۸]

در سال ۱۸۸۷، انجمن دانش‌آموختگان کالج‌ها (ACA) یک برنامه اعطای بورسیه تحصیلی برای زنان راه‌اندازی کرد. حمایت مالی از تحصیلات زنان از طریق اعطای بورسیه، در ادامه به یکی از بخش‌های مهم و پایدار مأموریت انجمن آمریکایی زنان دانشگاهی (AAUW) تبدیل شد.

در سال ۱۸۸۳، گروهی مشابه از زنان دانش‌آموخته دانشگاه در شیکاگو، ایلینوی، تشکیل شعبه‌ای از انجمن دانش‌آموختگان کالج‌ها (ACA) را بررسی کردند؛ اما در نهایت از این تصمیم منصرف شدند و سازمانی مستقل تأسیس کردند. این گروه، انجمن غربی دانش‌آموختگان کالج‌ها را تشکیل داد و جین ام. بنکرافت به عنوان نخستین رئیس آن انتخاب شد.

WACA اهداف گسترده‌ای داشت و فعالیت‌های خود را از طریق پنج کمیته دنبال می‌کرد: هنرهای زیبا، مشاغل و فعالیت‌های خارج از خانه، حرفه‌های خانگی، مطبوعات و روزنامه‌نگاری، و آموزش عالی زنان در غرب.

در سال ۱۸۸۸، WACA نخستین بورسیه تحصیلی خود را به مبلغ ۳۵۰ دلار به آیدا استریت، دانش‌آموخته کالج واسر، اعطا کرد تا در دانشگاه میشیگان به انجام پژوهش بپردازد.[۹] در سال ۱۸۸۹، WACA با ACA ادغام شد. این ادغام باعث گسترش دامنه فعالیت‌ها و افزایش ظرفیت هر دو سازمان برای حمایت از تحصیلات عالی زنان و ایجاد فرصت‌های آموزشی و پژوهشی برای آنان شد.

قرن بیستم

در سال ۱۹۱۹، ACA در تلاش بزرگ‌تری به رهبری گروهی از زنان آمریکایی شرکت کرد که در نهایت ۱۵۶٬۴۱۳ دلار برای خرید یک گرم رادیوم برای ماری کوری جهت آزمایش‌هایش جمع‌آوری کرد.[۱۰]

پنج نماینده رأی‌دهنده آمریکایی در کنفرانس پاریس، ۱۹۲۲
خانم ای.ای. براونل، رئیس انجمن AAUW، شعبه خلیج سانفرانسیسکو در سال ۱۹۲۲

در سال ۱۹۲۱، انجمن دانش‌آموختگان کالج‌ها (ACA) با انجمن جنوبی زنان دانشگاهی ادغام شد و در نتیجه، انجمن آمریکایی زنان دانشگاهی (AAUW) شکل گرفت. با وجود این، شعبه‌های محلی همچنان به عنوان ستون اصلی فعالیت‌های AAUW باقی ماندند.

سیاست گسترش سازمان باعث افزایش چشمگیر شمار اعضا و دامنه تأثیرگذاری آن شد. AAUW در مدت کوتاهی از یک سازمان کوچک و محلی به شبکه‌ای سراسری از زنان تحصیل‌کرده دانشگاهی تبدیل شد. تا سال ۱۹۲۹، این انجمن ۳۱٬۶۴۷ عضو و ۴۷۵ شعبه محلی داشت.[۵]

در جریان جنگ جهانی دوم، انجمن آمریکایی زنان دانشگاهی (AAUW) به‌طور رسمی جمع‌آوری کمک‌های مالی برای حمایت از زنان پژوهشگر و دانشگاهی آواره را آغاز کرد. بسیاری از این زنان در پی اشغال کشورهای اروپایی به رهبری آلمان نازی، ناچار به ترک محل زندگی خود شده بودند و دیگر امکان ادامه فعالیت‌های علمی و حرفه‌ای خود را نداشتند.

صندوق امداد جنگی انجمن به درخواست‌های متعدد برای دریافت کمک پاسخ می‌داد و تلاش می‌کرد برای زنان پناهنده، فرصت‌های تدریس و موقعیت‌های شغلی مناسب در مدارس و دانشگاه‌های ایالات متحده و همچنین سایر کشورها پیدا کند. اعضای شعبه‌های محلی AAUW نیز در این فعالیت مشارکت داشتند و برخی از آنان با امضای تعهدنامه مهاجرتی، حمایت خود را از مهاجرت زنان پناهنده اعلام کردند. در نخستین سال فعالیت این برنامه، یعنی سال ۱۹۴۰، کمیته امداد جنگی توانست ۲۹٬۹۵۰ دلار برای توزیع میان افراد نیازمند جمع‌آوری کند. در مجموع، ۳۵۰ شعبه در این طرح مشارکت داشتند.

این سازمان تا دهه ۱۹۶۰ «عمدتاً غیرسیاسی» بود.[۱۱] از سوی دیگر، تعداد زنان شاغل به حدی افزایش یافته بود که تا پایان دهه ۱۹۶۰، ۳۸ درصد از کارگران را تشکیل می‌دادند. زنانی که از دانشگاه فارغ‌التحصیل می‌شدند، به دنبال شغل خوب بودند. تعداد اعضا در سال ۱۹۶۰، ۱۴۷۹۲۰ نفر بود که بیشتر آنها از طبقه متوسط بودند.[۱۲]

فعالیت‌ها

انجمن آمریکایی زنان دانشگاهی (AAUW) یکی از بزرگ‌ترین منابع تأمین مالی در جهان است که به‌طور اختصاصی از زنان دارای مدرک دانشگاهی حمایت می‌کند.[۱۳]

در سال تحصیلی ۲۰۲۵–۲۰۲۶، AAUW در مجموع ۵٫۳ میلیون دلار بورسیه تحصیلی، کمک‌هزینه مالی و جایزه برای زنان و پروژه‌های اجتماعی اعطا خواهد کرد.[۱۴] این بنیاد همچنین از پژوهش‌های پیشگامانه دربارهٔ زنان، دختران و آموزش حمایت مالی می‌کند و منابع خود را به انجام مطالعات مرتبط با آموزش زنان اختصاص می‌دهد.[۱۵]

صندوق حمایت حقوقی AAUW (LAF)، یکی از برنامه‌های این بنیاد، بزرگ‌ترین صندوق حقوقی ایالات متحده است که منحصراً بر تبعیض جنسیتی علیه زنان در آموزش عالی تمرکز دارد. LAF بودجه و یک سیستم حمایتی برای زنانی که به دنبال جبران خسارت قضایی برای تبعیض جنسی در آموزش عالی هستند، فراهم می‌کند. از سال ۱۹۸۱، LAF به دانشجویان، اساتید و مدیران زن کمک کرده است تا تبعیض جنسیتی، از جمله آزار جنسی، نابرابری در پرداخت حقوق، محرومیت از تصدی و ارتقاء شغلی و نابرابری در برنامه‌های ورزشی زنان را به چالش بکشند.

انجمن آمریکایی زنان دانشگاهی (AAUW) از فعالیت‌های مردمی و کنشگری سیاسی، پژوهش‌های علمی، پروژه‌های اقدام دانشگاهی و دیگر برنامه‌های آموزشی حمایت می‌کند. این فعالیت‌ها در چارچوب محور برنامه‌ای مستمر این سازمان با عنوان «آموزش؛ دروازه‌ای به سوی امنیت اقتصادی زنان» انجام می‌شوند.[۱۶]

AAUW همچنین در سال ۱۹۶۵، همراه با سه سازمان دیگر، در تأسیس تئاتر خانوادگی CTM مدیسون مشارکت داشت.

در اوت ۲۰۱۱، AAUW به چندین سازمان دیگر زنان پیوست تا ائتلافی با عنوان HERVotes راه‌اندازی کند.[۱۷] هدف این ابتکار، بسیج رأی‌دهندگان زن برای انتخابات سال ۲۰۱۲ و افزایش مشارکت آنان در حمایت از حقوق مرتبط با سلامت و امنیت اقتصادی بود.

در همان سال، صندوق اقدام AAUW نیز ابتکاری را برای تشویق زنان به شرکت در انتخابات ۲۰۱۲ آغاز کرد. این کارزار با هدف افزایش مشارکت زنان در انتخابات و حمایت از سیاست‌ها و طرح‌هایی در زمینه آموزش و برابری برای زنان و دختران انجام شد.[۱۸]

گزارش تحقیقاتی AAUW در سال ۲۰۱۱ به آزار جنسی در کلاس‌های هفتم تا دوازدهم می‌پردازد[۱۹]

کنوانسیون ملی انجمن آمریکایی زنان دانشگاهی (AAUW) هر دو سال یک‌بار برگزار می‌شود.[۲۰] همچنین از یک کنفرانس رهبری دانشجویی با عنوان «کنفرانس ملی رهبران دانشجوی زن کالج‌ها» حمایت می‌کند.[۲۱] هدف این کنفرانس، کمک به دانشجویان زن دانشگاهی برای دسترسی به منابع، مهارت‌ها و شبکه‌های ارتباطی مورد نیاز برای ایجاد تغییر و ایفای نقش رهبری در محیط دانشگاه و جوامع سراسر ایالات متحده است. این کنفرانس رهبری دانشجویی هر سال در واشینگتن، دی.سی. برگزار می‌شود.

شعبه‌های محلی اغلب میزبان سخنرانانی هستند که موضوعات متنوعی مربوط به زنان را برجسته می‌کنند، مانند مولی مورفی مک‌گرگور، یکی از بنیانگذاران اتحاد ملی تاریخ زنان.[۲۲]

در بیانیه‌ای مشترک، ۱۶ سازمان فعال در زمینه حقوق زنان، از جمله انجمن آمریکایی زنان دانشگاهی (AAUW)، مرکز ملی حقوق زنان، کاکوس سیاسی ملی زنان و بنیاد ورزش زنان، از حمایت‌های قانونی در برابر تبعیض علیه افراد تراجنسیتی دفاع کردند.

این سازمان‌ها در بیانیه خود تأکید کردند که حمایت از افراد تراجنسیتی، از جمله زنان و دختران تراجنسیتی، با برابری یا رفاه زنان در تضاد نیست، بلکه می‌تواند به پیشبرد آن کمک کند. آنان همچنین از قوانین و سیاست‌هایی حمایت کردند که افراد تراجنسیتی را در برابر تبعیض، از جمله تبعیض در زمینه مشارکت در ورزش، محافظت می‌کند و با این دیدگاه مخالفت کردند که زنان و دختران از محروم کردن زنان و دختران تراجنسیتی از مشارکت در فعالیت‌های اجتماعی و ورزشی سود می‌برند.[۲۳]

در ۲۸ ژانویه ۲۰۲۵، AAUW و بیش از ۱۷۰ سازمان حقوق زنان دیگر نامه‌ای سرگشاده منتشر کردند و آزار و اذیت افراد تراجنسیتی را در دوره دوم ریاست جمهوری ترامپ محکوم کردند. در این نامه، فرمان اجرایی ۱۴۱۶۶ که به رسمیت شناختن قانونی زنان را صرفاً بر اساس زیست‌شناسی تولید مثل تعریف می‌کرد و به دنبال محدود کردن حقوق تراجنسیتی‌ها بود، «بی‌رحمانه و بی‌قانون» توصیف شده است. این سازمان‌ها استدلال کردند که هدف واقعی آن انگ زدن و تبعیض علیه افراد تراجنسیتی، غیرباینری و بیناجنسی و در عین حال اعمال کلیشه‌های جنسیتی است.[۲۴][۲۵][۲۶]

اعضای سرشناس

از جمله اعضای سرشناس انجمن آمریکایی زنان دانشگاهی (AAUW) می‌توان به افراد زیر اشاره کرد:

  • ویرجینیا کلیور بیکن
  • سی. لوئیز بوهرینگر
  • پالین سوئینگ بلوم
  • کیت بروسو
  • استر بروناور
  • مارجوری بل چمبرز
  • فرانسیس سنت جان چاپل
  • وینی بی. کلارک
  • لنا کلاو
  • کاترین ام. کوک
  • آر. بل کولور
  • دلا پرل دارکنل کمپبل
  • بلانش هینمن داو
  • پرمیل جی. فرنچ
  • رابین گی
  • آن کینگ گرگوری
  • هریت ای. هاس
  • سارا هاردر
  • وینیفرد ام. هوزام
  • وینیفرد جی. هلمز
  • آرلین مک‌کارتی هاینز
  • ربا هورن
  • لوئیس کارتر کیمبال متیوز روزنبری
  • کیت وتزل جیمسون
  • ریچل فیچ کنت
  • انجی ترنر کینگ
  • نانسی ای. لیثروود
  • اِوا فردریکا فرنچ لوفر
  • لیلیان جین مارتین
  • لنا بی. میثز
  • برنیس مک‌کوی
  • کاترین مک‌هیل — مدیرکل AAUW از ۱۹۲۹ تا ۱۹۵۰
  • روث کار مک‌کی
  • اِوا پری مور
  • روث کرازبی نوبل
  • هلن ماتوسویچ اوژسکی
  • برنیس اورفا ردینگتون
  • کورا ریگبی
  • گریس تیلور رودنباف
  • ای. روث راکوود
  • واندا براون شاو
  • ام. الیزابت شلابارگر
  • سارا کی. اسمیت
  • ریچل اپلگیت سولومون
  • فنی جی. بایرهُفر تیلن
  • وایولت ریچاردسون وارد
  • ویلهلمینه ویسمن یوآکوم
  • مری یوست
  • آلیس وست فلیت

منابع

  1. ↑ Rita M. Pellen, William Miller (2006), Evolving Internet Reference Resources, Haworth Press, ISBN 978-0-7890-3025-2
  2. 1 2 3 Cullen-Dupont, Kathryn (2000). "American Association of University Women". Encyclopedia of Women's History in America (2nd ed.). Facts on File. pp. 10–11. ISBN 978-0-8160-4100-8.
  3. ↑ "Who We Are". AAUW: Empowering Women Since 1881 (in American English). Archived from the original on 2017-03-20. Retrieved 2017-04-11.
  4. ↑ "American Association of University Women". Retrieved 2026-08-14.
  5. 1 2 3 Levine, Susan (1995). "Introduction". Degrees of Equality: The American Association of University Women and the Challenge of Twentieth-Century Feminism. Temple University Press. pp. 6, 9–11, 19. ISBN 978-1-56639-326-3. American Association of University Women .
  6. ↑ Jackson, Caroline Cooke (1911). A Sketch of the History of the Association of Collegiate Alumnae, California Branch (in English). Paul Elder & Company.
  7. ↑ Health Statistics of Female College Graduates, 1885. Published by Massachusetts Bureau of Statistics of Labor.
  8. ↑ Wright, Carroll D.; Massachusetts (1885). Health statistics of female college graduates: (from the sixteenth Annual report of the Massachusetts Bureau of Statistics of Labor). Boston: Wright & Potter Print. Co. , state printers.
  9. ↑ Talbot, Marion and Lois Kimball Mathews Rosenberry. The History of the American Association of University Women, Cambridge, MA: Riverside Press, 1931, p, 40–45.
  10. ↑ University of Alabama article, Astr.ua.edu, accessed March 11. 2008
  11. ↑ ""Things to be done which money and men will never provide": The Activism of Montana's AAUW". Women's History Matters. The Montana Historical Society. 23 December 2014. Retrieved 21 December 2015.
  12. ↑ Levine, Susan (1995). "Mainstream Feminism and the New Activism, 1960-1979". Degrees of Equality: The American Association of University Women and the Challenge of Twentieth-Century Feminism. Temple University Press. pp. 140–141. ISBN 978-1-56639-326-3.
  13. ↑ "AAUW Fellowships and Grants". Aauw.org. Archived from the original on 2013-02-15. Retrieved 2014-01-18.
  14. ↑ "AAUW Awards Over $5.3 Million to 228 Women Scholars and Community Projects for 2025-2026". Aauw.org. Retrieved June 30, 2026.
  15. ↑ Sexual Harassment Support accessed March 11, 2008 بایگانی‌شده در مه ۱۳, ۲۰۰۸ توسط Wayback Machine
  16. ↑ AAUW, Education as the Gateway to Women's Economic Security بایگانی‌شده در ۲۰۰۷-۰۵-۰۴ توسط Wayback Machine.
  17. ↑ "HERVotes". HERVotes. 2013-02-28. Archived from the original on 2014-01-03. Retrieved 2014-01-18.
  18. ↑ Scott, Beth (7 November 2012). "Women and the 2012 Election". AAUW. Archived from the original on 22 November 2019. Retrieved 20 August 2019.
  19. ↑ Sarah D. Sparks (7 November 2011). "Many Teens Endure Sexual Harassment". Edweek.org. Retrieved 30 November 2011.
  20. ↑ "2007 AAUW National Convention - Phoenix, Arizona - June 29-July 2, 2007". Aauw.org. Archived from the original on February 2, 2007. Retrieved June 30, 2026.
  21. ↑ "NCCWSL - Home". Aauw.org. Archived from the original on April 5, 2007. Retrieved June 30, 2026.
  22. ↑ "AAUW hosts Molly Murphy MacGregor to speak about women's voting rights". Martinezgazette.com. Retrieved 23 April 2019.
  23. ↑ "Statement of Women's Rights and Gender Justice Organizations in Support of Full and Equal Access to Participation in Athletics for Transgender People" (PDF). Archived from the original (PDF) on 2022-09-09. Retrieved 2023-12-11.
  24. ↑ "Over 170 Organizations Condemn President Trump's Executive Order Targeting Transgender, Nonbinary, and Intersex Individuals". National Women's Law Center. Retrieved 9 September 2025.
  25. ↑ "Trump order recognizes only two sexes. Advocates call it 'cruel,' 'lawless.'". USA Today. Retrieved 9 September 2025.
  26. ↑ "Open Letter" (PDF). National Women's Law Center. January 28, 2025.

پیوند به بیرون

This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.